തത്ര ശാംതിര്മഹാരാജ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ । അന്യേഷ്വേവ സുഭവ്യേഷു രാജദ്വാരേ ഗതേ നരേ
അവിടെ, മഹാരാജാവേ, നിർബന്ധമായും ശാന്തി ലഭിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല; മറ്റ് ശുഭസമയങ്ങളിലും, രാജാവിന്റെ വാതിലിൽ എത്തുമ്പോഴും—
വാസുദേവാഭിധാനസ്യ അയുതം ജപതേ നരഃ । ബ്രഹ്മചര്യേണ സംസ്നാതഃ ക്രോധലോഭവിവര്ജിതഃ
വാസുദേവന്റെ നാമം പത്ത് ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ, ശുദ്ധിയോടെ കുളിച്ച്, ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുകയും, കോപവും ലോഭവും വിട്ട്—
തിലതംഡുലകൈര്ഹോമം ദശാംശമാജ്യമിശ്രിതമ് । വാസുദേവം പ്രപൂജ്യൈവ ദദ്യാത്പ്രയതമാനസഃ
എള്ളും അരിയും ചേർത്ത്, പത്തിലൊന്ന് ഭാഗം നെയ്യിൽ കലർത്തി ഹോമം ചെയ്ത്, ഭക്തിയോടെ വാസുദേവനെ പൂജിച്ച്, മനസ്സോടെ ദാനം ചെയ്യണം.
ശ്ലോകം പ്രതി തതോ ദേയം ഹോമം ധ്യാനേന മാനവൈഃ । തേഷാം സുഭൃത്യവന്നിത്യം പാര്ശ്വം നൈവ ത്യജാമ്യഹമ്
ഓരോ ശ്ലോകത്തിനും ശേഷം, ധ്യാനത്തോടെ ഹോമം നടത്തണം; അങ്ങനെ ഭക്തിയോടെ സേവിക്കുന്നവരെ ഞാൻ ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകില്ല.
കലൌ യുഗേ സുസംപ്രാപ്തേ സ്തോത്രേ ദാസ്യം പ്രയാസ്യതി । വേദഭംഗപ്രസംഗേന യസ്യ കസ്യ ന ദീയതേ
കലിയുഗം പൂർണ്ണമായി വന്നപ്പോൾ, ഈ സ്തോത്രത്തിന് ദാസ്യം ലഭിക്കും; എന്നാൽ, വേദങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചാൽ, ഇത് ഏവർക്കും നൽകാൻ പാടില്ല—
സര്വകാമസമൃദ്ധാര്ഥഃ സ ചൈവ ഹി ഭവിഷ്യതി । ഏവം ഹി സഫലം സ്തോത്രം മയാ ഭൂപ കൃതം ശൃണു
അവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളിലും സമൃദ്ധനാകും; ഇങ്ങനെ, മഹാരാജാവേ, ഞാൻ രചിച്ച ഈ സ്തോത്രം ഫലപ്രദമാണ്—കേൾക്കൂ.
ബ്രഹ്മണാ നിര്മിതം തേന ജപ്തം രുദ്രേണ വൈ പുരാ । ബ്രഹ്മഹത്യാവിനിര്മുക്ത ഇംദ്രോ മുക്തശ്ച കില്ബിഷാത്
ബ്രഹ്മാവു സൃഷ്ടിച്ചതും, മുമ്പ് രുദ്രൻ ജപിച്ചതും ആണിത്; ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, ഇന്ദ്രനും പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് വിടുതൽ നേടി.
ദേവാശ്ച ഋഷയോ ഗുഹ്യാഃ സിദ്ധവിദ്യാധരാമരാഃ । നാഗൈസ്തു പൂജിതം സ്തോത്രമാപുഃ സിദ്ധിം മനീപ്സിതാമ്
ദേവന്മാർ, രഹസ്യമായ ഋഷികൾ, സിദ്ധന്മാർ, വിദ്യാധരന്മാർ, അമരന്മാർ, നാഗന്മാർ—എല്ലാവരും ഈ സ്തോത്രം പൂജിച്ച് തങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ച സിദ്ധി നേടി.
പുണ്യോ ധന്യഃ സ വൈ ദാതാ പുത്രവാന്ഹി ഭവിഷ്യതി । ജപിഷ്യതി മമ സ്തോത്രം നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ
ആ ദാനി ഭാഗ്യവാനും പുണ്യവാനുമാണ്; അവന് മക്കളുണ്ടാകും. എന്റെ സ്തോത്രം ജപിക്കുന്നവര്ക്ക് മറ്റെന്തെങ്കിലും സംശയം വേണ്ട.
ആഗച്ഛ ത്വം സ്ത്രിയാ സാര്ധം മമ സ്ഥാനം നൃപോത്തമ । ഹസ്താവലംബനം ദത്തം ഹരിണാ തസ്യ ഭൂപതേഃ
രാജാവേ, നിങ്ങളും ഭാര്യയും ചേര്ന്ന് എന്റെ ഇടത്തേക്ക് വരൂ; ആ രാജാവിന് ഹരി കൈത്താങ്ങായി നല്കി.
നേദുര്ദുംദുഭയസ്തത്ര ഗംധര്വാ ലലിതം ജഗുഃ । നനൃതുശ്ചാപ്സരഃ ശ്രേഷ്ഠാഃ പുഷ്പവൃഷ്ടിം പ്രചക്രിരേ
അവിടെ മൃദംഗം മുഴങ്ങിയില്ല, ഗന്ധര്വ്വന്മാര് മധുരമായി പാടുകയും, ശ്രേഷ്ഠമായ അപ്സരസുകള് നൃത്തം ചെയ്ത് പുഷ്പവര്ഷം നടത്തുകയും ചെയ്തു.
ദേവാശ്ച ഋഷയഃ സര്വേ വേദസ്തോത്രൈഃ സ്തുവംതി തേ । തതോ ദയിതയാ സാര്ദ്ധം ജഗാമ നൃപതിര്ഹരിമ്
ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും വേദസ്തോത്രങ്ങളാല് അവനെ പുകഴ്ത്തി; പിന്നെ പ്രിയപ്പെട്ടവളോടൊപ്പം രാജാവ് ഹരിയിലേക്ക് പോയി.
തം സ്തൂയമാനം സുരസിദ്ധസംഘൈഃ സ വിജ്വലഃ പശ്യതി ഹൃഷ്ടമാനസഃ । സമാഗതസ്തിഷ്ഠതി യത്ര വൈ പിതാ മാതാ ച വേഗേന മഹാപ്രഭാവഃ
ദേവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും കൂട്ടമായി പുകഴ്ത്തുന്ന ആ പ്രകാശമുള്ളവനെ സന്തോഷത്തോടെ അവന് കണ്ടു; അവിടെ അവന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും അതിവേഗം എത്തി നിന്നു.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ ഗുരുതീര്ഥേ ച്യവനചരിത്രേ നവനവതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിലെ വേനോപ്പാഖ്യാനത്തിലെ ഗുരുതീര്ത്ഥത്തിലെ ച്യവനന്റെ കഥയുടെ തൊണ്ണൂറ്റി ഒമ്പതാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
വിഷ്ണുരുവാച- നര്മദായാസ്തടേ രമ്യേ വടേ തിഷ്ഠതി വൈ പിതാ । വിജ്വലോഽപി സമായാതഃ പിതരം പ്രണിപത്യ സഃ
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: നർമദയുടെ മനോഹരമായ തീരത്ത് ഒരു വടവൃക്ഷത്തിന് കീഴിൽ അച്ഛൻ നിന്നു; വിജയലനും അവിടെ എത്തി അച്ഛന് മുന്നിൽ വണങ്ങി.
വാസുദേവാഭിധാനസ്യ സ്തോത്രസ്യാപി മഹാമതിഃ । സമാചഷ്ടേ സ ധര്മാത്മാ മഹിമാനം പിതുഃ പുരഃ
വാസുദേവന് എന്ന സ്തോത്രത്തിന്റെ മഹത്വം ധാരാളം മനസ്സോടെ ധര്മ്മനിഷ്ഠനായ അവന് അച്ഛന്റെ മുമ്പിൽ വിവരിച്ചു.
യഥാ വിഷ്ണുഃ സമാഗത്യ ദദൌ തസ്മൈ വരം ശുഭമ് । തത്സര്വം കഥയാമാസ സുപ്രസന്നേന ചേതസാ
വിഷ്ണു സ്വയം വന്ന് അവന് നല്ലൊരു വരം നല്കിയതുപോലെ, വിജയലന് സന്തോഷപൂര്വ്വം എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു.
കുംജലോപി ച വൃത്താംതം സമാകര്ണ്യ സ ഭൂപതേഃ । ഹര്ഷേണ മഹതാവിഷ്ടഃ പുത്രമാലിംഗ്യ വിജ്വലമ്
വിജയലന്റെ കഥ കേട്ട രാജാവ് കുഞ്ചലന് അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ മകനായ വിജയലനെ അണച്ഛി ചേര്ത്തു.
ആഹ പുണ്യം കൃതം വത്സ ത്വയാ രാജ്ഞേ മഹാത്മനേ । ഉപകാരം മഹാപുണ്യം വാസുദേവസ്യ കീര്തനാത്
അവന് പറഞ്ഞു: മകനേ, നീ മഹാത്മാവായ രാജാവിന് വലിയൊരു പുണ്യകൃത്യം ചെയ്തു; വാസുദേവനെ പാടിയത് വലിയൊരു ഉത്തമസേവയായിരുന്നു.
ഏവമാഭാഷ്യ തം പുത്രമാശീര്ഭിരഭിനംദ്യ ച । പുത്രം ദേവസമോപേതം സ്തുത്വാ ചൈവ പുനഃ പുനഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മകനോട് അനുഗ്രഹവാക്കുകള് പറഞ്ഞ്, ദേവന്മാരോടൊപ്പം വന്ന മകനെ വീണ്ടും വീണ്ടും പുകഴ്ത്തി.
സ്ഥിതഃ സരിത്തടേ രമ്യേ ച്യവനസ്യോപപശ്യതഃ । ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം തേഷാം വൃത്തം മഹാത്മനാമ്
നദീതീരത്തിലെ ആ മനോഹരമായ സ്ഥലത്ത് ച്യവനന് ഇതെല്ലാം കണ്ടു; ഈ മഹാത്മാക്കളുടെയൊക്കെയും കഥകള് നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
വൈഷ്ണവാനാം മഹാരാജ അന്യത്കിം തേ വദാമ്യഹമ് । വേന ഉവാച- അമൃതം ശംഖപാത്രേണ പാനാര്ഥം മമ ചാര്പിതമ്
മഹാരാജാവേ, വൈഷ്ണവരുടെ കാര്യത്തില് ഇനി എന്താണ് ഞാന് പറയേണ്ടത്? വേനന് പറഞ്ഞു: ശംഖപാത്രത്തില് അമൃതം എനിക്ക് കുടിക്കാനായി നല്കി.
തസ്മാത്കസ്യ ന ച ശ്രദ്ധാ പാതും മര്ത്യസ്യ ഭൂതലേ । ഉത്തമം വൈഷ്ണവം ജ്ഞാനം പാനാനാമിഹ സര്വദാ
അതിനാല് ഭൂമിയില് ആരാണ് അതു വിശ്വസിച്ച് കുടിക്കാതിരിക്കുക? ഉത്തമമായ വൈഷ്ണവജ്ഞാനം എല്ലായ്പ്പോഴും ഇവിടെ ആസ്വദിക്കേണ്ടതാണ്.
ത്വയൈവം കഥ്യമാനസ്യ പാനേ തൃപ്തിര്ന ജായതേ । ശ്രോതും ഹി ദേവദേവേശ മമ ശ്രദ്ധാ വിവര്ദ്ധതേ
നീ ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോള് എനിക്ക് കുടിക്കുന്നതില് തൃപ്തിയുണ്ടാകുന്നില്ല; ദേവദേവനായ പ്രഭുവേ, കേള്ക്കാനുള്ള എന്റെ വിശ്വാസം കൂടുന്നു.
കഥയസ്വ പ്രസാദാന്മേ കുംജലസ്യാപി ചേഷ്ടിതമ് । മഹാത്മനാ കിമുക്തം ച ചതുര്ഥം തനയം പ്രതി
ദയവായി, കുഞ്ചലന്റെ പ്രവൃത്തികളും മഹാത്മാവായ അവന് നാലാം മകനോട് പറഞ്ഞതും എനിക്ക് വിശദമായി പറയൂ.
തത്ത്വം സുവിസ്തരാദേവ കൃപയാ കഥയസ്വ മേ । ശ്രീഭഗവാനുവാച- ശ്രൂയതാമഭിധാസ്യാമി ചരിത്രം കുംജലസ്യ ച
സത്യം പൂര്ണമായി ദയയോടെ എനിക്ക് വിശദീകരിച്ചു പറയൂ. ശ്രീഭഗവാന് പറഞ്ഞു: കേള്ക്കൂ, കുഞ്ചലന്റെ കഥ ഞാന് പറയാം.
ബഹുശ്രേയഃ സമായുക്തം ചരിത്രം ച്യവനസ്യ ച । ഇദം പുണ്യം നരശ്രേഷ്ഠ ആഖ്യാനം പാപനാശനമ്
നരശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ച്യവനന്റെ ധാരാളം നല്ല ഗുണങ്ങളോടും ഉത്തമമായ പെരുമയോടും കൂടിയ ഈ കഥ പുണ്യമുള്ളതും പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നതുമാണ്.
യഃ ശൃണോതി നരോ ഭക്ത്യാ ഗോസഹസ്രഫലം ലഭേത്
ആർക്കെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ ഈ കഥ കേൾക്കുമ്പോൾ, ആയിരം പശുക്കൾ ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ ഗുരുതീര്ഥമാഹാത്മ്യേ ച്യവനചരിത്രേ ശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ വേനന്റെ കഥയിൽ ഗുരുതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന ച്യവനന്റെ കഥയിലുള്ള നൂറാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.
സൂത ഉവാച- ദേവദേവോ ഹൃഷീകേശസ്ത്വംഗപുത്രം നൃപോത്തമമ് । സമാചഷ്ട മഹാശ്രേയ ആഖ്യാനം പാപനാശനമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഹൃഷീകേശൻ, ത്വംഗന്റെ പുത്രനായ മഹാരാജാവിനോട് പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന മഹത്തായ ഒരു കഥ പറഞ്ഞു.