ഏഷ്യത്യസൌ കദാ രാജാ സുബാഹുഃ പ്രിയയാ സഹ ।। പാതകാന്മോചയിഷ്യാമി സ്തോത്രേണാനേന വൈ കദാ
സുബാഹു രാജാവും അവന്റെ പ്രിയയും ഒരുമിച്ച് ഇവിടെ വരും ദിവസം എപ്പോഴാകും? ഈ സ്തോത്രം ഉപയോഗിച്ച് അവനെ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കാൻ എപ്പോഴാകും കഴിയുക?
താവദ്വിമാനഃ സംപ്രാപ്തഃ കിംകിണീജാലമംഡിതഃ ।। ഘംടാരവസമാകീര്ണോ വീണാവേണുസമന്വിതഃ
അപ്പോൾ തന്നെ മണിക്കൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച, ഘണ്ടാരവം നിറഞ്ഞ, വീണയും കുഴലും കൂടിയ ഒരു ആകാശരഥം അവിടെ എത്തി.
ഗംധര്വസ്വരസംഘുഷ്ടശ്ചാപ്സരോഭിഃ സമന്വിതഃ ।। സര്വകാമസമൃദ്ധസ്തു അന്നോദകവിവര്ജിതഃ
ഗന്ധർവരുടെ സംഗീതം മുഴങ്ങുന്ന, അപ്സരസുകൾ കൂടെ ഉള്ള, എല്ലായിനം സുഖങ്ങളും നിറഞ്ഞ, പക്ഷേ അന്നജലങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ഒരു രഥമായിരുന്നു അത്.
തസ്മിന്യാനേ സ്ഥിതോ രാജാ സുബാഹുഃ പ്രിയയാ സഹ ।। സമുത്തീര്ണോ വിമാനാത്സ സുതാര്ക്ഷ്യ പ്രിയയാ സഹ
ആ രഥത്തിൽ സുബാഹു രാജാവും അവന്റെ പ്രിയയും ഇരുന്നു. പിന്നെ അവർ ആ രഥത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, ഒരുമിച്ച് നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
ശസ്ത്രമാദായ തീക്ഷ്ണം തു യാവത്കൃംതതി തച്ഛവമ് ।। താവദ്ധി വിജ്വലേനാപി സമാഹ്വാനം കൃതം തദാ
അവൻ മൂർച്ചയുള്ള ആയുധം എടുത്ത് ആ ശവം മുറിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, അതേ സമയം ഒരു പ്രകാശമുള്ള രൂപം അവനെ വിളിച്ചു.
ഭോ ഭോഃ പുരുഷശാര്ദൂല ദേവോപമ ഭവാനിദമ് ।। കരോതി നിര്ഘൃണം കര്മ നൃശംസൈര്ന ച ശക്യതേ
"മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ദേവന്മാരെപ്പോലെയുള്ളവനേ, നീ ചെയ്യുന്നത് അത്യന്തം ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തിയാണ്; ദുഷ്ടന്മാർക്കും ഇങ്ങനെ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല."
കര്തും പുരുഷശാര്ദൂല കോഽയം വിധിവിപര്യയഃ ।। ദുഷ്കൃതം സാഹസം കര്മ നിംദ്യം ലോകേഷു സര്വദാ
"മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഇതെന്താണ് ശരിയായ മാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് മാറിയ പ്രവൃത്തി? ഈ പാപകരമായ ധൈര്യപ്രവൃത്തി എല്ലായിടത്തും നിന്ദിക്കപ്പെടുന്നതാണ്."
വേദാചാരവിഹീനം തു കസ്മാത്പ്രാരബ്ധവാനി ഹ ।। തന്മേ ത്വം കാരണം സര്വം കഥയസ്വ യഥാ തഥാ
"വേദാചാരങ്ങൾ ഇല്ലാതെ നീ ഇതെന്തിന് ആരംഭിച്ചു? അതിന്റെ മുഴുവൻ കാരണവും എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്നു എന്നോട് പറയണം."
ഇത്യേവം ഭാഷിതം തസ്യ വിജ്വലസ്യ മഹാത്മനഃ ।। സമാകര്ണ്യ മഹാരാജഃ സ്വപ്രിയാം വാക്യമബ്രവീത്
പ്രകാശമുള്ള മഹാത്മാവായ വിജയലൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, രാജാവ് ആ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു, തന്റെ പ്രിയയോടു പറഞ്ഞു.
പ്രിയേ വര്ഷശതം ഭുക്തം മയേദം പാപകര്മണാ ।। കദാ ന ഭാഷിതം കേന യഥായം പരിഭാഷതേ
"പ്രിയേ, നൂറു വർഷം ഞാൻ ഈ പാപഫലമായ കഷ്ടം അനുഭവിച്ചു; ഇതുവരെ ആരും ഇങ്ങനെ എന്നോട് സംസാരിച്ചിട്ടില്ല, ഇപ്പൊഴാണ് ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നത്."
മമൈവം പീഡ്യമാനസ്യ ക്ഷുധയാ ഹൃദയം പ്രിയേ ।। നിര്ഗതം ചോത്സുകം കാംതേ ശാംതിശ്ചിത്തേ പ്രവര്തതേ
"പ്രിയേ, വിശപ്പുകൊണ്ട് എന്റെ ഹൃദയം വലഞ്ഞു, അതിനാൽ മനസ്സ് ഉത്സുകതയോടെ നിറഞ്ഞു; ഇപ്പോൾ മനസ്സിൽ ശാന്തി അനുഭവപ്പെടുന്നു."
യാവദസ്യ ശ്രുതം വാക്യം സര്വദുഃഖസ്യ ശാംതിദമ് ।। താവച്ചിത്തേ സമാഹ്ലാദോ വര്തതേ ചാരുഹാസിനി
"ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടതുമുതൽ, എല്ലാദുഃഖത്തിനും ശാന്തി നൽകുന്ന ഈ വാക്കുകൾ മനസ്സിൽ ആനന്ദം പകരുന്നു, മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ."
കോയം ദേവോ നു ഗംധര്വഃ സഹസ്രാക്ഷോ ഭവിഷ്യതി ।। മുനീനാം സ്യാദ്വചഃ സത്യം യദുക്തം മുനിനാ പുരാ
"ഇവൻ ആരാണ്? ദേവനോ, ഗന്ധർവനോ, അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ദ്രനാവുമോ? പുരാതനകാലത്ത് മുനി പറഞ്ഞത് സത്യമാകാം."
ഏവമാഭാഷിതം ശ്രുത്വാ പ്രിയസ്യാനംതരം പ്രിയാ ।। രാജാനം പ്രത്യുവാചാഥ ഭാര്യാ പതിപരായണാ
പ്രിയൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത് കേട്ട ശേഷം, ഭർത്താവിനോടു അർപ്പിതയായ ഭാര്യ രാജാവിനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
സത്യമുക്തം ത്വയാ നാഥ ഇദമാശ്ചര്യമുത്തമമ് ।। യഥാ തേ വര്തതേ കാംത മമ ചിത്തേ തഥാ പുനഃ
"നാഥാ, നീ പറഞ്ഞത് സത്യമാണു; ഇതൊരു അത്ഭുതമാണ്. നിന്നെപ്പോലെ തന്നെ, പ്രിയനേ, എന്റെ മനസ്സിലും അങ്ങനെ തന്നെ അനുഭവപ്പെടുന്നു."
പക്ഷിരൂപധരഃ കോഽയം പൃച്ഛതേ ഹിതകാരിവത് ।। ഏവമാഭാഷിതം ശ്രുത്വാ പ്രിയായാഃ പൃഥിവീപതിഃ
"പക്ഷിരൂപം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ഈയാൾ ആരാണ്, നമുക്ക് ഉപകാരത്തിനായി ചോദിക്കുന്നതല്ലേ?" ഇങ്ങനെ പ്രിയ പറഞ്ഞു, രാജാവ്
ബദ്ധാംജലിപുടോഭൂത്വാ പക്ഷിണം വാക്യമബ്രവീത് ।। സുബാഹുരുവാച- സ്വാഗതം തേ മഹാപ്രാജ്ഞ പക്ഷിരൂപധരഃ പ്രഭോ
കൈകൂപ്പി, ആ പക്ഷിയോട് പറഞ്ഞു: സുബാഹു പറഞ്ഞു: "മഹാപണ്ഡിതനായ പ്രഭുവേ, പക്ഷിരൂപം ധരിച്ചവനേ, നിനക്ക് സ്വാഗതം."
ശിരസാ ഭാര്യയാ സാര്ദ്ധം തവ പാദാംബുജദ്വയമ് ।। നമസ്കരോമ്യഹം പുണ്യമസ്തു നസ്ത്വത്പ്രസാദതഃ
"എന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം ഞാൻ തലകൂപ്പി നിന്റെ രണ്ട് കമലപാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിക്കുന്നു. നിന്റെ കൃപയാൽ ഞങ്ങൾക്ക് പുണ്യം ലഭിക്കട്ടെ."
ഭവാന്കഃ പക്ഷിരൂപേണ പുണ്യമേവം പ്രഭാഷതേ ।। യാദൃശം ക്രിയതേകര്മ പൂര്വദേഹേന സത്തമ
ഭവാങ്കാ, നീ പക്ഷിരൂപത്തിൽ പുണ്യം കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു. നല്ലവണ്ണം, മുൻ ജന്മത്തിൽ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾ എങ്ങനെയുണ്ടോ, അതുപോലെ ഫലവും ലഭിക്കും.
സുകൃതം ദുഷ്കൃതം വാപി തദിഹൈവ പ്രഭുജ്യതേ ।। അഥ തേനാത്മകം വൃത്തം തസ്യാഗ്രേ ച നിവേദിതമ്
നല്ലതോ, ചീത്തയോ ആയ പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം ഈ ജന്മത്തിലും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും. അതുപോലെ, ആ ആത്മാവിന്റെ സ്വഭാവം മുമ്പിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു.
യഥോക്തം കുംജലേനാപി പിത്രാ പൂര്വം ശ്രുതം തഥാ ।। കഥയസ്വാത്മവൃത്താംതം ഭവാന്കോ മാം പ്രഭാഷതേ
കുഞ്ചലൻ തന്റെ അച്ഛനിൽ നിന്ന് മുമ്പ് കേട്ടതുപോലെ, ഭവാങ്കാ, നീയും നിന്റെ കഥ എനിക്ക് പറയണം.
സുബാഹും പ്രത്യുവാചേദം വാക്യം പക്ഷിവരസ്തദാ ।। വിജ്വല ഉവാച- ശുകജാത്യാം സമുത്പന്നഃ കുംജലോനാമ മേ പിതാ
പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വിജയലൻ, സുബാഹുവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: എന്റെ അച്ഛൻ കുഞ്ചലൻ എന്ന പേരിൽ, ശുകപക്ഷികളുടെ വംശത്തിൽ ജനിച്ചവനാണ്.
തസ്യാഹം വിജ്വലോ നാമ തൃതീയസ്തു സുതേഷ്വഹമ് ।। നാഹം ദേവോ ന ഗംധര്വോ ന ച സിദ്ധോ മഹാഭുജ
അവനു ഞാൻ വിജയലൻ എന്ന പേരിൽ മൂന്നാമത്തെ മകനാണ്. മഹാബാഹുവേ, ഞാൻ ദേവനോ, ഗന്ധർവനോ, സിദ്ധനോ അല്ല.
നിത്യമേവ പ്രപശ്യാമി കര്മ ചൈവം സുദാരുണമ് ।। കിയത്കാലം മഹത്കര്മ സാഹസാകാരസംയുതമ്
ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭയങ്കരമായ പ്രവൃത്തികൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. കുറേ കാലം വലിയ ധൈര്യത്തോടെ വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടിവരും.
കരിഷ്യസി മഹാരാജ തന്മേ കഥയ സാംപ്രതമ് ।। സുബാഹുരുവാച- വാസുദേവാഭിധാനം യത്പൂര്വമുക്തം ഹി ബ്രാഹ്മണൈഃ
മഹാരാജാവേ, നീ ചെയ്യാൻ പോകുന്ന ആ വലിയ കാര്യങ്ങൾ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ പറയൂ. സുബാഹു പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണന്മാർ മുമ്പ് വാസുദേവൻ എന്ന പേരിൽ പറഞ്ഞത്,
ശ്രോഷ്യാമ്യഹം യദാ ഭദ്ര ഗതിം സ്വാം പ്രാപ്നുയാം തദാ ।। പുണ്യാത്മനാ ഭാഷിതം വൈ മുനിനാ സംയതാത്മനാ
സൗഭാഗ്യവാനേ, ഞാൻ എന്റെ മാർഗം നേടുമ്പോൾ അതു കേൾക്കും. ആത്മസംയമനം ഉള്ള മഹാത്മാവായ മുനി പറഞ്ഞതാണത്.
തദാഹം പാതകാന്മുക്തോ ഭവിഷ്യാമി ന സംശയഃ ।। വിജ്വല ഉവാച- തവാര്ഥേ പൃച്ഛിതസ്താതസ്തേന മേ കഥിതം ച യത്
അപ്പോൾ ഞാൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും, സംശയം ഇല്ല. വിജയലൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ കാര്യത്തിന് വേണ്ടി എന്റെ അച്ഛനോടു ചോദിച്ചു, അവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞത്,
തത്തേദ്യാഹം പ്രവക്ഷ്യാമി ശാശ്വതം ശൃണു സത്തമ
അത് തന്നെയാണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിനക്ക് പറയാൻ പോകുന്നത്, ശാശ്വതമായത്. ഉത്തമനേ, നീ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
നിരാവാസം നിരാകാരം സുപ്രകാശം മഹോദയമ് ।। നിര്ഗുണം ഗുണസംബദ്ധം നമാമി പ്രണവം പരമ്
വാസസ്ഥാനം ഇല്ലാത്തതും, രൂപമില്ലാത്തതും, പ്രകാശമുള്ളതും, മഹത്തായ മഹിമയുള്ളതുമായ, ഗുണങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതും, ഗുണങ്ങളുമായി ബന്ധമുള്ളതുമായ പരമമായ പ്രണവത്തെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
ഓംഅസ്യ ശ്രീവാസുദേവാഭിധാനസ്യ സ്തോത്രസ്യ നാരദഋഷിരനുഷ്ടുപ്ഛംദഃ । ഓംകാരോദേവതാ സര്വപാതകനാശനാര്ഥേ ചതുര്വര്ഗസാധനാര്ഥേ ച ജപേ വിനിയോഗഃ । ഓംനമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ ഇതി മംത്രഃ । പാവനം പരമം പുണ്യം വേദജ്ഞം വേദമംദിരമ് ।। വിദ്യാധാരം ഭവാധാരം പ്രണവം വൈ നമാമ്യഹമ്
ഓം. ശ്രീവാസുദേവൻ എന്ന സ്തോത്രത്തിന്റെ ഋഷി നാരദൻ, ഛന്ദസ്സ് അനുഷ്ടുപ്. ദേവത ഓം. എല്ലാ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാനും, ചതുര്വിധപുരുഷാർത്ഥങ്ങൾ നേടാനും ജപിക്കേണ്ടത്. 'ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ' എന്നത് മന്ത്രം. പവിത്രവും, പരമവും, വലിയ പുണ്യമുള്ളതും, വേദങ്ങൾ അറിയുന്നതും, വേദത്തിന്റെ ആലയവുമാണ്. ജ്ഞാനത്തിന്റെ ആധാരവും, ഭവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവുമായ പ്രണവത്തെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.