നിരുധ്യ സൂര്യം പരിവേഗവംതമുദ്യംതമേവം പ്രഭയാ സുദീപ്തമ് । ഭര്തുശ്ച മൃത്യും പരിബാധമാനം മാംഡവ്യശാപസ്യ ച കൌംഡിനസ്യ
ഉയരുന്ന സൂര്യന്റെ പ്രകാശം തടയുകയും, ഭർത്താവിന്റെ മരണത്തെയും, മാണ്ഡവ്യനും കൗണ്ടിന്യനും നൽകിയ ശാപത്തെയും നേരിടുകയും ചെയ്തു.
അത്രേഃ പ്രിയാ സത്യപതിവ്രതാ തയാ സ്വപുത്രതാം ദേവത്രയം ഹി നീതമ് । ന കിം പുരാ മന്മഥ തേ ശ്രുതം സദാ സംസ്കാരയുക്താഃ പ്രഭവംതി സത്യഃ
അത്രിയുടെ പ്രിയയായ സത്യാ, സതിപതിവ്രതയായവൾ, ദേവതാരയെയും സ്വന്തം മക്കളാക്കി. സ്മരാ, നീ എപ്പോഴും കേട്ടിട്ടില്ലേ, ശീലമുള്ളവർക്ക് സത്യത്തിൽ വിജയം ലഭിക്കുമെന്ന്?
സാവിത്രീനാമ്നീ ദ്യുമത്സേനപുത്രീ നീതം പ്രിയം സാ പുനരാനിനായ । യമാദിഹൈവാശ്വപതേഃ സുപുത്രം സതീ ത്വമേവം പരിസംശ്രുതം ച
ദ്യുമത്സേനയുടെ മകൾ സാവിത്രി, തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്നു, വീണ്ടും അവനെ ജീവിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ, സതിയും അശ്വപതിയുടെ നല്ല മകനെ നൽകിയതും നീ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
അഗ്നേഃ ശിഖാം കഃ പരിസംസ്പൃശേദ്വൈ തരേദ്ധികഃ സാഗരമേവ മൂഢഃ । ഗലേ തു ബദ്ധാസു ശിലാം ഭുജാഭ്യാം കോ വാ സതീം വശ്യതി വീതരാഗാമ്
അഗ്നിയുടെ ജ്വാലയെ ആരാണ് സ്പർശിക്കാൻ കഴിയുക, ആരാണ് സമുദ്രം കടക്കാൻ കഴിയുക, ഭ്രമിച്ചവനേ? കഴുത്തിൽ കല്ല് കെട്ടി സ്വന്തം കൈകളാൽ ആരാണ് രാഗരഹിതയായ സതിയെ കീഴടക്കാൻ കഴിയുക?
ഉക്തേ തു വാക്യേ ബഹുനീതിയുക്തേ ഇംദ്രേണ കാമസ്യ സുശിക്ഷണാര്ഥമ് । ആകര്ണ്യ വാക്യം മകരധ്വജസ്തു ഉവാച ദേവേംദ്രമഥൈനമേവ
ഇന്ദ്രൻ കാമന്റെ നല്ല പഠനത്തിനായി പല ബുദ്ധിമതിയായ വാക്കുകളും പറഞ്ഞു. ആ വാക്കുകൾ കേട്ട മകരധ്വജൻ ഇന്ദ്രനോടു തന്നെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
കാമ ഉവാച- തവാതിദേശാദഹമാഗതോ വൈ ധൈര്യം സുഹൃത്ത്വം പുരുഷാര്ഥമേവ । ത്യക്ത്വാ തദര്ഥം പരിഭാഷസേ മാം നിഃസത്വരൂപം ബഹുഭീതിയുക്തമ്
കാമൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ കല്പനയാൽ ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു; ധൈര്യവും സൗഹൃദവും മനുഷ്യലക്ഷ്യവും ഉപേക്ഷിച്ചു. അതിനാലാണ് നീ എന്നെ ധൈര്യമില്ലാത്തവനായി, ഭയങ്ങൾ നിറഞ്ഞവനായി പരിഹസിക്കുന്നത്.
വ്യാബുദ്ധി യാസ്യാമി യദാ സുരേശസ്യാല്ലോകമധ്യേ മമ കീര്തിനാശഃ । ഊഢിംകരോമാനവിഹീന ഏവ സര്വേ വദിഷ്യംത്യനയാ ജിതം മാമ്
സുരേശാ, ഞാൻ മനസ്സിൽ ആശങ്കയോടെ പോകുമ്പോൾ, ജനങ്ങളിൽ എന്റെ പ്രശസ്തി നശിക്കും; ഞാൻ അപമാനിതനാകും, എല്ലാവരും ഈ സ്ത്രീ എന്നെ ജയിച്ചു എന്നു പറയും.
യേ വൈ ജിതാ ദേവഗണാശ്ച ദാനവാഃ പൂര്വം മുനീംദ്രാസ്തപസഃ പ്രയുക്താഃ । ഹാസ്യം കരിഷ്യംതി മമാപി സദ്യോ നാര്യാ ജിതോ മന്മഥ ഏഷ ഭീമഃ
മുമ്പ് ജയിച്ച ദേവന്മാരും ദാനവരും, തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന മഹർഷിമാരും, ഉടൻ തന്നെ എന്നെ പരിഹസിക്കും—ഭയങ്കരനായ മന്മഥൻ ഒരു സ്ത്രീയാൽ ജയിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന്.
തസ്മാത്പ്രയാസ്യാമി ത്വയൈവ സാര്ധമസ്യാ ബലം മാനമതഃ സുരേശ । തേജശ്ച ധൈര്യം പരിണാശയിഷ്യേ കസ്മാദ്ഭവാനത്ര ബിഭേതി ശക്ര
അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം പോകും, ദേവേന്ദ്രാ, അവളുടെ ശക്തിയും അഭിമാനവും നശിപ്പിക്കും; അവളുടെ തേജസ്സും ധൈര്യവും ഞാൻ ഇല്ലാതാക്കും. ശക്രാ, നീ എന്തിനാണ് ഇവിടെ ഭയപ്പെടുന്നത്?
സംബോധ്യ ചൈവം സ സുരാധിനാഥം ചാപം ഗൃഹീതം സശരം സുപുഷ്പമ് । ഉവാച ക്രീഡാം പുരതഃ സ്ഥിതാം താം വിധായ മായാം ഭവതീ പ്രയാതു
അങ്ങനെ ദേവന്മാരുടെ നാഥനോട് പറഞ്ഞ്, കാമൻ പൂക്കളും അമ്പുകളും സഹിതം വില്ലെടുത്തു. അവരുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന അവളോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ മായാജാലം നടത്തുക, ഭവതി, നീ പോവുക.'
വൈശ്യസ്യ ഭാര്യാം സുകലാം സുപുണ്യാം സത്യേസ്ഥിതാം ധര്മവിദാം ഗുണജ്ഞാമ് । ഇതോ ഹി ഗത്വാ കുരു കാര്യമുക്തം സാഹായ്യരൂപം ച പ്രിയേ സഖേ ശൃണു
വ്യാപാരിയുടെ ഭാര്യയായ സുകല, സദ്ഗുണമുള്ളവളും സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവളും ധർമ്മം അറിയുന്നവളും ആണ്. ഇവിടുനിന്ന് അവളിടത്തേക്ക് പോയി, നിർദേശിച്ച കാര്യങ്ങൾ സഹായമായി നിർവഹിക്കണം, പ്രിയ സഖാവേ, കേൾക്കൂ.
ക്രീഡാം സമാഭാഷ്യ തതോ മനോഭവസ്ത്വംതേ സ്ഥിതാം പ്രീതിമഥാഹ്വയത്പുനഃ । കാര്യം ഭവത്യാ മമകാര്യമുത്തമമേ താം സുസ്നേഹൈഃ പരിഭാവയത്വമ്
ക്രീഡയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞ ശേഷം, മനോഭവൻ അവിടെ നിന്നവളെ വീണ്ടും സ്നേഹത്തോടെ ക്ഷണിച്ചു. ഭവതിയുടെ ജോലി എന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യമായിരിക്കട്ടെ; അവളെ സ്നേഹപൂർവ്വം ആദരിക്കണം.
ഇംദ്രം ഹി ദൃഷ്ട്വാ സുകലാ യഥാ ഭവേത്സ്നേഹാനുഗാ ചാരുവിലോചനേയമ് । തൈസ്തൈഃ പ്രഭാവൈര്ഗുണവാക്യയുക്തൈര്നയസ്വ വശ്യം ച പ്രിയേ സഖേ ശൃണു
സുകലാ ഇന്ദ്രനെ കണ്ടപ്പോൾ എങ്ങനെ സ്നേഹപൂർവ്വം മനസ്സിൽ ആകർഷണം തോന്നുന്നുവോ, അതുപോലെ നീയും വിവിധ വഴികളും നല്ല വാക്കുകളും ഉപയോഗിച്ച് അവളെ നിന്റെ വശത്താക്കണം, പ്രിയസുഹൃത്തെ, കേൾക്കു.
ഭോ ഭോഃ സഖേ സാധയ ഗച്ഛ ശീഘ്രം മായാമയം നംദനരൂപയുക്തമ് । പുഷ്പോപയുക്തം ച ഫലപ്രധാനം ഘുഷ്ടം രുതൈഃ കോകിലഷട്പദാനാമ്
സുഹൃത്തെ, നീ ഈ കാര്യം പൂർത്തിയാക്കി ഉടൻ പോകണം. പൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടും പഴങ്ങൾ നിറഞ്ഞും കുയിലുകളും തേനീച്ചകളും ഗാനം പാടുന്ന അത്ഭുതകരമായ നന്ദനവനം പോലെയുള്ള രൂപം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട്.
ആഹൂയ വീരം മകരംദമേവ രസായനം സ്വാദുഗുണൈരുപേതമ് । സഹാനിലാദ്യൈര്നിജകര്മയുക്തൈഃ സംപ്രേഷയിത്വാ പുനരേവ കാമമ്
വീരനായ മകരനെ, അമൃതംപോലെയുള്ള മധുരത്വം ഉള്ളവനെ, കാറ്റും മറ്റു സഹകരണങ്ങളുമായി ചേർന്ന് വിളിച്ചു വരുത്തി, നിന്റെ ഇഷ്ടം വീണ്ടും അയക്കുക.
ഏവം സമാദിശ്യ മഹത്സസൈന്യം ത്രൈലോക്യസംമോഹകരം തു കാമഃ । ചക്രേ പ്രയാണം സുരരാജസാര്ധം സംമോഹനായൈവ മഹാസതീം താമ്
ഇങ്ങനെ തന്റെ മഹാസൈന്യത്തോട്, മൂന്ന് ലോകത്തെയും മോഹിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നവരോട് നിർദ്ദേശം നൽകി, കാമൻ ദേവരാജാവിനൊപ്പം ആ മഹാസതിയെ മോഹിപ്പിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ സുകലാചരിത്രേ പംചപംചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ വേനന്റെ കഥയിൽ സുകലയുടെ കഥയുമായി അമ്പത്തിയഞ്ചാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
വിഷ്ണുരുവാച- തസ്യാഃ സത്യവിനാശായ മന്മഥഃ സസുരാധിപഃ । പ്രസ്ഥിതഃ സുകലാം തര്ഹി സത്യോ ധര്മമഥാബ്രവീത്
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: അവളുടെ സത്യനാശത്തിനായി കാമനും ദേവരാജാവും ചേർന്ന് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, സത്യൻ ധർമ്മനോട് പറഞ്ഞു.
പശ്യ ധര്മ മഹാപ്രാജ്ഞ മന്മഥസ്യ വിചേഷ്ടിതമ് । തവാര്ഥമാത്മനശ്ചൈവ പുണ്യസ്യാപി മഹാത്മനഃ
മഹാപണ്ഡിതനായ ധർമ്മാ, കാമന്റെ പ്രവർത്തനം നോക്കു; അതെല്ലാം നിന്റെ കാര്യത്തിനും അവന്റേതിനും മഹാത്മാവായ പുണ്യവാനുടെയും ഭവനത്തിനും വേണ്ടിയാണ്.
വിസൃജാമി മഹാസ്ഥാനം വാസ്തുരൂപം സുഖോദയമ് । സത്യാഖ്യം ച സുപ്രിയാഖ്യം സുദേവാഖ്യം ഗൃഹോത്തമമ്
ഞാൻ വലിയ ഭവനം സൃഷ്ടിക്കുന്നു, സന്തോഷം നൽകുന്ന വാസസ്ഥലം, സത്യ, സുപ്രിയ, സുദേവ എന്നിങ്ങനെ പേരുള്ള ഉത്തമഗൃഹം.
തമേവ നാശയേദ്ഗത്വാ കാമ ഏഷ പ്രമത്തധീഃ । രിപുരൂപഃ സുദുഷ്ടാത്മാ അസ്മാകം ഹി ന സംശയഃ
അവനാണ് കാമൻ, ശ്രദ്ധയില്ലാത്ത മനസ്സുള്ളവൻ, അവിടെ ചെന്നു അതിനെ നശിപ്പിക്കും; അവൻ നമ്മുടെ ശത്രുവാണ്, ദുഷ്ടഹൃദയൻ, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
പതിസ്തപോധനോ വിപ്രഃ സുസതീ യാ പതിവ്രതാ । സുസത്യോ ഭൂപതിര്ധര്മമമഗേഹാനസംശയഃ
ഭർത്താവ് തപസ്സിൽ സമ്പന്നനായ ബ്രാഹ്മണൻ, ഭാര്യ സത്യസന്ധയായ പതിവ്രത, ഭൂപതി ധാർമ്മികൻ—ഇവരാണ് എന്റെ വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നവർ, സംശയമില്ല.
യത്രാഹം വൃദ്ധിസംപുഷ്ടസ്തത്ര വാസോ ഹി തേ ഭവേത് । തത്ര പുണ്യം സമായാതി ശ്രദ്ധയാ സഹ ക്രീഡതേ
എനിക്ക് വളർച്ചയും സമൃദ്ധിയും ഉണ്ടാകുന്നിടത്ത് തന്നെയാണ് നിന്റെ വാസവും; അവിടെ പുണ്യവും വിശ്വാസത്തോടൊപ്പം വന്നു സന്തോഷിക്കുന്നു.
ക്ഷമാ ശാംത്യാ സമായുക്താ ആയാതി മമ മംദിരമ് । യഥാ സത്യോ ദമശ്ചൈവ ദയാ സൌഹൃദമേവ ച
ക്ഷമയും ശാന്തിയും ചേർന്ന് എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നു; സത്യവും ദമവും ദയയും സൗഹൃദവും അവിടെയുണ്ട്.
പ്രജ്ഞായുക്തഃ സ നിര്ലോഭോ യത്രാഹം തത്ര സംസ്ഥിതഃ । ശുചിഃ സ്വഭാവസ്തത്രൈവ അമീ ച മമ ബാംധവാഃ
അവിടെ ജ്ഞാനവും ലാഭമില്ലായ്മയും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ അവിടെ വസിക്കുന്നു; അവിടെ ശുദ്ധത സ്വാഭാവികമാണ്, ഇവരാണ് എന്റെ ബന്ധുക്കൾ.
അസ്തേയമപ്യഹിംസാ ച തിതിക്ഷാ വൃദ്ധിരേവ ച । മമ ഗേഹേ സമായാതാ ധന്യതാം ശൃണു ധര്മരാട്
ചോരയെടുക്കാതിരിക്കുക, അഹിംസ, ക്ഷമ, വളർച്ച—ഇവയെല്ലാം എന്റെ വീട്ടിൽ എത്തുന്നു; ധർമ്മരാജാ, ഈ ഭാഗ്യം കേൾക്കു.
ഗുരൂണാം ചാപി ശുശ്രൂഷാ വിഷ്ണുര്ലക്ഷ്മ്യാ സമാവൃതഃ । മദ്ഗേഹം തു സമായാംതി ദേവാശ്ചാഗ്നിപുരോഗമാഃ
മുതിർന്നവരെ സേവിക്കുകയും, ലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം വിഷ്ണുവും, അഗ്നിയെ മുൻനിർത്തി ദേവന്മാരും എന്റെ വീട്ടിൽ എത്തുന്നു.
മോക്ഷമാര്ഗം പ്രകാശേദ്യോ ജ്ഞാനോദീപ്ത്യാ സമന്വിതഃ । ഏതൈഃ സാര്ധം വസാമ്യേവ സതീഷു ധര്മവത്സു ച
മോക്ഷമാർഗ്ഗം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന, ജ്ഞാനപ്രകാശം ഉള്ളവൻ, സതികളും ധാർമ്മികരും കൂടെ, അവൻ എന്റെ കൂടെ വസിക്കുന്നു.
സാധുഷ്വേതേഷു സര്വേഷു ഗൃഹരൂപേഷു മേ സദാ । ഉക്തേനാപി കുടുംബേന വസാമ്യേവ ത്വയാ സഹ
സകല സത്പുരുഷന്മാരുടെയും രൂപമായ വീടുകളിൽ ഞാൻ എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു; മുമ്പ് പറഞ്ഞ കുടുംബത്തോടും കൂടെ ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ വസിക്കുന്നു.
സസത്വാഃ സാധുരൂപാസ്തേ വേധസാ മേ ഗൃഹീകൃതാഃ । സംചരാമി മഹാഭാഗ സ്വച്ഛംദേന ച ലീലയാ
സത്വം നിറഞ്ഞ സത്പുരുഷന്മാരെ സ്രഷ്ടാവ് എന്റെ വീട്ടിൽ സ്ഥാപിച്ചു; മഹാഭാഗവ, ഞാൻ അവരോടൊപ്പം സ്വേച്ഛയോടെ സന്തോഷത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.