ഇംദ്ര ഉവാച- സത്യധര്മേണ കോ രാജാ പ്രജാഃ പാലയതേ സദാ । സര്വധര്മസമായുക്തഃ ശ്രുതവാഞ്ജ്ഞാനവാന്ഗുണീ
ഇന്ദ്രൻ ചോദിച്ചു: സത്യം ധർമ്മം പാലിച്ച്, എല്ലാം അറിഞ്ഞും ഗുണസമ്പന്നനുമായ രാജാവ് ആരാണ്, എപ്പോഴും ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ?
പൃഥിവ്യാമസ്തി കോ രാജാ വേദജ്ഞോ ബ്രാഹ്മണപ്രിയഃ । ബ്രഹ്മണ്യോ വേദവിച്ഛൂരോ യജ്വാ ദാതാ സുഭക്തിമാന്
ഭൂമിയിൽ വേദജ്ഞനായും ബ്രാഹ്മണപ്രിയനായും ബ്രഹ്മഭക്തനായും യജ്ഞശീലനായും ധാരാളം ദാനം ചെയ്യുന്ന ഭക്തനായും ആരാണ് രാജാവ്?
നാരദ ഉവാച- ഏഭിര്ഗുണൈസ്തു സംയുക്തോ നഹുഷസ്യാത്മജോ ബലീ । യസ്യ സത്യേന വീര്യേണ സര്വേ ലോകാഃ പ്രതിഷ്ഠിതാഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഈ ഗുണങ്ങൾക്കൊക്കെ സമ്പന്നനാണ് ശക്തനായ നാഹുഷന്റെ പുത്രൻ; അവന്റെ സത്യത്തിലും ശക്തിയിലും ലോകങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നു.
ഭവാദൃശോ ഹി ഭൂര്ലോകേ യയാതിര്നഹുഷാത്മജഃ । ഭവാന്സ്വര്ഗേ സ ചൈവാസ്തി ഭൂതലേ ഭൂതിവര്ധനഃ
ഭൂമിയിൽ നാഹുഷന്റെ പുത്രനായ യയാതി നിന്റെതുപോലെയാണ്; നീ സ്വർഗത്തിൽ, അവൻ ഭൂമിയിൽ, സമൃദ്ധി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ.
പിതുഃ ശ്രേഷ്ഠോ മഹാരാജ ഹ്യശ്വമേധശതം തഥാ । വാജപേയശതം ചക്രേ യയാതിഃ പൃഥിവീപതിഃ
പിതാവിനെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവായ യയാതി, ശതം അശ്വമേധയാഗങ്ങളും ശതം വാജപേയയാഗങ്ങളും നടത്തി.
ദത്താന്യനേകരൂപാണി ദാനാനി തേന ഭക്തിതഃ । ഗവാം ലക്ഷസഹസ്രാണി ഗവാം കോടിശതാനി ച
അവൻ ഭക്തിയോടെ അനേകം തരത്തിലുള്ള ദാനങ്ങൾ നൽകി; ലക്ഷക്കണക്കിന് പശുക്കളും കോടിക്കണക്കിന് പശുക്കളും ദാനം ചെയ്തു.
കോടിഹോമാംശ്ചകാരാഥ ലക്ഷഹോമാംസ്തഥൈവ ച । ഭൂമിദാനാദി ദാനാനി ബ്രാഹ്മണേഭ്യോദദാച്ച യഃ
അവൻ കോടിക്കണക്കിന് ഹോമങ്ങളും ലക്ഷക്കണക്കിന് ഹോമങ്ങളും നടത്തി; ഭൂമിദാനം തുടങ്ങി പലവിധ ദാനങ്ങളും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകി.
സര്വം യേന സ്വരൂപം ഹി ധര്മസ്യ പരിപാലിതമ് । ഏവം ഗുണൈഃ സമായുക്തോ യയാതിര്നഹുഷാത്മജഃ
അവൻ ധർമ്മത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും സംരക്ഷിച്ചു; ഇങ്ങനെ ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞവനായിരുന്നു നാഹുഷന്റെ പുത്രനായ യയാതി.
വര്ഷാണാം തു സഹസ്രാണി അശീതിര്നൃപസത്തമഃ । രാജ്യം ചകാര സത്യേന യഥാ ദിവി ഭവാനിഹ
രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അവൻ, എൺപതിനായിരം വർഷം സത്യത്തിൽ ഉറച്ചു, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഭവൻ ഭരിക്കുന്നതുപോലെ രാജ്യം ഭരിച്ചു.
സുകര്മോവാച- ഏവമാകര്ണ്യ ദേവേംദ്രോ നാരദാത്സ മുനീശ്വരാത് । സമാലോച്യ സ മേധാവീ സംഭീതോ ധര്മപാലനാത്
സുകർമ്മൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ മഹർഷി നാരദനിൽ നിന്ന് കേട്ട ദേവേന്ദ്രൻ, ധർമ്മസംരക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ച് ഭയപ്പെട്ടുവു.
ശതയജ്ഞപ്രഭാവേണ നഹുഷോ ഹി പുരാ മമ । ഏംദ്രം പദം ഗതോ വീരോ ദേവരാജോഭവത്പുരാ
നൂറ് യാഗങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ,昔കാലത്ത് നഹുഷൻ എന്റെ സ്ഥാനമായ ഇന്ദ്രപദം നേടിയതും ദേവരാജാവായതും സത്യമാണ്.
ശചീ ബുദ്ധിപ്രഭാവേണ പദഭ്രഷ്ടോ വ്യജായത । താദൃശോയം മഹാരാജഃ പിതുസ്തുല്യപരാക്രമഃ
ശചിയുടെ ബുദ്ധിയുടെ ശക്തിയാൽ അവൻ ആ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് വീണു; അങ്ങനെ തന്നെയാണ് തന്റെ പിതാവിനോട് സമമായ വീര്യശാലിയായ ഈ മഹാരാജാവും.
പ്രാപ്സ്യതേ നാത്ര സംദേഹഃ പദമൈംദ്രം ന സംശയഃ । യേന കേനാപ്യുപായേന തം ഭൂപം ദിവമാനയേ
അവൻ നിർബന്ധമായി ഇന്ദ്രപദം നേടും—ഇതിൽ സംശയമില്ല; എങ്ങനെ ആയാലും ആ രാജാവിനെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക.
ഇത്യേവം ചിംതയാമാസ തസ്മാദ്ഭീതഃ സുരേശ്വരഃ । ഭൂപാലസ്യ നൃപശ്രേഷ്ഠ യയാതേഃ സുമഹദ്ഭയാത്
അങ്ങനെ, മഹാരാജാവ് യയാതിയുടെ വലിയ ഭയത്തിൽ നിന്ന് ഭീതിയോടെ ദേവേന്ദ്രൻ ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി.
തമാനേതും തതോ ദൂതം പ്രേഷയാമാസ ദേവരാട് । നഹുഷസ്യ വിമാനം തു സര്വകാമസമന്വിതമ്
അപ്പോൾ ദേവരാജാവ് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന നഹുഷന്റെ പുത്രനു വേണ്ടി ഒരു ദൂതനെ അയച്ചു.
സാരഥിം മാതലിം നാമ വിമാനേന സമന്വിതമ് । ഗതോ ഹി മാതലിസ്തത്ര യത്രാസ്തേ നഹുഷാത്മജഃ
മാതലി എന്ന സാരഥി ആ വിമാനം കൂട്ടിക്കൊണ്ട് നഹുഷന്റെ പുത്രൻ താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
പ്രഹിതഃ സുരരാജേന സമാനേതും മഹാമതിമ് । സഭായാം വര്ത്തമാനസ്തു യഥാ ഇംദ്ര പ്രഃശോഭതേ
ദേവരാജാവിന്റെ ദൂതനായി മഹാബുദ്ധിയുള്ളവനെ കൊണ്ടുവരാൻ അയച്ച മാതലി, നഹുഷന്റെ പുത്രൻ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചിരുന്ന സഭയിൽ എത്തി.
തഥാ യയാതിര്ധര്മാത്മാ സ്വസഭായാം വിരാജതേ । തമുവാച മഹാത്മാനം രാജാനം സത്യഭൂഷണമ്
അങ്ങനെ തന്നെ, ധർമ്മനിഷ്ഠനായ യയാതിയും തന്റെ സഭയിൽ പ്രകാശിച്ചു; മാതലി സത്യത്തിൽ അണിഞ്ഞ മഹാത്മാവായ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
സാരഥിര്ദേവരാജസ്യ ശൃണു രാജന്വചോ മമ । പ്രഹിതോ ദേവരാജേന സകാശം തവ സാംപ്രതമ്
ദേവരാജാവിന്റെ സാരഥി പറഞ്ഞു: രാജാവേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ; ഇപ്പോൾ ദേവരാജാവിന്റെ todayനിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ നിങ്ങളെ കാണാൻ വന്നത്.
യദ്ബ്രൂതേ ദേവരാജസ്തു തത്സര്വം സുമനാഃ കുരു । ആഗംതവ്യം ത്വയാ ദേവ ഏംദ്രം ലോകം ഹി നാന്യഥാ
ദേവരാജാവ് എന്ത് ആജ്ഞാപിച്ചാലും സന്തോഷത്തോടെ ചെയ്യണം; നീ നിർബന്ധമായും ദേവേന്ദ്രന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോകണം, വേറെ വഴിയില്ല.
പുത്രേ രാജ്യം വിസൃജ്യൈവ കൃത്വാ ചാംതേഷ്ടിമുത്തമാമ് । ഇലോ രാജാ മഹാതേജാ വസതേ നഹുഷാത്മജ
മകനു രാജ്യം വിട്ട് ഉത്തമമായ അന്ത്യകൃത്യങ്ങൾ നടത്തി, മഹാതേജസ്സുള്ള നഹുഷന്റെ പുത്രനായ ഇലൻ അവിടെ വസിക്കുന്നു.
പുരൂരവാ മഹാവീര്യോ വിപ്രചിത്തിര്മഹാമനാഃ । ശിബിര്വസതി തത്രൈവ മനുരിക്ഷ്വാകു ഭൂപതിഃ
മഹാവീര്യശാലിയായ പുരൂരവാസ്, മഹാമനസ്സുള്ള വിപ്രചിത്തി, ശിബി, മനു, ഭൂമിയുടെ രാജാവായ ഇക്ഷ്വാകു—എല്ലാവരും അവിടെയുണ്ട്.
സഗരോ നാമ മേധാവീ നഹുഷശ്ച പിതാ തവ । ഋതവീര്യഃ കൃതജ്ഞശ്ച ശംതനുശ്ച മഹാമനാഃ
ബുദ്ധിശാലിയായ സഗരൻ, നിന്റെ പിതാവായ നഹുഷൻ, കൃതജ്ഞനായ ഋതവീര്യൻ, മഹാമനസ്സുള്ള ശന്തനു—ഇവരും അവിടെയുണ്ട്.
ഭരതോ യുവനാശ്വശ്ച കാര്തവീര്യോ നരേശ്വരഃ । യജ്ഞാനാഹൃത്യ ബഹുധാ മോദംതേ ദിവി ഭൂഭൃതഃ
ഭരതൻ, യുവനാശ്വൻ, മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കാർത്തവീര്യൻ—അവർ പല യാഗങ്ങളും നടത്തി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു.
അന്യേ ചൈവ തു രാജാനോ യജ്ഞകര്മസു തത്പരാഃ । സര്വേ തേ ദിവി ചേംദ്രേണ മോദംതേ സ്വേന കര്മണാ
മറ്റു യാഗങ്ങളിൽ താൽപര്യമുള്ള രാജാക്കന്മാരും, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ കർമ്മഫലത്തിൽ ദേവേന്ദ്രനോടൊപ്പം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.
ത്വം പുനഃ സര്വധര്മജ്ഞഃ സര്വധര്മേഷു സംസ്ഥിതഃ । ശക്രേണ സഹ മോദസ്വ സ്വര്ഗലോകേ മഹീപതേ
നീ വീണ്ടും എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിലും നിപുണനും അവയിൽ സ്ഥിരനുമാണ്; മഹാരാജാവേ, നീ ശക്രനോടൊപ്പം സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ ആനന്ദിക്കണം.
യയാതിരുവാച- കിം മയാ തത്കൃതം കര്മ യേന മയ്യര്ഥിതാ തവ । ഇംദ്രസ്യ ദേവരാജസ്യ തത്സര്വം മേ വദസ്വ ച
യയാതി ചോദിച്ചു: ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന്, അതിനാൽ നീ എന്റെ അടുത്ത് വന്നത്? ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഇതെല്ലാം എനിക്ക് വിശദമായി പറയൂ.
മാതലിരുവാച- [http://www.angelfire.com/in4/vedastudy/pur_index23/matali.htm മാതലി ഉപരി ടിപ്പണീ] യദശീതിസഹസ്രാണി വര്ഷാണാം ഹി ത്വയാ നൃപ । ദാനപുണ്യാദികം കര്മ യജ്ഞൈസ്തു പരിസാധിതമ്
മാതലി പറഞ്ഞു: മഹാരാജാവേ, നീ എൺപതിനായിരം വർഷം പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ, യജ്ഞങ്ങൾകൊണ്ടും ദാനപുണ്യാദികളായ നല്ല പ്രവൃത്തികളാലും നീ എല്ലാം നിർവഹിച്ചു.
ദിവം ഗച്ഛ മഹാരാജ കര്മണാ സ്വേന ഭൂപതേ । സഖിത്വം ദേവരാജേന കുരു ഗച്ഛ സുരാലയമ്
നിന്റെ സ്വന്തം സുകൃതഫലത്താൽ, മഹാരാജാവേ, നീ സ്വർഗത്തിലേക്ക് കയറി പോവുക. ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം സുഖമായി ജീവിച്ച്, ദേവലോകത്തിൽ പ്രവേശിക്കൂ.
പംചാത്മകം ശരീരം ച ഭൂമൌ ത്യജ മഹാമതേ । ദിവ്യരൂപം സമാസ്ഥായ ഭുംക്ഷ്വ ഭോഗാന്മനോനുഗാന്
നിന്റെ ഈ അഞ്ചു ഘടകങ്ങളുള്ള ശരീരം ഭൂമിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ച്, ദിവ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച് മനസ്സിന് ഇഷ്ടമുള്ള സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കൂ, മഹാമതിയുള്ളവനേ.