നിരര്ഥകാസ്തസ്യ ബാണാ ഭവിഷ്യംതി ന സംശയഃ । ത്വാമേവം ഹി ഹനിഷ്യംതി ധര്മാദയോ മഹാഭടാഃ
അവന്റെ അമ്പുകൾ എല്ലാം ഫലഹീനമായിത്തീരും, സംശയമില്ല; ധർമ്മം തുടങ്ങിയ മഹാവീരന്മാർ നിന്നെ ഇങ്ങനെ നശിപ്പിക്കും.
ദൂരം ഗച്ഛ പലായത്വമത്ര മാ തിഷ്ഠ സാംപ്രതമ് । വാര്യമാണോ യദാ തിഷ്ഠേര്ഭസ്മീഭൂതോ ഭവിഷ്യസി
നീ ദൂരെയ്ക്ക് പോ, ഇവിടെ നിന്നോടു ഓടിപ്പോകൂ, ഇപ്പോൾ ഇവിടെ നില്ക്കരുത്. നിന്നെ തടയുമ്പോഴും നീ ഇവിടെ തുടരുകയാണെങ്കിൽ, നീ ചാരമായിത്തീരും.
ഭര്ത്രാ വിനാ നിരീക്ഷേത മമ രൂപം യദാ ഭവാന് । യഥാ ദാരു ദഹേദഗ്നിസ്തഥാ ധക്ഷ്യാമി നാന്യഥാ
എന്റെ ഭർത്താവില്ലാതെ നീ എന്റെ രൂപം നോക്കുകയാണെങ്കിൽ, തീ മരത്തെ കത്തിക്കുന്നതുപോലെ ഞാൻ നിന്നെ കത്തിക്കും; വേറൊരു വഴിയില്ല.
ഏവം ശ്രുത്വാ സഹസ്രാക്ഷോ മന്മഥസ്യാപി സമ്മുഖമ് । പശ്യ പൌരുഷമേതസ്യാ യുധ്യസ്വ നിജപൌരുഷൈഃ
ഇത് കേട്ടശേഷം ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ മന്മഥന്റെ മുമ്പിൽ തന്നെ നിന്നു. അവന്റെ പുരുഷാർത്ഥം കാണൂ—നിന്റെ ശക്തിയോടെ നീയും പോരാടൂ.
യഥാഗതാസ്തഥാ സര്വേ മഹാശാപഭയാതുരാഃ । സ്വംസ്വം സ്ഥാനം മഹാരാജ ഇംദ്രാദ്യാഃ പ്രയയുസ്തദാ
എങ്ങനെ വന്നുവോ അതുപോലെ, മഹാശാപഭയത്തിൽ പെട്ട്, ഇന്ദ്രൻമാരും മറ്റു ദേവന്മാരും ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.
ഗതേഷു തേഷു സര്വേഷു സുകലാ സാ പതിവ്രതാ । സ്വഗൃഹം പുണ്യസംയുക്താ പതിധ്യാനേന ചാഗതാ
അവരൊക്കെയും പോയശേഷം, ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള സുകലാ, പുണ്യത്തോടെ, ഭർത്താവിനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
സ്വഗൃഹം പുണ്യസംയുക്തം സര്വതീര്ഥമയം തദാ । സര്വയജ്ഞമയം രാജന്സംപ്രാപ്താ പതിദേവതാ
പുണ്യത്തോടെ നിറഞ്ഞതും എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളെയും യജ്ഞങ്ങളെയും പോലെ വിശുദ്ധവുമായ തന്റെ വീടിലേക്ക് ഭർത്താവിനെ ദൈവമായി ആരാധിക്കുന്ന അവൾ എത്തി.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ സുകലാചരിത്രേഷ്ടപംചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിലെ വേനോപാഖ്യാനത്തിൽ സുകലയുടെ കഥയിലുള്ള അമ്പത്തിയെട്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
വിഷ്ണുരുവാച- കൃകലഃ സര്വതീര്ഥാനി സാധയിത്വാ ഗൃഹം പ്രതി । പ്രസ്ഥിതഃ സാര്ഥവാഹേന മഹാനംദസമന്വിതഃ
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: കൃകലൻ എല്ലാ തിര്ഥങ്ങളിലും തീർത്ഥാടനം പൂർത്തിയാക്കി, വലിയ സന്തോഷത്തോടെ സാർഥവാഹനോടൊപ്പം വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോന്നു.
ഏവം ചിംതയതേ നിത്യം സംസാരഃ സഫലോ മമ । തൃപ്താഃ സ്വര്ഗം പ്രയാസ്യംതി പിതരോ മമ നാന്യഥാ
അവൻ ഇങ്ങനെ എല്ലായ്പ്പോഴും ചിന്തിച്ചു: എന്റെ ഈ ലോകജീവിതം ഫലപ്രദമായി. എന്റെ പിതാമഹന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
താവത്പ്രത്യക്ഷരൂപേണ ബദ്ധ്വാ തസ്യ പിതാമഹാന് । പുരതസ്തസ്യ സംബ്രൂതേ നഹി തേ പുണ്യമുത്തമമ്
അപ്പോൾ തന്നെ അവന്റെ പിതാമഹന്മാർ ദൃശ്യരൂപത്തിൽ അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, അവരെ ബന്ധിച്ച നിലയിൽ നേരിട്ട് പറഞ്ഞു: നിനക്ക് അത്യുത്തമമായ പുണ്യം ലഭിച്ചിട്ടില്ല.
ദിവ്യരൂപോ മഹാകായഃ കൃകലം വാക്യമബ്രവീത് । തവ തീര്ഥഫലം നാസ്തി ശ്രമമേവ വൃഥാ കൃഥാഃ
ദിവ്യമായ രൂപവും വലിയ ശരീരവുമുള്ള അവന്റെ പിതാമഹൻ കൃകലനോട് പറഞ്ഞു: നിനക്ക് തീർത്ഥാടനത്തിന്റെ ഫലം ലഭിച്ചില്ല; നിന്റെ പരിശ്രമം എല്ലാം വെറുതെയായി.
സ്വയം സംതോഷമാപ്നോഷി നഹി തേ പുണ്യമുത്തമമ് । ഏവം ശ്രുത്വാ തതോ വൈശ്യഃ കൃകലോ ദുഃഖപീഡിതഃ
നീ സ്വയം തൃപ്തനായി, പക്ഷേ അത്യുത്തമമായ പുണ്യം നിനക്ക് ലഭിച്ചില്ല. ഇതു കേട്ടപ്പോൾ, വൈശ്യനായ കൃകലൻ വലിയ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി.
ഭവാന്കഃ സംവദസ്യേവം കസ്മാദ്ബദ്ധാഃ പിതാമഹാഃ । കേന ദോഷപ്രഭാവേണ തന്മേത്വം കാരണം വദ
അവൻ ചോദിച്ചു: ആരാണ് നീ, ഇങ്ങനെ എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നത്? എന്റെ പിതാമഹന്മാർ എങ്ങനെ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു? ഏത് ദോഷത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇത്? ദയവായി കാരണം പറയൂ.
കസ്മാത്തീര്ഥഫലം നാസ്തി മമ യാത്രാ കഥം നഹി । സര്വമേവ സമാചക്ഷ്വ യദി ജാനാസി സംസ്ഫുടമ്
എനിക്ക് തീർത്ഥഫലം ലഭിക്കാത്തത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? എന്റെ യാത്ര വിജയിച്ചില്ലേ? നീ അറിയുന്നുവെങ്കിൽ എല്ലാം വ്യക്തമായി പറഞ്ഞുതരൂ.
ധര്മ ഉവാച- പൂതാം പുണ്യതമാം സ്വീയാം ഭാര്യാം ത്യക്ത്വാ പ്രയാതി യഃ । തസ്യ പുണ്യഫലം സര്വം വൃഥാ ഭവതി നാന്യഥാ
ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: തന്റെ സ്വന്തം ശുദ്ധിയുള്ള പുണ്യവതിയായ ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിച്ച് യാത്രയാകുന്നവന്റെ എല്ലാ പുണ്യഫലവും നഷ്ടമാകും; ഇതിന് മറ്റൊന്നുമില്ല.
ധര്മാചാരപരാം പുണ്യാം സാധുവ്രതപരായണാമ് । പതിവ്രതരതാം ഭാര്യാം സുഗുണാം പുണ്യവത്സലാമ്
ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ള, പുണ്യവതിയായ, നല്ല വ്രതങ്ങളിൽ ഉറച്ച, ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള, നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള, പുണ്യത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ള ഭാര്യ—
താമേവാപി പരിത്യജ്യ ധര്മകാര്യം പ്രയാതി യഃ । വൃഥാ തസ്യ കൃതഃ സര്വോ ധര്മോ ഭവതി നാന്യഥാ
അത്തരം ഭാര്യയെ പോലും ഉപേക്ഷിച്ച് ധാർമ്മികകാര്യത്തിനായി യാത്രയാകുന്നവന്റെ എല്ലാ ധർമ്മവും വെറുതെയാകും; ഇതിന് മറ്റൊന്നുമില്ല.
സര്വാചാരപരാ ഭവ്യാ ധര്മസാധനതത്പരാ । പതിവ്രതരതാ നിത്യം സര്വദാ ജ്ഞാനവത്സലാ
എല്ലാ നല്ല ആചാരങ്ങളിലും ഉറച്ച, ഉത്തമമായ, ധർമ്മസാധനയിൽ താൽപര്യമുള്ള, ഭർത്താവിനോടു എപ്പോഴും വിശ്വസ്തയായ, ജ്ഞാനത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ള ഭാര്യ—
ഏവം ഗുണാ ഭവേദ്ഭാര്യാ യസ്യ പുണ്യാ മഹാസതീ । തസ്യ ഗേഹേ സദാ ദേവാസ്തിഷ്ഠംതി ച മഹൌജസഃ
ഇങ്ങനെയുള്ള മഹാസതിയായ പുണ്യവതിയായ ഭാര്യ ഒരാളുടെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ, മഹാശക്തിയുള്ള ദേവന്മാർ അവിടെ എപ്പോഴും വസിക്കും.
പിതരോ ഗേഹമധ്യസ്ഥാഃ ശ്രേയോ വാംഛംതി തസ്യ ച । ഗംഗാദ്യാഃ പുണ്യനദ്യശ്ച സാഗരാസ്തത്ര നാന്യഥാ
പിതാക്കന്മാർ വീട്ടിന്റെ നടുവിൽ വസിച്ച് അവന്റെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഗംഗാദി എല്ലാ പുണ്യനദികളും സമുദ്രങ്ങളും അവിടെ തന്നെയാണ്.
പുണ്യാ സതീ യസ്യ ഗേഹേ വര്തതേ സത്യതത്പരാ । തത്ര യജ്ഞാശ്ച ഗാവശ്ച ഋഷയസ്തത്ര നാന്യഥാ
പുണ്യവതിയായ, സത്യത്തിൽ ഉറച്ച, ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള ഭാര്യ വീട്ടിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവിടെ യജ്ഞങ്ങളും പശുക്കളും ഋഷികളും ഉണ്ടാകും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
തത്ര സര്വാണി തീര്ഥാനി പുണ്യാനി വിവിധാനി ച । ഭാര്യായോഗേന തിഷ്ഠംതി സര്വാണ്യേതാനി നാന്യഥാ
ഭാര്യയുടെ സാന്നിധ്യത്തിലൂടെ എല്ലാ തിര്ഥങ്ങളും വിവിധ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും അവിടെ നിലനിൽക്കും; അവയെല്ലാം അവളുടെ കാരണമാണ്.
പുണ്യഭാര്യാപ്രയോഗേണ ഗാര്ഹസ്ഥ്യം സംപ്രജായതേ । ഗാര്ഹസ്ഥ്യാത്പരമോ ധര്മോ ദ്വിതീയോ നാസ്തി ഭൂതലേ
പുണ്യവതിയായ ഭാര്യയുമായി ചേർന്ന് ഗാർഹസ്ഥ്യം നിലനിൽക്കുന്നു; ഭൂമിയിൽ ഗാർഹസ്ഥ്യത്തേക്കാൾ വലിയ ധർമ്മം ഒന്നുമില്ല.
ഗൃഹസ്ഥസ്യ ഗൃഹഃ പുണ്യഃ സത്യപുണ്യസമന്വിതഃ । സര്വതീര്ഥമയോ വൈശ്യ സര്വദേവസമന്വിതഃ
ഗൃഹസ്ഥന്റെ വീട് പുണ്യവും സത്യപുണ്യത്തോടുകൂടിയതുമാണ്; വൈശ്യൻ എല്ലാ തിര്ഥങ്ങളുടെയും രൂപവും എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും സാന്നിധ്യവുമാണ്.
ഗാര്ഹസ്ഥ്യം ച സമാശ്രിത്യ സര്വേ ജീവംതി ജംതവഃ । താദൃശം നൈവ പശ്യാമി അന്യമാശ്രമമുത്തമമ്
ഗാർഹസ്ഥ്യത്തെ ആശ്രയിച്ചാണ് എല്ലാ ജീവികളും ജീവിക്കുന്നത്; ഇതിനേക്കാൾ ഉത്തമമായ മറ്റൊരു ആശ്രമം ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
മംത്രാഗ്നിഹോത്രം ദേവാശ്ച സര്വേ ധര്മാഃ സനാതനാഃ । ദാനാചാരാഃ പ്രവര്തംതേ യസ്യ പുംസശ്ച വൈ ഗൃഹേ
ഒരു പുരുഷന്റെ വീട്ടിൽ ദാനം ചെയ്യുകയും നല്ല പെരുമാറ്റം പാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നിടത്ത്, എല്ലാ പുരാതന കർമങ്ങളും—മന്ത്രങ്ങൾ, ഹോമങ്ങൾ, ദേവതകൾ, ധർമ്മങ്ങൾ—എല്ലാം അവിടെ സജീവമാകുന്നു.
ഏവം യോ ഭാര്യയാ ഹീനസ്തസ്യഗേഹം വനായതേ । യജ്ഞാശ്ച വൈ ന സിധ്യംതി ദാനാനി വിവിധാനി ച
പത്നിയില്ലാത്തവന്റെ വീട് കാട്ടുപോലെയാകും; അവിടെ യാഗങ്ങളും വിവിധ തരത്തിലുള്ള ദാനങ്ങളും വിജയിക്കാറില്ല.
ഭാര്യാഹീനസ്യ പുംസോപി ന സിധ്യതി മഹാവ്രതമ് । ധര്മകര്മാണി സര്വാണി പുണ്യാനി വിവിധാനി ച
പത്നിയില്ലാത്ത പുരുഷനും വലിയ വ്രതങ്ങളും എല്ലാ ധർമ്മകൃത്യങ്ങളും വിവിധ പുണ്യങ്ങളും ഫലപ്രദമാവില്ല.
നാസ്തി ഭാര്യാസമം തീര്ഥം ധര്മസാധനഹേതവേ । ശൃണുഷ്വ ത്വം ഗൃഹസ്ഥസ്യ നാന്യോ ധര്മോ ജഗത്ത്രയേ
ധർമ്മം നേടാൻ ഭാര്യയെപ്പോലെയുള്ള തീർത്ഥം ഇല്ല; കേൾക്കൂ, ഗൃഹസ്ഥനു മൂന്നു ലോകത്തിലും മറ്റൊരു ധർമ്മം ഇല്ല.