ശതയജ്ഞപ്രഭാവേണ നഹുഷോ ഹി പുരാ മമ । ഏംദ്രം പദം ഗതോ വീരോ ദേവരാജോഭവത്പുരാ
നൂറ് യാഗങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ,昔കാലത്ത് നഹുഷൻ എന്റെ സ്ഥാനമായ ഇന്ദ്രപദം നേടിയതും ദേവരാജാവായതും സത്യമാണ്.
ശചീ ബുദ്ധിപ്രഭാവേണ പദഭ്രഷ്ടോ വ്യജായത । താദൃശോയം മഹാരാജഃ പിതുസ്തുല്യപരാക്രമഃ
ശചിയുടെ ബുദ്ധിയുടെ ശക്തിയാൽ അവൻ ആ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് വീണു; അങ്ങനെ തന്നെയാണ് തന്റെ പിതാവിനോട് സമമായ വീര്യശാലിയായ ഈ മഹാരാജാവും.
പ്രാപ്സ്യതേ നാത്ര സംദേഹഃ പദമൈംദ്രം ന സംശയഃ । യേന കേനാപ്യുപായേന തം ഭൂപം ദിവമാനയേ
അവൻ നിർബന്ധമായി ഇന്ദ്രപദം നേടും—ഇതിൽ സംശയമില്ല; എങ്ങനെ ആയാലും ആ രാജാവിനെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക.
ഇത്യേവം ചിംതയാമാസ തസ്മാദ്ഭീതഃ സുരേശ്വരഃ । ഭൂപാലസ്യ നൃപശ്രേഷ്ഠ യയാതേഃ സുമഹദ്ഭയാത്
അങ്ങനെ, മഹാരാജാവ് യയാതിയുടെ വലിയ ഭയത്തിൽ നിന്ന് ഭീതിയോടെ ദേവേന്ദ്രൻ ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി.
തമാനേതും തതോ ദൂതം പ്രേഷയാമാസ ദേവരാട് । നഹുഷസ്യ വിമാനം തു സര്വകാമസമന്വിതമ്
അപ്പോൾ ദേവരാജാവ് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന നഹുഷന്റെ പുത്രനു വേണ്ടി ഒരു ദൂതനെ അയച്ചു.
സാരഥിം മാതലിം നാമ വിമാനേന സമന്വിതമ് । ഗതോ ഹി മാതലിസ്തത്ര യത്രാസ്തേ നഹുഷാത്മജഃ
മാതലി എന്ന സാരഥി ആ വിമാനം കൂട്ടിക്കൊണ്ട് നഹുഷന്റെ പുത്രൻ താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
പ്രഹിതഃ സുരരാജേന സമാനേതും മഹാമതിമ് । സഭായാം വര്ത്തമാനസ്തു യഥാ ഇംദ്ര പ്രഃശോഭതേ
ദേവരാജാവിന്റെ ദൂതനായി മഹാബുദ്ധിയുള്ളവനെ കൊണ്ടുവരാൻ അയച്ച മാതലി, നഹുഷന്റെ പുത്രൻ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചിരുന്ന സഭയിൽ എത്തി.
തഥാ യയാതിര്ധര്മാത്മാ സ്വസഭായാം വിരാജതേ । തമുവാച മഹാത്മാനം രാജാനം സത്യഭൂഷണമ്
അങ്ങനെ തന്നെ, ധർമ്മനിഷ്ഠനായ യയാതിയും തന്റെ സഭയിൽ പ്രകാശിച്ചു; മാതലി സത്യത്തിൽ അണിഞ്ഞ മഹാത്മാവായ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
സാരഥിര്ദേവരാജസ്യ ശൃണു രാജന്വചോ മമ । പ്രഹിതോ ദേവരാജേന സകാശം തവ സാംപ്രതമ്
ദേവരാജാവിന്റെ സാരഥി പറഞ്ഞു: രാജാവേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ; ഇപ്പോൾ ദേവരാജാവിന്റെ todayനിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ നിങ്ങളെ കാണാൻ വന്നത്.
യദ്ബ്രൂതേ ദേവരാജസ്തു തത്സര്വം സുമനാഃ കുരു । ആഗംതവ്യം ത്വയാ ദേവ ഏംദ്രം ലോകം ഹി നാന്യഥാ
ദേവരാജാവ് എന്ത് ആജ്ഞാപിച്ചാലും സന്തോഷത്തോടെ ചെയ്യണം; നീ നിർബന്ധമായും ദേവേന്ദ്രന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോകണം, വേറെ വഴിയില്ല.
പുത്രേ രാജ്യം വിസൃജ്യൈവ കൃത്വാ ചാംതേഷ്ടിമുത്തമാമ് । ഇലോ രാജാ മഹാതേജാ വസതേ നഹുഷാത്മജ
മകനു രാജ്യം വിട്ട് ഉത്തമമായ അന്ത്യകൃത്യങ്ങൾ നടത്തി, മഹാതേജസ്സുള്ള നഹുഷന്റെ പുത്രനായ ഇലൻ അവിടെ വസിക്കുന്നു.
പുരൂരവാ മഹാവീര്യോ വിപ്രചിത്തിര്മഹാമനാഃ । ശിബിര്വസതി തത്രൈവ മനുരിക്ഷ്വാകു ഭൂപതിഃ
മഹാവീര്യശാലിയായ പുരൂരവാസ്, മഹാമനസ്സുള്ള വിപ്രചിത്തി, ശിബി, മനു, ഭൂമിയുടെ രാജാവായ ഇക്ഷ്വാകു—എല്ലാവരും അവിടെയുണ്ട്.
സഗരോ നാമ മേധാവീ നഹുഷശ്ച പിതാ തവ । ഋതവീര്യഃ കൃതജ്ഞശ്ച ശംതനുശ്ച മഹാമനാഃ
ബുദ്ധിശാലിയായ സഗരൻ, നിന്റെ പിതാവായ നഹുഷൻ, കൃതജ്ഞനായ ഋതവീര്യൻ, മഹാമനസ്സുള്ള ശന്തനു—ഇവരും അവിടെയുണ്ട്.
ഭരതോ യുവനാശ്വശ്ച കാര്തവീര്യോ നരേശ്വരഃ । യജ്ഞാനാഹൃത്യ ബഹുധാ മോദംതേ ദിവി ഭൂഭൃതഃ
ഭരതൻ, യുവനാശ്വൻ, മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കാർത്തവീര്യൻ—അവർ പല യാഗങ്ങളും നടത്തി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു.
അന്യേ ചൈവ തു രാജാനോ യജ്ഞകര്മസു തത്പരാഃ । സര്വേ തേ ദിവി ചേംദ്രേണ മോദംതേ സ്വേന കര്മണാ
മറ്റു യാഗങ്ങളിൽ താൽപര്യമുള്ള രാജാക്കന്മാരും, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ കർമ്മഫലത്തിൽ ദേവേന്ദ്രനോടൊപ്പം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.
ത്വം പുനഃ സര്വധര്മജ്ഞഃ സര്വധര്മേഷു സംസ്ഥിതഃ । ശക്രേണ സഹ മോദസ്വ സ്വര്ഗലോകേ മഹീപതേ
നീ വീണ്ടും എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിലും നിപുണനും അവയിൽ സ്ഥിരനുമാണ്; മഹാരാജാവേ, നീ ശക്രനോടൊപ്പം സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ ആനന്ദിക്കണം.
യയാതിരുവാച- കിം മയാ തത്കൃതം കര്മ യേന മയ്യര്ഥിതാ തവ । ഇംദ്രസ്യ ദേവരാജസ്യ തത്സര്വം മേ വദസ്വ ച
യയാതി ചോദിച്ചു: ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന്, അതിനാൽ നീ എന്റെ അടുത്ത് വന്നത്? ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഇതെല്ലാം എനിക്ക് വിശദമായി പറയൂ.
മാതലിരുവാച- [http://www.angelfire.com/in4/vedastudy/pur_index23/matali.htm മാതലി ഉപരി ടിപ്പണീ] യദശീതിസഹസ്രാണി വര്ഷാണാം ഹി ത്വയാ നൃപ । ദാനപുണ്യാദികം കര്മ യജ്ഞൈസ്തു പരിസാധിതമ്
മാതലി പറഞ്ഞു: മഹാരാജാവേ, നീ എൺപതിനായിരം വർഷം പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ, യജ്ഞങ്ങൾകൊണ്ടും ദാനപുണ്യാദികളായ നല്ല പ്രവൃത്തികളാലും നീ എല്ലാം നിർവഹിച്ചു.
ദിവം ഗച്ഛ മഹാരാജ കര്മണാ സ്വേന ഭൂപതേ । സഖിത്വം ദേവരാജേന കുരു ഗച്ഛ സുരാലയമ്
നിന്റെ സ്വന്തം സുകൃതഫലത്താൽ, മഹാരാജാവേ, നീ സ്വർഗത്തിലേക്ക് കയറി പോവുക. ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം സുഖമായി ജീവിച്ച്, ദേവലോകത്തിൽ പ്രവേശിക്കൂ.
പംചാത്മകം ശരീരം ച ഭൂമൌ ത്യജ മഹാമതേ । ദിവ്യരൂപം സമാസ്ഥായ ഭുംക്ഷ്വ ഭോഗാന്മനോനുഗാന്
നിന്റെ ഈ അഞ്ചു ഘടകങ്ങളുള്ള ശരീരം ഭൂമിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ച്, ദിവ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച് മനസ്സിന് ഇഷ്ടമുള്ള സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കൂ, മഹാമതിയുള്ളവനേ.
യഥായഥാ കൃതാ ഭൂമൌ യജ്ഞാ ദാനം തപശ്ച തേ । തഥാതഥാ സ്വര്ഗഭോഗാഃ പ്രാര്ഥയംതേ നരേശ്വര
ഭൂമിയിൽ നീ ചെയ്ത യജ്ഞങ്ങൾ, ദാനം, തപസ്സു എന്നിവ എത്രയോ അത്രയോ, അതനുസരിച്ച് സ്വർഗത്തിൽ നിന്നെ ആനന്ദങ്ങൾ കാത്തിരിക്കുന്നു, രാജാധിരാജാവേ.
യയാതിരുവാച- യേന കായേന സിധ്യേത സുകൃതം ദുഷ്കൃതം ഭുവി । മാതലേ തത്കഥം ത്യക്ത്വാ ഗച്ഛേല്ലോകമുപാര്ജിതമ്
യയാതി ചോദിച്ചു: മാതലേ, ഭൂമിയിൽ നല്ലതും ചീത്തയുമുള്ള പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം ഏത് ശരീരത്തിലാണു അനുഭവിക്കുന്നത്? ആ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം, നേടിയ ലോകത്തിലേക്ക് എങ്ങനെ പോകുന്നു?
മാതലിരുവാച- യത്രൈവോപാര്ജിതം കായം പംചാത്മകമിദം നൃപ । തത്തത്രൈവ പരിത്യജ്യ ദിവ്യേനൈവ വ്രജംതി തമ്
മാതലി പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഈ അഞ്ചു ഘടകങ്ങളുള്ള ശരീരം എവിടെയാണ് നേടിയതോ, അവിടെയേ അതു ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടൂ. ദിവ്യശരീരത്തിലൂടെയാണ് ആ ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നത്.
ഇതരേ മാനവാഃ സര്വേ പാപപുണ്യപ്രസാധകാഃ । തേഽപി കായം പരിത്യജ്യ അധഊര്ധ്വം വ്രജംതി വൈ
മറ്റു മനുഷ്യർ, പാപപുണ്യങ്ങളുടെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവരും, ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് താഴോട്ടോ മുകളിലോട്ടോ പോകുന്നു.
യയാതിരുവാച- പംചാത്മകേന കായേന സുകൃതം ദുഷ്കൃതം നരാഃ । ഉത്പാദ്യൈവ പ്രയാംത്യേവ അധഊര്ധ്വം തു മാതലേ
യയാതി പറഞ്ഞു: ഈ അഞ്ചു ഘടകങ്ങളുള്ള ശരീരത്തിലൂടെയാണ് മനുഷ്യർ നല്ലതും ചീത്തയുമുള്ള പ്രവൃത്തികൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത്; അതിന് ശേഷം അവർ താഴോട്ടോ മുകളിലോട്ടോ പോകുന്നു, മാതലേ.
കോ വിശേഷോ ഹി ധര്മജ്ഞ ഭൂമൌ കായം പരിത്യജേത് । പാപപുണ്യപ്രഭാവാദ്വൈ കായസ്യ പതനം ഭവേത്
ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നവനേ, ഭൂമിയിൽ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ എന്താണ് വ്യത്യാസം? പാപപുണ്യങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ ശരീരം വീഴുകയും ചെയ്യുന്നു.
ദൃഷ്ടാംതോ ദൃശ്യതേ സൂത പ്രത്യക്ഷം മര്ത്യമംഡലേ । വിശേഷം നൈവ പശ്യാമി പാപപുണ്യസ്യ ചാധികമ്
സൂതനേ, മനുഷ്യലോകത്ത് നേരിട്ട് ഉദാഹരണം കാണാം; പാപത്തിനോ പുണ്യത്തിനോ പ്രത്യേകമായ മേൽക്കോയ്മ ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
സത്യധര്മാദികം കര്മ യേന കായേന മാനവഃ । സമര്ജയതി വൈ മര്ത്യസ്തം കസ്മാദ്വിപ്രസര്ജയേത്
സത്യവും ധർമ്മവും തുടങ്ങിയ പ്രവൃത്തികൾ മനുഷ്യൻ ഈ ശരീരത്തിലൂടെയാണ് സമ്പാദിക്കുന്നത്. അങ്ങനെ ഉള്ള ശരീരം എന്തിനാണ് ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടത്, ജ്ഞാനിയേ?
ആത്മാ കായശ്ച ദ്വാവേതൌ മിത്രരൂപാവുഭാവപി । കായം മിത്രം പരിത്യജ്യ ആത്മാ യാതി സുനിശ്ചിതഃ
ആത്മാവും ശരീരവും രണ്ട് സുഹൃത്തുപോലെയാണ്, എന്നാൽ ശരീരമെന്ന സുഹൃത്ത് ഉപേക്ഷിച്ച് ആത്മാവ് ഉറപ്പായും യാത്രതിരിക്കുന്നു.
മാതലിരുവാച- സത്യമുക്തം ത്വയാ രാജന്കായം ത്യക്ത്വാ പ്രയാതി സഃ । സംബംധോ നാസ്തി തേനാപി സമം കായേന ചാത്മനഃ
മാതലി പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നീ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്; ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം ആത്മാവ് യാത്രതിരിക്കുന്നു. ശരീരത്തിനും ആത്മാവിനും ബന്ധമില്ല.