ആദിത്യരൂപം തമസാം വിനാശം ബംധസ്യനാശം മതിപംകജാനാമ് । നാമാമൃതം ദോഷഹരം സുരാജ്ഞാ ആനീതമസ്ത്യേവ പിബംതു ലോകാഃ
സൂര്യന്റെ രൂപമായ, അന്ധകാരത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന, ബന്ധനങ്ങളെ അകറ്റുന്ന, മനസ്സിന്റെ കമലങ്ങൾ വിരിയിക്കുന്ന, ദൈവങ്ങളുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം കൊണ്ടുവന്ന, പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന നാമത്തിന്റെ അമൃതം ജനങ്ങൾ കുടിക്കട്ടെ.
നാമാമൃതം സത്യമിദം സുപുണ്യമധീത്യ യോ മാനവ വിഷ്ണുഭക്തഃ । പ്രഭാതകാലേ നിയതോ മഹാത്മാ സ യാതി മുക്തിം ന ഹി കാരണം ച
ഈ നാമാമൃതം സത്യവും പരമപവിത്രവും ആണു; വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ, പ്രഭാതത്തിൽ ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ ഇതു ജപിച്ചാൽ, അവൻ മോക്ഷം പ്രാപിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ പിതൃതീര്ഥവര്ണനേ യയാതിചരിതേ ത്രിസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിൽ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിലെ വേനന്റെ കഥയിൽ, പിതൃതീർത്ഥത്തിന്റെ വിവരണത്തിൽ, യയാതിയുടെ ചരിതത്തിൽ എഴുപത്തിമൂന്നാമത്തദ്ധ്യായം സമാപിച്ചു.
സുകര്മോവാച- ദൂതാസ്തു ഗ്രാമേഷു വദംതി സര്വേ ദ്വീപേഷു ദേശേഷ്വഥ പത്തനേഷു । ലോകാഃ ശൃണുധ്വം നൃപതേസ്തദാജ്ഞാം സര്വപ്രഭാവൈര്ഹരിമര്ചയംതു
സുകർമൻ പറഞ്ഞു: ദൂതന്മാർ ഗ്രാമങ്ങളിലും ദ്വീപുകളിലും ദേശങ്ങളിലും പട്ടണങ്ങളിലും എല്ലായിടത്തും പ്രസംഗിക്കുന്നു: 'ജനങ്ങൾ, രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ കേൾക്കൂ—എല്ലാ ശക്തിയോടും കൂടി ഹരിയെ ആരാധിക്കൂ.'
ദാനൈശ്ച യജ്ഞൈര്ബഹുഭിസ്തപോഭിര്ധര്മാഭിലാഷൈര്യജനൈര്മനോഭിഃ । ധ്യായംതു ലോകാ മധുസൂദനം തു ആദേശമേവം നൃപതേസ്തു തസ്യ
ദാനങ്ങൾകൊണ്ടും യജ്ഞങ്ങൾകൊണ്ടും തപസ്സുകൊണ്ടും ധർമ്മാഗ്രഹങ്ങളാലും യജനങ്ങളാലും മനസ്സുകൊണ്ടും ജനങ്ങൾ മധുസൂദനനെ ധ്യാനിക്കട്ടെ—അതാണ് ആ രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ.
ഏവം സുഘുഷ്ടം സകലം തു പുണ്യമാകര്ണ്യ തം ഭൂമിതലേഷു ലോകൈഃ । തദാപ്രഭൃത്യേവ യജംതി വിഷ്ണും ധ്യായംതി ഗായംതി ജപംതി മര്ത്യാഃ
ഇങ്ങനെ പുണ്യമായ ഈ പ്രഖ്യാപനം ഭൂമിയിലെ ജനങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ, അന്ന് മുതൽ അവർ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കുകയും ധ്യാനിക്കുകയും പാടുകയും ജപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
വേദപ്രണീതൈശ്ച സുസൂക്തമംത്രൈഃ സ്തോത്രൈഃ സുപുണ്യൈരമൃതോപമാനൈഃ । ശ്രീകേശവം തദ്ഗതമാനസാസ്തേ വ്രതോപവാസൈര്നിയമൈശ്ച ദാനൈഃ
വേദങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഉത്തമമായ മന്ത്രങ്ങളാലും പുണ്യമുള്ള അമൃതസദൃശമായ സ്തോത്രങ്ങളാലും, മനസ്സിനെ ശ്രീകേശവനിൽ ഏകാഗ്രമാക്കി, വ്രതങ്ങൾ, ഉപവാസങ്ങൾ, നിയമങ്ങൾ, ദാനങ്ങൾ എന്നിവ പാലിക്കുന്നു.
വിഹായ ദോഷാന്നിജകായചിത്തവാഗുദ്ഭവാന്പ്രേമരതാഃ സമസ്താഃ । ലക്ഷ്മീനിവാസം ജഗതാം നിവാസം ശ്രീവാസുദേവം പരിപൂജയംതി
ശരീരത്തിൽ, മനസ്സിൽ, വാക്കിൽ നിന്നുള്ള ദോഷങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, എല്ലാവരും പ്രേമഭക്തിയിൽ നിറഞ്ഞ്, ലക്ഷ്മിയുടെ വാസസ്ഥലമായ, ലോകങ്ങളുടെ ആശ്രയമായ ശ്രീവാസുദേവനെ ആരാധിക്കുന്നു.
ഇത്യാജ്ഞാതസ്യ ഭൂപസ്യ വര്തതേ ക്ഷിതിമംഡലേ । വൈഷ്ണവേനാപി ഭാവേന ജനാഃ സര്വേ ജയംതി തേ
ഇങ്ങനെ രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഭൂമിയിൽ ഇത് നടപ്പിലായി; വൈഷ്ണവഭാവത്തോടെ എല്ലാവരും വിജയികളായി.
നാമഭിഃ കര്മഭിര്വിഷ്ണും യജംതേ ജ്ഞാനകോവിദാഃ । തദ്ധ്യാനാസ്തദ്വ്യവസിതാ വിഷ്ണുപൂജാപരായണാഃ
നാമങ്ങളാലും കര്മങ്ങളാലും ജ്ഞാനികൾ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കുന്നു; അവൻറെ ധ്യാനത്തിൽ ലീനരായി, വിഷ്ണുപൂജയിൽ മുഴുകിയവരായി അവർ നിലകൊള്ളുന്നു.
യാവദ്ഭൂമംഡലം സര്വം യാവത്തപതി ഭാസ്കരഃ । താവദ്ധി മാനവാ ലോകാഃ സര്വേ ഭാഗവതാ ബഭുഃ
ഭൂമണ്ഡലമൊക്കെയും സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നവരെ, അത്തോളം കാലം എല്ലാവരും ഭഗവാന്റെ ഭക്തരായി.
വിഷ്ണോര്ധ്യാനപ്രഭാവേണ പൂജാസ്തോത്രേണ നാമതഃ । ആധിവ്യാധിവിഹീനാസ്തേ സംജാതാ മാനവാസ്തദാ
വിഷ്ണുവിന്റെ ധ്യാനശക്തിയാൽ, പൂജയാൽ, സ്തുതികളാൽ, നാമജപംകൊണ്ടും, അന്നേരം ജനങ്ങൾ രോഗങ്ങളും ദുഃഖങ്ങളും ഇല്ലാതെ ആയിരുന്നു.
വീതശോകാശ്ച പുണ്യാശ്ച സര്വേ ചൈവ തപോധനാഃ । സംജാതാ വൈഷ്ണവാ വിപ്ര പ്രസാദാത്തസ്യ ചക്രിണഃ
ദുഃഖം വിട്ട്, പുണ്യശീലികളും തപസ്സിൽ സമ്പന്നരുമായ്, എല്ലാവരും ചക്രധാരിയായവന്റെ കൃപയാൽ വൈഷ്ണവരായി, ബ്രാഹ്മണാ.
ആമയൈശ്ച വിഹീനാസ്തേ ദോഷൈരോഷൈശ്ച വര്ജിതാഃ । സര്വൈശ്വര്യസമാപന്നാഃ സര്വരോഗവിവര്ജിതാഃ
രോഗങ്ങൾ, ദോഷങ്ങൾ, കോപം എന്നിവ ഇല്ലാതെ, അവർ സർവ്വ ഐശ്വര്യവും പ്രാപിച്ചു, എല്ലാ രോഗങ്ങളും വിട്ടു.
പ്രസാദാത്തസ്യ ദേവസ്യ സംജാതാ മാനവാസ്തദാ । അമരാഃ നിര്ജരാഃ സര്വേ ധനധാന്യസമന്വിതാഃ
അപ്പോള് ആ ദേവന്റെ കൃപയാല് മനുഷ്യര് ജനിച്ചു; അകാലമൃത്യുവില്ലാത്ത ദേവന്മാരും സ്വര്ഗ്ഗവാസികളും ധനവും ധാന്യവും സമൃദ്ധിയായി ഉണ്ടായിരുന്നു.
മര്ത്യാ വിഷ്ണുപ്രസാദേന പുത്രപൌത്രൈരലംകൃതാഃ । തേഷാമേവ മഹാഭാഗ ഗൃഹദ്വാരേഷു നിത്യദാ
വിഷ്ണുവിന്റെ കൃപകൊണ്ട് മനുഷ്യര്ക്ക് മക്കളും മക്കളുടെ മക്കളും ഉണ്ടായിരുന്നു; മഹാഭാഗ്യവാന്മാരേ, അവരുടെ വീടുകളുടെ വാതിലുകളില് എല്ലായ്പ്പോഴും—
കല്പദ്രുമാഃ സുപുണ്യാസ്തേ സര്വകാമഫലപ്രദാഃ । സര്വകാമദുഘാ ഗാവഃ സചിംതാമണയസ്തഥാ
അവിടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന കല്പവൃക്ഷങ്ങളും, എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങളും നല്കുന്ന പശുക്കളും, ചിന്താമണികളും നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
സംതി തേഷാം ഗൃഹേ പുണ്യാഃ സര്വകാമപ്രദായകാഃ । അമരാ മാനവാ ജാതാഃ പുത്രപൌത്രൈരലംകൃതാഃ
അവരുടെ വീടുകളില് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കുന്ന പുണ്യവസ്തുക്കള് ഉണ്ടായിരുന്നു; ദേവന്മാര് മനുഷ്യരായി, മക്കളും പൗത്രന്മാരും കൊണ്ടു അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവരായി ജനിച്ചു.
സര്വദോഷവിഹീനാസ്തേ വിഷ്ണോശ്ചൈവ പ്രസാദതഃ । സര്വസൌഭാഗ്യസംപന്നാഃ പുണ്യമംഗലസംയുതാഃ
വിഷ്ണുവിന്റെ കൃപയാല് അവര്ക്കൊന്നും ദോഷങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാതായിരുന്നു; എല്ലാ ഭാഗ്യവും പുണ്യവും മംഗളവും അവര്ക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നു.
സുപുണ്യാ ദാനസംപന്നാ ജ്ഞാനധ്യാനപരായണാഃ । ന ദുര്ഭിക്ഷം ന ച വ്യാധിര്നാകാലമരണം നൃണാമ്
അവരൊക്കെയും വലിയ പുണ്യശീലികളും ധാരാളം ദാനം ചെയ്യുന്നവരും ജ്ഞാനധ്യാനത്തില് ലീനരുമായി; അവിടെയുള്ളവര്ക്ക് ദാരിദ്ര്യവും രോഗവും അകാലമൃത്യുവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
തസ്മിഞ്ശാസതി ധര്മജ്ഞേ യയാതൌ നൃപതൌ തദാ । വൈഷ്ണവാ മാനവാഃ സര്വേ വിഷ്ണുവ്രതപരായണാഃ
ധര്മ്മജ്ഞനായ യയാതി രാജാവ് ആ കാലത്ത് ഭരിച്ചപ്പോള് എല്ലാ മനുഷ്യരും വിഷ്ണുവിന്റെ വ്രതങ്ങളില് ഭക്തിയോടെ ഏര്പ്പെട്ടിരുന്നു.
തദ്ധ്യാനാസ്തദ്ഗതാഃ സര്വേ സംജാതാ ഭാവതത്പരാഃ । തേഷാം ഗൃഹാണി ദിവ്യാനി പുണ്യാനി ദ്വിജസത്തമ
അവരൊക്കെയും വിഷ്ണുവിനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് ആ ഭാവത്തില് ലയിച്ചവരായിരുന്നു; അവരുടെ വീടുകള് ദിവ്യവും പുണ്യവുമായിരുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ.
പതാകാഭിഃ സുശുക്ലാഭിഃ ശംഖയുക്താനി താനി വൈ । ഗദാംകിതധ്വജാഭിശ്ച നിത്യം ചക്രാംകിതാനി ച
അവ വീടുകള് വെളുത്ത പതാകകളും ശംഖചിഹ്നങ്ങളുമുള്ളവയായിരുന്നു; ഗദയും ചക്രവും അടയാളപ്പെടുത്തിയ പതാകകളും അവിടെ എല്ലായ്പ്പോഴും കാണാമായിരുന്നു.
പദ്മാംകിതാനി ഭാസംതേ വിമാനപ്രതിമാനി ച । ഗൃഹാണി ഭിത്തിഭാഗേഷു ചിത്രിതാനി സുചിത്രകൈഃ
പത്മചിഹ്നങ്ങളാല് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട അവ വീടുകള് ദിവ്യവിമാനങ്ങളെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു; മതിലുകളില് മനോഹരമായ ചിത്രങ്ങള് വരച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.
സര്വത്ര ഗൃഹദ്വാരേഷു പുണ്യസ്ഥാനേഷു സത്തമാഃ । വനാനി സംതി ദിവ്യാനി ശാദ്വലാനി ശുഭാനി ച
വീടുകളുടെ വാതിലുകളിലും പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിലും എല്ലായിടത്തും, മഹാന്മാരേ, ദിവ്യമായ വനങ്ങളും മനോഹരമായ പച്ചപ്പുള്ള പുല്ലുനിലങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തുലസ്യാ ച ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ തേഷു കേശവമംദിരൈഃ । ഭാസംതേ പുണ്യദിവ്യാനി ഗൃഹാണി പ്രാണിനാം സദാ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, അവിടെയുള്ള കേശവക്ഷേത്രങ്ങളോടൊപ്പം, തുളസിയാല് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ദിവ്യവും പുണ്യവുമായ വീടുകള് എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രകാശിച്ചു.
സര്വത്ര വൈഷ്ണവോ ഭാവോ മംഗലോ ബഹു ദൃശ്യതേ । ശംഖശബ്ദാശ്ച ഭൂലോകേ മിഥഃ സ്ഫോടരവൈഃ സഖേ
എവിടെയും വൈഷ്ണവഭാവവും വലിയ മംഗളവും കാണാമായിരുന്നു; ഭൂമിയില് ശംഖനാദങ്ങള് പരസ്പരം മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദങ്ങളായി കേട്ടു, സഖാവേ.
ശ്രൂയംതേ തത്ര വിപ്രേംദ്ര ദോഷപാപവിനാശകാഃ । ശംഖസ്വസ്തികപദ്മാനി ഗൃഹദ്വാരേഷു ഭിത്തിഷു
അവിടെ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, പാപവും ദോഷവും നശിപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങള് കേട്ടു; വീടുകളുടെ വാതിലുകളിലും മതിലുകളിലും ശംഖം, സ്വസ്തികം, പത്മം എന്നിവ കാണാമായിരുന്നു.
വിഷ്ണുഭക്ത്യാ ച നാരീഭിര്ലിഖിതാനി ദ്വിജോത്തമ । ഗീതരാഗസുവര്ണൈശ്ച മൂര്ച്ഛനാ താനസുസ്വരൈഃ
വിഷ്ണുവിനെ ഭജിക്കുന്ന സ്ത്രീകള് സ്വര്ണ്ണം പോലെ മധുരമായ സംഗീതരാഗങ്ങളാല് മനോഹരമായി വരച്ചിരുന്നതായിരുന്നു, ദ്വിജോത്തമനേ.
ഗായംതി കേശവം ലോകാ വിഷ്ണുധ്യാനപരായണാഃ
വിഷ്ണു ധ്യാനത്തില് ലീനരായ ജനങ്ങള് കേശവനെ പാടുകയും ചെയ്തു.