സത്യാചാരപരാഃ സര്വേ വിഷ്ണുധ്യാനപരായണാഃ । ഏവം സര്വേ ച മര്ത്യാസ്തേ പ്രസാദാത്തസ്യ ചക്രിണഃ
എല്ലാവരും സത്യവും നല്ല ആചാരവും പ്രധാനം ചെയ്ത് വിഷ്ണുദ്ധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ചവരായി; ഇങ്ങനെ, ചക്രധാരിയുടെ കൃപയാൽ എല്ലാ മരണശീലികളും ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കുന്നു.
സംജാതാ മാനവാഃ സര്വേ ദാനഭോഗപരായണാഃ । മൃതോ ന ശ്രൂയതേ ലോകേ മര്ത്യഃ കോപി നരോത്തമ
ജനിച്ച മനുഷ്യർ എല്ലാവരും ദാനത്തിലും ഭോഗത്തിലും താല്പര്യമുള്ളവരായി; മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠനേ, ലോകത്തിൽ ആരും മരിക്കുന്നതായി കേൾവിയില്ല.
ശോകം നൈവ പ്രപശ്യംതി ദോഷം നൈവ പ്രയാംതി തേ । യദ്രൂപം സ്വര്ഗലോകസ്യ തദ്രൂപം ഭൂതലസ്യ ച
അവർക്ക് ദു:ഖം അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല, ദോഷം സംഭവിക്കുന്നതുമില്ല; സ്വർഗ്ഗലോകത്തിന്റെ സ്വഭാവം പോലെ ഭൂമിയിലും അതേ സ്വഭാവം കാണാം.
സംജാതം മാനവശ്രേഷ്ഠ പ്രസാദാത്തസ്യ ചക്രിണഃ । വിഭ്രഷ്ടാ യമദൂതാസ്തേ വിഷ്ണുദൂതൈശ്ച താഡിതാഃ
മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠനേ, ഇത് എല്ലാം ചക്രധാരിയുടെ കൃപയാൽ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു; യമദൂതന്മാർ വിഷ്ണുദൂതന്മാരാൽ തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടു.
രുദമാനാ ഗതാഃ സര്വേ ധര്മരാജം പരസ്പരമ് । തത്സര്വം കഥിതം ദൂതൈശ്ചേഷ്ടിതം ഭൂപതേസ്തു തൈഃ
അവർ എല്ലാവരും കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പരസ്പരം ചേർന്ന് ധർമ്മരാജാവിന്റെ അടുക്കൽ പോയി; രാജാവിന്റെ ചെയ്തികൾ ദൂതന്മാർ മുഴുവനും വിവരിച്ചു.
അമൃത്യുഭൂതലം ജാതം ദാനഭോഗേന ഭാസ്കരേ । നഹുഷസ്യാത്മജേനാപി കൃതം ദേവയയാതിനാ
ഭൂമി മരണരഹിതമായത് സൂര്യന്റെ കീഴിൽ ദാനവും ഭോഗവും കൊണ്ടാണ്; നഹുഷന്റെ പുത്രനായ ദേവയയാതിയും അതു സാധിച്ചു.
വിഷ്ണുഭക്തേന പുണ്യേന സ്വര്ഗരൂപം പ്രദര്ശിതമ് । ഏവമാകര്ണിതം സര്വം ധര്മരാജേന വൈ തദാ
വിഷ്ണുഭക്തനായ ആ പുണ്യവാൻ ഭൂമിയെ സ്വർഗ്ഗംപോലെ ആക്കി; അങ്ങനെ, അന്നത്തെ കാലത്ത് ധർമ്മരാജാവ് എല്ലാം കേട്ടു.
ധര്മരാജസ്തദാ തത്ര ദൂതേഭ്യഃ ശ്രുതവിസ്തരഃ । ചിംതയാമാസ സര്വാര്ഥം ശ്രുത്വൈവംനൃപചേഷ്ടിതമ്
അപ്പോൾ ധർമ്മരാജാവ് ദൂതന്മാരിൽ നിന്ന് എല്ലാം കേട്ടശേഷം, ആ രാജാവിന്റെ പ്രവർത്തികൾ കേട്ടു, എല്ലാം ആലോചിച്ചു.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ മാതാപിതൃതീര്ഥവര്ണനേ യയാതിചരിത്രേ പംചസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള പത്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ, വേനന്റെ കഥയിലും, മാതാപിതാക്കളുടെ തീർത്ഥങ്ങളുടെ വിവരണത്തിലും, യയാതിയുടെ കഥയിലും, ഇതാണ് എഴുപത്തിയഞ്ചാമത്തെ അധ്യായം.
സുകര്മോവാച- സൌരിര്ദൂതൈസ്തഥാ സര്വൈഃ സഹ സ്വര്ഗം ജഗാമ സഃ । ദ്രഷ്ടും തത്ര സഹസ്രാക്ഷം ദേവവൃംദൈഃ സമാവൃതമ്
സുകർമൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ സൌരി ദൂതന്മാരോടൊപ്പം സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി, ആയിരം കണ്ണുള്ളവനെയും ദേവതകളുടെ കൂട്ടത്തോടൊപ്പം കാണാൻ.
ധര്മരാജം സമായാംതം ദദര്ശ സുരരാട്തദാ । സമുത്ഥായ ത്വരായുക്തോ ദത്വാ ചാര്ഘമനുത്തമമ്
അപ്പോൾ ദേവരാജാവ് ധർമ്മരാജനെ അടുത്ത് വരുന്നതു കണ്ടു; ഉടൻ എഴുന്നേറ്റു, ഉത്തമമായ അർഘ്യം അർപ്പിച്ചു.
പപ്രച്ഛാഗമനം തസ്യ കഥയസ്വ മമാഗ്രതഃ । സമാകര്ണ്യ മഹദ്വാക്യം ദേവരാജസ്യ ഭാഷിതമ്
അവൻ ചോദിച്ചു: 'നിന്റെ വരവിന്റെ കാര്യം എന്റെ മുമ്പിൽ പറയൂ.' ദേവരാജാവിന്റെ മഹത്തായ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം—
ധര്മരാജോഽബ്രവീത്സര്വം യയാതേശ്ചരിതം മഹത് । ധര്മരാജ ഉവാച- ശ്രൂയതാം ദേവദേവേശ യസ്മാദാഗമനം മമ
ധർമ്മരാജാവ് യയാതിയുടെ മഹത്തായ പ്രവർത്തികൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു. ധർമ്മരാജാവ് പറഞ്ഞു: 'ദേവദേവനായോനേ, ഞാൻ ഇവിടെ വന്നതിന്റെ കാരണം കേൾക്കൂ.'
കഥയാമ്യഹമത്രാപി യേനാഹമാഗതസ്തവ । നഹുഷസ്യാത്മജേനാപി വൈഷ്ണവേന മഹാത്മനാ
'ഞാൻ ഇവിടെ വന്നതിന്റെ കാര്യം ഞാൻ പറയാം: നഹുഷന്റെ മകനായ മഹാത്മാവും വൈഷ്ണവനുമായയാളുടെ കാരണമാണ്.'
വൈഷ്ണവാശ്ച കൃതാ മര്ത്യാ യേ വസംതി മഹീതലേ । വൈകുംഠസ്യ സമം രൂപം മര്ത്യലോകസ്യ വൈ കൃതമ്
'ഭൂമിയിൽ താമസിക്കുന്ന വൈഷ്ണവന്മാരായ മനുഷ്യർ, മർത്ത്യലോകം വൈകുണ്ഠത്തിനെപ്പോലെ ആക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.'
അമരാ മാനവാ ജാതാ ജരാരോഗവിവര്ജിതാഃ । പാപമേവ ന കുര്വംതി അസത്യം ന വദംതി തേ
'അമരന്മാർ മനുഷ്യരായി, വൃദ്ധിയും രോഗവും ഇല്ലാതെ, പാപം ചെയ്യാതെയും അസത്യവും പറയാതെയും ജീവിക്കുന്നു.'
കാമക്രോധവിഹീനാസ്തേ ലോഭമോഹവിവര്ജിതാഃ । ദാനശീലാ മഹാത്മാനഃ സര്വേ ധര്മപരായണാഃ
'അവർക്ക് കാമവും ക്രോധവും ഇല്ല, ലോഭവും മോഹവും ഇല്ല; എല്ലാവരും ദാനശീലരും മഹാത്മാക്കളും ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവരും ആണു.'
സര്വധര്മൈഃ സമര്ചംതി നാരായണമനാമയമ് । തേന വൈഷ്ണവധര്മേണ മാനവാ ജഗതീതലേ
'എല്ലാ വിധത്തിലുള്ള ധർമ്മങ്ങളാൽ അവർ നിർമലനായ നാരായണനെ ആരാധിക്കുന്നു. ആ വൈഷ്ണവധർമ്മം മൂലം ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യർ—'
നിരാമയാ വീതശോകാഃ സര്വേ ച സ്ഥിരയൌവനാഃ । ദൂര്വാ വടാ യഥാ ദേവ വിസ്താരം യാംതി ഭൂതലേ
'രോഗവും ദുഃഖവും ഇല്ലാതെ, എല്ലാവരും സ്ഥിരമായ യുവാവസ്ഥയോടെ, ദുർവാ പുല്ലും ആൽമരവും പോലെ ഭൂമിയിൽ വ്യാപിച്ചു വളരുന്നു.'
തഥാ തേ വിസ്തരം പ്രാപ്താഃ പുത്രപൌത്രൈഃ പ്രപൌത്രകൈഃ । തേഷാം പുത്രൈഃ പ്രപൌത്രൈശ്ച വംശാദ്വംശാംതരം ഗതാഃ
'അങ്ങനെ അവർ പുത്രന്മാരുടെയും മക്കളുടെയും മക്കളുടെയും വഴി വ്യാപിച്ചു; അവരുടെ പുത്രന്മാരുടെയും മക്കളുടെയും വഴി വംശം തുടർന്നു.'
ഏവം ഹി വൈഷ്ണവഃ സര്വോ ജരാമൃത്യുവിവര്ജിതഃ । മര്ത്യലോകഃ കൃതസ്തേന നഹുഷസ്യാത്മജേന വൈ
'ഇങ്ങനെ എല്ലാ വൈഷ്ണവരും വൃദ്ധിയും മരണവും ഇല്ലാതെ, ഭൂമിയിലെ ലോകം നഹുഷന്റെ മകൻ ഇങ്ങനെ ആക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.'
പദഭ്രഷ്ടോസ്മി സംജാതോ വ്യാപാരേണ വിവര്ജിതഃ । ഏതത്സര്വം സമാഖ്യാതം മമ കര്മവിനാശനമ്
'ഞാൻ എന്റെ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് വീണുപോയി, എന്റെ ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ടു; ഇതെല്ലാം ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു—എന്റെ കർമ്മവിനാശം.'
ഏവം ജ്ഞാത്വാ സഹസ്രാക്ഷ ലോകസ്യാസ്യ ഹിതം കുരു । ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം യഥാപൃഷ്ടോസ്മി വൈ ത്വയാ
'ഇത് അറിഞ്ഞ്, ആയിരം കണ്ണുള്ളവനേ, ഈ ലോകത്തിനുള്ള നല്ലതു ചെയ്യുക. നീ ചോദിച്ചതുപോലെ എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു.'
ഏതസ്മാത്കാരണാദിംദ്ര ആഗതസ്തവ സന്നിധൌ । ഇംദ്ര ഉവാച- പൂര്വമേവ മയാ ദൂത ആഗമായ മഹാത്മനഃ
'ഈ കാരണത്താൽ, ഇന്ദ്രനേ, ഞാൻ നിന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.' ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: 'മഹാത്മാവിനെ വിളിക്കാൻ ഞാൻ മുമ്പേ തന്നെ ഒരു ദൂതനെ അയച്ചിരുന്നു.'
പ്രേഷിതോ ധര്മരാജേംദ്ര ദൂതേനാസ്യാപി ഭാഷിതമ് । നാഹം സ്വര്ഗസുഖസ്യാര്ഥീ നാഗമിഷ്യേ ദിവം പുനഃ
'ധർമ്മരാജാവിനെ ദൂതൻ വഴി അയച്ചു, അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് സ്വർഗസുഖം വേണ്ട, ഞാൻ വീണ്ടും സ്വർഗത്തിലേക്ക് വരികയില്ല."'
സ്വര്ഗരൂപം കരിഷ്യാമി സര്വം തദ്ഭൂമിമംഡലമ് । ഇത്യാചചക്ഷേ ഭൂപാലഃ പ്രജാപാല്യം കരോതി സഃ
'ഞാൻ ഭൂമിയിലെ രാജ്യം മുഴുവൻ സ്വർഗംപോലെയാക്കും.' രാജാവ് ഇങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിച്ചു; ഇപ്പോൾ അവൻ ജനങ്ങളെ ഭരിക്കുന്നു.'
തസ്യ ധര്മപ്രഭാവേണ ഭീതസ്തിഷ്ഠാമി സര്വദാ । ധര്മ ഉവാച- യേനകേനാപ്യുപായേന തമാനയ സുഭൂപതിമ്
അവന്റെ ധർമ്മത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭയത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു. ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: എങ്ങനെയായാലും ആ മഹാരാജാവിനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.
ദേവരാജ മഹാഭാഗ യദീച്ഛസി മമ പ്രിയമ് । ഇത്യാകര്ണ്യ വചസ്തസ്യ ധര്മസ്യാപി സുരാധിപഃ
ദേവരാജാ, മഹാഭാഗാ, നീ എനിക്ക് ഇഷ്ടം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ— ധർമ്മന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ,
ചിംതയാമാസ മേധാവീ സര്വതത്വേന ഭൂപതേ । കാമദേവം സമാഹൂയ ഗംധര്വാംശ്ച പുരംദരഃ
സർവ്വം ആലോചിച്ച്, ബുദ്ധിമാനായ ഇന്ദ്രൻ കാമദേവനെയും ഗാന്ധർവന്മാരെയും വിളിച്ചു.
മകരംദം രതിം ദേവ ആനിനായ മഹാമനാഃ । തഥാ കുരുത വൈ യൂയം യഥാഽഗച്ഛതി ഭൂപതിഃ
മഹാമനസ്സുള്ള ഇന്ദ്രൻ മകരന്ദനെയും രതിയെയും കൂട്ടി പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ അങ്ങനെ ചെയ്യണം, രാജാവ് വരേണ്ടതായിരിക്കും.