ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ മാതാപിതൃതീര്ഥവര്ണനേ യയാതിചരിത്രേ ദ്വ്യശീതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിലെ വേനോപാഖ്യാനത്തിൽ മാതാപിതൃതീർത്ഥങ്ങളുടെ വിവരണത്തിലും യയാതിചരിത്രത്തിലും എൺപത്തിരണ്ടാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
സുകര്മോവാച- സമാഹൂയ പ്രജാഃ സര്വാ ദ്വീപാനാം വസുധാധിപഃ । ഹര്ഷേണ മഹതാവിഷ്ട ഇദം വചനമബ്രവീത്
സുകർമൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ ജനങ്ങളെയും വിളിച്ചു ചേർത്ത്, ദ്വീപുകളുടെ ഭൂപതി വലിയ സന്തോഷത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഇംദ്രലോകം ബ്രഹ്മലോകം രുദ്രലോകമതഃ പരമ് । വൈഷ്ണവം സര്വപാപഘ്നം പ്രാണിനാം ഗതിദായകമ്
ഇന്ദ്രലോകം, ബ്രഹ്മലോകം, അതിനപ്പുറം രുദ്രലോകം, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്ന, ജീവികൾക്ക് ഗതി നൽകുന്ന വൈഷ്ണവലോകം—
വ്രജാമ്യഹം ന സംദേഹോ ഹ്യനയാ സഹ സത്തമാഃ । ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാ വൈശ്യാഃ സശൂദ്രാ ശ്ച പ്രജാ മമ
ഞാൻ അവിടെ പോകുന്നു, ഇതിൽ സംശയമില്ല, അവളോടൊപ്പം തന്നെ, ഉത്തമരേ. ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രന്മാർ എന്നെ ആശ്രയിക്കുന്നവരാണ്.
സുഖേനാപി സകുടുംബൈഃ സ്ഥാതവ്യം തു മഹീതലേ । പൂരുരേഷ മഹാഭാഗോ ഭവതാം പാലകസ്ത്വിഹ
നിങ്ങൾ കുടുംബങ്ങളോടൊപ്പം ഭൂമിയിൽ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കണം. ഈ മഹാഭാഗ്യശാലിയായ പുരു നിങ്ങളെ ഇവിടെ രക്ഷിക്കും.
സ്ഥാപിതോസ്തി മയാ ലോകാ രാജാ ധീരഃ സദംഡകഃ । ഏവമുക്താസ്തു താഃ സര്വാഃ പ്രജാ രാജാനമബ്രുവന്
ഞാൻ ലോകങ്ങളിൽ രാജാവായി ധീരനും നീതിമാനുമായവനെ നിയമിച്ചു. ഇങ്ങനെ രാജാവ് പറഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാ ജനങ്ങളും രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ശ്രൂയതേ സര്വവേദേഷു പുരാണേഷു നൃപോത്തമ । ധര്മ ഏവം യതോ ലോകേ ന ദൃഷ്ടഃ കേന വൈ പുരാ
സകല വേദങ്ങളിലും പുരാണങ്ങളിലും കേട്ടിട്ടുണ്ട്, രാജാവേ, ഇത്തരമൊരു ധർമ്മം ലോകത്തിൽ ആരും മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ലെന്ന്.
ദൃഷ്ടോസ്മാഭിരസൌ ധര്മോ ദശാംഗഃ സത്യവല്ലഭഃ । സോമവംശസമുത്പന്നോ നഹുഷസ്യ മഹാഗൃഹേ
നാം ഈ സത്യപ്രിയമായ പത്തുവിധത്തിലുള്ള ധർമ്മം, സോമവംശത്തിൽ നിന്നു നഹുഷന്റെ മഹാമന്ദിരത്തിൽ ജനിച്ചതായി കണ്ടു.
ഹസ്തപാദമുഖൈര്യുക്തഃ സര്വാചാരപ്രചാരകഃ । ജ്ഞാനവിജ്ഞാനസംപന്നഃ പുണ്യാനാം ച മഹാനിധിഃ
കൈകളും കാലുകളും വായും ഉള്ളതും, സകല നല്ല ആചാരങ്ങളും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതും, ജ്ഞാനവും വിവേകവും നിറഞ്ഞതും, പുണ്യങ്ങളുടെ മഹാസമ്പത്തും ആണു അതു.
ഗുണാനാം ഹി മഹാരാജ ആകരഃ സത്യപംഡിതഃ । കുര്വംതി ച മഹാധര്മം സത്യവംതോ മഹൌജസഃ
രാജാവേ, സത്യത്തിൽ ഗുണങ്ങളുടെ ഖനിയാണ് അവൻ; സത്യത്തിൽ പാണ്ഡിത്യം ഉള്ളവൻ; സത്യനിഷ്ഠരായ ശക്തന്മാർ മഹാധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
തം ധര്മം ദൃഷ്ടവംതഃ സ്മ ഭവംതം കാമരൂപിണമ് । ഭവംതം കാമകര്താരമീദൃശം സത്യവാദിനമ്
ആ ധർമ്മം കണ്ടതോടെ, ഇച്ഛാനുസൃതമായി രൂപം മാറാനും ഇച്ഛിച്ചതു ചെയ്യാനും സത്യം പറയാനും കഴിയുന്ന നിങ്ങളെയും ഞങ്ങൾ കണ്ടു.
കര്മണാ ത്രിവിധേനാപി വയം ത്യക്തും ന ശക്നുമഃ । യത്ര ത്വം തത്ര ഗച്ഛാമഃ സുസുഖം പുണ്യമേവ ച
മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള പ്രവർത്തികളിലൂടെയും ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ വിട്ടുപോകാൻ കഴിയില്ല; നിങ്ങൾ എവിടെയായാലും ഞങ്ങൾ അവിടേക്ക് പോകും, സന്തോഷത്തോടെയും പുണ്യത്തോടെയും.
നരകേപി ഭവാന്യത്ര വയം തത്ര ന സംശയഃ । കിം ദാരൈര്ധനഭോഗൈശ്ച കിം ജീവൈര്ജീവിതേന ച
നിങ്ങൾ നരകത്തിലായാലും ഞങ്ങൾ അവിടെയാകും, അതിൽ സംശയമില്ല; ഭാര്യകളും ധനവും ഭോഗങ്ങളും ജീവനും എന്തിനാണ് വേണ്ടത്?
ത്വാം വിനാസുമഹാരാജ തേന നാസ്ത്യത്ര കാരണമ് । ത്വയൈവ സഹ രാജേംദ്ര വയം യാസ്യാമ നാന്യഥാ
നിങ്ങളില്ലാതെ, മഹാരാജാവേ, ഇതെല്ലാംക്ക് യാതൊരു അർത്ഥവുമില്ല; രാജേന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോടൊപ്പം മാത്രമേ പോകൂ, വേറൊന്നുമില്ല.
ഏവം ശ്രുത്വാ വചസ്താസാം പ്രജാനാം പൃഥിവീപതിഃ । ഹര്ഷേണ മഹതാവിഷ്ടഃ പ്രജാവാക്യമുവാച ഹ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഭൂമിയുടെ അധിപൻ വലിയ സന്തോഷത്തിൽ നിറഞ്ഞു, ജനങ്ങളോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ആഗച്ഛംതു മയാ സാര്ദ്ധം സര്വേ ലോകാഃ സുപുണ്യകാഃ । നൃപോ രഥം സമാരുഹ്യ തയാ വൈ കാമകന്യയാ
എല്ലാ പുണ്യശാലികളും എനിക്ക് കൂടെ വരട്ടെ; രാജാവ് ആ ഇച്ഛാപ്രദായിനിയായ കന്യയോടൊപ്പം രഥത്തിൽ കയറി.
രഥേന ഹംസവര്ണേന ചംദ്രബിംബാനുകാരിണാ । ചാമരൈര്വ്യജനൈശ്ചാപി വീജ്യമാനോ ഗതവ്യഥഃ
ഹംസനിറമുള്ള, ചന്ദ്രനുപമമായ രഥത്തിൽ, ചാമരങ്ങളും വീശുന്നവയും കൊണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ, ദുഃഖമില്ലാതെ യാത്ര ചെയ്തു.
കേതുനാ തേന പുണ്യേന ശുഭ്രേണാപി മഹീയസാ । ശോഭമാനോ യഥാ ദേവോ ദേവരാജഃ പുരംദരഃ
ആ ശുദ്ധവും പുണ്യവുമായ പതാകയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
ഋഷിഭിഃ സ്തൂയമാനസ്തു ബംദിഭിശ്ചാരണൈസ്തഥാ । പ്രജാഭിഃ സ്തൂയമാനശ്ച യയാതിര്നഹുഷാത്മജഃ
മഹർഷിമാരും ഗാനഗന്ധർവന്മാരും ജനങ്ങളും സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടു, നഹുഷന്റെ പുത്രനായ യയാതി യാത്ര ചെയ്തു.
പ്രജാഃ സര്വാസ്തതോ യാനൈഃ സമായാതാ നരേശ്വരമ് । ഗജൈരശ്വൈ രഥൈശ്ചാന്യൈഃ പ്രസ്ഥിതാശ്ച ദിവം പ്രതി
അവിടെ എല്ലാ ജനങ്ങളും ആ രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി; ആനകളിലും കുതിരകളിലും രഥങ്ങളിലും മറ്റും കയറി, സ്വർഗത്തിലേക്ക് യാത്ര തുടങ്ങി.
ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാ വൈശ്യാഃ ശൂദ്രാശ്ചാന്യേ പൃഥഗ്ജനാഃ । സര്വേ ച വൈഷ്ണവാ ലോകാ വിഷ്ണുധ്യാനപരായണാഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ക്ഷത്രിയന്മാർ, വൈശ്യന്മാർ, ശൂദ്രന്മാർ, വേറിട്ട ജനങ്ങൾ, എല്ലാം വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തിയോടെ, വിഷ്ണുധ്യാനത്തിൽ ലീനരായി.
തേഷാം തു കേതവഃ ശുക്ലാ ഹേമദംഡൈരലംകൃതാഃ । ശംഖചക്രാംകിതാഃ സര്വേ സദംഡാഃ സപതാകിനഃ
അവരുടെ പതാകകൾ വെള്ളയായിരുന്നു, പൊൻകമ്പികളാൽ അലങ്കരിച്ചിരുന്നതും, ശംഖചക്രചിഹ്നങ്ങൾ പതിച്ചിരുന്നതും, പതാകകളും കമ്പികളും പിടിച്ചിരുന്നതുമാണ്.
പ്രജാവൃംദേഷു ഭാസംതേ പതാകാ മാരുതേരിതാഃ । ദിവ്യമാലാധരാസ്സര്വേ ശോഭിതാസ്തുലസീദലൈഃ
ജനക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ കാറ്റിൽ പതാകകൾ തിളങ്ങി; എല്ലാവരും ദിവ്യമായ മാലകൾ ധരിച്ച് തുളസിയിലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ദിവ്യചംദനദിഗ്ധാംഗാ ദിവ്യഗംധാനുലേപനാഃ । ദിവ്യവസ്ത്രകൃതാ ശോഭാ ദിവ്യാഭരണഭൂഷിതാഃ
ദിവ്യചന്ദനം പുരട്ടിയ ശരീരവും ദിവ്യസുഗന്ധികൾ അണിഞ്ഞതും, ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചതും ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞതുമാണ് അവരിൽ കാണപ്പെട്ടത്.
സര്വേ ലോകാഃ സുരൂപാസ്തേ രാജാനമുപജഗ്മിരേ । പ്രജാശതസഹസ്രാണി ലക്ഷകോടിശതാനി ച
എല്ലാ ലോകങ്ങളും മനോഹരമായ രൂപത്തോടെ രാജാവിനരികിലേക്ക് വന്നു; ലക്ഷക്കണക്കിന് ജനങ്ങളും, കോടിക്കണക്കിന് ജനങ്ങളും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.
അര്വഖര്വസഹസ്രാണി തേ ജനാഃ പ്രതിജഗ്മിരേ । തേ തു രാജ്ഞാ സമം സര്വേ വൈഷ്ണവാഃ പുണ്യകാരിണഃ
ആയിരക്കണക്കിന് ജനങ്ങൾ രാജാവിനെ അനുഗമിച്ചു; ആ എല്ലാവരും വിശ്ണുഭക്തരും പുണ്യപ്രവർത്തകരുമായിരുന്നു.
വിഷ്ണുധ്യാനപരാഃ സര്വേ ജപദാനപരായണാഃ । സുകര്മോവാച- ഏവം തേ പ്രസ്ഥിതാഃ സര്വേ ഹര്ഷേണ മഹതാന്വിതാഃ
അവരൊക്കെയും വിശ്ണുവിനെ ധ്യാനിക്കുന്നതിലും ജപവും ദാനവും ചെയ്യുന്നതിലും ലയിച്ചവരായിരുന്നു; സുകർമൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ അവരൊക്കെയും വലിയ സന്തോഷത്തോടെ പുറപ്പെട്ടു.
പൂരും പുത്രം മഹാരാജ സ്വരാജ്യേ പരിഷിച്യ തമ് । ഐംദ്രം ലോകം ജഗാമാഥ യയാതിഃ പൃഥിവീപതിഃ
മഹാരാജാവേ, തന്റെ മകൻ പൂരുവിനെ രാജസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തിയ ശേഷം, ഭൂമിയുടെ അധിപൻയായ യയാതി ഇന്ദ്രലോകത്തേക്ക് പോയി.
തേജസാ തസ്യ പുണ്യേന ധര്മേണ തപസാ തദാ । തേ ജനാഃ പ്രസ്ഥിതാഃ സര്വേ വൈഷ്ണവം ലോകമുത്തമമ്
അവന്റെ തേജസ്സും പുണ്യവും ധർമ്മവും തപസ്സും കൊണ്ടു ആ ജനങ്ങൾ എല്ലാവരും ഉത്തമമായ വൈഷ്ണവലോകത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
തതോ ദേവാഃ സഗംധര്വാഃ കിന്നരാശ്ചാരണാസ്തഥാ । സഹിതാ ദേവരാജേന ആഗതാഃ സംമുഖം തദാ
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ഗാന്ധർവന്മാരും കിന്നരന്മാരും ചാരണന്മാരും ദേവേന്ദ്രനോടൊപ്പം അവന്റെ മുന്നിൽ വന്നു.