ശ്രാദ്ധസ്യ രക്ഷണാര്ഥായ ഏവമാഹുര്ദിവൌകസഃ । തിലോദകാംജലിര്ദേയോ ജലസ്ഥൈസ്തീര്ഥവാസിഭിഃ
ശ്രാദ്ധത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിനായി, തീർത്ഥങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നവർ തിലവും വെള്ളവും ചേർത്ത് അഞ്ജലി അർപ്പിക്കണമെന്ന് ദേവന്മാർ നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സദര്ഭഹസ്തൈരേകേന ശ്രാദ്ധമേവം ന ഹിംസ്യതേ । സാഭ്രമത്യാം നാമധേയൈരിതി തീര്ഥപ്രവേശനമ്
ദർഭാ പുല്ല് കൈയിൽ പിടിച്ച് ഇങ്ങനെ ശ്രാദ്ധം നടത്തുമ്പോൾ അതിന് ഒരു ദോഷവും ഉണ്ടാകില്ല; ശരിയായ പേരുകൾ ഉച്ചരിച്ച്, ഇതാണ് തീർത്ഥപ്രവേശനം.
കാരയിത്വാ മയാ ദേവി ദത്താ വൈ കശ്യപായ ച । മമ ഭക്തഃ കശ്യപോസൌ വല്ലഭോ മമ സര്വദാ
ദേവി, ഞാൻ അതിനെ സ്ഥാപിപ്പിച്ച് കശ്യപനു സമർപ്പിച്ചു; കശ്യപൻ എന്റെ ഭക്തനാണ്, അവൻ എപ്പോഴും എനിക്ക് പ്രിയനാണ്.
ദത്താ തസ്മാദിയം ഗംഗാ പവിത്രാ പാപനാശിനീ । സാഭ്രമത്യാം മഹാഭാഗേ തീര്ഥേ വൈ ബ്രഹ്മചാരികേ
അതുകൊണ്ട്, ഈ ഗംഗയാണ് പാവനവും പാപനാശിനിയുമാകുന്നത്; മഹാഭാഗേ, സാബ്രമതീ എന്ന തീർത്ഥത്തിൽ ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ കഴിയുന്നവർക്ക് ഇത് നൽകിയതാണ്.
ആത്മാനം ച പ്രതിഷ്ഠാപ്യ തന്നാമ്നാ ശംകരോ ഹ്യഹമ് । സ്ഥിതോ ലോകഹിതാര്ഥായ ബ്രഹ്മചാരീശ സംജ്ഞകഃ
ഞാൻ എന്റെ പേരിൽ അവിടെ തന്നെ സ്ഥാപിതനായി, ലോകക്ഷേമത്തിനായി ബ്രഹ്മചാരീശ എന്ന പേരിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
സാഭ്രമത്യാമുപകംഠേ ബ്രഹ്മചാരീശ സംജ്ഞകേ । കലൌ ഭക്തോ വിശേഷേണ പൂജനം കുരുതേ യദാ
സാബ്രമതിയുടെ സമീപത്ത് ബ്രഹ്മചാരീശ എന്ന സ്ഥലത്ത്, പ്രത്യേകിച്ച് കലിയുഗത്തിൽ, ഒരു ഭക്തൻ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജ നടത്തുമ്പോൾ,
ഇഹലോകേ സുഖം ഭുക്ത്വാ യാതി ശൈവം പദം മഹത് । മഹദ്ഭിര്വ്യാധിഭിശ്ചൈവ പീഡിതോ യദി ഗച്ഛതി
ഈ ലോകത്ത് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ച്, അവൻ മഹത്തായ ശൈവപദം പ്രാപിക്കും; വലിയ രോഗങ്ങൾ കൊണ്ടു പീഡിതനായാലും അവൻ വിടപറഞ്ഞാൽ,
യസ്യാശു നശ്യതി വ്യാധിര്ദര്ശനാച്ച മഹേശ്വരി । ഗത്വാ വൈ തസ്യ സംസ്ഥാനേ ഉപവാസീ ജിതേംദ്രിയഃ
മഹേശ്വരി, അവൻ കാഴ്ചയിൽ മാത്രം രോഗം ഉടൻ മാറും; ആ സ്ഥലത്ത് പോയി ഉപവാസം പാലിച്ച് ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച്,
പൂജനം കുരുതേ ഭക്ത്യാ രാത്രൌ തിഷ്ഠന്സുനിശ്ചലഃ । തദാഹം യോഗിരൂപേണ ദര്ശനം തസ്യ യാമി ഹി
ഭക്തിയോടെ പൂജ ചെയ്ത്, രാത്രിയിൽ അചഞ്ചലനായി നില്ക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ യോഗിയുടെ രൂപത്തിൽ അവനു ദർശനം നൽകാൻ വരും.
ദദാമി വാംച്ഛിതാന്കാമാന്സത്യം സത്യം വരാനനേ । മമസ്ഥാനേ വിശേഷേണ സമായാംതി ച യേ ജനാഃ
എന്റെ സ്ഥലത്ത് പ്രത്യേകമായി വരുന്നവർക്ക്, അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വാഞ്ഛിതങ്ങൾ ഞാൻ സത്യമായി നൽകും, മനോഹരമുഖിയേ.
തേഷാം വ്യാധിപ്രശമനം കരോമി സുചിരാദഹമ് । ചതുരശീതിസംജ്ഞേയോ വ്യാധിഃ സംകഥിതോ മയാ
അവർക്കായി, ഞാൻ ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ് രോഗശമനം നൽകും; നാല്പത്തിയെട്ട് തരം എന്നറിയപ്പെടുന്ന രോഗങ്ങളെ ഞാൻ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സ സ വ്യാധിര്വിനശ്യേത ദര്ശനാദേവ സുംദരി । ന ലിംഗം വര്തതേ തത്ര മാമകം നഗനംദിനി
സുന്ദരിയേ, ആ രോഗം കാഴ്ചയിൽ മാത്രം നശിക്കും; എന്റെ ലിംഗം അവിടെ ഇല്ല, പർവതപുത്രിയേ.
സ്നാനമാത്രം തു തത്രൈവ മാമകം നാത്ര സംശയഃ । ഏകസ്മിന്നേവ കാലേ തു അസ്യാം ഭൂമൌ മഹാതപാഃ
അവിടെ എനിക്ക് സ്നാനം മാത്രം ചെയ്യേണ്ടതാണ്, ഇതിൽ സംശയമില്ല; ഈ ഭൂമിയിൽ ഒരേ സമയത്ത്, മഹാതപസ്സുകാരാ,
രാജാ വൈ സൂര്യവംശീയോ ബ്രഹ്മദത്തസ്തു വീര്യവാന് । തേന രാജ്ഞാ തപസ്തപ്തം ബഹുകാലം സുരേശ്വരി
സൂര്യവംശത്തിൽ പെട്ട ശക്തനായ ബ്രഹ്മദത്തൻ എന്ന രാജാവായിരുന്നു അവിടെ; ആ രാജാവാണ് ദേവരാജ്ഞിയേ, ദീർഘകാലം തപസ്സ് ചെയ്തത്.
പംചാഗ്നിസാധനം തേന കൃതം ച ബഹുധാ തതഃ । മാസോപവാസകാദീനി തപസ്തപ്താന്യനേകശഃ
അവൻ പലവിധത്തിൽ അഞ്ചു അഗ്നികളിൽ തപസ്സു ചെയ്തു; മാസോപവാസം മുതലായ അനേകം തപസ്സുകളും ആവർത്തിച്ച് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ഏവം ബഹുതരം കാലം രാജ്ഞാ തപ്തം തപോ മഹത് । പ്രത്യക്ഷോഽഹം തദാ ജാതോ വരാര്ഥം വരവര്ണിനി
ഇങ്ങനെ വളരെക്കാലം രാജാവ് മഹത്തായ തപസ്സു ചെയ്തു; അപ്പോൾ ഞാൻ നേരിട്ട് അവന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനായി, മനോഹരിയേ, വരം നൽകാൻ.
ബ്രഹ്മദത്ത ശൃണുഷ്വ ത്വം മഹദ്വാക്യം നരേശ്വര । യം യം വാംഛയസേ നിത്യം തം തം ദദ്മി ന സംശയഃ
ബ്രഹ്മദത്താ, ഈ മഹത്തായ വാക്ക് കേൾക്കൂ രാജാവേ; നീ എപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നതു ഞാൻ സംശയമില്ലാതെ നൽകും.
തേനോക്തം മമ ദേവേശ വാംച്ഛിതം യദി ദീയതേ । ഏക ഏവ വരോ ദേവ ദീയതാം മമ സര്വദാ
അവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു: ദേവാദിദേവാ, എനിക്ക് ആഗ്രഹം ലഭിക്കണമെങ്കിൽ, എപ്പോഴും ഒരേ ഒരു വരം എനിക്ക് ദയവായി നൽകണം.
മമ നാമ്നാ ഹി ദേവേശ ഈശ്വരോ ഭുവി ജായതാമ് । തേന വാക്യേന സംതുഷ്ടോ വരോ ദത്തോ മയാഽനഘേ
എന്റെ പേരിൽ തന്നെ, ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, ഭൂമിയിൽ ഈശ്വരൻ ജനിക്കട്ടെ. ആ അഭ്യർത്ഥനയിൽ സന്തോഷിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ആ വരം നൽകിയിരിക്കുന്നു, പാപരഹിതയേ.
തദാഹം തേന വൈ സാര്ദ്ധം നിവസാമി സുരേശ്വരി । അത്ര സ്ഥിത്വാ നിരാഹാരോ ഭക്തിം കുര്യാദശേഷതഃ
അപ്പോൾ ഞാൻ അവനോടൊപ്പം ഇവിടെ താമസിക്കും, ദേവരാജ്ഞിയേ. ഇവിടെ വന്ന് ഉപവാസം പാലിച്ച്, എല്ലാ വിധത്തിലും ഭക്തിയോടെ ആരെങ്കിലും പൂജിച്ചാൽ,
ദദാമി വാംഛിതാന്കാമാന്യാവദിംദ്രാശ്ചതുര്ദശ । അത്രാഗത്യ തു യേ വിപ്രാ രുദ്രജാപ്യാദികം ച യത് 6.135.
ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ വരങ്ങളും, പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാരുടെ വരങ്ങൾ വരെ, നൽകും. ഇവിടെ എത്തുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ രുദ്രജപം മുതലായവ ഭക്തിയോടെ ചെയ്താൽ,
പ്രകുര്വംതി വിശേഷേണ തേഷാം ദദ്മി ശൃണുഷ്വ തത് । സ്ത്രീസൌഖ്യം പുത്രസൌഖ്യം ച ലക്ഷ്മീവൃദ്ധികരം പുനഃ
അവരെ പ്രത്യേകമായി പൂജിക്കുന്നവർക്ക് ഞാൻ നൽകുന്നത് കേൾക്കൂ: സ്ത്രീസുഖം, പുത്രസുഖം, സമ്പത്ത് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന അനുഗ്രഹം എന്നിവയാണ്.
ശ്രീമഹാദേവ ഉവാച। കംബുതീര്ഥേ നരഃ സ്നാത്വാ കൃത്വാ വാ പിതൃതര്പണമ് । അര്ചയേദ്ദേവദേവേശം നാരായണമനാമയമ്
ശ്രീമഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: കംഭുതീർത്ഥത്തിൽ ഒരാൾ സ്നാനം ചെയ്ത് പിതൃകർമ്മം നടത്തി, ദേവദേവനായ നിർമലനായ നാരായണനെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം.
ദത്ത്വാ ദാനാനി വിധിവദ് ബ്രഹ്മണേഭ്യോ വിധാനതഃ । വിഷ്ണുലോകമവാപ്നോതി തീര്ഥസ്യാസ്യ പ്രഭാവതഃ
നിയമപ്രകാരം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം നൽകി, ഈ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു, അവൻ വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കും.
അത്ര രാജര്ഷിണാ പൂര്വം വിശ്വാമിത്രേണ ധീമതാ । തപസ്തപ്തം വിശേഷേണ പ്രജാകാമേന സുംദരി
ഇവിടെ, മുമ്പ്, രാജർഷിയായ വിശ്വാമിത്രൻ, ബുദ്ധിയുള്ളവനും സന്താനാഗ്രഹിയുമായിരുന്നു, വലിയ തപസ്സ് ചെയ്തു, സുന്ദരിയേ.
വായുഭക്ഷോ നിരാഹാരോ യത്രാസീദനിലാശനഃ । വിഷ്ണുപൂജാപരോ നിത്യം വിഷ്ണുധ്യാനപരായണഃ
അവൻ വായുവിൽ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് ഉപവാസം പാലിച്ചു, വിഷ്ണുപൂജയിലും ധ്യാനത്തിലും എന്നും ലയിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.
തപസാനേന സംജാതഃ പ്രജാകാമമവാപ്തവാന് । പ്രജാകാമോ നരോ യശ്ച കംബുതീര്ഥം ഹി ഗച്ഛതി
ആ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി അവൻ സന്താനാഗ്രഹം നേടിയിരുന്നു. കംഭുതീർത്ഥത്തിൽ സന്താനാഗ്രഹത്തോടെ വരുന്ന ആരും,
സ പ്രജാം ലഭതേ നിത്യം സത്യം സത്യം വരാനനേ
അവൻ എപ്പോഴും സന്താനം നേടും — ഇത് സത്യമാണു, സത്യമാണു, സുന്ദരമുഖിയേ.
ഇതി കംബുതീര്ഥമാഹാത്മ്യമ് । തതോ ഗച്ഛേത്സുരശ്രേഷ്ഠേ തീര്ഥം നാമ കപീശ്വരമ് । സംനിധൌ രക്തസിംഹസ്യ മഹാപാതകനാശനമ്
ഇതാണ് കംഭുതീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം. അതിന് ശേഷം, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠമായ കപീശ്വരമെന്ന തീർത്ഥത്തിലേക്ക്, രക്തസിംഹന്റെ സമീപത്തുള്ള മഹാപാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോകണം.
ബധ്യമാനേ പുരാ സേതൌ രാമരാവണവിഗ്രഹേ । ഗൃഹീത്വാ പര്വതശ്രേഷ്ഠം വിശേഷാത്കപിഭിഃ കൃതമ്
പണ്ടു, രാമനും രാവണനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിൽ പാലം പണിയുമ്പോൾ, കുരങ്ങന്മാർ പ്രത്യേകമായി പർവതശ്രേഷ്ഠം കൊണ്ടുവന്നു.