യഥോക്തം കുംജലേനാപി പിത്രാ പൂര്വം ശ്രുതം തഥാ ।। കഥയസ്വാത്മവൃത്താംതം ഭവാന്കോ മാം പ്രഭാഷതേ
കുഞ്ചലൻ തന്റെ അച്ഛനിൽ നിന്ന് മുമ്പ് കേട്ടതുപോലെ, ഭവാങ്കാ, നീയും നിന്റെ കഥ എനിക്ക് പറയണം.
സുബാഹും പ്രത്യുവാചേദം വാക്യം പക്ഷിവരസ്തദാ ।। വിജ്വല ഉവാച- ശുകജാത്യാം സമുത്പന്നഃ കുംജലോനാമ മേ പിതാ
പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വിജയലൻ, സുബാഹുവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: എന്റെ അച്ഛൻ കുഞ്ചലൻ എന്ന പേരിൽ, ശുകപക്ഷികളുടെ വംശത്തിൽ ജനിച്ചവനാണ്.
തസ്യാഹം വിജ്വലോ നാമ തൃതീയസ്തു സുതേഷ്വഹമ് ।। നാഹം ദേവോ ന ഗംധര്വോ ന ച സിദ്ധോ മഹാഭുജ
അവനു ഞാൻ വിജയലൻ എന്ന പേരിൽ മൂന്നാമത്തെ മകനാണ്. മഹാബാഹുവേ, ഞാൻ ദേവനോ, ഗന്ധർവനോ, സിദ്ധനോ അല്ല.
നിത്യമേവ പ്രപശ്യാമി കര്മ ചൈവം സുദാരുണമ് ।। കിയത്കാലം മഹത്കര്മ സാഹസാകാരസംയുതമ്
ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭയങ്കരമായ പ്രവൃത്തികൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. കുറേ കാലം വലിയ ധൈര്യത്തോടെ വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടിവരും.
കരിഷ്യസി മഹാരാജ തന്മേ കഥയ സാംപ്രതമ് ।। സുബാഹുരുവാച- വാസുദേവാഭിധാനം യത്പൂര്വമുക്തം ഹി ബ്രാഹ്മണൈഃ
മഹാരാജാവേ, നീ ചെയ്യാൻ പോകുന്ന ആ വലിയ കാര്യങ്ങൾ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ പറയൂ. സുബാഹു പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണന്മാർ മുമ്പ് വാസുദേവൻ എന്ന പേരിൽ പറഞ്ഞത്,
ശ്രോഷ്യാമ്യഹം യദാ ഭദ്ര ഗതിം സ്വാം പ്രാപ്നുയാം തദാ ।। പുണ്യാത്മനാ ഭാഷിതം വൈ മുനിനാ സംയതാത്മനാ
സൗഭാഗ്യവാനേ, ഞാൻ എന്റെ മാർഗം നേടുമ്പോൾ അതു കേൾക്കും. ആത്മസംയമനം ഉള്ള മഹാത്മാവായ മുനി പറഞ്ഞതാണത്.
തദാഹം പാതകാന്മുക്തോ ഭവിഷ്യാമി ന സംശയഃ ।। വിജ്വല ഉവാച- തവാര്ഥേ പൃച്ഛിതസ്താതസ്തേന മേ കഥിതം ച യത്
അപ്പോൾ ഞാൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും, സംശയം ഇല്ല. വിജയലൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ കാര്യത്തിന് വേണ്ടി എന്റെ അച്ഛനോടു ചോദിച്ചു, അവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞത്,
തത്തേദ്യാഹം പ്രവക്ഷ്യാമി ശാശ്വതം ശൃണു സത്തമ
അത് തന്നെയാണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിനക്ക് പറയാൻ പോകുന്നത്, ശാശ്വതമായത്. ഉത്തമനേ, നീ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
നിരാവാസം നിരാകാരം സുപ്രകാശം മഹോദയമ് ।। നിര്ഗുണം ഗുണസംബദ്ധം നമാമി പ്രണവം പരമ്
വാസസ്ഥാനം ഇല്ലാത്തതും, രൂപമില്ലാത്തതും, പ്രകാശമുള്ളതും, മഹത്തായ മഹിമയുള്ളതുമായ, ഗുണങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതും, ഗുണങ്ങളുമായി ബന്ധമുള്ളതുമായ പരമമായ പ്രണവത്തെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
മഹാകാംതം മഹോത്സാഹം മഹാമോഹവിനാശനമ് ।। ആചിന്വംതം ജഗത്സര്വം ഗുണാതീതം നമാമ്യഹമ്
വലിയ സൗന്ദര്യവും, വലിയ ഉത്സാഹവും, മഹാമോഹം നശിപ്പിക്കുന്നതുമായ, ലോകങ്ങളെ മുഴുവനും ആവരണം ചെയ്യുന്ന, ഗുണങ്ങളെ അതിക്രമിച്ച പ്രണവത്തെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
ഭാതി സര്വത്ര യോ ഭൂത്വാ ഭൂതാനാം ഭൂതിവര്ദ്ധനഃ। । അഭയം ഭിക്ഷുസംബദ്ധം നമാമി പ്രണവം ശിവമ്
എവിടെയും പ്രകാശിക്കുന്നതും, സകലഭൂതങ്ങൾക്കും ക്ഷേമം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതുമായ, ഭയരഹിതത്വത്തോടും സന്യാസികളോടും ബന്ധമുള്ള ശിവസ്വരൂപിയായ പ്രണവത്തെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
ഗായത്രീസാമ ഗായംതം ഗീതം ഗീതപ്രിയം ശുഭമ് ।। ഗംധര്വഗീതഭോക്താരം പ്രണവം പ്രണമാമ്യഹമ്
ഗായത്രിയും സാമവും പാടുന്നതും, ഗാനം, ഗാനം പ്രിയപ്പെട്ടതും, ശുഭമായതുമായ, ഗന്ധർവരുടെ ഗാനങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്ന പ്രണവത്തെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
വിചാരം വേദരൂപം തം യജ്ഞസ്ഥം ഭക്തവത്സലമ് ।। യോനിം സര്വസ്യ ലോകസ്യ ഓംകാരം പ്രണമാമ്യഹമ്
വിവേകവും വേദസ്വരൂപവും, യജ്ഞത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നതും, ഭക്തന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്നതുമായ, ലോകങ്ങളുടെ ഉറവിടമായ ഓംകാരത്തെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
താരകം സര്വഭൂതാനാം നൌരൂപേണ വിരാജിതമ് ।। സംസാരാര്ണവമഗ്നാനാം നമാമി പ്രണവം ഹരിമ്
എല്ലാ ജീവികൾക്കും മോക്ഷം നൽകുന്നതും, തോണിയായി പ്രത്യക്ഷമായതുമായ, സംസാരസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നവർക്കായി ഹരിയായ പ്രണവത്തെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
സര്വലോകേഷു വസതേ ഏകരൂപേണ നൈകധാ ।। ധാമകൈവല്യരൂപേണ നമാമി പ്രണവം ശിവമ്
സകലലോകങ്ങളിലും ഒരേ രൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനും, അനേകരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നവനും, മോക്ഷത്തിന്റെ ആധാരമായ ശിവസ്വരൂപിയായ പ്രണവത്തെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
സൂക്ഷ്മം സൂക്ഷ്മതരം ശുദ്ധം നിര്ഗുണം ഗുണനായകമ് ।। വര്ജിതം പ്രാകൃതൈര്ഭാവൈര്വേദസ്ഥാനം നമാമ്യഹമ്
അത്യന്തം സൂക്ഷ്മവും അതിലും സൂക്ഷ്മവും, പവിത്രവും, ഗുണങ്ങളില്ലാത്തതുമായ, പക്ഷേ ഗുണങ്ങളുടെ ആധാരമായതുമായ, പ്രകൃതിദോഷങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്തതും, വേദങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനമായതുമായ അതിനെ ഞാൻ വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു.
ദേവദൈത്യവിയോഗൈശ്ച വര്ജിതം തുഷ്ടിഭിഃ സദാ ।। ദൈവൈശ്ച യോഗിഭിര്ധ്യേയം തമോംകാരം നമാമ്യഹമ്
ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും സന്തോഷവും വേർപാടുകളും ഇല്ലാത്തതും, ദൈവങ്ങളും യോഗികളും ധ്യാനിക്കേണ്ടതുമായ, ആ അംകാരത്തെ ഞാൻ വിനയത്തോടെ നമസ്കരിക്കുന്നു.
വ്യാപകം വിശ്വവേത്താരം വിജ്ഞാനം പരമം ശുഭമ് ।। ശിവം ശിവഗുണം ശാംതം വംദേ പ്രണവമീശ്വരമ്
സർവ്വവ്യാപിയായും, ലോകത്തെ മുഴുവനും അറിയുന്നവനുമായും, പരമമായ ശുദ്ധമായ ജ്ഞാനമായും, ശാന്തനും ശിവഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞവനും ആയ പ്രണവേശ്വരനെ ഞാൻ ആദരപൂർവ്വം വന്ദിക്കുന്നു.
യസ്യ മായാം പ്രവിഷ്ടാസ്തു ബ്രഹ്മാദ്യാശ്ച സുരാസുരാഃ। । ന വിംദംതി പരം ശുദ്ധം മോക്ഷദ്വാരം നമാമ്യഹമ്
ബ്രഹ്മാവും മറ്റ് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും പോലും അതിന്റെ മായയിൽ അകപ്പെട്ട്, ആ പരമശുദ്ധമായ മോക്ഷദ്വാരം കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്തതിനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ആനംദകംദായ വിശുദ്ധബുദ്ധയേ ശുദ്ധായ ഹംസായ പരാവരായ। । നമോഽസ്തു തസ്മൈ ഗണനായകായ ശ്രീവാസുദേവായ മഹാപ്രഭായ
ആനന്ദത്തിന്റെ ഉറവിടമായ, പാവനമായ ബുദ്ധിയുള്ള, ഹംസപോലെ ശുദ്ധിയും എല്ലാം അതിജീവിച്ചും മഹത്തായ പ്രകാശമുള്ള, ഗുണങ്ങളുടെ നായകനായ ശ്രീ വാസുദേവനേ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ശ്രീപാംചജന്യേന വിരാജമാനം രവിപ്രഭേണാപി സുദര്ശനേന ।। ഗദാബ്ജകേനാപി വിരാജമാനം പ്രഭും സദൈനം ശരണം പ്രപദ്യേ
ശ്രീപാഞ്ചജന്യവും, സൂര്യപ്രഭയാൽ തിളങ്ങുന്ന സുദർശനവും, ഗദയും താമരയും കൈവശമുള്ള ആ മഹാപ്രഭുവിൽ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു.
യം വേദഗുഹ്യം സഗുണം ഗുണാനാമാധാരഭൂതം സചരാചരസ്യ ।। യം സൂര്യവൈശ്വാനരതുല്യതേജസം തം വാസുദേവം ശരണം പ്രപദ്യേ
വേദങ്ങളുടെ രഹസ്യമായും, ഗുണങ്ങളോടെ ഉള്ളതുമായും, സർവ്വഗുണങ്ങളുടെ ആധാരമായും, ചലനശൂന്യമായതിന്റെ ആധാരമായും, സൂര്യനും അഗ്നിക്കും തുല്യമായ പ്രകാശമുള്ള വാസുദേവനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു.
ക്ഷുധാനിധാനം വിമലം സുരൂപമാനംദമാനേന വിരാജമാനമ് । യം പ്രാപ്യ ജീവംതി സുരാദിലോകാസ്തം വാസുദേവം ശരണം പ്രപദ്യേ
ആഹാരത്തിന്റെ നിധിയായും, പവിത്രമായും, മനോഹരമായും, ആനന്ദത്തിലും അഭിമാനത്തിലും തിളങ്ങുന്നവനുമായും, അവനെ പ്രാപിച്ചാൽ ദേവലോകങ്ങൾക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ജീവൻ ലഭിക്കുന്ന വാസുദേവനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു.
തമോഘനാനാം സ്വകരൈര്വിനാശം കരോതി നിത്യം പരികര്മഹേതുഃ ।। ഉദ്ദ്യോതമാനം രവിദീപ്തതേജസം തം വാസുദേവം ശരണം പ്രപദ്യേ
തന്റെ തന്നെ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് അന്ധകാരത്തിന്റെ കൂട്ടങ്ങൾ എല്ലാം നശിപ്പിക്കുകയും, എല്ലാ പ്രവൃത്തികൾക്കും കാരണം ആകുകയും, സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലെ തിളങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന വാസുദേവനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു.
യോ ഭാതി സര്വത്ര രവിപ്രഭാവൈഃ കരോതി ശോഷം ച രസം ദദാതി ।। യഃ പ്രാണിനാമംതരഗഃ സ വായുസ്തം വാസുദേവം ശരണം പ്രപദ്യേ
സൂര്യപ്രഭയാൽ എല്ലിടത്തും പ്രകാശിക്കുകയും, ഉണക്കുകയും ഈർപ്പം നൽകുകയും, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഉള്ളിൽ വായുവായി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്ന വാസുദേവനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു.
സ്വേച്ഛാനുരൂപേണ സ ദേവദേവോ ബിഭര്തി ലോകാന്സകലാന്മഹീപാന് ।। സംതാരണേ നൌരിവ വര്തതേ യസ്തം വാസുദേവം ശരണം പ്രപദ്യേ
സ്വച്ഛന്ദം തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ലോകങ്ങളെയും രാജാക്കളെയും നിലനിറുത്തുന്ന ദേവദേവനായ, കടന്ന് പോകാൻ നാവായിരിക്കുന്ന വാസുദേവനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു.
അംതര്ഗതോ ലോകമയഃ സദൈവ പചത്യസൌ സ്ഥാവരജംഗമാനാമ് ।। സ്വാഹാമുഖോ ദേവഗണസ്യ ഹേതുസ്തം വാസുദേവം ശരണം പ്രപദ്യേ
അകത്തേക്ക് കടന്ന് ലോകങ്ങളെ മുഴുവനും വ്യാപിക്കുകയും, ചലിക്കുന്നതും അചലമായതുമായ എല്ലാം പാകം ചെയ്യുകയും, സ്വാഹയുടെ മുഖമായി ദേവഗണങ്ങളുടെ കാരണം ആകുകയും ചെയ്യുന്ന വാസുദേവനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു.
രസൈഃ സുപുണ്യൈഃ സകലൈഃ സഹൈവ പുഷ്ണാതി സൌമ്യോ ഗുണദശ്ച ലോകേ ।। അന്നാനി യോനിര്മല തേജസൈവ തം വാസുദേവം ശരണം പ്രപദ്യേ
പവിത്രമായ എല്ലാ രസങ്ങളാലും അന്നങ്ങളാലും പോഷിപ്പിക്കുകയും, സൌമ്യനും ഗുണദായകനുമായും, ഉത്ഭവം ശുദ്ധപ്രകാശമായ വാസുദേവനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു.
അസ്ത്യേവ സര്വത്ര വിനാശഹേതുഃ സര്വാശ്രയഃ സര്വമയഃ സ സര്വഃ ।। വിനാ ഹൃഷീകൈര്വിഷയാന്പ്രഭുംക്തേ തം വാസുദേവം ശരണം പ്രപദ്യേ
എല്ലായിടത്തും നാശത്തിന് കാരണം ആകുകയും, എല്ലാറ്റിനും ആധാരവും സ്വരൂപവുമാകുകയും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ഇല്ലാതെ ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വാസുദേവനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു.
ഓംഅസ്യ ശ്രീവാസുദേവാഭിധാനസ്യ സ്തോത്രസ്യ നാരദഋഷിരനുഷ്ടുപ്ഛംദഃ । ഓംകാരോദേവതാ സര്വപാതകനാശനാര്ഥേ ചതുര്വര്ഗസാധനാര്ഥേ ച ജപേ വിനിയോഗഃ । ഓംനമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ ഇതി മംത്രഃ । പാവനം പരമം പുണ്യം വേദജ്ഞം വേദമംദിരമ് ।। വിദ്യാധാരം ഭവാധാരം പ്രണവം വൈ നമാമ്യഹമ്
ഓം. ശ്രീവാസുദേവൻ എന്ന സ്തോത്രത്തിന്റെ ഋഷി നാരദൻ, ഛന്ദസ്സ് അനുഷ്ടുപ്. ദേവത ഓം. എല്ലാ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാനും, ചതുര്വിധപുരുഷാർത്ഥങ്ങൾ നേടാനും ജപിക്കേണ്ടത്. 'ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ' എന്നത് മന്ത്രം. പവിത്രവും, പരമവും, വലിയ പുണ്യമുള്ളതും, വേദങ്ങൾ അറിയുന്നതും, വേദത്തിന്റെ ആലയവുമാണ്. ജ്ഞാനത്തിന്റെ ആധാരവും, ഭവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവുമായ പ്രണവത്തെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.