ചക്രാതേ ച കഥാം ദിവ്യാം സുപുണ്യാം പാപനാശിനീമ് । വിഷ്ണുരുവാച- പിത്രാ തു കുംജലേനാപി പൃഷ്ട ഉജ്ജ്വല ആത്മജഃ
അവിടെ ദൈവികവും പുണ്യമുള്ളതുമായ, പാപം നീക്കുന്ന കഥ ആരംഭിച്ചു. വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: ഉജ്ജ്വലൻ എന്ന പുത്രനോട് അവന്റെ പിതാവായ കുഞ്ചലൻ ചോദിച്ചു.
ക്വഗതോഽസ്യദ്യ പുത്ര ത്വം കിമപൂര്വം ത്വയാ പുനഃ । തത്ര ദൃഷ്ടം ശ്രുതം പുണ്യം തന്മേ കഥയ നംദന
എവിടെയാണ് നീ ഇന്ന് പോയത്, മകനേ? എന്തെങ്കിലും പുതിയതൊന്നും കണ്ടോ? അവിടെ കണ്ടതോ കേട്ടതോ ആയ നല്ല കാര്യങ്ങൾ എങ്കിൽ അച്ഛനോടു പറയു, നന്ദനാ.
കുംജലസ്യ പിതുര്വാക്യം സമാകര്ണ്യ സ ഉജ്ജ്വലഃ । പിതരം പ്രത്യുവാചാഥ ഭക്ത്യാ നമിതകംധരഃ
കുഞ്ചലൻ എന്ന പിതാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഉജ്ജ്വലൻ, ഭക്തിയോടെ തല താഴ്ത്തി അച്ഛനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
പ്രണാമമകരോന്മൂര്ധ്നാ കഥാം ചക്രേ മനോഹരാമ് । ഉജ്ജ്വല ഉവാച- പ്ലക്ഷദ്വീപം മഹാഭാഗ നിത്യമേവ വ്രജാമ്യഹമ്
അവൻ തല കുനിഞ്ഞ് വന്ദനം നടത്തി, മനോഹരമായ കഥ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഉജ്ജ്വലൻ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗനേ, ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്ലക്ഷദ്വീപിലേക്ക് പോകാറുണ്ട്.
മഹതാ ഉദ്യമേനാപി ആഹാരാര്ഥം മഹാമതേ । പ്ലക്ഷേദ്വീപേ മഹാരാജ സംതി ദേശാ അനേകശഃ
വലിയ പരിശ്രമത്തോടെ, മഹാമനസുള്ളവനേ, ഭക്ഷണത്തിനായി ഞാൻ അവിടെ പോകുന്നു. മഹാരാജാവേ, പ്ലക്ഷദ്വീപിൽ അനേകം പ്രദേശങ്ങൾ ഉണ്ട്.
പര്വതാഃ സരിദുദ്യാന വനാനി ച സരാംസി ച । ഗ്രാമാശ്ച പത്തനാശ്ചാന്യേ സുപ്രജാഭിഃ പ്രമോദിതാഃ
അവിടെ പർവ്വതങ്ങൾ, നദികൾ, തോട്ടങ്ങൾ, കാടുകൾ, തടാകങ്ങൾ, ഗ്രാമങ്ങൾ, നഗരങ്ങൾ എന്നിവയും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്ന നല്ല ജനങ്ങളും ഉണ്ട്.
സദാ സുഖേന സംതുഷ്ടാ ലോകാ ഹൃഷ്ടാ വസംതി തേ । ദാനപുണ്യജപോപേതാഃ ശ്രദ്ധാഭാവസമന്വിതാഃ
അവിടെയുള്ളവർ എല്ലായ്പ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെയും തൃപ്തിയോടെയും ജീവിക്കുന്നു; അവർ ദാനം, പുണ്യം, ജപം എന്നിവയിൽ ഏർപ്പെട്ടവരും വിശ്വാസം നിറഞ്ഞവരുമാണ്.
പ്ലക്ഷദ്വീപേ മഹാരാജ ആസീത്പുണ്യമതിഃ സദാ । ദിവോദാസസ്തു ധര്മാത്മാ തത്സുതാസീദനൂപമാ
മഹാരാജാവേ, പ്ലക്ഷദ്വീപിൽ ദിവോദാസൻ എന്ന സദാ പുണ്യചിന്തയുള്ളവനും ധർമ്മനിഷ്ഠനുമായ ഒരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ മകൾ അനൂപമയായിരുന്നു.
ഗുണരൂപസമായുക്താ സുശീലാ ചാരുമംഗലാ । ദിവ്യാദേവീതി വിഖ്യാതാ രൂപേണാപ്രതിമാ ഭുവി
അവൾ ഗുണവും സൗന്ദര്യവും നിറഞ്ഞവളായിരുന്നു; നല്ല സ്വഭാവവും മനോഹരമായ മംഗലവും അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ദിവ്യാദേവി എന്ന പേരിൽ ഭൂമിയിൽ അപരിമിതമായ സൗന്ദര്യത്തിനുള്ള പ്രശസ്തിയുണ്ടായിരുന്നു.
പിത്രാ വിലോകിതാ സാ തു രൂപതാരുണ്യമംഗലാ । പ്രഥമേ വയസി സാ ച വര്ത്തതേ ചാരുമംഗലാ
അവളുടെ പിതാവ് അവളെ നോക്കി, അവളുടെ സൗന്ദര്യവും യൗവനവും മംഗലവും കാണുകയും ചെയ്തു. അവൾ യൗവനത്തിന്റെ ആദ്യാവസ്ഥയിൽ മനോഹരമായ മംഗലത്തോടെ ജീവിച്ചിരുന്നു.
സ താം ദൃഷ്ട്വാ ദിവോദാസോ ദിവ്യാം ദേവീം സുതാം തദാ । കസ്മൈ പ്രദീയതേ കന്യാ സുവരായ മഹാത്മനേ
ദിവോദാസൻ തന്റെ ദിവ്യാദേവി എന്ന മകളെ കണ്ടപ്പോൾ, ഈ പെൺകുട്ടിയെ ഏത് യോഗ്യനും മഹാത്മാവിനും നൽകണം എന്ന് ചിന്തിച്ചു.
ഇതി ചിംതാപരോ ഭൂത്വാ സമാലോക്യ നരോത്തമഃ । രൂപദേശസ്യ രാജാനം സമാലോക്യ മഹീപതിഃ
ഇങ്ങനെ ആലോചനയിൽ മുഴുകിയ ദിവോദാസൻ, ആ പ്രദേശത്തെ സൗന്ദര്യത്തിന്റെയും മഹത്വത്തിന്റെയും രാജാവിനെ നോക്കി.
ചിത്രസേനം മഹാത്മാനം സമാഹൂയ നരോത്തമഃ । കന്യാം ദദൌ മഹാത്മാസൌ ചിത്രസേനായ ധീമതേ
അവൻ മഹാത്മാവായ ചിത്രസേനനെ വിളിച്ചു വരുത്തി, തന്റെ മകളെ ആ ധീരനും മഹാത്മാവുമായ ചിത്രസേനനു നൽകി.
തസ്യാ വിവാഹകാലേ തു സംപ്രാപ്തേ സമയേ നൃപ । മൃതോസൌ ചിത്രസേനസ്തു കാലധര്മേണ വൈ കില
പക്ഷേ, വിവാഹസമയത്ത്, മഹാരാജാവേ, ചിത്രസേനൻ കാലചക്രത്തിന്റെ നിയമപ്രകാരം മരിച്ചു.
ദിവോദാസസ്തു ധര്മാത്മാ ചിംതയാമാസ ഭൂപതിഃ । സുബ്രാഹ്മണാന്സമാഹൂയ പപ്രച്ഛ നൃപനംദനഃ
ധർമ്മനിഷ്ഠനായ ദിവോദാസൻ ആലോചിച്ചു, നല്ല ബ്രാഹ്മണരെ വിളിച്ചു കൂട്ടി, രാജകുമാരനേ, അവരോടു ചോദിച്ചു.
അസ്യാ വിവാഹകാലേ തു ചിത്രസേനോ ദിവം ഗതഃ । അസ്യാസ്തു കീദൃശം കര്മ ഭവിഷ്യതി വദംതു മേ
വിവാഹസമയത്ത് ചിത്രസേനൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോയി. ഈ പെൺകുട്ടിക്ക് ഇനി എന്ത് സംഭവിക്കും എന്ന് ദയവായി പറയൂ.
ബ്രാഹ്മണാ ഊചുഃ- വിവാഹോ ദൃശ്യതേ രാജന്കന്യായാസ്തു വിധാനതഃ । പതിര്മൃത്യും പ്രയാത്യസ്യാ നോചേത്സംഗം കരോതി ച
ബ്രാഹ്മണർ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ചടങ്ങ് പ്രകാരം വിവാഹം നടന്നതായി കണക്കാക്കാം; പക്ഷേ ഭർത്താവ് മരിക്കുകയും അവളുമായി ചേർന്ന് ജീവിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യും.
മഹാധിവ്യാധിനാ ഗ്രസ്തസ്ത്യാഗം കൃത്വാ പ്രയാതി ച । പ്രവ്രാജിതോ ഭവേദ്രാജന്ധര്മശാസ്ത്രേഷു ദൃശ്യതേ
വലിയ ദൈവിക രോഗം പിടിച്ചവൻ അവളെ ഉപേക്ഷിച്ച് യാത്രപോകും; രാജാവേ, ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളിൽ ഇങ്ങനെ കാണാം, അവൻ സന്യാസിയായി മാറും.
അനുദ്വാഹിതായാഃ കന്യായാ ഉദ്വാഹഃ ക്രിയതേ ബുധൈഃ । ന സ്യാദ്രജസ്വലാ യാവദന്യഃ പതിര്വിധീയതേ
പുതിയ വിവാഹം നടത്താത്ത ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ വിവാഹം ജ്ഞാനികൾ നടത്തുന്നു; അവൾക്ക് മറ്റൊരു ഭർത്താവിനെ നിശ്ചയിക്കുന്നതുവരെ അവൾക്ക് മാസവ്രതം തുടങ്ങുന്നില്ല.
വിവാഹം തു വിധാനേന പിതാ കുര്യാന്ന സംശയഃ । ഏവം രാജന്സമാദിഷ്ടം ധര്മശാസ്ത്രം ബുധൈര്ജനൈഃ
നിശ്ചിത വിധിപ്രകാരം വിവാഹം നടത്തേണ്ടത് അച്ഛൻ തന്നെയാണ്, ഇതിൽ സംശയം വേണ്ട; രാജാവേ, ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ് പണ്ഡിതന്മാർ ധർമ്മശാസ്ത്രം പഠിപ്പിച്ചത്.
വിവാഹഃ ക്രിയതാമസ്യാ ഇത്യൂചുസ്തേ ദ്വിജോത്തമാഃ । ദിവോദാസസ്തു ധര്മാത്മാ ദ്വിജവാക്യപ്രണോദിതഃ
'ഇവളുടെ വിവാഹം നടത്തണം' എന്ന് പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാർ പറഞ്ഞു; അവരുടെ വാക്ക് കേട്ട് ധർമ്മനിഷ്ഠനായ ദിവോദാസൻ അതിനായി തയ്യാറായി.
വിവാഹാര്ഥം മഹാരാജ ഉദ്യമം കൃതവാന്നൃപ । പുനര്ദത്താ തു ദാനേന ദിവ്യാദേവീ ദ്വിജോത്തമ
വിവാഹത്തിനായി മഹാരാജാവ് ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തി; പിന്നെയും ദിവ്യാദേവിയെ ദാനം നൽകി പ്രധാന ബ്രാഹ്മണൻ അവളെ വീണ്ടും നൽകി.
രൂപസേനായ പുണ്യായ തസ്മൈ രാജ്ഞേ മഹാത്മനേ । മൃത്യുധര്മം ഗതോ രാജാ വിവാഹേ തു മഹീപതിഃ
പുണ്യമുള്ള, മഹാത്മാവായ രൂപസേനൻ രാജാവിന് ദിവ്യാദേവിയെ നൽകി; എന്നാൽ വിവാഹത്തിനിടയിൽ രാജാവ് മരണത്തെ ഏറ്റുവാങ്ങി.
യദാ യദാ മഹാഭാഗ ദിവ്യാദേവ്യാശ്ച ഭൂപതിഃ । ഭര്താ ച മ്രിയതേ കാലേ പ്രാപ്തേ ലഗ്നസ്യ സര്വദാ
മഹാഭാഗനേ, ദിവ്യാദേവിയുടെ ഭർത്താവായ രാജാവ് ഓരോ വിവാഹത്തിലും അതേ സമയത്ത് മരണപ്പെടുകയായിരുന്നു.
ഏകവിംശതിഭര്താരഃ കാലേ കാലേ മൃതാഃ പിതഃ । തതോ രാജാ മഹാദുഃഖീ സംജാതഃ ഖ്യാതവിക്രമഃ
ഇങ്ങനെ ഇരുപത്തൊന്ന് ഭർത്താക്കന്മാർ ഓരോ സമയത്തും മരണപ്പെട്ടു, അച്ഛാ; അതിനുശേഷം പ്രശസ്തനായ രാജാവ് വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ആകുന്നു.
സമാലോച്യ സമാഹൂയ സമാമംത്ര്യ സ മംത്രിഭിഃ । സ്വയംവരേ മഹാബുദ്ധിം ചകാര പൃഥിവീപതിഃ
അവൻ ആലോചിച്ച് മന്ത്രിമാരെ വിളിച്ചു ചേർത്ത്, അവരുമായി ചർച്ച ചെയ്ത്, തന്റെ ബുദ്ധിമതിയായ രാജാവ് സ്വയംവരം നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു.
പ്ലക്ഷദ്വീപസ്യ രാജാനഃ സമാഹൂതാ മഹാത്മനാ । സ്വയംവരാര്ഥമാഹൂതാസ്തഥാ തേ ധര്മതത്പരാഃ
പ്ലക്ഷദ്വീപിലെ രാജാക്കന്മാരെ മഹാത്മാവായ രാജാവ് സ്വയംവരത്തിനായി ക്ഷണിച്ചു; അവർ ധർമ്മത്തിൽ താൽപര്യമുള്ളവരായിരുന്നു.
തസ്യാസ്തു രൂപസംമുഗ്ധാ രാജാനോ മൃത്യുനോദിതാഃ । സംഗ്രാമം ചക്രിരേ മൂഢാസ്തേ മൃതാഃ സമരാംഗണേ
അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ ആകൃഷ്ടരായ രാജാക്കന്മാർ, മരണത്തിന്റെ പ്രേരണയിൽ, ഭ്രമിച്ച് പരസ്പരം യുദ്ധം ചെയ്തു, യുദ്ധഭൂമിയിൽ അവർ മരിച്ചുപോയി.
ഏവം താത ക്ഷയോ ജാതഃ ക്ഷത്രിയാണാം മഹാത്മനാമ് । ദിവ്യാദേവീ സുദുഃഖാര്താ ഗതാ സാ വനകംദരമ്
ഇങ്ങനെ, അച്ഛാ, മഹാത്മാക്കളായ ക്ഷത്രിയന്മാർക്ക് നാശം സംഭവിച്ചു; വലിയ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ ദിവ്യാദേവി കാടിലെ ഗുഹയിലേക്ക് പോയി.
രുരോദ കരുണം ബാലാ ദിവ്യാദേവീ മനസ്വിനീ । ഏവം താത മയാ ദൃഷ്ടമപൂര്വം തത്ര വൈ തദാ
ബാലയായ മനസ്സുള്ള ദിവ്യാദേവി ദയനീയമായി കരഞ്ഞു; അച്ഛാ, അപ്പോൾ അവിടെ ഞാൻ ഇതുപോലൊരു അപൂർവ്വം ദൃശ്യം കണ്ടു.