കര്മണാഭ്യംതരേണാപി പുംസാമീശാനഭാവതഃ । പ്രസംഗേനാപി യേ കുര്യുഃ ശംകരസ്മരണം നരാഃ
കർമ്മം ചെയ്യാതിരുന്നാലും, ഭഗവാനെ ഭാവത്തോടെ ഓർക്കുന്നവർക്കും, അല്ലെങ്കിൽ യാദൃശ്ചികമായി ശങ്കരനെ സ്മരിക്കുന്നവർക്കും ഈ ഗതികൾ ലഭിക്കും.
തൈര്ലഭ്യം ത്വതുലം സൌഖ്യം കിം പുനസ്തത്പരായണൈഃ । വിഷ്ണുചിംതാം പ്രകുര്വംതി ധ്യാനേന ഗതമാനസാഃ
അവർക്കു അതുല്യമായ സൗഖ്യം ലഭിക്കും. അതിനോട് സമർപ്പിതരായവർക്കു എത്രയോ അധികം! വിഷ്ണുവിനെ ധ്യാനിച്ച് മനസ്സിൽ ആലോചിക്കുന്നവർക്കും അതുപോലെ.
തേ യാംതി പരമം സ്ഥാനം തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ് । ശൈവം ച വൈഷ്ണവം രൂപമേകരൂപം നരോത്തമ
അവര് വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദമായ അത്യുത്തമമായ സ്ഥാനം നേടുന്നു; ശൈവവും വൈഷ്ണവവും ഒരേ രൂപമാണ്, മഹാനായ മനുഷ്യനേ.
ദ്വയോശ്ച അംതരം നാസ്തി ഏകരൂപമഹാത്മനോഃ । ശിവായ വിഷ്ണുരൂപായ ശിവരൂപായ വിഷ്ണവേ
ഈ മഹാത്മാക്കളായ ഇരുവര്ക്കും യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല; ശിവന് വിഷ്ണുവിന്റെ രൂപവും, വിഷ്ണു ശിവന്റെ രൂപവും ആണു.
ശിവസ്യ ഹൃദയം വിഷ്ണുര്വിഷ്ണോശ്ച ഹൃദയം ശിവഃ । ഏകമൂര്തിസ്ത്രയോ ദേവാ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമഹേശ്വരാഃ
ശിവന്റെ ഹൃദയം വിഷ്ണുവാണ്, വിഷ്ണുവിന്റെ ഹൃദയം ശിവനാണ്; ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മഹേശ്വരനും ഒരേ രൂപമാണ്.
ത്രയാണാമംതരം നാസ്തി ഗുണഭേദാഃ പ്രകീര്തിതാഃ । ശിവഭക്തോസി രാജേംദ്ര തഥാ ഭാഗവതോസി വൈ
ഈ മൂന്നിലുമൊന്നും യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല; ഗുണഭേദങ്ങള് മാത്രമേ പറയപ്പെടുന്നുള്ളൂ. രാജാവേ, നീ ശിവഭക്തനാണ്, അതുപോലെ ഭഗവാന്റെ ഭക്തനുമാണ്.
തേന ദേവാഃ പ്രസന്നാസ്തേ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമഹേശ്വരാഃ । സുപ്രീതാ വരദാ രാജന്കര്മണസ്തവ സുവ്രത
അതുകൊണ്ട് ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മഹേശ്വരനും സന്തുഷ്ടരാണ്; വ്രതത്തില് ഉറച്ച രാജാവേ, നിന്റെ കര്മ്മങ്ങള് കൊണ്ടു ദേവന്മാര് അതീവ സന്തോഷത്തോടെ വരങ്ങള് നല്കുന്നു.
ഇംദ്രാദേശാത്സമായാതഃ സന്നിധൌ തവ മാനദ । ഐംദ്രമേനം പദം യാഹി പശ്ചാദ്ബ്രാഹ്മം മഹേശ്വരമ്
ഇന്ദ്രന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഞാന് നിന്റെ സന്നിധിയില് എത്തിയിരിക്കുന്നു, മാനദാനേ; ആദ്യം ഇന്ദ്രന്റെ ലോകത്തേക്കു പോയിട്ട്, പിന്നെ ബ്രഹ്മാവിന്റെയും മഹേശ്വരന്റെയും ലോകങ്ങളിലേക്കു പോ.
വൈഷ്ണവം ച പ്രയാഹി ത്വം ദാഹപ്രലയവര്ജിതമ് । അനേനാപി വിമാനേന ദിവ്യേന സര്വഗാമിനാ
പിന്നീട് നീ ദാഹവും പ്രളയവും ഇല്ലാത്ത വൈഷ്ണവലോകത്തേക്കു പോവും, ഈ ദിവ്യമായ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും പോകുന്ന വിമാനത്തിലൂടെ.
ദിവ്യമൂര്തിരതോ ഭുംക്ഷ്വ ദിവ്യഭോഗാന്മനോരമാന് । സമാരുഹ്യ വിമാനം ത്വം പുഷ്പകം സുഖഗാമിനമ്
ദിവ്യമായ രൂപത്തോടെ മനോഹരമായ ദിവ്യസുഖങ്ങള് അനുഭവിക്കൂ; സുഖമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന ഈ പുഷ്പകവിമാനത്തില് കയറി പോ.
സുകര്മോവാച- ഏവമുക്ത്വാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ മൌനവാന്മാതലിസ്തദാ । രാജാനം ധര്മതത്ത്വജ്ഞം യയാതിം നഹുഷാത്മജമ്
സുകര്മന് പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായ മാതലി മൗനം പാലിച്ചു; ധര്മത്തിന്റെ സാരാംശം അറിയുന്ന നഹുഷപുത്രനായ രാജാവായ യയാതി-
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ മാതാപിതൃതീര്ഥവര്ണനേ യയാതിചരിത്രേ ഏകസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിലെ വേനുപാഖ്യാനത്തില്, മാതാപിതൃതീർത്ഥങ്ങളുടെ വിവരണത്തിലും യയാതിയുടെ കഥയിലുമുള്ള എഴുപത്തൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
പിപ്പല ഉവാച- മാതലേശ്ച വചഃ ശ്രുത്വാ സ രാജാ നഹുഷാത്മജഃ । കിം ചകാര മഹാപ്രാജ്ഞസ്തന്മേ വിസ്തരതോ വദ
പിപ്പലന് ചോദിച്ചു: മാതലിയുടെ വാക്കുകള് കേട്ട ശേഷം, മഹാപ്രജ്ഞനായ നഹുഷപുത്രന് എന്ത് ചെയ്തു? അതു വിശദമായി പറയൂ.
സര്വപുണ്യമയീ പുണ്യാ കഥേയം പാപനാശിനീ । ശ്രോതുമിച്ഛാമ്യഹം പ്രാജ്ഞ നൈവ തൃപ്യാമി സര്വദാ
ഈ കഥ മുഴുവനും പുണ്യത്തോടെ നിറഞ്ഞതും പാപം നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്; ജ്ഞാനിയേ, ഞാന് ഇതു കേള്ക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു, എനിക്ക് ഒരിക്കലും തൃപ്തിയില്ല.
സുകര്മോവാച- സര്വധര്മഭൃതാം ശ്രേഷ്ഠോ യയാതിര്നൃപസത്തമഃ । തമുവാചാഗതം ദൂതം മാതലിം ശക്രസാരഥിമ്
സുകര്മന് പറഞ്ഞു: എല്ലാ ധര്മങ്ങളെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവരില് ശ്രേഷ്ഠനായ യയാതി, മഹാരാജാവേ, എത്തിയ ദൂതനായ ശക്രന്റെ സാരഥിയായ മാതലിയെ ചോദിച്ചു.
യയാതിരുവാച- ശരീരം നൈവ ത്യക്ഷ്യാമി ഗമിഷ്യേ ന ദിവം പുനഃ । ശരീരേണ വിനാ ദൂത പാര്ഥിവേന ന സംശയഃ
യയാതി പറഞ്ഞു: ഞാന് എന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുകയില്ല, ശരീരമില്ലാതെ വീണ്ടും സ്വര്ഗത്തിലേക്കു പോകുകയുമില്ല, ദൂതനേ; രാജാവിന് ഇതില് യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.
യദ്യപ്യേവം മഹാദോഷാഃ കായസ്യൈവ പ്രകീര്തിതാഃ । പൂര്വം ചാപി സമാഖ്യാതം ത്വയാ സര്വം ഗുണാഗുണമ്
ശരീരത്തിന്റെ വലിയ ദോഷങ്ങള് നീ പറഞ്ഞതുമാണ്, അതുപോലെ അതിന്റെ ഗുണങ്ങളും ദോഷങ്ങളും നീ മുന്പ് വിശദമായി പറഞ്ഞതുമാണ്.
നാഹം ത്യക്ഷ്യേ ശരീരം വൈ നാഗമിഷ്യേ ദിവം പുനഃ । ഇത്യാചക്ഷ്വ ഇതോ ഗത്വാ ദേവദേവം പുരംദരമ്
എങ്കിലും ഞാന് ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കില്ല, വീണ്ടും സ്വര്ഗത്തിലേക്കു പോകുകയുമില്ല; ഇതു നീ പോയി ദേവദേവനായ പുരന്ദരനോട് പറയൂ.
ഏകാകിനാ ഹി ജീവേന കായേനാപി മഹാമതേ । നൈവ സിദ്ധിം പ്രയാത്യേവം സാംസാരികമിഹൈവ ഹി
മഹാമതിയേ, ഒരുവന് ശരീരത്തോടൊപ്പം ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നാലും, ഈ ലോകത്തില് ഒരിക്കലും സിദ്ധി നേടാന് കഴിയില്ല; ഇതാണ് ഈ സാംസാരികജീവിതത്തിന്റെ സ്വഭാവം.
നൈവ പ്രാണം വിനാ കായോ ജീവഃ കായം വിനാ നഹി । ഉഭയോശ്ചാപി മിത്രത്വം നയിഷ്യേ നാശമിംദ്ര ന
ശരീരം ജീവന് ഇല്ലാതെ നിലനില്ക്കില്ല, ജീവനും ശരീരമില്ലാതെ നിലനില്ക്കില്ല; ഈ രണ്ടിനും തമ്മിലുള്ള സൗഹൃദം ഞാന് നശിപ്പിക്കില്ല, ഇന്ദ്രാ.
യസ്യ പ്രസാദഭാവാദ്വൈ സുഖമശ്നാതി കേവലമ് । ശരീരസ്യാപ്യയം പ്രാണോ ഭോഗാനന്യാന്മനോനുഗാന്
ആളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ മാത്രം ഒരുവൻ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു. ശരീരത്തിലെ ജീവൻ പോലും മനസ്സിനെ അനുഗമിച്ച് മറ്റു അനുഭവങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
ഏവം ജ്ഞാത്വാ സ്വര്ഗഭോഗ്യം ന ഭോജ്യം ദേവദൂതക । സംഭവംതി മഹാദുഷ്ടാ വ്യാധയോ ദുഃഖദായകാഃ
ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞാൽ, ദേവദൂതാ, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ആനന്ദങ്ങൾ അനുഭവിക്കേണ്ടതല്ല. വലിയ ദുഷ്ടമായ രോഗങ്ങൾ വന്ന് ദു:ഖം നൽകും.
മാതലേ കില്ബിഷാച്ചൈവ ജരാദോഷാത്പ്രജായതേ । പശ്യ മേ പുണ്യസംയുക്തം കായം ഷോഡശവാര്ഷികമ്
മാതലി, പാപം കൊണ്ടും വൃദ്ധാവസ്ഥയുടെ ദോഷം കൊണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകുന്നു. എന്റെ ശരീരം നീ കാണൂ, പുണ്യത്തോടെ ചേർന്നത്, പതിനാറു വയസ്സുകാരനോടു സമാനമായിരിക്കുന്നു.
ജന്മപ്രഭൃതി മേ കായഃ ശതാര്ധാബ്ദം പ്രയാതി ച । തഥാപി നൂതനോ ഭാവഃ കായസ്യാപി പ്രജായതേ
ജനനം മുതൽ എന്റെ ശരീരം നൂറിനും അമ്പതിനും വർഷം നിലനിൽക്കുന്നു. എങ്കിലും ശരീരത്തിൽ പുതിയ അവസ്ഥ വരുന്നു.
മമ കാലോ ഗതോ ദൂത അബ്ദാ പ്രനംത്യമനുത്തമമ് । യഥാ ഷോഡശവര്ഷസ്യ കായഃ പുംസഃ പ്രശോഭതേ
എന്റെ കാലം കഴിഞ്ഞു, ദൂതാ, വർഷങ്ങൾ ഉന്നതമായി കടന്നു പോയി. പതിനാറു വയസ്സുകാരന്റെ ശരീരം പോലെ എന്റെ ശരീരം പ്രകാശിക്കുന്നു.
തഥാ മേ ശോഭതേ ദേഹോ ബലവീര്യസമന്വിതഃ । നൈവ ഗ്ലാനിര്ന മേ ഹാനിര്ന ശ്രമോ വ്യാധയോ ജരാ
അങ്ങനെ എന്റെ ശരീരം ശക്തിയും വീര്യവുംകൊണ്ട് തിളങ്ങുന്നു. എനിക്ക് ക്ഷീണമോ നഷ്ടമോ ദുർബലതയോ രോഗമോ വൃദ്ധതയോ ഇല്ല.
മാതലേ മമ കായേപി ധര്മോത്സാഹേന വര്ദ്ധതേ । സര്വാമൃതമയം ദിവ്യമൌഷധം പരമൌഷധമ്
മാതലി, എന്റെ ശരീരം ധർമ്മത്തിൽ ഉത്സാഹം കൊണ്ടു വളരുന്നു. എല്ലാം അമൃതംപോലെയുള്ള ദൈവിക ഔഷധം, അത്യുത്തമമായ മരുന്നാണ്.
പാപവ്യാധിപ്രണാശാര്ഥം ധര്മാഖ്യം ഹി കൃതമ്പുരാ । തേന മേ ശോധിതഃ കായോ ഗതദോഷസ്തു ജായതേ
പാപവും രോഗവും നശിപ്പിക്കാൻ ധർമ്മം എന്നത് പുരാതനകാലത്ത് സ്ഥാപിച്ചു. അതിനാൽ എന്റെ ശരീരം ശുദ്ധമായി ദോഷങ്ങൾ ഇല്ലാതെ മാറി.
ഹൃഷീകേശസ്യ സംധ്യാനം നാമോച്ചാരണമുത്തമമ് । ഏതദ്രസായനം ദൂത നിത്യമേവം കരോമ്യഹമ്
ഹൃഷീകേശന്റെ ധ്യാനവും അവന്റെ ഉത്തമനാമം ഉച്ചരിക്കുന്നതും ഈ ദിവ്യരസായനമാണ്, ദൂതാ, ഞാൻ ഇതെപ്പോഴും ചെയ്യുന്നു.
തേന മേ വ്യാധയോ ദോഷാഃ പാപാദ്യാഃ പ്രലയം ഗതാഃ । വിദ്യമാനേ ഹി സംസാരേ കൃഷ്ണനാമ്നി മഹൌഷധേ
അതുകൊണ്ട് എന്റെ രോഗങ്ങളും ദോഷങ്ങളും പാപങ്ങളും നശിച്ചു. ഈ ലോകത്തിൽ കൃഷ്ണനാമം വലിയ ഔഷധമാണ്.