തസ്മാദ്ഭാര്യാം വിനാ ധര്മഃ പുരുഷസ്യ ന സിധ്യതി । നാസ്തി ഭാര്യാസമം തീര്ഥം പുംസാം സുഗതിദായകമ്
അതിനാൽ, ഭാര്യ ഇല്ലാതെ പുരുഷന്റെ ധർമ്മം ഫലപ്രദമാവില്ല; പുരുഷന്മാർക്ക് നല്ല ഗതി നൽകുന്നതിന് ഭാര്യയെപ്പോലെയുള്ള തീർത്ഥം ഇല്ല.
ഭാര്യാം വിനാ ച യോ ധര്മഃ സ ഏവ വിഫലോ ഭവേത്
ഭാര്യ ഇല്ലാതെ ചെയ്യുന്ന ധർമ്മം ഫലശൂന്യമായിരിക്കും.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ സുകലാചരിത്രേ ഏകോനഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിലെ വേനോപ്പാഖ്യാനത്തിൽ സുകലാചരിത്രത്തിലെ അൻപത്തൊൻപതാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.
കൃകല ഉവാച- കഥം മേ ജായതേ സിദ്ധിഃ കഥം പിതൃവിമോചനമ് । ഏതന്മേ വിസ്തരേണാപി ധര്മരാജ വദാധുനാ
കൃകലൻ ചോദിച്ചു: എങ്ങനെ എനിക്ക് സിദ്ധി ലഭിക്കും? എങ്ങനെ ഞാൻ പിതാക്കന്മാരെ മോചിപ്പിക്കാം? ധർമ്മരാജാ, ദയവായി ഇതിന്റെ വിശദീകരണം ഇപ്പോൾ പറയൂ.
ധര്മ ഉവാച- ഗച്ഛ ഗേഹം മഹാഭാഗ ത്വാം വിനാ ദുഃഖമാചരത് । സംബോധയ ത്വം സുകലാം സ്വപത്നീം ധര്മചാരിണീമ്
ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗനേ, നീ വീട്ടിലേക്ക് പോകൂ. നിന്നില്ലാതെ അവൾ ദുഃഖത്തിലാണ്. നീ സുകലയെ — നിന്റെ ധർമ്മപത്നിയെ — ഉണർത്തൂ.
ശ്രാദ്ധദാനം ഗൃഹം ഗത്വാ തസ്യാ ഹസ്തേന വൈ കുരു । സ്മൃത്വാ പുണ്യാനി തീര്ഥാനി യജസ്വ ത്വം സുരോത്തമാന്
വീട് ചെന്നാൽ അവളുടെ കൈകൊണ്ട് ശ്രാദ്ധം നടത്തൂ. പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾ ഓർത്ത് ഉത്തമദേവന്മാരെ ആരാധിക്കൂ.
തീര്ഥയാത്രാകൃതാ സിദ്ധിസ്തവ ചൈവ ഭവിഷ്യതി । ഭാര്യാം വിനാ തു യോ ലോകേ ധര്മം സാധിതുമിച്ഛതി
തീർത്ഥയാത്ര ചെയ്താൽ നിനക്കു നിർബന്ധമായും സിദ്ധി ലഭിക്കും. എന്നാൽ ഭാര്യയില്ലാതെ ഈ ലോകത്ത് ആരെങ്കിലും ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ—
സ ഗാര്ഹസ്ഥ്യം വിലോപ്യൈവ ഏകാകീ വിചരേദ്വനമ് । വിഫലോ ജായതേ ലോകേ തം ന മന്യംതി ദേവതാഃ
അവൻ ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ച് ഒരാളായി കാട്ടിൽ സഞ്ചരിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അവൻ ഫലമില്ലാത്തവനാകും; ദേവന്മാർ അവനെ ഗണിക്കാറില്ല.
യജ്ഞാഃ സിദ്ധിം തദായാംതി യദാ സ്യാദ്ഗൃഹിണീ ഗൃഹേ । ഏകാകീ സ സമര്ഥോ ന ധര്മാര്ഥസാധനായ ച
ഭാര്യ വീട്ടിലുണ്ടെങ്കിൽ യജ്ഞങ്ങൾ വിജയിക്കും. ഒരാൾക്ക് മാത്രം ധർമ്മവും സമ്പത്തും നേടാൻ കഴിയില്ല.
വിഷ്ണുരുവാച- ഏവമുക്ത്വാ ച തം വൈശ്യം ഗതോ ധര്മോ യഥാഗതമ് । കൃകലോപി സ ധര്മാത്മാ സ്വഗൃഹം പ്രതിപ്രസ്ഥിതഃ
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ധർമ്മൻ വൈശ്യനോടു പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ തിരിച്ചു പോയി. പിന്നെ ധർമ്മനിഷ്ഠനായ കൃകലൻ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.
സ്വഗൃഹം പ്രാപ്യ മേധാവീ ദൃഷ്ട്വാ താം ച പതിവ്രതാമ് । സാര്ഥവാഹേന തേനാപി സ്വസ്ഥാനം പ്രാപ്യ ബുദ്ധിമാന്
വീട് എത്തി, ബുദ്ധിമാനായ കൃകലൻ തന്റെ ഭക്തിയായ ഭാര്യയെ കണ്ടു. സാർഥവാഹനും തന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി ചിന്തയിലായിരുന്നു.
തയാ സമാഗതം ദൃഷ്ട്വാ ഭര്താരം ധര്മകോവിദമ് । കൃതം സുമംഗലം പുണ്യം ഭര്തുരാഗമനേ തദാ
ഭർത്താവായ ധർമ്മനിഷ്ഠനെ കാണുമ്പോൾ അവൾ നല്ല മംഗളവും പുണ്യവും ചെയ്തു.
സമാചഷ്ട സ ധര്മാത്മാ ധര്മസ്യാപി വിചേഷ്ടിതമ് । സമാകര്ണ്യ മഹാഭാഗാ ഭര്തുര്വാക്യം മുദാവഹമ്
ആ ധർമ്മാത്മാവ് ധർമ്മൻ ചെയ്തതെല്ലാം ഭാര്യയെ പറഞ്ഞു. ഭർത്താവിന്റെ സന്തോഷവാക്കുകൾ കേട്ട് മഹാഭാഗയായ അവൾ സന്തോഷിച്ചു.
ധര്മവാക്യം പ്രശസ്യാഥ അനുമേനേ ച തം തഥാ । വിഷ്ണുരുവാച- അഥോ സ കൃകലോ വൈശ്യസ്തയാ സാര്ധം സുപുണ്യകമ്
അവൾ ധർമ്മന്റെ വാക്കുകൾ പ്രശംസിച്ചു, അതെങ്ങനെയോ അംഗീകരിച്ചു. വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: പിന്നെ കൃകലൻ ഭാര്യയോടൊപ്പം വലിയ പുണ്യപ്രവൃത്തി നടത്തി.
ചകാര ശ്രദ്ധയാ ശ്രാദ്ധം ദേവതാഗൃഹസംസ്ഥിതഃ । പിതരോ ദേവ ഗംധര്വാ വിമാനൈശ്ച സമാഗതാഃ
വിശ്വാസത്തോടെ അവൻ ശ്രാദ്ധം നടത്തി; ദേവന്മാർ വീട്ടിൽ സന്നിഹിതരായിരുന്നു. പിതാക്കന്മാർ, ദേവന്മാർ, ഗാന്ധർവ്വന്മാർ ആകാശവാഹനങ്ങളിൽ എത്തി.
തുഷ്ടുവുസ്തൌ മഹാത്മാനൌ ദംപതീ മുനയസ്തഥാ । അഹം ചാപി തഥാ ബ്രഹ്മാ ദേവ്യായുക്തോ മഹേശ്വരഃ
അവർ ആ മഹാത്മാക്കളായ ദമ്പതികളെ, മുനികളും, സ്തുതിച്ചു. ഞാനും ബ്രഹ്മാവും ദേവിയും മഹേശ്വരനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സര്വേ ദേവാഃ സഗംധര്വാ വിമാനൈശ്ച സമാഗതാഃ । അഹമേവ തതോ ബ്രഹ്മാ ദേവ്യായുക്തോ മഹേശ്വരഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരും ഗാന്ധർവ്വന്മാരും ആകാശവാഹനങ്ങളിൽ എത്തി. ഞാനും ബ്രഹ്മാവും ദേവിയും മഹേശ്വരനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സര്വേ ദേവാഃ സഗംധര്വാസ്തസ്യാഃ സത്യേന തോഷിതാഃ । ഊചുശ്ച തൌ മഹാത്മാനൌ ധര്മജ്ഞൌ സത്യപംഡിതൌ
അവളുടെ സത്യനിഷ്ഠയാൽ ദേവന്മാരും ഗാന്ധർവ്വന്മാരും സന്തോഷിച്ചു. അവർ ആ മഹാത്മാക്കളായ ധർമ്മജ്ഞന്മാരായ ദമ്പതികളെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ഭാര്യയാ സഹ ഭദ്രം തേ വരം വരയ സുവ്രത । കൃകല ഉവാച- കസ്യ പുണ്യപ്രസംഗേന തപസശ്ച സുരോത്തമാഃ
ഭാര്യയോടൊപ്പം നീ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കട്ടെ! നീ ഒരു വരം ചോദിക്കൂ, ധൃതിയുള്ളവനേ. കൃകലൻ പറഞ്ഞു: ഏത് പുണ്യഫലത്താലും തപസ്സിനാലും, ദേവന്മാരേ,
സഭാര്യായ വരം ദാതും ഭവംതോ ഹി സമാഗതാഃ । ഇംദ്ര ഉവാച- ഏഷാ സതീ മഹാഭാഗാ സുകലാ ചാരുമംഗലാ
ഭാര്യയോടൊപ്പം വരം നൽകാൻ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇവിടെ എത്തിയതെന്തുകൊണ്ടാണ്?
അസ്യാഃ സത്യേന തുഷ്ടാഃ സ്മ ദാതുകാമാ വരം തവ । സമാസേന തു തത്പ്രോക്തം പൂര്വവൃത്താംതമേവ ച
ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഈ സതിയായ മഹാഭാഗയായ സുകലയുടെ സത്യത്താൽ ഞങ്ങൾ സന്തോഷിച്ചു; അതിനാൽ നിനക്കു വരം നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ചുരുക്കത്തിൽ, പഴയ കഥ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
തസ്യാശ്ചരിതമാഹാത്മ്യം ശ്രുത്വാ ഭര്താ സ ഹര്ഷിതഃ । തയാ സഹ സ ധര്മാത്മാ ഹര്ഷവ്യാകുലലോചനഃ
അവളുടെ മഹത്വവും പ്രവർത്തികളും കേട്ടു ഭർത്താവ് സന്തോഷിച്ചു. ഭാര്യയോടൊപ്പം ആ ധർമ്മാത്മാവിന്റെ കണ്ണുകൾ സന്തോഷത്തിൽ നിറഞ്ഞു.
നനാമ ദേവതാഃ സര്വാ ഉവാച ച പുനഃ പുനഃ । യദി തുഷ്ടാ മഹാഭാഗാ ത്രയോ ദേവാഃ സനാതനാഃ
എല്ലാ ദേവതകളും വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിച്ചു പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗവതികളായ ഈ മൂന്ന് ശാശ്വത ദേവന്മാർ സന്തോഷിച്ചാൽ,
അന്യേ ച ഋഷയഃ പുണ്യാഃ കൃപാം കൃത്വാ മമോപരി । ജന്മജന്മനി ദേവാനാം ഭക്തിമേവം കരോമ്യഹമ്
മറ്റു പുണ്യശാലിയായ ഋഷിമാരും എന്നോടു കരുണ കാണിച്ചു; ഓരോ ജന്മത്തിലും ദേവന്മാരോടുള്ള ഭക്തി ഞാൻ ഇങ്ങനെ നടത്തുന്നു.
ധര്മസത്യരതിഃ സ്യാന്മേ ഭവതാം ഹി പ്രസാദതഃ । പശ്ചാദ്ധി വൈഷ്ണവം ലോകം സഭാര്യശ്ച പിതാമഹൈഃ
നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ ധർമ്മത്തിലും സത്യത്തിലും എനിക്ക് ആനന്ദം ഉണ്ടാകട്ടെ; പിന്നീട് ഭാര്യയോടും പിതാമഹന്മാരോടും കൂടെ വൈഷ്ണവലോകത്തേക്ക് എത്താൻ കഴിയട്ടെ.
ഗംതുമിച്ഛാമ്യഹം ദേവാ യദി തുഷ്ടാ മഹൌജസഃ । ദേവാ ഊചുഃ- ഏവമസ്തു മഹാഭാഗ സര്വമേവ ഭവിഷ്യതി
ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ മഹാശക്തിയുള്ളവർ സന്തോഷിച്ചാൽ ഞാൻ അവിടെ പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗവതിയേ, അതു തന്നെയാകട്ടെ, എല്ലാം സംഭവിക്കും.
പുഷ്പവൃഷ്ടിം തതശ്ചക്രുസ്തയോരുപരി ഭൂപതേ । ജഗുര്ഗീതം മഹാപുണ്യം ലലിതം സുസ്വരം തതഃ
അപ്പോൾ, രാജാവേ, അവർ ഇരുവരുടെയും മേൽ പുഷ്പവർഷം നടത്തി; അതിനുശേഷം അവർ മനോഹരമായ ശുദ്ധസ്വരത്തിൽ മഹാപുണ്യമുള്ള ഗാനം പാടി.
ഗംധര്വാ ഗീതതത്ത്വജ്ഞാ നനൃതുശ്ചാപ്സരോഗണാഃ । തതോ ദേവാഃ സഗംധര്വാഃ സ്വംസ്വം സ്ഥാനം നൃപോത്തമ
ഗാനത്തിന്റെ താത്പര്യം അറിയുന്ന ഗന്ധർവന്മാർ പാടി, അപ്സരാസ്സമൂഹങ്ങൾ നൃത്തം ചെയ്തു; പിന്നെ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്തേക്ക് മടങ്ങി, രാജശ്രേഷ്ഠ.
വരം ദത്വാ പ്രജഗ്മുസ്തേ സ്തൂയമാനാഃ പതിവ്രതാമ് । നാരീതീര്ഥം സമാഖ്യാതമന്യത്കിംചിദ്വദാമി തേ
വരദാനം നൽകി, ഭർത്തൃഭക്തയായ സ്ത്രീയുടെ സ്തുതികൾ കേട്ട് ദേവന്മാർ മടങ്ങി; സ്ത്രീകൾക്കുള്ള ഈ തീർത്ഥം ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞു, ഇനി മറ്റൊന്ന് ഞാൻ പറയാം.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം പുണ്യാഖ്യാനമനുത്തമമ് । യഃ ശൃണോതി നരോ രാജന്സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
രാജാവേ, ഈ ഉത്തമമായ പുണ്യകഥ മുഴുവനും ഞാൻ പറഞ്ഞു; ആരെങ്കിലും ഇതു കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും.