രത്നകാംചനബദ്ധേന സംപൂര്ണേന പുനഃ പുനഃ । ശ്വേതം നാഗം സുരൂപം ച സഹസ്രശിരസം വരമ്
രത്നങ്ങളും പൊന്നും കൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച, പൂർണ്ണമായ ശംഖത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും വെള്ളം നിറച്ച്, ആയിരം തലകളുള്ള മനോഹരമായ വെള്ള അനന്തനെയും സ്നാനമാടിച്ചു.
മഹാമണിയുതം ദീപ്തം ധാമജ്വാലാസമാകുലമ് । ക്ഷിപ്തം തേന മുഖപ്രാംതേ ദത്തം മുക്താഫലം പുനഃ
വലിയ രത്നങ്ങൾകൊണ്ടും പ്രകാശത്താലും ചുറ്റപ്പെട്ട ആ പാമ്പിന്റെ വായ്ക്കരികിൽ, അവൻ ഒരു മുത്ത് വെച്ചു.
കംഠേ തസ്യാഃ സ ദേവേശ ഇംദുമത്യാ മഹായശാഃ । പദ്മം ഹസ്തേ തതോ ദത്വാ സ്വസ്ഥാനം പ്രതി ജഗ്മിവാന്
ദേവന്മാരുടെ നാഥനും മഹാശോഭയുള്ള ഇന്ദുമതിയുടെ ഭർത്താവും അവളുടെ കൈയിൽ ഒരു താമരയിടുകയും, പിന്നെ തന്റെ സ്ഥലത്തേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ഏവംവിധം മഹാസ്വപ്നം തയാ ദൃഷ്ടം സുതോത്തമമ് । സമാചഷ്ട മഹാഭാഗാ ആയും ഭൂമിപതീശ്വരമ്
ഇങ്ങനെ അത്ഭുതകരമായ സ്വപ്നം കണ്ട ഇന്ദുമതി, ആ മഹാഭാഗയുള്ളവൾ, ഭൂമിയുടെ രാജാവായ ആയുവിനോട് അതു വിവരിച്ചു.
സമാകര്ണ്യ മഹാരാജശ്ചിംതയാമാസ വൈ പുനഃ । സമാഹൂയ ഗുരും പശ്ചാത്കഥിതം സ്വപ്നമുത്തമമ്
അതു കേട്ട രാജാവു വീണ്ടും ആലോചിച്ചു. പിന്നെ ഗുരുവിനെ വിളിച്ചു വരുത്തി, സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ട അത്ഭുതം അവനോട് പറഞ്ഞു.
ശൌനകം സുമഹാഭാഗം സര്വജ്ഞം ജ്ഞാനിനാം വരമ് । രാജോവാച- അദ്യ രാത്രൌ മഹാഭാഗ മമ പത്ന്യാ ദ്വിജോത്തമ
സൗഭാഗ്യവാനായ, എല്ലാം അറിയുന്ന ജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ശൗനകനെ രാജാവ് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: 'ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഇന്നലെ രാത്രി എന്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു—'
വിപ്രോ ഗേഹം വിശന്ദൃഷ്ടഃ കിമിദം സ്വപ്നകാരണമ് । ശൌനക ഉവാച- വരോ ദത്തസ്തു തേ പൂര്വം ദത്താത്രേയേണ ധീമതാ
'ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ വീട്ടിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതായാണ് കണ്ടത്. ഈ സ്വപ്നത്തിന് കാരണമെന്താണു?' അപ്പോൾ ശൗനകൻ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ നേരെ ധീമാനായ ദത്താത്രേയൻ മുമ്പ് ഒരു വരം നൽകിയിരുന്നു.'
ആദിഷ്ടം ച ഫലം രാജ്ഞാം സുഗുണം സുതഹേതവേ । തത്ഫലം കിം കൃതം രാജന്കസ്മൈ ത്വയാ നിവേദിതമ്
'ആ ഫലം രാജാവു നല്ല പുത്രനു വേണ്ടി അർപ്പിച്ചിരുന്നു. ആ ഫലത്തിൽ നീ എന്ത് ചെയ്തു രാജാവേ? അത് ആര്ക്കാണ് നീ നൽകിയതെന്ന് പറയൂ.'
സുഭാര്യായൈ മയാ ദത്തമിതി രാജ്ഞോദിതം വചഃ । ശ്രുത്വോവാച മഹാപ്രാജ്ഞഃ ശൌനകോ ദ്വിജസത്തമഃ
'ഞാൻ ആ ഫലം എന്റെ നല്ല ഭാര്യയ്ക്ക് തന്നു,' എന്നു രാജാവ് പറഞ്ഞു. ഇത് കേട്ടപ്പോൾ മഹാപണ്ഡിതനായ ശൗനകൻ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ, ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
ദത്താത്രേയപ്രസാദേന തവ ഗേഹേ സുതോത്തമഃ । വൈഷ്ണവാംശേന സംയുക്തോ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
'ദത്താത്രേയന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, നിന്റെ വീട്ടിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ അംശം ഉൾക്കൊണ്ട ഒരു ഉത്തമപുത്രൻ ജനിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.'
സ്വപ്നസ്യ കാരണം രാജന്നേതത്തേ കഥിതം മയാ । ഇംദ്രോപേംദ്ര സമഃ പുത്രോ ദിവ്യവീര്യോ ഭവിഷ്യതി
'രാജാവേ, ഈ സ്വപ്നത്തിന് കാരണമെന്തെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു. നിന്റെ പുത്രൻ ഇന്ദ്രനെയും ഉപേന്ദ്രനെയുംപ്പോലെ ദിവ്യശക്തിയുള്ളവനാകും.'
പുത്രസ്തേ സര്വധര്മാത്മാ സോമവംശസ്യ വര്ദ്ധനഃ । ധനുര്വേദേ ച വേദേ ച സഗുണോസൌ ഭവിഷ്യതി
'നിന്റെ പുത്രൻ എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്നവനാകും, ചന്ദ്രവംശത്തെ വളർത്തുന്നവനാകും, ധനുര്വേദത്തിലും വേദങ്ങളിലും ഗുണസമ്പന്നനാകും.'
ഏവമുക്ത്വാ സ രാജാനം ശൌനകോ ഗതവാന്ഗൃഹമ് । ഹര്ഷേണ മഹതാവിഷ്ടോ രാജാഭൂത്പ്രിയയാ സഹ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ശൗനകൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. രാജാവ് വലിയ സന്തോഷത്തോടെ പ്രിയപത്നിയോടൊപ്പം ആനന്ദിച്ചു.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ ഗുരുതീര്ഥമാഹാത്മ്യേ ച്യവനചരിത്രേ ചതുരധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ, വേനന്റെ കഥയിൽ, ഗുരുതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന ച്യവനന്റെ ചരിതത്തിൽ നൂറിനാലാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
കുഞ്ജല ഉവാച- ഗതാ സാ നന്ദനവനം സഖീഭിഃ സഹ ക്രീഡിതുമ്। തത്രാകര്ണ്യ മഹദ്വാക്യമപ്രിയം തു തദാ പിതുഃ
കുഞ്ചലൻ പറഞ്ഞു: അവൾ സഖികളോടൊപ്പം കളിക്കാൻ നന്ദനവനത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ അവൾ തന്റെ അച്ഛന്റെ വലിയ, മനസ്സിന് ഇഷ്ടമല്ലാത്ത വാക്കുകൾ കേട്ടു.
ചാരണാനാം സുസിദ്ധാനാം ഭാഷതാം ഹര്ഷണേന തു। ആയോര്ഗേഹേ മഹാവീര്യോ വിഷ്ണുതുല്യപരാക്രമഃ
ചാരണന്മാർ ആനന്ദത്തോടെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവൾ കേട്ടു: 'നിന്റെ വീട്ടിൽ മഹാശക്തിയുള്ള, വിഷ്ണുവിനുപോലെയുള്ള വീരനായ പുത്രൻ ജനിക്കും—'
ഭവിഷ്യതി സുതശ്രേഷ്ഠോ ഹുണ്ഡസ്യാംതം കരിഷ്യതി । ഏവംവിധം മഹദ്വാക്യമപ്രിയം ദുഃഖദായകമ്
'—അവൻ പുത്രന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായി, ഹുണ്ടന്റെ അന്ത്യം വരുത്തും.' ഇങ്ങനെ വലിയതും ദുഃഖം നൽകുന്നതുമായ സന്ദേശം അവൾ കേട്ടു.
സമാകര്ണ്യ സമായാതാ പിതുരഗ്രേ നിവേദിതമ് । സമാസേന തയാ തസ്യ പുരതോ ദുഃഖദായകമ്
അവ ദുഃഖകരമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവൾ അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ എത്തി, ആ വാക്കുകൾ സംക്ഷിപ്തമായി അച്ഛന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു.
പിതുരഗ്രേ ജഗാദാഥ പിതാ ശ്രുത്വാ സ വിസ്മിതഃ । ശാപമശോകസുംദര്യാഃ സസ്മാര ച പുരാകൃതമ്
അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ അവൾ പറഞ്ഞു. അച്ഛൻ അത് കേട്ടപ്പോൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു, അശോകസുന്ദരിയുടെ പഴയ ശാപം ഓർമ്മിച്ചു.
ഏതസ്യാര്ഥേ തപസ്തേപേ സേയം ചാശോകസുംദരീ । ഗര്ഭസ്യ നാശനായൈവ ഇംദുമത്യാഃ സ ദാനവഃ
ഇതിന്റെ കാരണത്താൽ അശോകസുന്ദരി തപസ്സ് ചെയ്തു. ഇന്ദുമതിയുടെ ഗർഭം നശിപ്പിക്കാൻ ആ ദാനവൻ ശ്രമിച്ചു.
വിചക്രേ ഉദ്യമം ദുഷ്ടഃ കാലാകൃഷ്ടോ ദുരാത്മവാന് । ഛിദ്രാന്വേഷീ തതോ ഭൂത്വാ ഇംദുമത്യാസ്തു നിത്യശഃ
ദുഷ്ടനും ദുർബുദ്ധിയുമായ ആ ദാനവൻ, സമയമെത്തിയതുകൊണ്ട്, ഇന്ദുമതിയിൽ എപ്പോഴും ദോഷം അന്വേഷിച്ചു.
യദാ പശ്യതി താം രാജ്ഞീം രൂപൌദാര്യഗുണാന്വിതാമ് । ദിവ്യതേജഃ സമായുക്താം രക്ഷിതാം വിഷ്ണുതേജസാ
എപ്പോൾ ആ രാജ്ഞിയെ കാണുമ്പോഴും, സൗന്ദര്യവും മഹത്വവും ഗുണങ്ങളും നിറഞ്ഞ ദിവ്യതേജസ്സോടെ, വിഷ്ണുവിന്റെ ശക്തിയിൽ സംരക്ഷിതയായി അവളെ കാണുമ്പോഴും—
ദിവ്യേന തേജസാ യുക്താം സൂര്യബിംബോപമാം തു താമ് । തസ്യാഃ പാര്ശ്വേ മഹാഭാഗ രക്ഷണാര്ഥം സ്ഥിതഃ സദാ
ദിവ്യമായ പ്രകാശം നിറഞ്ഞ് സൂര്യന്റെ വട്ടംപോലുള്ള അവളെ രക്ഷിക്കാൻ, മഹാഭാഗ്യവാനായ അവൻ എപ്പോഴും അവളുടെ അടുത്ത് നിന്നിരുന്നു.
ദൂരാത്സ ദാനവോ ദുഷ്ടസ്തസ്യാശ്ച ബഹുദര്ശയന് । നാനാവിദ്യാം മഹോഗ്രാം ച ഭീഷികാം സുവിഭീഷികാമ്
അകലെ നിന്നുകൊണ്ട് ആ ദുഷ്ടനായ ദാനവൻ അവളെ ഭയപ്പെടുത്താൻ പലവിധ ഭയാനകമായ മായാജാലങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും കാണിച്ചു.
ഗര്ഭസ്യ തേജസാ യുക്താ രക്ഷിതാ വിഷ്ണുതേജസാ । ഭയം ന ജായതേ തസ്യാ മനസ്യേവ കദാപുനഃ
ഗർഭത്തിലെ പ്രകാശം നിറഞ്ഞ്, വിഷ്ണുവിന്റെ ശക്തിയിൽ സംരക്ഷിതയാകയാൽ, അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരിക്കലും ഭയം ഉണരുന്നില്ലായിരുന്നു.
വിഫലോ ദാനവോ ജാത ഉദ്യമശ്ച നിരര്ഥകഃ । മനീപ്സിതം നൈവ ജാതം ഹുംഡസ്യാപി ദുരാത്മനഃ
ആ ദാനവന്റെ ശ്രമം ഫലപ്രദമാകാതെ പോയി; ഹുണ്ട എന്ന ദുഷ്ടൻ ആഗ്രഹിച്ചതു ഒന്നും നേടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഏവം വര്ഷശതം പൂര്ണം പശ്യമാനസ്യ തസ്യ ച । പ്രസൂതാ സാ ഹി പുത്രം ച സ്വര്ഭാനോസ്തനയാ തദാ
ഇങ്ങനെ, അവൻ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, നൂറു വർഷം പൂർണ്ണമായപ്പോൾ, അവൾ സ്വർഭാനുവിന്റെ പുത്രനായി ഒരു മകനെ പ്രസവിച്ചു.
രാത്രാവേവ സുതശ്രേഷ്ഠ തസ്യാഃ പുത്രോ വ്യജായത । തേജസാതീവ ഭാത്യേഷ യഥാ സൂര്യോ നഭസ്തലേ
മകന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, രാത്രി സമയത്ത് അവളുടെ മകൻ ജനിച്ചു; ആ ബാലൻ ആകാശത്തിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ അത്യന്തം പ്രകാശവാനായിരുന്നു.
സൂത ഉവാച- അഥ ദാസീ മഹാദുഷ്ടാ കാചിത്സൂതിഗൃഹാഗതാ । അശൌചാചാരസംയുക്താ മഹാമംഗലവാദിനീ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ, പ്രസവമുറിയിൽ എത്തിയ ഒരു അത്യന്തം ദുഷ്ടയായ ദാസി, അശുദ്ധമായ പെരുമാറ്റം പുലർത്തിയും, പക്ഷേ മംഗളവാക്കുകൾ പറയുകയും ചെയ്തു.
തസ്യാഃ സര്വം സമാജ്ഞായ സ ഹുംഡോ ദാനവാധമഃ । ദാസ്യാ അംഗം പ്രവിശ്യൈവ പ്രവിഷ്ടശ്ചായുമന്ദിരേ
അവളെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാം അറിഞ്ഞ്, ഹുണ്ട എന്ന അത്യന്തം ദുഷ്ടനായ ദാനവൻ ആ ദാസിയുടെ ശരീരത്തിൽ കയറി അകത്തുള്ള മുറിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.