ബലം ച നിത്യം സംപൂജ്യം പ്രസാദധനഭോജനൈഃ । ചാരചക്ഷുര്ഭവസ്വ ത്വം നിത്യം ദാനപരോ ഭവ
സൈന്യത്തെ എല്ലായ്പ്പോഴും സമ്മാനങ്ങൾ, ധനം, ഭക്ഷണം എന്നിവകൊണ്ട് ആദരിക്കണം. നീ എപ്പോഴും ജാഗ്രതയോടെ ദാനത്തിൽ മനസ്സോടുക.
ഭവ സ്വനിയതോ മംത്രേ സദാ ഗോപ്യഃ സുപംഡിതൈഃ । നിയതാത്മാ ഭവ സ്വത്വം മാ ഗച്ഛ മൃഗയാം സുത
മന്ത്രങ്ങളിൽ ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവനാവുക, അവയെ പണ്ഡിതന്മാരിൽ പോലും രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കണം. ആത്മാവിൽ സ്ഥിരതയോടെ ഇരിക്കണം; നീ വേട്ടയാടാൻ പോകരുതേ, മകനേ.
വിശ്വാസഃ കസ്യ നോ കാര്യഃ സ്ത്രീഷു കോശേ മഹാബലേ । പാത്രാണാം ത്വം തു സര്വേഷാം കലാനാം കുരു സംഗ്രഹമ്
സ്ത്രീകളിലും ഭണ്ഡാരത്തിലും വലിയ സൈന്യത്തിലും വിശ്വാസം വയ്ക്കരുത്. എന്നാൽ എല്ലാ യോഗ്യരിൽ നിന്നുമുള്ള കലകളും വിദ്യകളും ശേഖരിക്കണം.
യജ യജ്ഞൈര്ഹൃഷീകേശം പുണ്യാത്മാ ഭവ സര്വദാ । പ്രജാനാം കംടകാന്സര്വാന്മര്ദയസ്വ ദിനേ ദിനേ
യജ്ഞങ്ങൾകൊണ്ട് ഹൃഷീകേശനെ ആരാധിക്കണം, എല്ലായ്പ്പോഴും പുണ്യാത്മാവായിരിക്കണം. ജനങ്ങളിൽ ഉള്ള എല്ലാ ദുഷ്ടന്മാരെയും ദിവസേന സംഹരിക്കണം.
പ്രജാനാം വാംഛിതം സര്വമര്പയസ്വ ദിനേ ദിനേ । പ്രജാസൌഖ്യം പ്രകര്തവ്യം പ്രജാഃ പോഷയ പുത്രക
ജനങ്ങൾക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നതൊക്കെയും ദിവസേന നല്കണം. ജനങ്ങളുടെ സന്തോഷം ഉറപ്പാക്കണം, അവരെ പോഷിപ്പിക്കണം, മകനേ.
സ്വകോ വംശഃ പ്രകര്തവ്യഃ പരദാരേഷു മാ കൃഥാഃ । മതിം ദുഷ്ടാം പരസ്വേഷു പൂര്വാനന്വേഹി സര്വദാ
സ്വന്തം വംശം നിലനിര്ത്തണം; അന്യസ്ത്രികളോടു മനസ്സിടരുത്. മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് സംബന്ധിച്ച ദുഷ്ടചിന്തകൾ എപ്പോഴും ഒഴിവാക്കണം; പൂർവ്വികരുടെ മാതൃക പിന്തുടരണം.
വേദാനാം ഹി സദാ ചിംതാ ശാസ്ത്രാണാം ഹി ച സര്വദാ । കുരുഷ്വൈവം സദാ വത്സ ശസ്ത്രാഭ്യാസരതോ ഭവ
വേദങ്ങൾക്കും ശാസ്ത്രങ്ങൾക്കും എപ്പോഴും ധ്യാനമിടണം. ഇങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം, കുഞ്ഞേ; ആയുധ അഭ്യാസത്തിൽ മനസ്സിടണം.
സംതുഷ്ടഃ സര്വദാ വത്സ സ്വശയ്യാ നിരതോ ഭവ । ഗജസ്യ വാജിനോഭ്യാസം സ്യംദനസ്യ ച സര്വദാ
എപ്പോഴും തൃപ്തിയോടെ ഇരിക്കണം, കുഞ്ഞേ; സ്വന്തം കിടക്കയിൽ മനസ്സിടണം. ആന, കുതിര, രഥം എന്നിവയിൽ സ്ഥിരമായി അഭ്യാസം നടത്തണം.
ഏവമാദിശ്യ തം പുത്രമാശീര്ഭിരഭിനംദ്യ ച । സ്വഹസ്തേന ച സംസ്ഥാപ്യ കരേ ദത്തം സ്വമായുധമ്
ഇങ്ങനെ മകനോട് ഉപദേശിച്ച്, അനുഗ്രഹവചനങ്ങൾ പറഞ്ഞ്, സ്വന്തം ആയുധം അവന്റെ കൈയിൽ വെച്ചു കൊടുത്തു.
സ്വാം ജരാം തു സമാഗൃഹ്യ ദത്ത്വാ താരുണ്യമസ്യ ച । ഗംതുകാമസ്തതഃ സ്വര്ഗം യയാതിഃ പൃഥിവീപതിഃ
തന്റെ വൃദ്ധാവസ്ഥ ഏറ്റെടുത്തു, യൗവനം മകനു നൽകി, സ്വർഗത്തിലേക്കു പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച യയാതി രാജാവ് പുറപ്പെട്ടു.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ മാതാപിതൃതീര്ഥവര്ണനേ യയാതിചരിത്രേ ദ്വ്യശീതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിലെ വേനോപാഖ്യാനത്തിൽ മാതാപിതൃതീർത്ഥങ്ങളുടെ വിവരണത്തിലും യയാതിചരിത്രത്തിലും എൺപത്തിരണ്ടാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
സുകര്മോവാച- സമാഹൂയ പ്രജാഃ സര്വാ ദ്വീപാനാം വസുധാധിപഃ । ഹര്ഷേണ മഹതാവിഷ്ട ഇദം വചനമബ്രവീത്
സുകർമൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ ജനങ്ങളെയും വിളിച്ചു ചേർത്ത്, ദ്വീപുകളുടെ ഭൂപതി വലിയ സന്തോഷത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഇംദ്രലോകം ബ്രഹ്മലോകം രുദ്രലോകമതഃ പരമ് । വൈഷ്ണവം സര്വപാപഘ്നം പ്രാണിനാം ഗതിദായകമ്
ഇന്ദ്രലോകം, ബ്രഹ്മലോകം, അതിനപ്പുറം രുദ്രലോകം, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്ന, ജീവികൾക്ക് ഗതി നൽകുന്ന വൈഷ്ണവലോകം—
വ്രജാമ്യഹം ന സംദേഹോ ഹ്യനയാ സഹ സത്തമാഃ । ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാ വൈശ്യാഃ സശൂദ്രാ ശ്ച പ്രജാ മമ
ഞാൻ അവിടെ പോകുന്നു, ഇതിൽ സംശയമില്ല, അവളോടൊപ്പം തന്നെ, ഉത്തമരേ. ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രന്മാർ എന്നെ ആശ്രയിക്കുന്നവരാണ്.
സുഖേനാപി സകുടുംബൈഃ സ്ഥാതവ്യം തു മഹീതലേ । പൂരുരേഷ മഹാഭാഗോ ഭവതാം പാലകസ്ത്വിഹ
നിങ്ങൾ കുടുംബങ്ങളോടൊപ്പം ഭൂമിയിൽ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കണം. ഈ മഹാഭാഗ്യശാലിയായ പുരു നിങ്ങളെ ഇവിടെ രക്ഷിക്കും.
സ്ഥാപിതോസ്തി മയാ ലോകാ രാജാ ധീരഃ സദംഡകഃ । ഏവമുക്താസ്തു താഃ സര്വാഃ പ്രജാ രാജാനമബ്രുവന്
ഞാൻ ലോകങ്ങളിൽ രാജാവായി ധീരനും നീതിമാനുമായവനെ നിയമിച്ചു. ഇങ്ങനെ രാജാവ് പറഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാ ജനങ്ങളും രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ശ്രൂയതേ സര്വവേദേഷു പുരാണേഷു നൃപോത്തമ । ധര്മ ഏവം യതോ ലോകേ ന ദൃഷ്ടഃ കേന വൈ പുരാ
സകല വേദങ്ങളിലും പുരാണങ്ങളിലും കേട്ടിട്ടുണ്ട്, രാജാവേ, ഇത്തരമൊരു ധർമ്മം ലോകത്തിൽ ആരും മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ലെന്ന്.
ദൃഷ്ടോസ്മാഭിരസൌ ധര്മോ ദശാംഗഃ സത്യവല്ലഭഃ । സോമവംശസമുത്പന്നോ നഹുഷസ്യ മഹാഗൃഹേ
നാം ഈ സത്യപ്രിയമായ പത്തുവിധത്തിലുള്ള ധർമ്മം, സോമവംശത്തിൽ നിന്നു നഹുഷന്റെ മഹാമന്ദിരത്തിൽ ജനിച്ചതായി കണ്ടു.
ഹസ്തപാദമുഖൈര്യുക്തഃ സര്വാചാരപ്രചാരകഃ । ജ്ഞാനവിജ്ഞാനസംപന്നഃ പുണ്യാനാം ച മഹാനിധിഃ
കൈകളും കാലുകളും വായും ഉള്ളതും, സകല നല്ല ആചാരങ്ങളും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതും, ജ്ഞാനവും വിവേകവും നിറഞ്ഞതും, പുണ്യങ്ങളുടെ മഹാസമ്പത്തും ആണു അതു.
ഗുണാനാം ഹി മഹാരാജ ആകരഃ സത്യപംഡിതഃ । കുര്വംതി ച മഹാധര്മം സത്യവംതോ മഹൌജസഃ
രാജാവേ, സത്യത്തിൽ ഗുണങ്ങളുടെ ഖനിയാണ് അവൻ; സത്യത്തിൽ പാണ്ഡിത്യം ഉള്ളവൻ; സത്യനിഷ്ഠരായ ശക്തന്മാർ മഹാധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
തം ധര്മം ദൃഷ്ടവംതഃ സ്മ ഭവംതം കാമരൂപിണമ് । ഭവംതം കാമകര്താരമീദൃശം സത്യവാദിനമ്
ആ ധർമ്മം കണ്ടതോടെ, ഇച്ഛാനുസൃതമായി രൂപം മാറാനും ഇച്ഛിച്ചതു ചെയ്യാനും സത്യം പറയാനും കഴിയുന്ന നിങ്ങളെയും ഞങ്ങൾ കണ്ടു.
കര്മണാ ത്രിവിധേനാപി വയം ത്യക്തും ന ശക്നുമഃ । യത്ര ത്വം തത്ര ഗച്ഛാമഃ സുസുഖം പുണ്യമേവ ച
മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള പ്രവർത്തികളിലൂടെയും ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ വിട്ടുപോകാൻ കഴിയില്ല; നിങ്ങൾ എവിടെയായാലും ഞങ്ങൾ അവിടേക്ക് പോകും, സന്തോഷത്തോടെയും പുണ്യത്തോടെയും.
നരകേപി ഭവാന്യത്ര വയം തത്ര ന സംശയഃ । കിം ദാരൈര്ധനഭോഗൈശ്ച കിം ജീവൈര്ജീവിതേന ച
നിങ്ങൾ നരകത്തിലായാലും ഞങ്ങൾ അവിടെയാകും, അതിൽ സംശയമില്ല; ഭാര്യകളും ധനവും ഭോഗങ്ങളും ജീവനും എന്തിനാണ് വേണ്ടത്?
ത്വാം വിനാസുമഹാരാജ തേന നാസ്ത്യത്ര കാരണമ് । ത്വയൈവ സഹ രാജേംദ്ര വയം യാസ്യാമ നാന്യഥാ
നിങ്ങളില്ലാതെ, മഹാരാജാവേ, ഇതെല്ലാംക്ക് യാതൊരു അർത്ഥവുമില്ല; രാജേന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോടൊപ്പം മാത്രമേ പോകൂ, വേറൊന്നുമില്ല.
ഏവം ശ്രുത്വാ വചസ്താസാം പ്രജാനാം പൃഥിവീപതിഃ । ഹര്ഷേണ മഹതാവിഷ്ടഃ പ്രജാവാക്യമുവാച ഹ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഭൂമിയുടെ അധിപൻ വലിയ സന്തോഷത്തിൽ നിറഞ്ഞു, ജനങ്ങളോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ആഗച്ഛംതു മയാ സാര്ദ്ധം സര്വേ ലോകാഃ സുപുണ്യകാഃ । നൃപോ രഥം സമാരുഹ്യ തയാ വൈ കാമകന്യയാ
എല്ലാ പുണ്യശാലികളും എനിക്ക് കൂടെ വരട്ടെ; രാജാവ് ആ ഇച്ഛാപ്രദായിനിയായ കന്യയോടൊപ്പം രഥത്തിൽ കയറി.
രഥേന ഹംസവര്ണേന ചംദ്രബിംബാനുകാരിണാ । ചാമരൈര്വ്യജനൈശ്ചാപി വീജ്യമാനോ ഗതവ്യഥഃ
ഹംസനിറമുള്ള, ചന്ദ്രനുപമമായ രഥത്തിൽ, ചാമരങ്ങളും വീശുന്നവയും കൊണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ, ദുഃഖമില്ലാതെ യാത്ര ചെയ്തു.
കേതുനാ തേന പുണ്യേന ശുഭ്രേണാപി മഹീയസാ । ശോഭമാനോ യഥാ ദേവോ ദേവരാജഃ പുരംദരഃ
ആ ശുദ്ധവും പുണ്യവുമായ പതാകയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
ഋഷിഭിഃ സ്തൂയമാനസ്തു ബംദിഭിശ്ചാരണൈസ്തഥാ । പ്രജാഭിഃ സ്തൂയമാനശ്ച യയാതിര്നഹുഷാത്മജഃ
മഹർഷിമാരും ഗാനഗന്ധർവന്മാരും ജനങ്ങളും സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടു, നഹുഷന്റെ പുത്രനായ യയാതി യാത്ര ചെയ്തു.
പ്രജാഃ സര്വാസ്തതോ യാനൈഃ സമായാതാ നരേശ്വരമ് । ഗജൈരശ്വൈ രഥൈശ്ചാന്യൈഃ പ്രസ്ഥിതാശ്ച ദിവം പ്രതി
അവിടെ എല്ലാ ജനങ്ങളും ആ രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി; ആനകളിലും കുതിരകളിലും രഥങ്ങളിലും മറ്റും കയറി, സ്വർഗത്തിലേക്ക് യാത്ര തുടങ്ങി.