ഭയാത്പാപാത്തപാച്ഛോകാദ്ദാരിദ്ര്യവ്യാധികര്ശിതാന് । വിമുംചംതി ച യേ ജംതൂംസ്തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
ഭയത്താൽ, പാപത്താൽ, ചൂടിനാൽ, ദു:ഖത്താൽ, ദാരിദ്ര്യത്താൽ, രോഗത്താൽ പീഡിതരായ ജീവികളെ മോചിപ്പിക്കുന്നവരും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ആത്മസ്വരൂപവംതശ്ച യൌവനസ്ഥാശ്ച ഭാരത । യേ വൈ ജിതേംദ്രിയാ ധീരാസ്തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
സ്വരൂപജ്ഞാനമുള്ളവരും യൗവനത്തിൽ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ച ധൈര്യശാലികളും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
സുവര്ണസ്യ ച ദാതാരോ ഗവാം ഭൂമേശ്ച ഭാരത । അന്നാനാം വാസസാം ചൈവ തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
സ്വർണ്ണം, പശു, ഭൂമി, അന്നം, വസ്ത്രം എന്നിവ ദാനം ചെയ്യുന്നവരും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
യേ യാചിതാഃ പ്രഹൃഷ്യംതി പ്രിയം ദത്വാ വദംതി ച । ത്യക്തദാനഫലേച്ഛാശ്ച തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
യാചിച്ചാൽ സന്തോഷത്തോടെ പ്രിയവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു ദാനം ചെയ്യുന്നവരും ദാനഫലത്തിൽ ആഗ്രഹം ഇല്ലാത്തവരും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
നിവേശനാനാം ധാന്യാനാം നരാണാം ച പരംതപ । സ്വയമുത്പാദ്യ ദാതാരഃ പുരുഷാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
താമസസ്ഥലവും ധാന്യവും മറ്റുള്ളവർക്കായി സ്വയം ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ച് ദാനം ചെയ്യുന്നവരും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ദ്വിഷതാമപി യേ ദോഷാന്ന വദംതി കദാചന । കീര്തയംതി ഗുണാന്യേ ച തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
വൈരികളുടെയെങ്കിലും ദോഷങ്ങൾ ഒരിക്കലും പറയാതെ അവരുടെ ഗുണങ്ങൾ മാത്രം പ്രശംസിക്കുന്നവരും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
യേ പരേഷാം ശ്രിയം ദൃഷ്ട്വാ ന വിതപ്യംതി മത്സരാത് । പ്രഹൃഷ്ടാശ്ചാഭിനംദംതി തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് കണ്ടിട്ടും അസൂയകൊണ്ട് ദുഃഖിക്കാതെ, സന്തോഷത്തോടെ അവരെ അഭിനന്ദിക്കുന്നവരാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകുന്നവർ.
പ്രവൃത്തൌ ച നിവൃത്തൌ ച ശ്രുതിശാസ്ത്രോക്തമേവ ച । ആചരംതി മഹാത്മാനസ്തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
വേദങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും പറയുന്ന വിധത്തിൽ, ചെയ്യേണ്ടതിലും ഒഴിവാക്കേണ്ടതിലും നടപ്പാക്കുന്ന മഹാത്മാക്കളാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകുന്നവർ.
യേ നരാണാം വചോ വക്തും ന ജാനംതി ച വിപ്രിയമ് । പ്രിയവാക്യൈകവിജ്ഞാതാസ്തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
മറ്റുള്ളവർക്കു ദുഃഖം തരുന്ന വാക്കുകൾ പറയാൻ അറിയാത്തവരും, സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിക്കാൻ മാത്രം അറിയുന്നവരുമാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകുന്നവർ.
യേ നാമഭാഗാന്കുര്വംതി ക്ഷുത്തൃഷ്ണാ ശ്രമപീഡിതാഃ । ഹംതകാരസ്യ കര്താരസ്തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
വിഷമം അനുഭവിച്ചിട്ടും, വിശപ്പും ദാഹവും ക്ഷീണവും സഹിച്ചിട്ടും, ഭക്ഷണം പങ്കിടുന്നവരാണ് പുണ്യത്തിന്റെയും സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും പാതയിൽ പോകുന്നവർ.
വാപീകൂപതഡാഗാനാം പ്രപാനാം ചൈവ വേശ്മനാമ് । ആരാമാണാം ച കര്താരസ്തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
കുളം, കിണർ, തടാകം, കുടിവെള്ളശാല, വീടുകൾ, തോട്ടങ്ങൾ എന്നിവ നിർമ്മിക്കുന്നവരാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകുന്നവർ.
അസത്യേഷ്വപി യേ സത്യാ ഋജവോ നാര്ജവേഷ്വപി । രിപുഷ്വപിഹിതാ യേ ച തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
അസത്യങ്ങൾക്കിടയിലും സത്യവാന്മാരും, വഞ്ചനയ്ക്കിടയിലും നേരായവരുമായിരിക്കുകയും, ശത്രുക്കളോടും ഒളിഞ്ഞുനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകുന്നവർ.
യസ്മിന്കസ്മിന്കുലേ ജാതാ ബഹുപുത്രാഃ ശതായുഷഃ । സാനുക്രോശാഃ സദാചാരാസ്തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
ഏത് കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചവർക്കും, അനേകം പുത്രന്മാരും ദീർഘായുസ്സും, കരുണയും നല്ല പെരുമയും ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവർ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകുന്നവർ.
കുര്വംത്യവംധ്യം ദിവസം ധര്മേണൈകേന സര്വദാ । വ്രതം ഗൃഹ്ണംതി യേ നിത്യം തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
ഒരൊറ്റ ധർമ്മവ്രതം പാലിച്ച്, ഓരോ ദിവസവും അതിനെ ഫലപ്രദമാക്കുന്നവരും, പ്രതിദിനം വ്രതങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നവരുമാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകുന്നവർ.
ആക്രോശംതം സ്തുവംതം ച തുല്യം പശ്യംതി യേ നരാഃ । ശാംതാത്മാനോ ജിതാത്മാനസ്തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
നിന്ദിക്കുന്നവനെയും പ്രശംസിക്കുന്നവനെയും ഒരുപോലെ കാണുകയും, മനസ്സിൽ സമാധാനവും ആത്മനിയന്ത്രണവും പുലർത്തുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകുന്നവർ.
യേ ചാപി ഭയസംത്രസ്താന്ബ്രാഹ്മണാംശ്ച തഥാ സ്ത്രിയഃ । സാര്ഥാന്വാ പരിരക്ഷംതി തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
ഭയപ്പെട്ടവരെയും, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും, സ്ത്രീകളെയും, യാത്രക്കാരെയും സംരക്ഷിക്കുന്നവരാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകുന്നവർ.
ഗംഗായാം പുഷ്കരേ തീര്ഥേ ഗയായാം ച വിശേഷതഃ । പിതൃപിംഡപ്രദാതാരസ്തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
ഗംഗയിൽ, പുഷ്കരത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ഗയയിൽ പിതൃകർമ്മം ചെയ്യുന്നവരാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകുന്നവർ.
ന വശേ ചേംദ്രിയാണാം ച യേ നരാഃ സംയമസ്ഥിതാഃ । ത്യക്തലോഭഭയക്രോധാസ്തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കു അടിമകളാകാതെ ആത്മനിയന്ത്രണം പാലിക്കുകയും, ലോഭവും ഭയവും കോപവും ഉപേക്ഷിച്ചവരുമാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകുന്നവർ.
യൂകാ മത്കുണദംശാദീന്യേ ജംതൂംസ്തുദതസ്തനുമ് । പുത്രവത്പരിരക്ഷംതി തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
യൂക്ക, കിടപ്പുര, കടിയുന്ന കീടങ്ങൾ മുതലായവയെ സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുത്രനെപ്പോലെ സംരക്ഷിക്കുന്നവരാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകുന്നവർ.
അജ്ഞാനാച്ച യഥോക്തേന വിധിനാ സംചയംതി ച । സര്വദ്വംദ്വസഹാ ലോകേ തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
അജ്ഞാനത്താൽ നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ സമ്പാദനം ചെയ്യുകയും, ലോകത്തിലെ എല്ലാ ദ്വന്ദ്വങ്ങളും സഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകുന്നവർ.
യേ പൂതാഃ പരദാരാംശ്ച കര്മണാ മനസാ ഗിരാ । രമയംതി ന സത്വസ്ഥാസ്തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
ശുദ്ധരായവരും, പ്രവൃത്തിയിലും മനസ്സിലും വാക്കിലും മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരിൽ ആസ്വാദനം കാണാത്തവരുമായ ധർമ്മനിഷ്ഠരാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകുന്നവർ.
നിംദിതാനി ന കുര്വംതി കുര്വംതി വിഹിതാനി ച । ആത്മശക്തിം വിജാനംതി തേ നരാഃ സ്വര്ഗഗാമിനഃ
ദോഷകരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യാതെ, നിർദ്ദേശിച്ച കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയും, സ്വന്തം ശേഷി അറിയുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകുന്നവർ.
ഏവം തേ കഥിതം സര്വം മയാ തത്ത്വേന പാര്ഥിവ । ദുര്ഗതിഃ സദ്ഗതിശ്ചൈവ പ്രാപ്യതേ കര്മഭിര്യഥാ
രാജാവേ, ഞാൻ സത്യമായി എല്ലാം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യൻ ചെയ്യുന്നതുപോലെ ദുർഗതിയും സദ്ഗതിയും ലഭിക്കുന്നു.
നരഃ പരേഷാം പ്രതികൂലമാചരന്പ്രയാതി ഘോരം നരകം സുദാരുണമ് । സദാനുകൂലസ്യ നരസ്യ ജീവിനഃ സുഖാവഹാ മുക്തിരദൂരസംസ്ഥിതാ
മറ്റുള്ളവർക്കു വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ ഭയങ്കരമായ നരകത്തിലേക്കു പോകുന്നു. എപ്പോഴും അനുകൂലമായി പെരുമാറുന്നവനു സന്തോഷവും മോക്ഷവും അടുത്താണ്.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ ഗുരുതീര്ഥമാഹാത്മ്യേ ച്യവനചരിത്രേ ഷണ്ണവതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിലെ വേനന്റെ കഥയിലെയും ഗുരുതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹിമയിലെയും ച്യവനന്റെ കഥയിലെയും അറുപത്താറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
സപ്തനവതിതമോഽധ്യായഃ । കുംജല ഉവാച- ഏവമാകര്ണ്യ താം രാജാ മുനിനാ ഭാഷിതാം തദാ । ധര്മാധര്മഗതിം സര്വാം തം മുനിം സമഭാഷത
കുഞ്ചലൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ ആ മുനിയുടെ വാക്കുകൾ രാജാവു കേട്ടപ്പോൾ, സകല ധർമ്മാധർമ്മങ്ങളുടെ ഗതിയെക്കുറിച്ച് ആ മുനിയോട് ചോദിച്ചു.
സുബാഹുരുവാച- സോഹം ധര്മം കരിഷ്യാമി സോഹം പുണ്യം ദ്വിജോത്തമ । വാസുദേവം ജഗദ്യോനിം യജിഷ്യേ നിതരാം മുനേ
സുബാഹു പറഞ്ഞു: ഞാൻ ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കും, ഞാൻ പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ഈ സകലത്തിനും അതിയായ ഭക്തിയോടെ ഞാൻ ജഗത്യോനിയായ വാസുദേവനെ ആരാധിക്കും, മുനിവരനേ.
ഹോമേന തു ജപേനൈവ പൂജയേന്മധുസൂദനമ് । യഷ്ട്വാ യജ്ഞം തപസ്തപ്ത്വാ വിഷ്ണുലോകം സ ഭൂപതിഃ
ഹോമവും ജപവും നടത്തി മധുസൂദനനെ ആരാധിക്കണം. യജ്ഞം നടത്തി തപസ്സു ചെയ്തതിന്റെ ഫലമായി ആ രാജാവ് വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിച്ചു.
പൂജിതഃ സര്വകാമൈശ്ച പ്രാപ്തവാന്സത്വരം മുദാ । ഗതേ തസ്മിന്മഹാലോകേ ദേവദേവം ന പശ്യതി
സകല ഇഷ്ടങ്ങൾക്കും യോഗം വരുത്തി, സന്തോഷത്തോടെ ആ മഹാലോകം പ്രാപിച്ചെങ്കിലും, ദേവദേവനെ അവൻ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ക്ഷുധാ ജാതാ മഹാതീവ്രാ തൃഷ്ണാ ചാതി പ്രവര്തതേ । തയോശ്ചാപി മഹാപ്രാജ്ഞ ജീവപീഡാകരാ ബഹു
വലിയ ഒരു വിശപ്പും അതിയായ ദാഹവും അവനെ പിടികൂടി; മഹാപണ്ഡിതനേ, ആ രണ്ടും അവന്റെ ജീവനെ ഏറെ വേദനിപ്പിച്ചു.