ഈശ്വരശ്ച ജഗത്സ്വാമീ ത്രിനേത്രോ വൃഷവാഹനഃ । മമ ഗേഹേ സ്വരൂപേണ വര്തതേ ശിവയാ യുതഃ
ലോകത്തിന്റെ ഉടമയും, മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനും, കാളയെ കുതിരയാക്കി സഞ്ചരിക്കുന്നവനും ആയ ഈശ്വരൻ, ശിവയോടൊപ്പം എന്റെ വീട്ടിൽ തന്നെ തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
തദിദം സംസൃതേഃ സാരം ഗൃഹരൂപം മഹേശ്വരമ് । സദനം ശംകരേത്യാഖ്യം നാശിതം മന്മഥേന വൈ
ഈ ലോകജീവിതത്തിന്റെ സാരം മഹേശ്വരന്റെ ഗൃഹരൂപമാണ്; ശംകരന്റെ ഭവനമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഈ ആലയം മന്മഥൻ നശിപ്പിച്ചു.
വിശ്വാമിത്രം മഹാത്മാനം തപംതം തപ ഉത്തമമ് । മേനകാം ഹി സമാശ്രിത്യ കാമോയം ജിതവാന്പുരാ
മഹാത്മാവായ വിശ്വാമിത്രൻ ഉത്തമമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, മേനകയുടെ സഹായത്തോടെ മന്മഥൻ അവനെ കീഴടക്കി.
സതീ പതിവ്രതാഹല്യാ ഗൌതമസ്യ പ്രിയാ ശുഭാ । സുസത്യാച്ചാലിതാ തേന മന്മഥേന ദുരാത്മനാ
സതിയായ, ഭർത്താവിനോടു വിശ്വസ്തയായ അഹല്യ, ഗൗതമന്റെ പ്രിയയും ശുഭയുമായ അവളും, ആ ദുഷ്ടനായ മന്മഥന്റെ കാരണത്താൽ മനസ്സിൽ ചലിച്ചു.
മുനയഃ സത്യധര്മജ്ഞാ നാനാസ്ത്രിയഃ പതിവ്രതാഃ । മദ്ഗൃഹാസ്താ ഇമാഃ സര്വാ ദീപിതാഃ കാമവഹ്നിനാ
സത്യവും ധർമ്മവും അറിയുന്ന മുനിമാർ, വിവിധ ഭർത്തൃഭക്തരായ സ്ത്രീകൾ, ഇവർ എല്ലാവരും എന്റെ വീട്ടിൽ കാമാഗ്നിയിൽ കത്തിപ്പോയിരിക്കുന്നു.
ദുര്ധരോ ദുഃസഹോ വ്യാപീ യോതിസത്യേഷു നിഷ്ഠുരഃ । മാമേവം പശ്യതേ നിത്യം ക്വ സത്യഃ പരിതിഷ്ഠതി
അവനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്, സഹിക്കാൻ അത്യന്തം ദുഷ്കരമാണ്, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു, സത്യനിഷ്ഠരോടും ക്രൂരനാണ്; എന്നെ ഇങ്ങനെ എപ്പോഴും നോക്കുന്നു, സത്യം എവിടെയാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്?
സമാം ജ്ഞാത്വാ സമായാതി ബാണപാണിര്ധനുര്ധരഃ । നാശയേന്മദ്ഗൃഹം പാപോ വീതിഹോത്രൈശ്ച നാമകൈഃ
സമത്വം മനസ്സിലാക്കി, വില്ലും അമ്പും കൈവശം വച്ച്, ആ പാപി എന്റെ വീടും യാഗനാമം ഉള്ളവരെയും നശിപ്പിക്കാൻ വരുന്നു.
പാപലേശാശ്ച യേ ക്രൂരാ അന്യേ പാഖംഡസംശ്രയാഃ । തേ തു ബുദ്ധ്യാഽഹിതാഃ സര്വേ സത്യഗേഹം വിശംതി ഹി
പാപത്തിന്റെ കുറവുള്ള ക്രൂരന്മാർ, വ്യാജം ആശ്രയിക്കുന്ന മറ്റുള്ളവർ, ഇവർ എല്ലാവരും മനസ്സിൽ ദ്വേഷം നിറച്ച് സത്യത്തിന്റെ വീട്ടിൽ കടക്കുന്നു.
സേനാധ്യക്ഷൈരസത്യൈസ്തു ഛദ്മനാ തേന സാധിതഃ । പാതയേദര്ദയേദ്ഗേഹം പാപഃ ശസ്ത്രൈര്ദുരാത്മഭിഃ
അസത്യമായ സേനാധിപന്മാരുടെ ചതിയിലൂടെ അവൻ ഇതെല്ലാം നടപ്പിലാക്കുന്നു; പാപികൾ ദുഷ്ടന്മാരുടെ ആയുധങ്ങളാൽ ഈ വീടിനെ തകർക്കുകയും വേദനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മാമേവം താഡയേത്പാപോ മഹാബല മനോഭവഃ । അസ്യ ധാമ്നാ പ്രദഗ്ധോഹം ശൂന്യതാം ഹി വ്രജാമി വൈ
മഹാബലശാലിയായ മനോഭവൻ എന്നെ ഇങ്ങനെ അടിക്കുന്നു; അവന്റെ ശക്തിയിൽ ഞാൻ കത്തിപ്പോകുന്നു, ശൂന്യനാകുന്നു.
നൂതനം ഗൃഹമിച്ഛാമി സ്ത്രിയാഖ്യം പതിഭൂപതിമ് । കൃകലസ്യാപി പുണ്യസ്യ പ്രിയേയം ശിവമംഗലാ
പുതിയൊരു വീട് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, സ്ത്രീകളും ഭർത്താക്കളും പേരായതൊരു വീട്; ഈ പ്രിയപ്പെട്ട ശിവമംഗളാ, കൃകലസ്യയുടെ ധർമ്മനിഷ്ഠയായ ഭാര്യയാണ്.
തദ്ഗൃഹം സുകലാഖ്യം മേ ദഗ്ധും പാപഃ സമുദ്യതഃ । അയമേഷ സഹസ്രാക്ഷഃ കാമേന സഹിതോ ബലീ
സുകലാ എന്ന പേരിലുള്ള ആ വീട് എനിക്ക് സ്വന്തമാണ്; പാപി അതിനെ കത്തിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു; ഈ ആയിരം കണ്ണുള്ള ശക്തനായവൻ കാമനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.
കാമസ്യ കാരണാത്കസ്മാത്പൂര്വവൃത്തം ന വിംദതി । അഹല്യായാഃ പ്രസംഗേന മേഷോപസ്ഥോ വ്യജായത
കാമന്റെ കാരണത്താൽ, അവൻ മുമ്പ് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഓർക്കുന്നില്ല; അഹല്യയുടെ സംഭവത്തിലൂടെ ആടിന്റെ രൂപം ഉണ്ടായി.
പൌരുഷം ഹി മുനേര്ദൃഷ്ട്വാ സത്യാശ്ചൈവ പ്രധഷര്ണാത് । നഷ്ടഃ കാമസ്യ ദോഷേണ സുരരാട്തത്ര സംസ്ഥിതഃ
മുനിയുടെ പുരുഷാർത്ഥവും സതിയുടെ ലംഘനവും കണ്ടു, കാമന്റെ ദോഷത്താൽ ദേവേന്ദ്രൻ അവിടെ നശിച്ചു നിന്നു.
ഭുക്തവാന്ദാരുണം ശാപം ദുഃഖേന മഹതാന്വിതഃ । കൃകലസ്യ പ്രിയാമേനാം സുകലാം പുണ്യചാരിണീമ്
അവൻ ഭയാനകമായ ശാപം വലിയ ദുഃഖത്തോടെ അനുഭവിച്ചു; ഈ സുകലാ, സദാചാരമുള്ളവളാണ്, കൃകലസ്യയുടെ പ്രിയഭാര്യ.
ഏഷ ഹംതും സഹസ്രാക്ഷ ഉദ്യതഃ കാമസംയുതഃ । യഥാ ചേംദ്രേണ നായാതി കാമ ഏഷ തഥാ കുരു
ഈ ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ കാമനോടൊപ്പം ചേർന്ന് കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രൻ കാമനോട് സമീപിക്കാത്തതുപോലെ, നീയും അങ്ങനെ ചെയ്യണം.
ധര്മരാജ മഹാപ്രാജ്ഞ ഭവാന്മതിമതാം വരഃ । ധര്മരാജ ഉവാച- ഊനം തേജഃ കരിഷ്യാമി കാമസ്യ മരണം തഥാ
ധർമ്മരാജാവേ, മഹാപണ്ഡിതനേ, നീ ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനാണ്; ധർമ്മരാജാവ് പറഞ്ഞു: ഞാൻ കാമന്റെ ശക്തി കുറയ്ക്കും, അവനെ കൊല്ലുകയും ചെയ്യും.
ഏകോപായോ മയാ ദൃഷ്ടസ്തമിഹൈവ പ്രപശ്യതു । പ്രജ്ഞാ ചൈഷാ മഹാപ്രാജ്ഞാ ശകുനീരൂപചാരിണീ
ഒരു മാർഗം ഞാൻ കണ്ടു; അവൻ ഇതു ഇവിടെ കാണട്ടെ; ഈ ജ്ഞാനം മഹാപ്രജ്ഞയുള്ളതും പക്ഷിരൂപത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതുമാണ്.
ഭര്തുരാഗമനം പുണ്യം ശബ്ദേനാഖ്യാതു ഖേ യതഃ । ശകുനസ്യ പ്രഭാവേണ ഭര്തുശ്ചാഗമനേന ച
ഭർത്താവിന്റെ വരവ് പുണ്യമെന്നു ആകാശത്തിൽ ഉച്ചത്തിൽ അറിയിക്കപ്പെട്ടു, പക്ഷിയുടെ ശക്തിയാലും ഭർത്താവിന്റെ വരവിനാലുമാണ് അങ്ങനെ സംഭവിച്ചത്.
ദുഷ്ടൈര്നഷ്ടാ ന ഭൂയേത സ്വസ്ഥചിത്താ ന സംശയഃ । പ്രജ്ഞാ സംപ്രേഷിതാ തേന ഗതാ സാ സുകലാഗൃഹമ്
ദുഷ്ടന്മാരാൽ ഇനി അവൾ നഷ്ടമാവില്ല, മനസ്സ് സമാധാനത്തോടെ ഇരിക്കും, സംശയമില്ല; വിവേകത്തോടെ അവൾ സുകലയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
പ്രകുര്വതീ മഹച്ഛബ്ദം ദൃഷ്ടദേവേവ സാ ബഭൌ । പൂജിതാ മാനിതാ പ്രജ്ഞാ ധൂപദീപാദിഭിസ്തദാ
വലിയ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി, ദൈവത്തെ കണ്ടതുപോലെ അവൾ പ്രകാശിച്ചു; അപ്പോൾ വിവേകവതിയായ അവളെ ധൂപവും ദീപവും കൊണ്ടു ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു.
ബ്രാഹ്മണം സുകലാപൃച്ഛത്കിമേഷാ ച വദേന്മമ । ബ്രാഹ്മണ ഉവാച- ഭര്തുശ്ചാഗമനം ബ്രൂതേ തവൈവ സുഭഗേ സ്ഥിരാ
സുകലാ ബ്രാഹ്മണനോടു ചോദിച്ചു: 'അവൾ എനിക്ക് എന്താണ് പറയുന്നത്?' ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: 'ഭാഗ്യശാലിനി, ഭർത്താവിന്റെ വരവ് ഉറപ്പാണെന്ന് അവൾ പറയുന്നു.'
ദിനസപ്തകമധ്യേ സ ആഗമിഷ്യതി നാന്യഥാ
ഏഴു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ഭർത്താവ് വരും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ഇത്യേവമാകര്ണ്യസുമംഗലം വചഃ പ്രഹര്ഷയുക്താ സഹസാ ബഭൂവ । ധര്മജ്ഞമേകം സഗുണം ഹി കാംതം ശകുനാത്പ്രദിഷ്ടം ഹി സമാഗതം തമ്
ഈ അത്യന്തം മംഗളമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവൾ അതിവിശേഷം സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു; കാരണം, ശീലവും ഗുണവും ഉള്ള ഭർത്താവ്, പക്ഷിയുടെ സൂചനപ്രകാരം, വന്നു ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ സുകലാചരിത്രേ ഷട്പംചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ വേനോപ്പാഖ്യാനത്തിൽ സുകലാചരിത്രത്തിലെ അമ്പത്താറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
വിഷ്ണുരുവാച- ക്രീഡാ സതീരൂപ ധരാ പ്രഭൂത്വാ ഗേഹം ഗതാ ചാരു പതിവ്രതായാഃ । താമാഗതാം സത്യസ്വരൂപയുക്താ സാ സാദരം വാക്യമുവാച ധന്യാ
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: സതിയുടെ രൂപം എടുത്ത് ഭൂമി, ഭർത്തിയെ ഭക്തിയോടെ സേവിക്കുന്ന സ്ത്രീയുടെ വീട്ടിൽ കയറി, സത്യസ്വഭാവംകൊണ്ടു, ആ ഭാഗ്യവതിയായവൾ ആദരപൂർവ്വം അവളോട് പറഞ്ഞു.
വാക്യൈഃ സുപുണ്യൈഃ പരിപൂജിതാ സാ ഉവാച ക്രീഡാ സുകലാം വിഹസ്യ । മായാനുഗം വിശ്വവിമോഹനം സതീ പ്രത്യുത്തരം സത്യപ്രമേയുക്തമ്
മികച്ച പുണ്യമുള്ള വാക്കുകൾകൊണ്ട് ആദരിക്കപ്പെട്ട ക്രീഡാ, സുകലയോട് പുഞ്ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു; സതി സത്യവും അളവുകൂടിയ അർത്ഥവും നിറഞ്ഞ വാക്കുകളിൽ, മായയും ലോകത്തെ ആകർഷിക്കുന്നതുമായ മറുപടി പറഞ്ഞു.
മമാപി ഭര്താ പ്രബലോ ഗുണജ്ഞോ ധീരഃ സവിദ്യോ മഹിമാപ്രയുക്തഃ । ത്യക്ത്വാ ഗതഃ പാപതരാംസുപുണ്യോ മാമേവ നാഥഃ ശൃണു പുണ്യകീര്തിഃ
എന്റെ ഭർത്താവും ശക്തനും ഗുണമുള്ളവനും ധീരനും വിദ്യയുള്ളവനും മഹത്വമുള്ളവനും ആണ്; പാപികളെയെല്ലാം വിട്ട്, പുണ്യശാലിയായവൻ പോയിരിക്കുന്നു—എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ മഹത്വം നീ കേൾക്കു.
വാക്യൈസ്തു പുണ്യൈരബലാസ്വഭാവാദാകര്ണ്യ സര്വം സുകലാ സമുക്തമ് । സംശുദ്ധഭാവാം ച വിചിംത്യ ചാഹ കസ്മാദ്ഗതഃ സുംദരി തേഽദ്യ നാഥഃ
ഈ പുണ്യമുള്ള വാക്കുകൾ എല്ലാം കേട്ടു, സ്വഭാവത്തിൽ സുന്ദരിയായ സുകലാ, മനസ്സു ശുദ്ധിയോടെ ചിന്തിച്ചു ചോദിച്ചു: 'സുന്ദരിയേ, ഇന്ന് നിന്റെ ഭർത്താവ് നിന്നെ വിട്ടുപോയത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?'
വിഹായ തേ രൂപമതീവ സത്യമാചക്ഷ്വ സര്വം ഭവതീ സുഭര്തുഃ । ധ്യാനോപയുക്താ സകലം കരോതി സഖീസ്വരൂപാ ഗൃഹമാഗതാ മേ
നിന്റെ സൗന്ദര്യം വിട്ടു, സത്യമായതെല്ലാം പറയണം, ഭർത്താവിന് ഭാഗ്യമുള്ളവളേ; എന്റെ സഖി, എന്റെ വീട്ടിൽ സഖിയുടെ രൂപത്തിൽ വന്നവൾ, ധ്യാനത്തിലൂടെ എല്ലാം ചെയ്യുന്നു.