വൈശ്യസ്യ ഭാര്യാം സുകലാം സുപുണ്യാം സത്യേസ്ഥിതാം ധര്മവിദാം ഗുണജ്ഞാമ് । ഇതോ ഹി ഗത്വാ കുരു കാര്യമുക്തം സാഹായ്യരൂപം ച പ്രിയേ സഖേ ശൃണു
വ്യാപാരിയുടെ ഭാര്യയായ സുകല, സദ്ഗുണമുള്ളവളും സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവളും ധർമ്മം അറിയുന്നവളും ആണ്. ഇവിടുനിന്ന് അവളിടത്തേക്ക് പോയി, നിർദേശിച്ച കാര്യങ്ങൾ സഹായമായി നിർവഹിക്കണം, പ്രിയ സഖാവേ, കേൾക്കൂ.
ക്രീഡാം സമാഭാഷ്യ തതോ മനോഭവസ്ത്വംതേ സ്ഥിതാം പ്രീതിമഥാഹ്വയത്പുനഃ । കാര്യം ഭവത്യാ മമകാര്യമുത്തമമേ താം സുസ്നേഹൈഃ പരിഭാവയത്വമ്
ക്രീഡയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞ ശേഷം, മനോഭവൻ അവിടെ നിന്നവളെ വീണ്ടും സ്നേഹത്തോടെ ക്ഷണിച്ചു. ഭവതിയുടെ ജോലി എന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യമായിരിക്കട്ടെ; അവളെ സ്നേഹപൂർവ്വം ആദരിക്കണം.
ഇംദ്രം ഹി ദൃഷ്ട്വാ സുകലാ യഥാ ഭവേത്സ്നേഹാനുഗാ ചാരുവിലോചനേയമ് । തൈസ്തൈഃ പ്രഭാവൈര്ഗുണവാക്യയുക്തൈര്നയസ്വ വശ്യം ച പ്രിയേ സഖേ ശൃണു
സുകലാ ഇന്ദ്രനെ കണ്ടപ്പോൾ എങ്ങനെ സ്നേഹപൂർവ്വം മനസ്സിൽ ആകർഷണം തോന്നുന്നുവോ, അതുപോലെ നീയും വിവിധ വഴികളും നല്ല വാക്കുകളും ഉപയോഗിച്ച് അവളെ നിന്റെ വശത്താക്കണം, പ്രിയസുഹൃത്തെ, കേൾക്കു.
ഭോ ഭോഃ സഖേ സാധയ ഗച്ഛ ശീഘ്രം മായാമയം നംദനരൂപയുക്തമ് । പുഷ്പോപയുക്തം ച ഫലപ്രധാനം ഘുഷ്ടം രുതൈഃ കോകിലഷട്പദാനാമ്
സുഹൃത്തെ, നീ ഈ കാര്യം പൂർത്തിയാക്കി ഉടൻ പോകണം. പൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടും പഴങ്ങൾ നിറഞ്ഞും കുയിലുകളും തേനീച്ചകളും ഗാനം പാടുന്ന അത്ഭുതകരമായ നന്ദനവനം പോലെയുള്ള രൂപം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട്.
ആഹൂയ വീരം മകരംദമേവ രസായനം സ്വാദുഗുണൈരുപേതമ് । സഹാനിലാദ്യൈര്നിജകര്മയുക്തൈഃ സംപ്രേഷയിത്വാ പുനരേവ കാമമ്
വീരനായ മകരനെ, അമൃതംപോലെയുള്ള മധുരത്വം ഉള്ളവനെ, കാറ്റും മറ്റു സഹകരണങ്ങളുമായി ചേർന്ന് വിളിച്ചു വരുത്തി, നിന്റെ ഇഷ്ടം വീണ്ടും അയക്കുക.
ഏവം സമാദിശ്യ മഹത്സസൈന്യം ത്രൈലോക്യസംമോഹകരം തു കാമഃ । ചക്രേ പ്രയാണം സുരരാജസാര്ധം സംമോഹനായൈവ മഹാസതീം താമ്
ഇങ്ങനെ തന്റെ മഹാസൈന്യത്തോട്, മൂന്ന് ലോകത്തെയും മോഹിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നവരോട് നിർദ്ദേശം നൽകി, കാമൻ ദേവരാജാവിനൊപ്പം ആ മഹാസതിയെ മോഹിപ്പിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ സുകലാചരിത്രേ പംചപംചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ വേനന്റെ കഥയിൽ സുകലയുടെ കഥയുമായി അമ്പത്തിയഞ്ചാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
വിഷ്ണുരുവാച- തസ്യാഃ സത്യവിനാശായ മന്മഥഃ സസുരാധിപഃ । പ്രസ്ഥിതഃ സുകലാം തര്ഹി സത്യോ ധര്മമഥാബ്രവീത്
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: അവളുടെ സത്യനാശത്തിനായി കാമനും ദേവരാജാവും ചേർന്ന് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, സത്യൻ ധർമ്മനോട് പറഞ്ഞു.
പശ്യ ധര്മ മഹാപ്രാജ്ഞ മന്മഥസ്യ വിചേഷ്ടിതമ് । തവാര്ഥമാത്മനശ്ചൈവ പുണ്യസ്യാപി മഹാത്മനഃ
മഹാപണ്ഡിതനായ ധർമ്മാ, കാമന്റെ പ്രവർത്തനം നോക്കു; അതെല്ലാം നിന്റെ കാര്യത്തിനും അവന്റേതിനും മഹാത്മാവായ പുണ്യവാനുടെയും ഭവനത്തിനും വേണ്ടിയാണ്.
വിസൃജാമി മഹാസ്ഥാനം വാസ്തുരൂപം സുഖോദയമ് । സത്യാഖ്യം ച സുപ്രിയാഖ്യം സുദേവാഖ്യം ഗൃഹോത്തമമ്
ഞാൻ വലിയ ഭവനം സൃഷ്ടിക്കുന്നു, സന്തോഷം നൽകുന്ന വാസസ്ഥലം, സത്യ, സുപ്രിയ, സുദേവ എന്നിങ്ങനെ പേരുള്ള ഉത്തമഗൃഹം.
തമേവ നാശയേദ്ഗത്വാ കാമ ഏഷ പ്രമത്തധീഃ । രിപുരൂപഃ സുദുഷ്ടാത്മാ അസ്മാകം ഹി ന സംശയഃ
അവനാണ് കാമൻ, ശ്രദ്ധയില്ലാത്ത മനസ്സുള്ളവൻ, അവിടെ ചെന്നു അതിനെ നശിപ്പിക്കും; അവൻ നമ്മുടെ ശത്രുവാണ്, ദുഷ്ടഹൃദയൻ, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
പതിസ്തപോധനോ വിപ്രഃ സുസതീ യാ പതിവ്രതാ । സുസത്യോ ഭൂപതിര്ധര്മമമഗേഹാനസംശയഃ
ഭർത്താവ് തപസ്സിൽ സമ്പന്നനായ ബ്രാഹ്മണൻ, ഭാര്യ സത്യസന്ധയായ പതിവ്രത, ഭൂപതി ധാർമ്മികൻ—ഇവരാണ് എന്റെ വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നവർ, സംശയമില്ല.
യത്രാഹം വൃദ്ധിസംപുഷ്ടസ്തത്ര വാസോ ഹി തേ ഭവേത് । തത്ര പുണ്യം സമായാതി ശ്രദ്ധയാ സഹ ക്രീഡതേ
എനിക്ക് വളർച്ചയും സമൃദ്ധിയും ഉണ്ടാകുന്നിടത്ത് തന്നെയാണ് നിന്റെ വാസവും; അവിടെ പുണ്യവും വിശ്വാസത്തോടൊപ്പം വന്നു സന്തോഷിക്കുന്നു.
ക്ഷമാ ശാംത്യാ സമായുക്താ ആയാതി മമ മംദിരമ് । യഥാ സത്യോ ദമശ്ചൈവ ദയാ സൌഹൃദമേവ ച
ക്ഷമയും ശാന്തിയും ചേർന്ന് എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നു; സത്യവും ദമവും ദയയും സൗഹൃദവും അവിടെയുണ്ട്.
പ്രജ്ഞായുക്തഃ സ നിര്ലോഭോ യത്രാഹം തത്ര സംസ്ഥിതഃ । ശുചിഃ സ്വഭാവസ്തത്രൈവ അമീ ച മമ ബാംധവാഃ
അവിടെ ജ്ഞാനവും ലാഭമില്ലായ്മയും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ അവിടെ വസിക്കുന്നു; അവിടെ ശുദ്ധത സ്വാഭാവികമാണ്, ഇവരാണ് എന്റെ ബന്ധുക്കൾ.
അസ്തേയമപ്യഹിംസാ ച തിതിക്ഷാ വൃദ്ധിരേവ ച । മമ ഗേഹേ സമായാതാ ധന്യതാം ശൃണു ധര്മരാട്
ചോരയെടുക്കാതിരിക്കുക, അഹിംസ, ക്ഷമ, വളർച്ച—ഇവയെല്ലാം എന്റെ വീട്ടിൽ എത്തുന്നു; ധർമ്മരാജാ, ഈ ഭാഗ്യം കേൾക്കു.
ഗുരൂണാം ചാപി ശുശ്രൂഷാ വിഷ്ണുര്ലക്ഷ്മ്യാ സമാവൃതഃ । മദ്ഗേഹം തു സമായാംതി ദേവാശ്ചാഗ്നിപുരോഗമാഃ
മുതിർന്നവരെ സേവിക്കുകയും, ലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം വിഷ്ണുവും, അഗ്നിയെ മുൻനിർത്തി ദേവന്മാരും എന്റെ വീട്ടിൽ എത്തുന്നു.
മോക്ഷമാര്ഗം പ്രകാശേദ്യോ ജ്ഞാനോദീപ്ത്യാ സമന്വിതഃ । ഏതൈഃ സാര്ധം വസാമ്യേവ സതീഷു ധര്മവത്സു ച
മോക്ഷമാർഗ്ഗം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന, ജ്ഞാനപ്രകാശം ഉള്ളവൻ, സതികളും ധാർമ്മികരും കൂടെ, അവൻ എന്റെ കൂടെ വസിക്കുന്നു.
സാധുഷ്വേതേഷു സര്വേഷു ഗൃഹരൂപേഷു മേ സദാ । ഉക്തേനാപി കുടുംബേന വസാമ്യേവ ത്വയാ സഹ
സകല സത്പുരുഷന്മാരുടെയും രൂപമായ വീടുകളിൽ ഞാൻ എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു; മുമ്പ് പറഞ്ഞ കുടുംബത്തോടും കൂടെ ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ വസിക്കുന്നു.
സസത്വാഃ സാധുരൂപാസ്തേ വേധസാ മേ ഗൃഹീകൃതാഃ । സംചരാമി മഹാഭാഗ സ്വച്ഛംദേന ച ലീലയാ
സത്വം നിറഞ്ഞ സത്പുരുഷന്മാരെ സ്രഷ്ടാവ് എന്റെ വീട്ടിൽ സ്ഥാപിച്ചു; മഹാഭാഗവ, ഞാൻ അവരോടൊപ്പം സ്വേച്ഛയോടെ സന്തോഷത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ഈശ്വരശ്ച ജഗത്സ്വാമീ ത്രിനേത്രോ വൃഷവാഹനഃ । മമ ഗേഹേ സ്വരൂപേണ വര്തതേ ശിവയാ യുതഃ
ലോകത്തിന്റെ ഉടമയും, മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനും, കാളയെ കുതിരയാക്കി സഞ്ചരിക്കുന്നവനും ആയ ഈശ്വരൻ, ശിവയോടൊപ്പം എന്റെ വീട്ടിൽ തന്നെ തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
തദിദം സംസൃതേഃ സാരം ഗൃഹരൂപം മഹേശ്വരമ് । സദനം ശംകരേത്യാഖ്യം നാശിതം മന്മഥേന വൈ
ഈ ലോകജീവിതത്തിന്റെ സാരം മഹേശ്വരന്റെ ഗൃഹരൂപമാണ്; ശംകരന്റെ ഭവനമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഈ ആലയം മന്മഥൻ നശിപ്പിച്ചു.
വിശ്വാമിത്രം മഹാത്മാനം തപംതം തപ ഉത്തമമ് । മേനകാം ഹി സമാശ്രിത്യ കാമോയം ജിതവാന്പുരാ
മഹാത്മാവായ വിശ്വാമിത്രൻ ഉത്തമമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, മേനകയുടെ സഹായത്തോടെ മന്മഥൻ അവനെ കീഴടക്കി.
സതീ പതിവ്രതാഹല്യാ ഗൌതമസ്യ പ്രിയാ ശുഭാ । സുസത്യാച്ചാലിതാ തേന മന്മഥേന ദുരാത്മനാ
സതിയായ, ഭർത്താവിനോടു വിശ്വസ്തയായ അഹല്യ, ഗൗതമന്റെ പ്രിയയും ശുഭയുമായ അവളും, ആ ദുഷ്ടനായ മന്മഥന്റെ കാരണത്താൽ മനസ്സിൽ ചലിച്ചു.
മുനയഃ സത്യധര്മജ്ഞാ നാനാസ്ത്രിയഃ പതിവ്രതാഃ । മദ്ഗൃഹാസ്താ ഇമാഃ സര്വാ ദീപിതാഃ കാമവഹ്നിനാ
സത്യവും ധർമ്മവും അറിയുന്ന മുനിമാർ, വിവിധ ഭർത്തൃഭക്തരായ സ്ത്രീകൾ, ഇവർ എല്ലാവരും എന്റെ വീട്ടിൽ കാമാഗ്നിയിൽ കത്തിപ്പോയിരിക്കുന്നു.
ദുര്ധരോ ദുഃസഹോ വ്യാപീ യോതിസത്യേഷു നിഷ്ഠുരഃ । മാമേവം പശ്യതേ നിത്യം ക്വ സത്യഃ പരിതിഷ്ഠതി
അവനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്, സഹിക്കാൻ അത്യന്തം ദുഷ്കരമാണ്, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു, സത്യനിഷ്ഠരോടും ക്രൂരനാണ്; എന്നെ ഇങ്ങനെ എപ്പോഴും നോക്കുന്നു, സത്യം എവിടെയാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്?
സമാം ജ്ഞാത്വാ സമായാതി ബാണപാണിര്ധനുര്ധരഃ । നാശയേന്മദ്ഗൃഹം പാപോ വീതിഹോത്രൈശ്ച നാമകൈഃ
സമത്വം മനസ്സിലാക്കി, വില്ലും അമ്പും കൈവശം വച്ച്, ആ പാപി എന്റെ വീടും യാഗനാമം ഉള്ളവരെയും നശിപ്പിക്കാൻ വരുന്നു.
പാപലേശാശ്ച യേ ക്രൂരാ അന്യേ പാഖംഡസംശ്രയാഃ । തേ തു ബുദ്ധ്യാഽഹിതാഃ സര്വേ സത്യഗേഹം വിശംതി ഹി
പാപത്തിന്റെ കുറവുള്ള ക്രൂരന്മാർ, വ്യാജം ആശ്രയിക്കുന്ന മറ്റുള്ളവർ, ഇവർ എല്ലാവരും മനസ്സിൽ ദ്വേഷം നിറച്ച് സത്യത്തിന്റെ വീട്ടിൽ കടക്കുന്നു.
സേനാധ്യക്ഷൈരസത്യൈസ്തു ഛദ്മനാ തേന സാധിതഃ । പാതയേദര്ദയേദ്ഗേഹം പാപഃ ശസ്ത്രൈര്ദുരാത്മഭിഃ
അസത്യമായ സേനാധിപന്മാരുടെ ചതിയിലൂടെ അവൻ ഇതെല്ലാം നടപ്പിലാക്കുന്നു; പാപികൾ ദുഷ്ടന്മാരുടെ ആയുധങ്ങളാൽ ഈ വീടിനെ തകർക്കുകയും വേദനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മാമേവം താഡയേത്പാപോ മഹാബല മനോഭവഃ । അസ്യ ധാമ്നാ പ്രദഗ്ധോഹം ശൂന്യതാം ഹി വ്രജാമി വൈ
മഹാബലശാലിയായ മനോഭവൻ എന്നെ ഇങ്ങനെ അടിക്കുന്നു; അവന്റെ ശക്തിയിൽ ഞാൻ കത്തിപ്പോകുന്നു, ശൂന്യനാകുന്നു.