യാവദ്ഭൂമംഡലം സര്വം യാവത്തപതി ഭാസ്കരഃ । താവദ്ധി മാനവാ ലോകാഃ സര്വേ ഭാഗവതാ ബഭുഃ
ഭൂമണ്ഡലമൊക്കെയും സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നവരെ, അത്തോളം കാലം എല്ലാവരും ഭഗവാന്റെ ഭക്തരായി.
വിഷ്ണോര്ധ്യാനപ്രഭാവേണ പൂജാസ്തോത്രേണ നാമതഃ । ആധിവ്യാധിവിഹീനാസ്തേ സംജാതാ മാനവാസ്തദാ
വിഷ്ണുവിന്റെ ധ്യാനശക്തിയാൽ, പൂജയാൽ, സ്തുതികളാൽ, നാമജപംകൊണ്ടും, അന്നേരം ജനങ്ങൾ രോഗങ്ങളും ദുഃഖങ്ങളും ഇല്ലാതെ ആയിരുന്നു.
വീതശോകാശ്ച പുണ്യാശ്ച സര്വേ ചൈവ തപോധനാഃ । സംജാതാ വൈഷ്ണവാ വിപ്ര പ്രസാദാത്തസ്യ ചക്രിണഃ
ദുഃഖം വിട്ട്, പുണ്യശീലികളും തപസ്സിൽ സമ്പന്നരുമായ്, എല്ലാവരും ചക്രധാരിയായവന്റെ കൃപയാൽ വൈഷ്ണവരായി, ബ്രാഹ്മണാ.
ആമയൈശ്ച വിഹീനാസ്തേ ദോഷൈരോഷൈശ്ച വര്ജിതാഃ । സര്വൈശ്വര്യസമാപന്നാഃ സര്വരോഗവിവര്ജിതാഃ
രോഗങ്ങൾ, ദോഷങ്ങൾ, കോപം എന്നിവ ഇല്ലാതെ, അവർ സർവ്വ ഐശ്വര്യവും പ്രാപിച്ചു, എല്ലാ രോഗങ്ങളും വിട്ടു.
പ്രസാദാത്തസ്യ ദേവസ്യ സംജാതാ മാനവാസ്തദാ । അമരാഃ നിര്ജരാഃ സര്വേ ധനധാന്യസമന്വിതാഃ
അപ്പോള് ആ ദേവന്റെ കൃപയാല് മനുഷ്യര് ജനിച്ചു; അകാലമൃത്യുവില്ലാത്ത ദേവന്മാരും സ്വര്ഗ്ഗവാസികളും ധനവും ധാന്യവും സമൃദ്ധിയായി ഉണ്ടായിരുന്നു.
മര്ത്യാ വിഷ്ണുപ്രസാദേന പുത്രപൌത്രൈരലംകൃതാഃ । തേഷാമേവ മഹാഭാഗ ഗൃഹദ്വാരേഷു നിത്യദാ
വിഷ്ണുവിന്റെ കൃപകൊണ്ട് മനുഷ്യര്ക്ക് മക്കളും മക്കളുടെ മക്കളും ഉണ്ടായിരുന്നു; മഹാഭാഗ്യവാന്മാരേ, അവരുടെ വീടുകളുടെ വാതിലുകളില് എല്ലായ്പ്പോഴും—
കല്പദ്രുമാഃ സുപുണ്യാസ്തേ സര്വകാമഫലപ്രദാഃ । സര്വകാമദുഘാ ഗാവഃ സചിംതാമണയസ്തഥാ
അവിടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന കല്പവൃക്ഷങ്ങളും, എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങളും നല്കുന്ന പശുക്കളും, ചിന്താമണികളും നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
സംതി തേഷാം ഗൃഹേ പുണ്യാഃ സര്വകാമപ്രദായകാഃ । അമരാ മാനവാ ജാതാഃ പുത്രപൌത്രൈരലംകൃതാഃ
അവരുടെ വീടുകളില് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കുന്ന പുണ്യവസ്തുക്കള് ഉണ്ടായിരുന്നു; ദേവന്മാര് മനുഷ്യരായി, മക്കളും പൗത്രന്മാരും കൊണ്ടു അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവരായി ജനിച്ചു.
സര്വദോഷവിഹീനാസ്തേ വിഷ്ണോശ്ചൈവ പ്രസാദതഃ । സര്വസൌഭാഗ്യസംപന്നാഃ പുണ്യമംഗലസംയുതാഃ
വിഷ്ണുവിന്റെ കൃപയാല് അവര്ക്കൊന്നും ദോഷങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാതായിരുന്നു; എല്ലാ ഭാഗ്യവും പുണ്യവും മംഗളവും അവര്ക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നു.
സുപുണ്യാ ദാനസംപന്നാ ജ്ഞാനധ്യാനപരായണാഃ । ന ദുര്ഭിക്ഷം ന ച വ്യാധിര്നാകാലമരണം നൃണാമ്
അവരൊക്കെയും വലിയ പുണ്യശീലികളും ധാരാളം ദാനം ചെയ്യുന്നവരും ജ്ഞാനധ്യാനത്തില് ലീനരുമായി; അവിടെയുള്ളവര്ക്ക് ദാരിദ്ര്യവും രോഗവും അകാലമൃത്യുവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
തസ്മിഞ്ശാസതി ധര്മജ്ഞേ യയാതൌ നൃപതൌ തദാ । വൈഷ്ണവാ മാനവാഃ സര്വേ വിഷ്ണുവ്രതപരായണാഃ
ധര്മ്മജ്ഞനായ യയാതി രാജാവ് ആ കാലത്ത് ഭരിച്ചപ്പോള് എല്ലാ മനുഷ്യരും വിഷ്ണുവിന്റെ വ്രതങ്ങളില് ഭക്തിയോടെ ഏര്പ്പെട്ടിരുന്നു.
തദ്ധ്യാനാസ്തദ്ഗതാഃ സര്വേ സംജാതാ ഭാവതത്പരാഃ । തേഷാം ഗൃഹാണി ദിവ്യാനി പുണ്യാനി ദ്വിജസത്തമ
അവരൊക്കെയും വിഷ്ണുവിനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് ആ ഭാവത്തില് ലയിച്ചവരായിരുന്നു; അവരുടെ വീടുകള് ദിവ്യവും പുണ്യവുമായിരുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ.
പതാകാഭിഃ സുശുക്ലാഭിഃ ശംഖയുക്താനി താനി വൈ । ഗദാംകിതധ്വജാഭിശ്ച നിത്യം ചക്രാംകിതാനി ച
അവ വീടുകള് വെളുത്ത പതാകകളും ശംഖചിഹ്നങ്ങളുമുള്ളവയായിരുന്നു; ഗദയും ചക്രവും അടയാളപ്പെടുത്തിയ പതാകകളും അവിടെ എല്ലായ്പ്പോഴും കാണാമായിരുന്നു.
പദ്മാംകിതാനി ഭാസംതേ വിമാനപ്രതിമാനി ച । ഗൃഹാണി ഭിത്തിഭാഗേഷു ചിത്രിതാനി സുചിത്രകൈഃ
പത്മചിഹ്നങ്ങളാല് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട അവ വീടുകള് ദിവ്യവിമാനങ്ങളെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു; മതിലുകളില് മനോഹരമായ ചിത്രങ്ങള് വരച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.
സര്വത്ര ഗൃഹദ്വാരേഷു പുണ്യസ്ഥാനേഷു സത്തമാഃ । വനാനി സംതി ദിവ്യാനി ശാദ്വലാനി ശുഭാനി ച
വീടുകളുടെ വാതിലുകളിലും പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിലും എല്ലായിടത്തും, മഹാന്മാരേ, ദിവ്യമായ വനങ്ങളും മനോഹരമായ പച്ചപ്പുള്ള പുല്ലുനിലങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തുലസ്യാ ച ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ തേഷു കേശവമംദിരൈഃ । ഭാസംതേ പുണ്യദിവ്യാനി ഗൃഹാണി പ്രാണിനാം സദാ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, അവിടെയുള്ള കേശവക്ഷേത്രങ്ങളോടൊപ്പം, തുളസിയാല് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ദിവ്യവും പുണ്യവുമായ വീടുകള് എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രകാശിച്ചു.
സര്വത്ര വൈഷ്ണവോ ഭാവോ മംഗലോ ബഹു ദൃശ്യതേ । ശംഖശബ്ദാശ്ച ഭൂലോകേ മിഥഃ സ്ഫോടരവൈഃ സഖേ
എവിടെയും വൈഷ്ണവഭാവവും വലിയ മംഗളവും കാണാമായിരുന്നു; ഭൂമിയില് ശംഖനാദങ്ങള് പരസ്പരം മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദങ്ങളായി കേട്ടു, സഖാവേ.
ശ്രൂയംതേ തത്ര വിപ്രേംദ്ര ദോഷപാപവിനാശകാഃ । ശംഖസ്വസ്തികപദ്മാനി ഗൃഹദ്വാരേഷു ഭിത്തിഷു
അവിടെ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, പാപവും ദോഷവും നശിപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങള് കേട്ടു; വീടുകളുടെ വാതിലുകളിലും മതിലുകളിലും ശംഖം, സ്വസ്തികം, പത്മം എന്നിവ കാണാമായിരുന്നു.
വിഷ്ണുഭക്ത്യാ ച നാരീഭിര്ലിഖിതാനി ദ്വിജോത്തമ । ഗീതരാഗസുവര്ണൈശ്ച മൂര്ച്ഛനാ താനസുസ്വരൈഃ
വിഷ്ണുവിനെ ഭജിക്കുന്ന സ്ത്രീകള് സ്വര്ണ്ണം പോലെ മധുരമായ സംഗീതരാഗങ്ങളാല് മനോഹരമായി വരച്ചിരുന്നതായിരുന്നു, ദ്വിജോത്തമനേ.
ഗായംതി കേശവം ലോകാ വിഷ്ണുധ്യാനപരായണാഃ
വിഷ്ണു ധ്യാനത്തില് ലീനരായ ജനങ്ങള് കേശവനെ പാടുകയും ചെയ്തു.
ഹരിം മുരാരിം പ്രവദംതി കേശവം പ്രീത്യാ ജിതം മാധവമേവ ചാന്യേ । ശ്രീനാരസിംഹം കമലേക്ഷണം തം ഗോവിംദമേകം കമലാപതിം ച
അവര് ഹരിയെ, മുരാരിയെ, കേശവനെ, ജയിച്ച മാധവനെ സ്നേഹത്തോടെ പ്രസംഗിച്ചു; മറ്റുള്ളവര് ശ്രീനരസിംഹനെയും കമലാക്ഷനെയും, ഗോവിന്ദനെയും ഏകമായ കമലാപതിയെയും സ്മരിച്ചു.
കൃഷ്ണം ശരണ്യം ശരണം ജപംതി രാമം ച ജപ്യൈഃ പരിപൂജയംതി । ദംഡപ്രണാമൈഃ പ്രണമംതി വിഷ്ണും തദ്ധ്യാനയുക്താഃ പരവൈഷ്ണവാസ്തേ
കൃഷ്ണനെ ശരണം എന്ന പേരുകള് ജപിച്ചു, രാമനെ ജപമാലകളാല് ആരാധിച്ചു; ദണ്ഡം കയ്യില് പിടിച്ച് ഭക്ത്യോടെ വിഷ്ണുവിനെ വന്ദിച്ചു; ആ ഭാവത്തില് ലയിച്ചവരാണ് പരമ വൈഷ്ണവര്.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ മാതാപിതൃതീര്ഥവര്ണനേ യയാതിചരിത്രേ ചതുഃസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ പവിത്രമായ പദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിലെ വേനന്റെ കഥയിലും മാതാപിതാക്കളുടെ തീർത്ഥങ്ങളുടെ വിവരണത്തിലും യയാതിയുടെ കഥയിലും എഴുപത്തിനാലാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
സുകര്മോവാച- വിഷ്ണും കൃഷ്ണം ഹരിം രാമം മുകുംദം മധുസൂദനമ് । നാരായണം വിഷ്ണുരൂപം നാരസിംഹം തമച്യുതമ്
സുകർമൻ പറഞ്ഞു: വിഷ്ണു, കൃഷ്ണൻ, ഹരി, രാമൻ, മുകുന്ദൻ, മധുസൂദനൻ, നാരായണൻ, വിഷ്ണുവിന്റെ രൂപം, നരസിംഹൻ, അച്യുതൻ—
കേശവം പദ്മനാഭം ച വാസുദേവം ച വാമനമ് । വാരാഹം കമഠം മത്സ്യം ഹൃഷീകേശം സുരാധിപമ്
കേശവൻ, പത്മനാഭൻ, വാസുദേവൻ, വാമനൻ, വരാഹം, കൂർമം, മത്സ്യം, ഹൃഷീകേശൻ, ദേവതകളുടെ അധിപൻ—
വിശ്വേശം വിശ്വരൂപം ച അനംതമനഘം ശുചിമ് । പുരുഷം പുഷ്കരാക്ഷം ച ശ്രീധരം ശ്രീപതിം ഹരിമ്
ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ, സർവ്വരൂപൻ, അനന്തൻ, പാപരഹിതൻ, ശുദ്ധൻ, പുരുഷൻ, താമരക്കണ്ണൻ, ശ്രീധരൻ, ശ്രീപതി, ഹരി—
ശ്രീനിവാസം പീതവാസം മാധവം മോക്ഷദം പ്രഭുമ് । ഇത്യേവം ഹി സമുച്ചാരം നാമഭിര്മാനവാഃ സദാ
ശ്രീനിവാസൻ, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചവൻ, മാധവൻ, മോക്ഷം നൽകുന്ന പ്രഭു—ഇങ്ങനെ മനുഷ്യർ ഈ നാമങ്ങൾ എല്ലായ്പോഴും ഉച്ചരിക്കുന്നു.
പ്രകുര്വംതി നരാഃ സര്വേ ബാലവൃദ്ധാഃ കുമാരികാഃ । സ്ത്രിയോ ഹരിം സുഗായംതി ഗൃഹകര്മരതാഃ സദാ
എല്ലാവരും—കുട്ടികൾ, മൂപ്പന്മാർ, കന്യകൾ, സ്ത്രീകൾ—ഗൃഹകാര്യങ്ങളിൽ ലയിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും ഹരിയെ സ്നേഹത്തോടെ പാടുന്നു.
ആസനേ ശയനേ യാനേ ധ്യാനേ വചസി മാധവമ് । ക്രീഡമാനാസ്തഥാ ബാലാ ഗോവിംദം പ്രണമംതി തേ
ഇരിക്കുന്നപ്പോൾ, കിടക്കുമ്പോൾ, യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ, ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ, സംസാരിക്കുമ്പോൾ—എല്ലായിടത്തും അവർ മാധവനെ ഓർക്കുന്നു; കളിക്കുന്നപ്പോൾ പോലും കുട്ടികൾ ഗോവിന്ദനോട് നമസ്കരിക്കുന്നു.
ദിവാരാത്രൌ സുമധുരം ബ്രുവംതി ഹരിനാമ ച । വിഷ്ണൂച്ചാരോ ഹി സര്വത്ര ശ്രൂയതേ ദ്വിജസത്തമ
പകലും രാത്രിയും അവർ ഹരിയുടെ മധുരമായ നാമം ഉച്ചരിക്കുന്നു; എല്ലായിടത്തും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, വിഷ്ണുവിന്റെ നാമം കേൾക്കാം.