രത്നജ്യോതിഃ സമാകാരാ നഖാഃ പാദാഗ്രസംഭവാഃ। യഥോദ്ദിഷ്ടം ച ശാസ്ത്രേഷു തഥാ ചാംഗേഷു ദൃശ്യതേ
അവളുടെ കാലിന്റെ അറ്റങ്ങളിൽ ഉള്ള നഖങ്ങൾ രത്നത്തിന്റെ പ്രകാശംപോലെ തിളങ്ങുന്നു. ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ അവയുടെ ശരീരഭാഗങ്ങളിൽ അതെപോലെയാണ് കാണുന്നത്.
സര്വാഭരണശോഭാംഗീ ഹാരകംകണനൂപുരാ। മേഖലാകടിസൂത്രേണ കാംചീനാദേന രാജതേ
എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട അവൾ ഹാരം, കങ്കണം, നൂപുരം എന്നിവയും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. മേധലയുടെയും കട്ടിസൂത്രത്തിന്റെയും കാഞ്ചിയുടെ ശബ്ദത്തോടെയും അവൾ തിളങ്ങുന്നു.
നീലേന പട്ടവസ്ത്രേണ പരാം ശോഭാം ഗതാ ശുഭാ । കംചുകേനാപി ദിവ്യേന സുരക്തേന ഗുണാന്വിതാ
നീലനിറത്തിലുള്ള പാട്ടുവസ്ത്രം ധരിച്ച് അവൾ അത്യന്തം മനോഹരിയായി. അതോടൊപ്പം ദിവ്യമായ, തീവ്ര ചുവപ്പുള്ള കഞ്ചുകവും ധരിച്ചിരുന്നു; സകല ഗുണങ്ങളാലും അവൾ അലങ്കൃതയായിരുന്നു.
പാര്വതീ കല്പിതാദ്ഭാവാദ്ഗുണം പ്രാപ്താ മഹോദയമ്। കല്പദ്രുമാന്മുദം ലേഭേ ശംകരം വാക്യമബ്രവീത്
പാർവതി തന്റെ സൃഷ്ടിപരമായ ഭാവത്തിൽ നിന്നു മഹത്തായ ഗുണം പ്രാപിച്ചു; കല്പവൃക്ഷത്തിൽ നിന്ന് സന്തോഷം നേടി ശങ്കരനോടു പറഞ്ഞു.
യഥോക്തം തു ത്വയാ ദേവ തഥാ ദൃഷ്ടോ മയാ ദ്രുമഃ । യാദൃശം കല്പ്യതേ ഭാവസ്താദൃശം പരിദൃശ്യതേ
ദേവനേ, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ആ വൃക്ഷം ഞാൻ കണ്ടു. ഒരാളുടെ മനസ്സിൽ എങ്ങനെയാണ് ആഗ്രഹം ഉണ്ടാകുന്നത്, അതുപോലെ തന്നെ അതിന്റെ രൂപവും കാണപ്പെടുന്നു.
സൂത ഉവാച- അഥ സാ ചാരുസര്വാംഗീ തയോഃ പാര്ശ്വം സമേത്യ ച । പാദാംബുജം നനാമാഥ സാ ഭക്ത്യാ ഭവയോസ്തദാ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം, സകലഅംഗങ്ങളും മനോഹരമായ അവൾ ഇരുവരുടെയും അടുത്തേക്ക് വന്നു, ഭക്തിയോടെ അവരുടെ കമലപാദങ്ങളിൽ വന്ദനം ചെയ്തു.
ഉവാച വചനം സ്നിഗ്ധം ഹൃദ്യം ഹാരി ച സാ തദാ। കസ്മാത്സൃഷ്ടാ ത്വയാ നാഥ മാതര്വദ സ്വകാരണമ്
അപ്പോൾ അവൾ സ്നേഹപൂർവ്വവും ഹൃദയസ്പർശിയും ആകർഷകവുമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'നാഥാ, നീ എന്നെ എന്തിനാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്? അമ്മേ, അതിന്റെ കാരണം ദയവായി പറയൂ.'
ശ്രീദേവ്യുവാച- വൃക്ഷസ്യ കൌതുകാദ്ഭാവാന്മയാ വൈ പ്രത്യയഃ കൃതഃ । സദ്യഃ പ്രാപ്തം ഫലം ഭദ്രേ ഭവതീ രൂപസംപദാ
ശ്രീദേവി പറഞ്ഞു: 'വൃക്ഷത്തെ കുറിച്ചുള്ള കൗതുകം കൊണ്ടാണ് ഞാൻ അന്വേഷിച്ചത്; ഭദ്രേ, നീ ഉടനടി അതിന്റെ ഫലം, അതായത് സൗന്ദര്യവും ഐശ്വര്യവും, പ്രാപിച്ചു.'
അശോകസുംദരീ നാമ്നാ ലോകേ ഖ്യാതിം പ്രയാസ്യസി । സര്വസൌഭാഗ്യസംപന്നാ മമ പുത്രീ ന സംശയഃ
ലോകത്തിൽ നീ അശോകസുന്ദരി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയാകും; എല്ലാ ഭാഗ്യവും സമ്പത്തും ഉള്ള എന്റെ മകൾ തന്നെയാണ് നീ—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
സോമവംശേഷു വിഖ്യാതോ യഥാ ദേവഃ പുരംദരഃ । നഹുഷോനാമ രാജേംദ്രസ്തവ നാഥോ ഭവിഷ്യതി
സോമവംശങ്ങളിൽ ഇന്ദ്രൻ എങ്ങനെയോ, അങ്ങനെ തന്നെ നഹുഷൻ എന്ന രാജാവാണ് നിന്റെ ഭർത്താവാകുന്നത്.
ഏവം ദത്വാ വരം തസ്യൈ ജഗാമ ഗിരിജാ ഗിരിമ് । കൈലാസം ശംകരേണാപി മുദാ പരമയാ യുതാ
ഇങ്ങനെ അവളെ അനുഗ്രഹിച്ച് ഗിരിജാ ശങ്കരനോടൊപ്പം പരമാനന്ദത്തോടെ കൈലാസംപർവ്വതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു.
†********************† ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖണ്ഡേ വേനോപാഖ്യാനേ ഗുരുതീര്ഥമാഹാത്മ്യേ ച്യവനചരിത്രേ ദ്വ്യധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിലെ വേനോപ്പാഖ്യാനത്തിൽ ഗുരുതീർത്ഥമാഹാത്മ്യത്തിൽ ച്യവനന്റെ കഥയിൽ നൂറിനിരണ്ടാമത്തദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
'കുഞ്ജല ഉവാച- അശോകസുന്ദരീ ജാതാ സര്വയോഷിദ്വരാ തദാ। രേമേ സുനന്ദനേ പുണ്യേ സര്വകാമഗുണാന്വിതേ
കുഞ്ചലൻ പറഞ്ഞു: അശോകസുന്ദരി ജനിച്ചു, എല്ലാ സ്ത്രീകളിലും ശ്രേഷ്ഠയായവൾ; അവൾ സുനന്ദനത്തിൽ, എല്ലാ ഇഷ്ടഗുണങ്ങളാലും സമ്പന്നമായ സ്ഥലത്ത്, ആനന്ദത്തോടെ ജീവിച്ചു.
സുരൂപാഭിഃ സുകന്യാഭിര്ദേവാനാം ചാരുഹാസിനീ । സര്വാന്ഭോഗാന്പ്രഭുഞ്ജാനാ ഗീതനൃത്യവിചക്ഷണാ
സുന്ദരമായ മുഖവും മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയുമുള്ള സുന്ദരികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ഗാനം നൃത്തം എന്നിവയിൽ നിപുണയായ അവൾ ദേവതകളെപ്പോലെ എല്ലാ ആനന്ദങ്ങളും അനുഭവിച്ചു.
വിപ്രചിത്തേഃ സുതോ ഹുണ്ഡോ രൌദ്രസ്തീവ്രശ്ച സര്വദാ । സ്വേച്ഛാചാരോ മഹാകാമീ നന്ദനം പ്രവിവേശ ഹ
വിപ്രചിത്തിയുടെ മകനായ ഹുണ്ടൻ, എപ്പോഴും ക്രൂരനും ശക്തിയുള്ളവനും സ്വേച്ഛാനിരതനുമായിരുന്നു; വലിയ ആഗ്രഹങ്ങളോടെ അവൻ നന്ദനവനം പ്രവേശിച്ചു.
അശോകസുന്ദരീം ദൃഷ്ട്വാ സര്വാലങ്കാരസംയുതാമ് । തസ്യാസ്തു ദര്ശനാദ്ദൈത്യോ വിദ്ധഃ കാമസ്യ മാര്ഗണൈഃ
സകലഭൂഷണങ്ങളാലും അലങ്കൃതയായ അശോകസുന്ദരിയെ കണ്ടപ്പോൾ, ആ ദാനവൻ കാമന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് തുളഞ്ഞുപോയി.
താമുവാച മഹാകായഃ കാ ത്വം കസ്യാസി വാ ശുഭേ । കസ്മാത്ത്വം കാരണാച്ചാത്ര ആഗതാസി വനോത്തമമ്
അവൻ, വലിച്ചുനിൽക്കുന്ന ശരീരമുള്ളവൻ, അവളോടു ചോദിച്ചു: 'നീ ആരാണ്, ആരുടേതാണ്, ഭദ്രേ? ഏത് കാരണത്താലാണ് നീ ഈ ഉത്തമവനത്തിൽ വന്നത്?'
'അശോകസുന്ദര്യുവാച- ശിവസ്യാപി സുപുണ്യസ്യ സുതാഹം ശൃണു സാമ്പ്രതമ് । സ്വസാഹം കാര്തികേയസ്യ ജനനീ ഗോത്രജാപി മേ
അശോകസുന്ദരി പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ ശിവന്റെ മകളാണ്, ഏറ്റവും പുണ്യവതിയായവൾ; ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ. ഞാൻ കാർത്തികേയന്റെ സഹോദരിയും, എന്റെ അമ്മയും ഉത്തമവംശജയാണ്.'
ബാലഭാവേന സമ്പ്രാപ്താ ലീലയാ നന്ദനം വനമ് । ഭവാന്കോഹി കിമര്ഥം തു മാമേവം പരിപൃച്ഛതി
കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ കളിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഈ നന്ദനവനത്തിൽ എത്തിയത്. നീ ആരാണ്, എന്തിനാണ് എന്നെ ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നത്?'
ഹുണ്ഡ ഉവാച- വിപ്രചിത്തേഃ സുതശ്ചാഹം ഗുണലക്ഷണസംയുതഃ। ഹുണ്ഡേതി നാമ്നാ വിഖ്യാതോ ബലവീര്യമദോദ്ധതഃ
ഹുണ്ടൻ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ വിപ്രചിത്തിയുടെ മകനാണ്, ഗുണങ്ങളാലും ലക്ഷണങ്ങളാലും സമ്പന്നൻ; ഹുണ്ടൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനാണ്, ശക്തിയിലും വീര്യത്തിലും അഭിമാനമുള്ളവൻ.'
ദൈത്യാനാമപ്യഹം ശ്രേഷ്ഠോ മത്സമോ നാസ്തി രാക്ഷസഃ । ദേവേഷു മര്ത്യലോകേഷു തപസാ യശസാ കുലേ
ദൈത്യരിൽ ഞാൻ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ; എനിക്ക് തുല്യനായ രാക്ഷസൻ ഇല്ല, ദേവന്മാരിൽ ആയാലും, മനുഷ്യലോകത്തായാലും, തപസ്സിലും, പ്രശസ്തിയിലും, വംശത്തിലും.
അന്യേഷു നാഗലോകേഷു ധനഭോഗൈര്വരാനനേ । ദര്ശനാത്തേ വിശാലാക്ഷി ഹതഃ കന്ദര്പമാര്ഗണൈഃ
മറ്റു ലോകങ്ങളിലും, നാഗലോകങ്ങളിലും, ധനസമ്പത്തിലും ആനന്ദങ്ങളിലും, മനോഹരിയായേ, നിന്റെ ദർശനത്താൽ തന്നെ, വിശാലമായ കണ്ണുള്ളേ, ഞാൻ കാമന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് കീഴടങ്ങിപ്പോയി.
ശരണം തേ ഹ്യഹം പ്രാപ്തഃ പ്രസാദസുമുഖീ ഭവ । ഭവ സ്വവല്ലഭാ ഭാര്യാ മമ പ്രാണസമാ പ്രിയാ
ഞാൻ നിന്റെ ശരണം തേടിയിരിക്കുന്നു; ദയയും സ്നേഹവും കാണിക്കൂ. നീ സ്വയം പ്രിയപ്പെട്ടവളായി, എന്റെ ഭാര്യയായി, എനിക്ക് ജീവനെപ്പോലും പ്രിയയായവളായി മാറൂ.
അശോകസുന്ദര്യുവാച- ശ്രൂയതാമഭിധാസ്യാമി സര്വസംബംധകാരണമ്। ഭവിതവ്യാ സുജാതസ്യ ലോകേ സ്ത്രീ പുരുഷസ്യ ഹി
അശോകസുന്ദരി പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളുടെ ബന്ധത്തിന്റെ മുഴുവൻ കാരണവും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം, കേൾക്കൂ. ഈ ലോകത്ത് ഒരു സ്ത്രീ നല്ല വംശത്തിൽ ജനിച്ച പുരുഷനാണ് വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
ഭവിതവ്യസ്തഥാ ഭര്താ സ്ത്രിയാ യഃ സദൃശോ ഗുണൈഃ । സംസാരേ ലോകമാര്ഗോയം ശൃണു ഹുണ്ഡ യഥാവിധി
അതുപോലെ, സ്ത്രീക്ക് തുല്യഗുണങ്ങളുള്ള ഭർത്താവാണ് ലഭിക്കേണ്ടത്. ഇതാണ് ലോകത്തിന്റെ മാർഗം, ഹുണ്ടാ, ശരിയായി കേൾക്കൂ.
അസ്ത്യേവ കാരണം ചാത്ര യഥാ തേന ഭവാമ്യഹമ് । സുഭാര്യാ ദൈത്യരാജേന്ദ്ര ശൃണുഷ്വ യതമാനസഃ
ഇതിനു ഒരു കാരണം ഉണ്ട്, അതിനാൽ ഞാൻ നല്ല ഭാര്യയാകും, ദൈത്യരാജാവേ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
വൃക്ഷരാജാദഹം ജാതാ യദാ കാലേ മഹാമതേ । ശമ്ഭോര്ഭാവം സുസങ്ഗൃഹ്യ പാര്വത്യാ കല്പിതാ ഹ്യഹമ്
മഹാമനസ്സുള്ളവനേ, ഞാൻ വൃക്ഷരാജാവിൽ നിന്ന് ശരിയായ സമയത്ത് ജനിച്ചു; ശിവന്റെ സത്ത്വം പൂർണ്ണമായി ഏറ്റു, പാർവതിയുടെ ചിന്തയിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ രൂപം കൊണ്ടത്.
ദേവസ്യാനുമതേ ദേവ്യാ സൃഷ്ടോ ഭര്താ മമൈവ ഹി । സോമവംശേ മഹാപ്രാജ്ഞഃ സ ധര്മാത്മാ ഭവിഷ്യതി
ദേവിയും ദേവനും സമ്മതിച്ചാണ് എന്റെ ഭർത്താവ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത്; അവൻ വലിയ ജ്ഞാനിയും ധാർമ്മികനും ചന്ദ്രവംശത്തിൽ ജനിച്ചവനുമാണ്.
ജിഷ്ണുര്ജിഷ്ണുസമോ വീര്യേ തേജസാ പാവകോപമഃ। സര്വജ്ഞഃ സത്യസന്ധശ്ച ത്യാഗേ വൈശ്രവണോപമഃ
അവൻ ജയശീലനും, വീര്യത്തിൽ ജയികളോട് തുല്യനും, തേജസ്സിൽ അഗ്നിപോലും, എല്ലാം അറിയുന്നവനും സത്യവാനും, ത്യാഗത്തിൽ കുബേരനോടു സമാനനും.
യജ്വാ ദാനപതിഃ സോപി രൂപേണ മന്മഥോപമഃ । നഹുഷോനാമ ധര്മാത്മാ ഗുണശീല മഹാനിധിഃ
അവൻ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുകയും, ദാനത്തിൽ പ്രഭുവായിരിക്കുകയും, രൂപത്തിൽ കാമദേവനോടു തുല്യനുമാണ്. നഹുഷൻ എന്ന പേരിൽ, ധാർമ്മികനും ഗുണശീലിയും മഹാസമ്പത്തുള്ളവനുമാണ്.