പിതരോ ഗേഹമധ്യസ്ഥാഃ ശ്രേയോ വാംഛംതി തസ്യ ച । ഗംഗാദ്യാഃ പുണ്യനദ്യശ്ച സാഗരാസ്തത്ര നാന്യഥാ
പിതാക്കന്മാർ വീട്ടിന്റെ നടുവിൽ വസിച്ച് അവന്റെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഗംഗാദി എല്ലാ പുണ്യനദികളും സമുദ്രങ്ങളും അവിടെ തന്നെയാണ്.
പുണ്യാ സതീ യസ്യ ഗേഹേ വര്തതേ സത്യതത്പരാ । തത്ര യജ്ഞാശ്ച ഗാവശ്ച ഋഷയസ്തത്ര നാന്യഥാ
പുണ്യവതിയായ, സത്യത്തിൽ ഉറച്ച, ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള ഭാര്യ വീട്ടിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവിടെ യജ്ഞങ്ങളും പശുക്കളും ഋഷികളും ഉണ്ടാകും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
തത്ര സര്വാണി തീര്ഥാനി പുണ്യാനി വിവിധാനി ച । ഭാര്യായോഗേന തിഷ്ഠംതി സര്വാണ്യേതാനി നാന്യഥാ
ഭാര്യയുടെ സാന്നിധ്യത്തിലൂടെ എല്ലാ തിര്ഥങ്ങളും വിവിധ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും അവിടെ നിലനിൽക്കും; അവയെല്ലാം അവളുടെ കാരണമാണ്.
പുണ്യഭാര്യാപ്രയോഗേണ ഗാര്ഹസ്ഥ്യം സംപ്രജായതേ । ഗാര്ഹസ്ഥ്യാത്പരമോ ധര്മോ ദ്വിതീയോ നാസ്തി ഭൂതലേ
പുണ്യവതിയായ ഭാര്യയുമായി ചേർന്ന് ഗാർഹസ്ഥ്യം നിലനിൽക്കുന്നു; ഭൂമിയിൽ ഗാർഹസ്ഥ്യത്തേക്കാൾ വലിയ ധർമ്മം ഒന്നുമില്ല.
ഗൃഹസ്ഥസ്യ ഗൃഹഃ പുണ്യഃ സത്യപുണ്യസമന്വിതഃ । സര്വതീര്ഥമയോ വൈശ്യ സര്വദേവസമന്വിതഃ
ഗൃഹസ്ഥന്റെ വീട് പുണ്യവും സത്യപുണ്യത്തോടുകൂടിയതുമാണ്; വൈശ്യൻ എല്ലാ തിര്ഥങ്ങളുടെയും രൂപവും എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും സാന്നിധ്യവുമാണ്.
ഗാര്ഹസ്ഥ്യം ച സമാശ്രിത്യ സര്വേ ജീവംതി ജംതവഃ । താദൃശം നൈവ പശ്യാമി അന്യമാശ്രമമുത്തമമ്
ഗാർഹസ്ഥ്യത്തെ ആശ്രയിച്ചാണ് എല്ലാ ജീവികളും ജീവിക്കുന്നത്; ഇതിനേക്കാൾ ഉത്തമമായ മറ്റൊരു ആശ്രമം ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
മംത്രാഗ്നിഹോത്രം ദേവാശ്ച സര്വേ ധര്മാഃ സനാതനാഃ । ദാനാചാരാഃ പ്രവര്തംതേ യസ്യ പുംസശ്ച വൈ ഗൃഹേ
ഒരു പുരുഷന്റെ വീട്ടിൽ ദാനം ചെയ്യുകയും നല്ല പെരുമാറ്റം പാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നിടത്ത്, എല്ലാ പുരാതന കർമങ്ങളും—മന്ത്രങ്ങൾ, ഹോമങ്ങൾ, ദേവതകൾ, ധർമ്മങ്ങൾ—എല്ലാം അവിടെ സജീവമാകുന്നു.
ഏവം യോ ഭാര്യയാ ഹീനസ്തസ്യഗേഹം വനായതേ । യജ്ഞാശ്ച വൈ ന സിധ്യംതി ദാനാനി വിവിധാനി ച
പത്നിയില്ലാത്തവന്റെ വീട് കാട്ടുപോലെയാകും; അവിടെ യാഗങ്ങളും വിവിധ തരത്തിലുള്ള ദാനങ്ങളും വിജയിക്കാറില്ല.
ഭാര്യാഹീനസ്യ പുംസോപി ന സിധ്യതി മഹാവ്രതമ് । ധര്മകര്മാണി സര്വാണി പുണ്യാനി വിവിധാനി ച
പത്നിയില്ലാത്ത പുരുഷനും വലിയ വ്രതങ്ങളും എല്ലാ ധർമ്മകൃത്യങ്ങളും വിവിധ പുണ്യങ്ങളും ഫലപ്രദമാവില്ല.
നാസ്തി ഭാര്യാസമം തീര്ഥം ധര്മസാധനഹേതവേ । ശൃണുഷ്വ ത്വം ഗൃഹസ്ഥസ്യ നാന്യോ ധര്മോ ജഗത്ത്രയേ
ധർമ്മം നേടാൻ ഭാര്യയെപ്പോലെയുള്ള തീർത്ഥം ഇല്ല; കേൾക്കൂ, ഗൃഹസ്ഥനു മൂന്നു ലോകത്തിലും മറ്റൊരു ധർമ്മം ഇല്ല.
യത്ര ഭാര്യാ ഗൃഹം തത്ര പുരുഷസ്യാപി നാന്യഥാ । ഗ്രാമേ വാപ്യഥവാരണ്യേ സര്വധര്മസ്യ സാധനമ്
പത്നി ഉള്ളിടത്ത് മാത്രമേ പുരുഷനു വീട് ഉണ്ടാകൂ; ഗ്രാമത്തിലോ കാട്ടിലോ എവിടെയായാലും, എല്ലാ ധർമ്മത്തിനും അവളാണ് കാരണം.
നാസ്തി ഭാര്യാസമം തീര്ഥം നാസ്തി ഭാര്യാസമം സുഖമ് । നാസ്തി ഭാര്യാസമം പുണ്യം താരണായ ഹിതായ ച
ഭാര്യയെപ്പോലെയുള്ള തീർത്ഥം ഇല്ല, ഭാര്യയെപ്പോലെയുള്ള സന്തോഷം ഇല്ല, ഭാര്യയെപ്പോലെയുള്ള പുണ്യം ഇല്ല—രക്ഷയ്ക്കും ഭാവുകത്തിനും.
ധര്മയുക്താം സതീം ഭാര്യാം ത്യക്ത്വാ യാസി നരാധമ । ഗൃഹം ധര്മം പരിത്യജ്യ ക്വാസ്തേ ധര്മസ്യ തേ ഫലമ്
ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച വിശ്വസ്തയായ ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിച്ച് നീ വീട്ടും ധർമ്മവും വിട്ടുപോകുമ്പോൾ, നിന്റെ ധർമ്മഫലം എവിടെയാണ്?
തയാ വിനാ യദാ തീര്ഥേ ശ്രാദ്ധദാനം കൃതം ത്വയാ । തേന ദോഷേണ വൈ ബദ്ധാസ്തവ പൂര്വപിതാമഹാഃ
അവളില്ലാതെ നീ തീർത്ഥങ്ങളിൽ ശ്രാദ്ധവും ദാനവും ചെയ്താൽ, ആ പാപം മൂലം നിന്റെ പൂർവ്വപിതാക്കന്മാർ ബന്ധിക്കപ്പെടും.
ഭവാംശ്ചൌരോ ഹ്യമീ ചൌരാ യൈസ്തു ഭുക്തം സുലോലുപൈഃ । ത്വയാ ദത്തസ്യ ശ്രാദ്ധസ്യ അന്നമേവം തയാ വിനാ
നീയും, നീ നൽകിയ ശ്രാദ്ധഭക്ഷണം അവളില്ലാതെ ആസ്വദിക്കുന്ന അത്യാഗ്രഹികളായവർയും—allവരും കള്ളന്മാരാണ്.
സുപുത്രഃ ശ്രദ്ധയാ യുക്തഃ ശ്രാദ്ധദാനം ദദാതി യഃ । ഭാര്യാ ദത്തേന പിംഡേന തസ്യ പുണ്യം വദാമ്യഹമ്
ശ്രദ്ധയോടെ നല്ല മകൻ ഭാര്യ നൽകിയ അന്നംകൊണ്ട് ശ്രാദ്ധവും ദാനവും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവന്റെ പുണ്യം ഞാൻ പറയുന്നു.
യഥാഽമൃതസ്യ പാനേന നൃണാം തൃപ്തിര്ഹി ജായതേ । തഥാ പിതൄണാം ശ്രാദ്ധേന സത്യംസത്യം വദാമ്യഹമ്
അമൃതം കുടിച്ചാൽ മനുഷ്യർക്കു തൃപ്തി ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ, ശ്രാദ്ധംകൊണ്ട് പിതാക്കന്മാർക്കും അങ്ങനെ തൃപ്തി ലഭിക്കുന്നു—ഇത് ഞാൻ സത്യമായി പറയുന്നു.
ഗാര്ഹസ്ഥ്യസ്യ ച ധര്മസ്യ ഭാര്യാ ഭവതി സ്വാമിനീ । ത്വയൈഷാ വംചിതാ മൂഢ ചൌരകര്മകൃതം വൃഥാ
ഗൃഹസ്ഥധർമ്മത്തിൽ ഭാര്യയാണ് പ്രധാനി; നീ അവളെ വഞ്ചിച്ചുവെങ്കിൽ, നിന്റെ പ്രവൃത്തി കള്ളന്റെ പ്രവൃത്തി പോലെ വിഫലമായിരിക്കും.
അമീ പിതാമഹാശ്ചൌരാ യൈര്ഭുക്തം തു തയാ വിനാ । ഭാര്യാ പചതി ചേദന്നം സ്വഹസ്തേനാമൃതോപമമ്
അവളില്ലാതെ അന്നം കഴിക്കുന്ന പിതാക്കന്മാരും കള്ളന്മാരാണ്; പക്ഷേ, ഭാര്യ സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് അന്നം പാകം ചെയ്താൽ, അത് അമൃതംപോലെയാണ്.
തദന്നമേവഭുംജംതി പിതരോ ഹൃഷ്ടമാനസാഃ । തേനൈവ തൃപ്തിമായാംതി സംതുഷ്ടാശ്ച ഭവംതി തേ
അത്തന്നെ അന്നം പിതാക്കന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ കഴിക്കുന്നു; അതിനാൽ അവർ തൃപ്തരായി സംതൃപ്തരാകുന്നു.
തസ്മാദ്ഭാര്യാം വിനാ ധര്മഃ പുരുഷസ്യ ന സിധ്യതി । നാസ്തി ഭാര്യാസമം തീര്ഥം പുംസാം സുഗതിദായകമ്
അതിനാൽ, ഭാര്യ ഇല്ലാതെ പുരുഷന്റെ ധർമ്മം ഫലപ്രദമാവില്ല; പുരുഷന്മാർക്ക് നല്ല ഗതി നൽകുന്നതിന് ഭാര്യയെപ്പോലെയുള്ള തീർത്ഥം ഇല്ല.
ഭാര്യാം വിനാ ച യോ ധര്മഃ സ ഏവ വിഫലോ ഭവേത്
ഭാര്യ ഇല്ലാതെ ചെയ്യുന്ന ധർമ്മം ഫലശൂന്യമായിരിക്കും.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ സുകലാചരിത്രേ ഏകോനഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിലെ വേനോപ്പാഖ്യാനത്തിൽ സുകലാചരിത്രത്തിലെ അൻപത്തൊൻപതാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.
കൃകല ഉവാച- കഥം മേ ജായതേ സിദ്ധിഃ കഥം പിതൃവിമോചനമ് । ഏതന്മേ വിസ്തരേണാപി ധര്മരാജ വദാധുനാ
കൃകലൻ ചോദിച്ചു: എങ്ങനെ എനിക്ക് സിദ്ധി ലഭിക്കും? എങ്ങനെ ഞാൻ പിതാക്കന്മാരെ മോചിപ്പിക്കാം? ധർമ്മരാജാ, ദയവായി ഇതിന്റെ വിശദീകരണം ഇപ്പോൾ പറയൂ.
ധര്മ ഉവാച- ഗച്ഛ ഗേഹം മഹാഭാഗ ത്വാം വിനാ ദുഃഖമാചരത് । സംബോധയ ത്വം സുകലാം സ്വപത്നീം ധര്മചാരിണീമ്
ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗനേ, നീ വീട്ടിലേക്ക് പോകൂ. നിന്നില്ലാതെ അവൾ ദുഃഖത്തിലാണ്. നീ സുകലയെ — നിന്റെ ധർമ്മപത്നിയെ — ഉണർത്തൂ.
ശ്രാദ്ധദാനം ഗൃഹം ഗത്വാ തസ്യാ ഹസ്തേന വൈ കുരു । സ്മൃത്വാ പുണ്യാനി തീര്ഥാനി യജസ്വ ത്വം സുരോത്തമാന്
വീട് ചെന്നാൽ അവളുടെ കൈകൊണ്ട് ശ്രാദ്ധം നടത്തൂ. പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾ ഓർത്ത് ഉത്തമദേവന്മാരെ ആരാധിക്കൂ.
തീര്ഥയാത്രാകൃതാ സിദ്ധിസ്തവ ചൈവ ഭവിഷ്യതി । ഭാര്യാം വിനാ തു യോ ലോകേ ധര്മം സാധിതുമിച്ഛതി
തീർത്ഥയാത്ര ചെയ്താൽ നിനക്കു നിർബന്ധമായും സിദ്ധി ലഭിക്കും. എന്നാൽ ഭാര്യയില്ലാതെ ഈ ലോകത്ത് ആരെങ്കിലും ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ—
സ ഗാര്ഹസ്ഥ്യം വിലോപ്യൈവ ഏകാകീ വിചരേദ്വനമ് । വിഫലോ ജായതേ ലോകേ തം ന മന്യംതി ദേവതാഃ
അവൻ ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ച് ഒരാളായി കാട്ടിൽ സഞ്ചരിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അവൻ ഫലമില്ലാത്തവനാകും; ദേവന്മാർ അവനെ ഗണിക്കാറില്ല.
യജ്ഞാഃ സിദ്ധിം തദായാംതി യദാ സ്യാദ്ഗൃഹിണീ ഗൃഹേ । ഏകാകീ സ സമര്ഥോ ന ധര്മാര്ഥസാധനായ ച
ഭാര്യ വീട്ടിലുണ്ടെങ്കിൽ യജ്ഞങ്ങൾ വിജയിക്കും. ഒരാൾക്ക് മാത്രം ധർമ്മവും സമ്പത്തും നേടാൻ കഴിയില്ല.
വിഷ്ണുരുവാച- ഏവമുക്ത്വാ ച തം വൈശ്യം ഗതോ ധര്മോ യഥാഗതമ് । കൃകലോപി സ ധര്മാത്മാ സ്വഗൃഹം പ്രതിപ്രസ്ഥിതഃ
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ധർമ്മൻ വൈശ്യനോടു പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ തിരിച്ചു പോയി. പിന്നെ ധർമ്മനിഷ്ഠനായ കൃകലൻ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.