നാനാവൃക്ഷൈഃ പ്രഭാത്യേവമാനംദവനമുത്തമമ് । നാനാപക്ഷിനിനാദേന ബഹുകോലാഹലാന്വിതമ്
വിവിധ വൃക്ഷങ്ങളാൽ ആ ആനന്ദവനം പ്രകാശിക്കുന്നു; പലതരം പക്ഷികളുടെ ശബ്ദം നിറഞ്ഞു, വലിയ ആഹ്ലാദവും ഉല്ലാസവുമുണ്ട്.
ഏവമാനംദനം ദൃഷ്ടം മയാ തത്ര സുശോഭനമ് । വിമലം ച സരസ്താത ശോഭതേ സാഗരോപമമ്
അങ്ങനെ ആ മനോഹരമായ ആനന്ദവനം ഞാൻ അവിടെ കണ്ടു; സമുദ്രംപോലുള്ള ഒരു നിർമ്മലമായ തടാകവും അച്ഛനേ, അവിടെ പ്രകാശിക്കുന്നു.
സംപൂര്ണം പുണ്യതോയേന പദ്മസൌഗംധികൈഃ ശുഭൈഃ । ജലജൈസ്തു സമാകീര്ണം ഹംസകാരംഡവാന്വിതമ്
പുണ്യജലത്താൽ നിറഞ്ഞതും, മനോഹരമായ താമരകളും സുഗന്ധമുള്ള കാളഹരികളും aquatic ജീവികളും, ഹംസകളും കാടുകോഴികളും നിറഞ്ഞതുമാണ്.
ഏവമാസീത്സരസ്തസ്യ സുമധ്യേ കാനനസ്യ ഹി । ദേവഗംധര്വസംബാധൈര്മുനിവൃംദൈരലംകൃതമ്
അങ്ങനെ ആ കാനനത്തിന്റെ നടുവിൽ ആ തടാകം ദേവതകളും ഗാന്ധർവന്മാരും മുനിമാരുടെ കൂട്ടങ്ങളും അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
കിംനരോരഗഗംധര്വൈശ്ചാരണൈശ്ച സുശോഭതേ । തത്രാശ്ചര്യം മയാ ദൃഷ്ടം വക്തും താത ന ശക്യതേ
അവിടെ കിന്നരന്മാരും നാഗന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ചാരണന്മാരും ചേർന്ന് അതിനെ ഭംഗിയാക്കുന്നു. ഞാൻ അവിടെ കണ്ട അത്ഭുതങ്ങൾ, അച്ഛാ, പറയാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല.
വിമാനേനാപി ദിവ്യേന കലശൈരുപശോഭതേ । ഛത്രദംഡപതാകാഭീരാജമാനേന സത്തമ
ദിവ്യമായ വിമാനവും കലശങ്ങളും കൊണ്ടും അതു അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഉത്തമനേ, കുടകളും ദണ്ഡങ്ങളും പതാകകളും കൊണ്ട് അതു അതിമനോഹരമാണ്.
സര്വഭോഗാവിലേനാപി ഗീയമാനേഥ കിന്നരൈഃ । ഗംധര്വൈരപ്സരോഭിശ്ച ശോഭമാനോഥ സുവ്രത
അവിടെ എല്ലാത്തരം സുഖങ്ങളും ഒരുമിച്ച് കാണാം; കിന്നരന്മാർ പാട്ടുപാടുന്നു, ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും കൂടി അതിന്റെ ഭംഗി കൂട്ടുന്നു, ധർമ്മശീലനേ.
സ്തൂയമാനോ മഹാസിദ്ധഋഷിഭിസ്തത്ത്വവേദിഭിഃ । രൂപേണാപ്രതിമോ ലോകേ ന ദൃഷ്ടസ്താദൃശഃ ക്വചിത്
മഹാസിദ്ധന്മാരും സത്യത്തെ അറിയുന്ന ഋഷിമാരും അവനെ സ്തുതിക്കുന്നു. ലോകത്ത് അതിനേത്തുന്ന രൂപം എവിടെയും കണ്ടിട്ടില്ല.
സര്വാഭരണശോഭാംഗോ ദിവ്യമാലാവിശോഭിതഃ । മഹാരത്നകൃതാമാലാ യസ്യോരസി വിരാജതേ
അവന്റെ ശരീരം എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും ദിവ്യമായ മാലകളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വലിയ രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ച മാല അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.
തത്സമീപേ സ്ഥിതാ ചൈകാ നാരീ ദൃഷ്ടാ വരാനനാ । ഹേമഹാരൈശ്ച മുക്താനാം വലയൈഃ കംകണൈര്യുതാ
അവന്റെ അടുത്ത് ഒരു സുന്ദരമുഖിയായ സ്ത്രീയെ ഞാൻ അവിടെ കണ്ടു; അവൾ പൊന്നും മുത്തുമാലകളും വളകളും കൈക്കങ്കണങ്ങളും ധരിച്ചിരുന്നു.
ദിവ്യവസ്ത്രൈശ്ച ഗംധൈശ്ച ചംദനൈശ്ചാരുലേപനൈഃ । സ്തൂയമാനോ ഗീയമാനഃ പുരുഷസ്തത്ര ചാഗതഃ
ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങളും സുഗന്ധങ്ങളും ചന്ദനവും മനോഹരമായ ലേപനങ്ങളും ധരിച്ച് ഒരാൾ അവിടെ എത്തി; അവനെ സ്തുതിക്കുകയും പാടുകയും ചെയ്തു.
രതിരൂപാ വരാരോഹാ പീനശ്രോണിപയോധരാ । സര്വാഭരണശോഭാംഗീ താദൃശീ രൂപസംപദാ
ആ സ്ത്രീ സുന്ദരിയും മനോഹരമായ രൂപവും നിറഞ്ഞ കമരവും വക്ഷസ്സുമുള്ളവളായിരുന്നു; അവളുടെ ശരീരം എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും ഭംഗിയോടെ തിളങ്ങി.
ദ്വാവേതൌ തൌ മയാ ദൃഷ്ടൌ വിമാനേനാപി ചാഗതൌ । രൂപലാവണ്യമാധുര്യൌ സര്വശോഭാസമാവിലൌ
അവരെ രണ്ടുപേരെയും ഞാൻ വിമാനം കയറി വരുന്നത് കണ്ടു; അവർക്ക് അപാരമായ സൗന്ദര്യവും ലാവണ്യവും മാധുര്യവും എല്ലാ ഭംഗിയും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
സമുത്തീര്ണൌ വിമാനാത്താവാഗതൌ സരസോന്തികേ । സ്നാതൌ താത മഹാത്മാനൌ സ്ത്രീപുംസൌ കമലേക്ഷണൌ
അവർ വിമാനം വിട്ട് തടാകത്തിനരികിലേക്ക് വന്നു. അച്ഛാ, ആ മഹാത്മാക്കളായ പുരുഷനും സ്ത്രീയും താമരക്കണ്ണുകളോടെ അവിടെ കുളിച്ചു.
പ്രഗൃഹ്യ തൌ മഹാശസ്ത്രൌ ദംപതീ തു പരസ്പരമ് । താദൃശൌ ച ശവൌ തത്ര പതിതൌ സരസസ്തടേ
ആ ദമ്പതികൾ വലിയ ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വെച്ച് പരസ്പരം ചേർന്നു. അങ്ങനെ, അത്തരം രണ്ടു ശവങ്ങൾ തടാകത്തീരത്ത് വീണുകിടക്കുന്നത് കണ്ടു.
പ്രഭാസേ തേ തദാ തൌ തു സ്ത്രീപുംസൌ കമലേക്ഷണൌ । രൂപേണാപി മഹാഭാഗ താദൃശാവേവ തൌ ശവൌ
പ്രഭാസയിൽ അന്നത്തെ സമയത്ത്, ആ താമരക്കണ്ണുകളുള്ള പുരുഷനും സ്ത്രീയും, മഹാഭാഗവ, അവരുടെ സൗന്ദര്യത്തിലും, അങ്ങനെ തന്നെ ശവങ്ങളായി അവിടെ കിടക്കുകയായിരുന്നു.
ദേവരൂപോപമസ്താത യഥാ പുംസസ്തഥാ ശവഃ । യഥാരൂപം ഹി തസ്യാപി താദൃശസ്തത്ര ദൃശ്യതേ
അച്ഛാ, ആ പുരുഷന്റെ ശവം ദൈവികമായിരുന്ന ജീവിച്ചിരുന്ന രൂപംപോലെയാണ്. അതുപോലെ, ആ സ്ത്രീയുടെ രൂപവും അവിടെ കണ്ടു.
യഥാരൂപം തു ഭാര്യായാസ്തഥാ ശവോ ദ്വിതീയകഃ । സ്ത്രീശവസ്യ തു യന്മാംസം ശസ്ത്രേണോത്കൃത്യ സാ തതഃ
ഭാര്യയുടെ രൂപംപോലെയാണ് രണ്ടാമത്തെ ശവവും. പിന്നെ, ആ സ്ത്രീയുടെ ശവത്തിൽ നിന്ന് അവൾ ആയുധം കൊണ്ട് മാംസം മുറിച്ചു.
ഭക്ഷതേ തസ്യ മാംസാനി രക്താപ്ലുതാനി താനി തു । പുരുഷോ ഭക്ഷതേ തദ്വച്ഛവമാംസം സമാതുരഃ
അവൾ അവന്റെ രക്തത്തിൽ കുതിർന്ന മാംസകഷ്ണങ്ങൾ തിന്നു; ആ പുരുഷനും അതുപോലെ അത്യന്തം വിഷമത്തോടെ ശവമാംസം കഴിച്ചു.
ക്ഷുധയാ പീഡ്യമാനൌ തൌ ഭക്ഷേതേ പിശിതം തയോഃ । യാവത്തൃപ്തിം സമായാതൌ താവന്മാംസം പ്രഭക്ഷിതമ്
ഭക്ഷണത്തിനായി ഇരുവരും തങ്ങളുടെ തന്നെ ശവങ്ങളുടെ മാംസം തിന്നു; തൃപ്തി വരുന്നത് വരെ അവർ മാംസം കഴിച്ചു.
സരസ്യഥ ജലം പീത്വാ സംജാതൌ സുഖിതൌ പിതഃ । കിയത്കാലം സ്ഥിതൌ തത്ര വിമാനേന ഗതൌ പുനഃ
ശേഷം, അവർ തടാകത്തിലെ വെള്ളം കുടിച്ചു സന്തോഷത്തോടെ ആയി. കുറേ നേരം അവിടെ കഴിഞ്ഞ്, അവർ വീണ്ടും വിമാനം കയറി പോയി.
അന്യേ ദ്വേ തു സ്ത്രിയൌ താത മയാ ദൃഷ്ടേ ച തത്ര വൈ । രൂപസൌഭാഗ്യസംപന്നേ തേ സ്ത്രിയൌ ചാരുലക്ഷണേ
അച്ഛാ, അവിടെ ഞാൻ വേറെയും രണ്ട് സ്ത്രീകളെ കണ്ടു; അവർക്ക് മനോഹരമായ രൂപവും ഭാഗ്യവും സുന്ദരമായ ലക്ഷണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
താഭ്യാം പ്രഭക്ഷിതം മാംസം യദാ താത മഹാവനേ । പ്രഹസേതേ തദാ തേ ദ്വേ ഹാസ്യൈരട്ടാട്ടകൈഃപുനഃ
അപ്പാ, ആ വലിയ കാട്ടില് ആ രണ്ടുപേരും എന്റെ മാംസം തിന്നുമ്പോള്, അവര് വലിയ പരിഹാസംചെയ്ത് ചിരിച്ചു.
ഭക്ഷതേ ച സ്വമാംസാനി താവേതൌ പരിനിത്യശഃ । കൃത്വാ സ്നാനാദികം മാംസം പശ്യതോ മമ തത്ര ഹി
അവരിരുവരും എല്ലായ്പ്പോഴും, കുളിയും മറ്റു കര്മ്മങ്ങള്ക്കു ശേഷം, എന്റെ കണ്മുന്നില് തന്നെ, തങ്ങളുടെ തന്നെ മാംസം തിന്നുന്നു.
അന്യേ സ്ത്രിയൌ മഹാഭാഗ രൌദ്രാ കാരസമന്വിതേ । ദംഷ്ട്രാകരാലവദനേ തത്രൈവാതി വിഭീഷണേ
മറ്റു രണ്ടുപെണ്കുട്ടികള് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു, മഹാഭാഗാ, അവര് വളരെ ക്രൂരരും ഭയാനകവുമായിരുന്നു, വലിയ പല്ലുകളോടെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന മുഖം.
ഊചതുസ്തൌ തദാ തേ തു ദേഹിദേഹീതി വൈ പുനഃ । ഏവം ദൃഷ്ടം മയാ താത വസതാ വനസംനിധൌ
അവരിരുവരും അപ്പോള് വീണ്ടും വീണ്ടും 'നിന്റെ ശരീരം ഞങ്ങള്ക്കു തരിക' എന്നു പറഞ്ഞു; അപ്പാ, കാട്ടില് താമസിക്കുമ്പോള് ഞാന് ഇതെല്ലാം കണ്ടു.
നിത്യമുത്കീര്യ ഭക്ഷ്യേതേ തൌ ദ്വൌ തു മാംസമേവ ച । ജായേതേ ച സുസംപൂര്ണൌ കായൌ ച ശവയോഃ പുനഃ
എപ്പോഴും അവരിരുവരും മാംസം പറിച്ചെടുത്ത് അതു മാത്രം കഴിക്കുന്നു; പിന്നെ അവരുടെ ശരീരം വീണ്ടും പൂര്ണമായി പുനരുദ്ധരിക്കുന്നു.
നിത്യമുത്തീര്യ താവേവം തേ ചാപ്യന്യേ ച വൈ പിതഃ । കുര്വംതി സദൃശീം ചേഷ്ടാം പൂര്വോക്താം മമ പശ്യതഃ
ഇങ്ങനെ തന്നെ എപ്പോഴും, അപ്പാ, അവരിരുവരും മറ്റുള്ളവരും, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ പ്രവൃത്തികള് ചെയ്യുന്നു, ഞാന് കാണുമ്പോള്.
ഏതദാശ്ചര്യ സംജാതം ദൃഷ്ടം താത മയാ തദാ । ഭവതാ പൃച്ഛിതം താത ദൃഷ്ടമാശ്ചര്യമേവ ച
ഇങ്ങനെയൊരു അത്ഭുതം അപ്പാ, അപ്പോള് ഞാന് കണ്ടു; അപ്പാ, നീ ചോദിച്ച അത്ഭുതം ഞാന് സാക്ഷാല് കണ്ടു.
മയാ ഖ്യാതം തവാഗ്രേ വൈ സര്വസംദേഹകാരണമ് । കഥയസ്വ പ്രസാദാച്ച പ്രീയമാണേന ചേതസാ
എല്ലാ സംശയങ്ങള്ക്കും കാരണമാകുന്ന കാര്യം ഞാന് നിന്റെ മുമ്പില് വെളിപ്പെടുത്തി; ദയവായി സന്തോഷത്തോടെ നീ എനിക്കു വിശദീകരിക്കണം.