ഏഷ പുത്രസ്യ വൈ മോക്ഷസ്തഥാ ജന്മഫലം ശുഭമ് । ഏഷ പുത്രസ്യ വൈ യജ്ഞോ ദാനമേവ ന സംശയഃ
ഇതാണ് മകന്റെ മോക്ഷവും, ജന്മഫലവും, യജ്ഞവും, ദാനവും; ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.
പിതരം പൂജയേന്നിത്യം ഭക്ത്യാ ഭാവേന തത്പരഃ । തസ്യ ജാതം സമസ്തം തദ്യദുക്തം പൂര്വമേവ ഹി
മകൻ എപ്പോഴും ഭക്തിയോടും സത്യസന്ധതയോടും കൂടി അച്ഛനെ ആദരിക്കണം; മുമ്പ് പറഞ്ഞ എല്ലാ നല്ലതും ഇതിൽ നിന്നാണ് ഉരുത്തിരിയുന്നത്.
ദാനസ്യാപി ഫലം തേന തീര്ഥസ്യാപി ന സംശയഃ । യജ്ഞസ്യാപി ഫലം പ്രാപ്തം മാതാ യേനാപ്യുപാസിതാ
തന്റെ അമ്മയെ ഭക്തിയോടെ സേവിച്ചാൽ, ദാനം നൽകിയതിന്റെ ഫലം, തീർത്ഥയാത്ര ചെയ്തതിന്റെ ഫലം, യജ്ഞം നടത്തിയതിന്റെ ഫലവും സംശയമില്ലാതെ ലഭിക്കും.
പിതാ യേന സുഭക്ത്യാ ച നിത്യമേവാപ്യുപാസിതഃ । തസ്യ സര്വാ സുസംസിദ്ധാ യജ്ഞാദ്യാഃ പുണ്യദാഃ ക്രിയാഃ
ആയിരം ഭക്തിയോടെ തന്റെ അച്ഛനെ എല്ലായ്പ്പോഴും സേവിക്കുന്നവന്, യജ്ഞാദികൾ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ പുണ്യകർമ്മങ്ങളും പൂർണ്ണമായി ഫലിക്കും.
ഏതദര്ഥം സമാജ്ഞാതം ധര്മശാസ്ത്രം ശ്രുതം മയാ । പിതൃഭക്തിപരോ നിത്യം ഭവേത്പുത്രോ ഹി പിപ്പല
ഇതുകൊണ്ടാണ്, ഞാൻ ധർമ്മശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് പഠിച്ചത്, ഒരു മകൻ എപ്പോഴും അച്ഛനോടു ഭക്തിയോടെ പെരുമാറണം എന്ന്, പിപ്പലാ.
തുഷ്ടേ പിതരി സംപ്രാപ്തം യദുരാജ്ഞാ പുരാ സുഖമ് । രുഷ്ടേ പിതരി ച പ്രാപ്തം മഹത്പാപം പുരാ ശൃണു
അച്ഛൻ സന്തോഷിച്ചപ്പോൾ യദു രാജാവിന് പുരാതനകാലത്ത് വലിയ സന്തോഷം ലഭിച്ചു; അച്ഛൻ കോപിച്ചപ്പോൾ വലിയ പാപം സംഭവിച്ചതും കേൾക്കു.
രുരുണാ പൌരവേണാപി പിത്രാ ശപ്തേന ഭൂതലേ । ഏവം ജ്ഞാനം മയാ ചാപ്തം ദ്വാവേതൌ യദുപാസിതൌ
പൗരവ വംശത്തിൽ പെട്ട രുരു അച്ഛനാൽ ഭൂമിയിൽ ശപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ഇങ്ങനെ ഇരുവരെയും സേവിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ഈ ജ്ഞാനം നേടി.
ഏതയോശ്ച പ്രസാദേന പ്രാപ്തം ഫലമനുത്തമമ്
ഇരുവരുടെയും അനുഗ്രഹത്താൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഫലം ലഭിച്ചു.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ മാതാപിതൃതീര്ഥ-മാഹാത്മ്യേ ത്രിഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ വേനോപ്പാഖ്യാനത്തിൽ അമ്മയുടെയും അച്ഛനുടെയും തീർത്ഥമാഹാത്മ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
പിപ്പലഉവാച- പിതുഃപ്രസാദഭാവാദ്വൈ യദുനാ സുഖമുത്തമമ് । കഥം പ്രാപ്തം സുഭുക്തം ച തന്മേ വിസ്തരതോ വദ
പിപ്പലൻ പറഞ്ഞു: അച്ഛന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ യദു എങ്ങനെ ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം നേടി അനുഭവിച്ചു? അതെല്ലാം വിശദമായി പറയൂ.
കസ്മാത്പാപപ്രഭാവം ച രുരുര്ഭുംക്തേ ദ്വിജോത്തമ । സകലം വിസ്തരേണാപി വദ മേ കുംഡലാത്മജ
രുരു എങ്ങനെയാണ് പാപഫലം അനുഭവിച്ചത്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ? എല്ലാം വിശദമായി പറയൂ, കുണ്ടലപുത്രാ.
സുകര്മോവാച- ശ്രൂയതാമഭിധാസ്യാമി ചരിത്രം പാപനാശനമ് । നഹുഷസ്യ സുപുണ്യസ്യ യയാതേശ്ച മഹാത്മനഃ
സുകർമൻ പറഞ്ഞു: കേൾക്കൂ, ഞാൻ പാപം നീക്കുന്ന കഥ പറയാം—നഹുഷനും മഹാത്മാവായ യയാതിയും സംബന്ധിച്ച കഥ.
സോമവംശാത്പ്രഭൂതോ ഹി നഹുഷോ മേദിനീപതിഃ । ദാനധര്മാനനേകാംശ്ച ചകാ രഹ്യതുലാനപി
സോമവംശത്തിൽ ജനിച്ച നഹുഷൻ ഭൂമിയുടെ രാജാവായി; അവൻ അനേകം ദാനങ്ങളും ധർമ്മകൃത്യങ്ങളും, വളരെ പ്രയാസമുള്ളവയും നിർവഹിച്ചു.
മഖാനാമശ്വമേധാനാമിയാജ ശതമുത്തമമ് । വാജപേയശതം ചാപി അന്യാന്യജ്ഞാനനേകധാ
അവൻ നൂറ് ഉത്തമമായ അശ്വമേധയജ്ഞങ്ങളും, നൂറ് വാജപേയയജ്ഞങ്ങളും, മറ്റു അനേകം യജ്ഞങ്ങളും വിവിധ രീതിയിൽ നടത്തി.
ആത്മനഃ പുണ്യഭാവേന ഇംദ്രലോകമവാപ സഃ । പുത്രം ധര്മഗുണോപേതം പ്രജാപാലം ചകാര സഃ
സ്വന്തം പുണ്യശക്തിയാൽ അവൻ ഇന്ദ്രലോകം നേടി; ധർമ്മവും ഗുണവും നിറഞ്ഞ തന്റെ മകനെ ജനങ്ങളുടെ രക്ഷകനാക്കി.
യയാതിം സത്യസംപന്നം ധര്മവീര്യം മഹാമതിമ് । ഏംദ്രം പദം ഗതോ രാജാ തസ്യ പുത്രഃ പദേ സ്വകേ
അവൻ യഥാർത്ഥം സത്യസന്ധനും ധർമ്മവീര്യവും മഹാമതിയും ആയ യയാതിയാണ്; രാജാവ് ഇന്ദ്രപദം നേടി, മകൻ തന്റെ സ്ഥാനത്തിൽ നിലകൊണ്ടു.
യയാതിഃ സത്യസംപന്നഃ പ്രജാ ധര്മേണ പാലയേത് । സ്വയമേവ പ്രപശ്യേത്സ പ്രജാകര്മാണി താന്യപി
സത്യസന്ധനായ യയാതി തന്റെ ജനങ്ങളെ ധർമ്മപൂർവ്വം സംരക്ഷിച്ചു; അവൻ സ്വയം ജനങ്ങളുടെ എല്ലാ പ്രവർത്തികളും ശ്രദ്ധിച്ചു.
യാജയാമാസ ധര്മജ്ഞഃ ശ്രുത്വാ ധര്മമനുത്തമമ് । യജ്ഞതീര്ഥാദികം സര്വം ദാനപുണ്യം ചകാര സഃ
ധർമ്മം അറിയുന്ന അവൻ, ഉത്തമധർമ്മം കേട്ടശേഷം യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തിച്ചു; യജ്ഞം, തീർത്ഥയാത്ര, ദാനം എന്നിവ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ പുണ്യകർമ്മങ്ങളും ചെയ്തു.
രാജ്യം ചകാര മേധാവീ സത്യധര്മേണ വൈ തദാ । യാവദശീതിസഹസ്രാണി വര്ഷാണാം നൃപനംദനഃ
അവൻ ആ കാലത്ത് സത്യവും ധർമ്മവും പാലിച്ച് രാജ്യം ഭരിച്ചു, രാജകുമാരാ, അമ്പതായിരം വർഷം.
താവത്കാലം ഗതം തസ്യ യയാതേസ്തു മഹാത്മനഃ । തസ്യ പുത്രാശ്ച ചത്വാരസ്തദ്വീര്യബലവിക്രമാഃ
അങ്ങനെ മഹാത്മാവായ യയാതിയുടെ ആയുസ്സു കഴിഞ്ഞു; അവന്റെ നാലു മക്കളും അവന്റെ വീര്യവും ശക്തിയും ധൈര്യവും പൂർണ്ണമായി അവരിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തേഷാം നാമാനി വക്ഷ്യാമി ശൃണുഷ്വൈകാഗ്രമാനസഃ । തസ്യാസീജ്ജ്യേഷ്ഠപുത്രസ്തു രുരുര്നാമ മഹാബലഃ
അവരുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയാം; മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി കേൾക്കൂ. അവളുടെ മൂത്ത മകൻ രുരു എന്നായിരുന്നു, അതീവ ശക്തിയുള്ളവൻ.
പുരുര്നാമ ദ്വിതീയോഽഭൂത്കുരുശ്ചാന്യസ്തൃതീയകഃ । യദുര്നാമ സ ധര്മാത്മാ ചതുര്ഥോ നൃപതേഃ സുതഃ
രണ്ടാമത്തെ മകൻ പുരു എന്നായിരുന്നു; മൂന്നാമൻ കുറു, നാലാമൻ യദു എന്നായിരുന്നു, ധർമ്മനിഷ്ഠനായ രാജകുമാരൻ.
ഏവം ചത്വാരഃ പുത്രാശ്ച യയാതേസ്തു മഹാത്മനഃ । തേജസാ പൌരുഷേണാപി പിതൃതുല്യപരാക്രമാഃ
ഇങ്ങനെ മഹാത്മാവായ യയാതിക്ക് നാല് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ തേജസ്സിലും ധൈര്യത്തിലും പിതാവിനോട് തുല്യരായിരുന്നു.
ഏവം രാജ്യം കൃതം തേന ധര്മേണാപി യയാതിനാ । തസ്യ കീര്തിര്യശോ ഭാവസ്ത്രൈലോക്യേ പ്രചുരോഭവത്
അങ്ങനെ യയാതി ധർമ്മപഥത്തിൽ രാജ്യം ഭരിച്ചു; അവന്റെ കീർത്തിയും മഹത്വവും മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചു.
വിഷ്ണുരുവാച- ഏകദാ തു ദ്വിജശ്രേഷ്ഠോ നാരദോ ബ്രഹ്മനംദനഃ । ഏംദ്രം ലോകം ഗതോ രാജന്ദ്രഷ്ടും ചൈവ പുരംദരമ്
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: ഒരിക്കൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായ മഹർഷി നാരദൻ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ, ഇന്ദ്രലോകത്തേക്ക് പോയി പുരന്ദരനെ കാണാനായി.
സഹസ്രാക്ഷസ്തതോപശ്യദ്ധുതാശനസമപ്രഭമ് । ദേവോ വിപ്രം സമായാംതം സര്വജ്ഞം ജ്ഞാനപംഡിതമ്
അവിടെ ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രൻ അഗ്നിപോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെ വരുന്ന സർവ്വജ്ഞനായ ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടു.
പൂജിതം മധുപര്കാദ്യൈര്ഭക്ത്യാ നമിതകംധരഃ । നിവേശ്യ ചാസനേ പുണ്യേ പപ്രച്ഛ മുനിപുംഗവമ്
ഭക്തിപൂർവ്വം മധുപർക്കാദി അർപ്പണങ്ങൾ നൽകി, വണങ്ങിക്കൊണ്ട്, ഇന്ദ്രൻ അവനെ പുണ്യമായ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുത്തി, മഹർഷിയെ ചോദ്യം ചെയ്തു.
ഇംദ്ര ഉവാച- കസ്മാദാഗമനം തേദ്യ കിമര്ഥമിഹ ചാഗതഃ । കിം തേ ഹി സുപ്രിയം വിപ്ര കരോമ്യദ്യ മഹാമുനേ
ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഇന്ന് നിന്റെ വരവിന്റെ കാരണം എന്താണ്? എന്തിനാണ് നീ ഇവിടെയെത്തിയത്? മഹാമുനിയേ, ഞാൻ നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?
നാരദ ഉവാച- ദേവരാജ കൃതം സര്വം ഭക്ത്യാ യച്ച പ്രഭാഷിതമ് । സംതുഷ്ടോസ്മി മഹാപ്രാജ്ഞ പ്രശ്നോത്തരം വദാമ്യഹമ്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ദേവരാജാ, ഭക്തിയോടെ എല്ലാം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, നിന്റെ വാക്കുകളും മനോഹരമാണ്. മഹാപണ്ഡിതനേ, ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്; നിന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഞാൻ ഉത്തരം പറയും.
മഹീലോകാത്സുസംപ്രാപ്തഃ സാംപ്രതം തവ മംദിരമ് । ത്വാമന്വേഷ്ടും സമായാതോ ദൃഷ്ട്വാ നാഹുഷമേവ ച
നാനു ഭൂമിയിൽ നിന്നാണ് ഇപ്പോൾ നിന്റെ ആലയം തേടി വന്നത്; നിന്നെ അന്വേഷിച്ചാണ് ഞാൻ വന്നത്, നാഹുഷനെയും കണ്ടു.