രൂപയൌവനസംപന്നാ ദിവ്യമാലാവിഭൂഷിതാ । ദിവ്യദേഹാ ച സംഭൂതാ തേജോജ്വാലാസമാവൃതാ
അവൾ അത്യന്തം സുന്ദരിയും യുവതിയും ആയിരുന്നു; ദിവ്യമായ മാലകളും അലങ്കാരങ്ങളും ധരിച്ച്, ദിവ്യമായ ശരീരത്തിൽ തേജസ്സിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ മുളച്ചു നിന്നു.
സര്വഭൂഷണശോഭാഢ്യാ നാനാരത്നൈശ്ച ശോഭിതാ । സംജാതാ ദിവ്യരൂപാ സാ ദിവ്യഗംധാനുലേപനാ
എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളുടെയും ഭംഗിയാൽ സമൃദ്ധയായ്, വിവിധ രത്നങ്ങളാൽ ചമച്ചവളായി, ദിവ്യരൂപത്തിൽ ദിവ്യസുഗന്ധം പുരട്ടിയവളായി അവൾ ഉദിച്ചുവന്നു.
ദിവ്യം വിമാനമാരൂഢാ അംതരിക്ഷം ഗതാ സതീ । താമുവാച തതോ രാജ്ഞീം പ്രണതാനതകംധരാ
ദിവ്യമായ വിമാനം കയറി ആ സ്ത്രീ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു; പിന്നെ തല താഴ്ത്തി വന്ദിച്ച് രാജ്ഞിയെ അവൾ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
സ്വസ്ത്യസ്തു തേ മഹാഭാഗേ പ്രസാദാത്തവ സുംദരി । വ്രജാമി പാതകാന്മുക്താ സ്വര്ഗം പുണ്യതമം ശുഭമ്
"നിനക്കു ആശംസകൾ, മഹാഭാഗ്യവതിയേ! നിന്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതയായി, ഏറ്റവും പുണ്യമായ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു."
പ്രണമ്യൈവം ഗതാ സ്വര്ഗം സുദേവാ ശൃണു സത്തമ । ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം സുകലായാ നിവേദിതമ്
ഇങ്ങനെ വന്ദിച്ച് സുദേവാ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി. മഹാനുഭാവനേ, സുകലയാൽ പറഞ്ഞതുപോലെ എല്ലാം ഞാൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ സുകലാചരിത്രേ സുദേവാസ്വര്ഗാരോഹണംനാമ ദ്വിപംചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇതോടെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ വേനോപ്പാഖ്യാനത്തിൽ സുകലയുടെ കഥയിൽ 'സുദേവയുടെ സ്വർഗാരോഹണം' എന്ന അദ്ധ്യായം അമ്പതിരണ്ടാമത് സമാപിക്കുന്നു.
സുകലോവാച- ഏവം ധര്മം ശ്രുതം പൂര്വം പുരാണേഷു തദാ മയാ । പതിഹീനാ കഥം ഭോഗം കരിഷ്യേ പാപനിശ്ചയാ
സുകല പറഞ്ഞു: "പണ്ടു ഞാൻ പുരാണങ്ങളിൽ ഈ ധർമ്മം കേട്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ ഭർത്താവില്ലാതെ, പാപിനിയായ ഞാൻ എങ്ങനെ ആനന്ദം അനുഭവിക്കും?"
കാംതേന തു വിനാ തേന ജീവം കായേ ന ധാരയേ । വിഷ്ണുരുവാച- ഏവമുക്ത്വാ പരം ധര്മം പതിവ്രതമനുത്തമമ്
"എന്റെ പ്രിയഭർത്താവില്ലാതെ ഈ ശരീരത്തിൽ ജീവൻ നിലനിർത്താൻ എനിക്കാവില്ല." വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൾ ഭർത്താവിനോടുള്ള പരമോന്നത വിശ്വാസം അനുസരിച്ചു.
താസ്തു സഖ്യോ വരാ നാര്യോ ഹര്ഷേണ മഹതാന്വിതാഃ । ശ്രുത്വാ ധര്മം പരം പുണ്യം നാരീണാം ഗതിദായകമ്
അവളുടെ സുഖസഹോദരിമാർ, അത്യുത്തമ സ്ത്രീകൾ, വലിയ സന്തോഷത്തോടെ, സ്ത്രീകൾക്ക് പരമഗതി നൽകുന്ന ഈ മഹത്തായ പുണ്യധർമ്മം കേട്ടപ്പോൾ,
സ്തുവംതി താം മഹാഭാഗാം സുകലാം ധര്മവത്സലാമ് । ബ്രാഹ്മണാശ്ച സുരാഃ സര്വേ പുണ്യസ്ത്രിയോ നരോത്തമ
അവൾക്ക് ധർമ്മത്തിൽ പ്രിയംകാണുന്ന മഹാഭാഗ്യവതിയായ സുകലയെ അവർ സ്തുതിച്ചു; ബ്രാഹ്മണന്മാരും ദേവന്മാരും എല്ലാ പുണ്യവതികളും, മഹാനുഭാവാ,
തസ്യാ ധ്യാനം പ്രകുര്വംതി പതികാമപ്രഭാവതഃ । അത്യര്ഥം ദൃഢതാമിംദ്ര സുഃവിചിംത്യ സുരേശ്വരഃ
ഭർത്താവിനോടുള്ള അത്യന്തം ആഗ്രഹം കൊണ്ടുള്ള അവളുടെ സ്ഥിരതയെ ഓർത്ത് അവർ അവളെ ധ്യാനിച്ചു; ദേവേന്ദ്രൻ അവളുടെ അതിശയകരമായ ദൃഢതയെ ആലോചിച്ചു.
സുകലായാഃ പരം ഭാവം സുവിചാര്യാമരേശ്വരഃ । ചാലയേ ധൈര്യമസ്യാശ്ച പതിസ്നേഹം ന സംശയഃ
അമരേശ്വരൻ സുകലയുടെ പരമഭാവം ആലോചിച്ച്, അവളുടെ ധൈര്യവും ഭർത്താവിനോടുള്ള സ്നേഹവും പരീക്ഷിക്കണമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു; അതിൽ സംശയമില്ല.
സസ്മാര മന്മഥം ദേവം ത്വരമാണഃ സുരാധിപഃ । പുഷ്പചാപം സ സംഗൃഹ്യ മീനകേതുഃ സമാഗതഃ
ശീഘ്രം ദേവരാജാവ് മന്മഥനെ ഓർത്തു; പുഷ്പവില്ലേന്തിയ മീനാകേതു അവിടെ എത്തി.
പ്രിയയാ ച തയാ യുക്തോ രത്യാ ദൃഷ്ടമഹാബലഃ । ബദ്ധാംജലിപുടോ ഭൂത്വാ സഹസ്രാക്ഷമുവാച സഃ
പ്രിയയായ രതിയോടൊപ്പം, മഹാബലശാലിയായ അവൻ പ്രത്യക്ഷമായി; കയ്യുകൾ കൂപ്പി, ആയിരം കണ്ണുള്ളവനോടു അവൻ പറഞ്ഞു.
കസ്മാദഹം ത്വയാ നാഥ അധുനാ സംസ്മൃതോ വിഭോ । ആദേശോ ദീയതാം മേദ്യ സര്വഭാവേന മാനദ
"പ്രഭോ, ഇപ്പോൾ എന്തിനാണ് നീ എന്നെ ഓർത്തത്? ദയവായി കല്പന ചെയ്യൂ, ഞാൻ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ അതിന് അനുസരിക്കും."
ഇംദ്ര ഉവാച- സുകലേയം മഹാഭാഗാ പതിവ്രതപരായണാ । ശൃണുഷ്വ കാമദേവ ത്വം കുരു സാഹായ്യമുത്തമമ്
ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: "ഈ സുകല മഹാഭാഗ്യവതിയും ഭർത്താവിനോടുള്ള വിശ്വാസത്തിൽ അചഞ്ചലയും ആണ്. കാമദേവാ, നീ കേൾക്കൂ, ഏറ്റവും ഉത്തമമായ സഹായം ചെയ്യണം."
നിഷ്കര്ഷയ മഹാഭാഗാം സുകലാം പുണ്യമംഗലാമ് । തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ ശക്രസ്യ തമഥാബ്രവീത്
"പുണ്യവും മംഗളവും നിറഞ്ഞ സുകലയെ നീ ആകർഷിക്കണം." ശക്രന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഏവമസ്തു സഹസ്രാക്ഷ കരിഷ്യാമി ന സംശയഃ । സാഹായ്യം ദേവദേവേശ തവ കൌതുകകാരണാത്
"അങ്ങനെയാകട്ടെ, ആയിരം കണ്ണുള്ളവനേ; ഞാൻ സംശയമില്ലാതെ ഇത് ചെയ്യും. ദേവദേവനായ നിന്റെ ആനന്ദത്തിനായി ഞാൻ സഹായം ചെയ്യും."
ഏവമുക്ത്വാ മഹാതേജാഃ കംദര്പോ മുനിദുര്ജയഃ । ദേവാഞ്ജേതും സമര്ഥോഽഹം സമുനീനൃഷിസത്തമാന്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹത്തായ തേജസ്സുള്ള കാമദേവൻ, മുനിമാരാൽ ജയിക്കാനാവാത്തവൻ, 'ദേവന്മാരെയും മഹാനായ മുനിമാരെയും ഞാൻ ജയിക്കാൻ കഴിയും' എന്നു പറഞ്ഞു.
കിം പുനഃ കാമിനീം ദേവ യസ്യാ അംഗേ ന വൈ ബലമ് । കാമിനീനാമഹം ദേവ അംഗേഷു നിവസാമ്യഹമ്
അപ്പൊ, ദേവനേ, ശരീരത്തിൽ ശക്തി ഇല്ലാത്ത സ്ത്രീയെ ജയിക്കുന്നത് എളുപ്പമല്ലേ? ദേവനേ, ഞാൻ സ്ത്രീകളുടെ ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും വസിക്കുന്നു.
ഭാലേ കുചേഷു നേത്രേഷു കചാഗ്രേഷു ച സര്വദാ । നാഭൌ കട്യാം പൃഷ്ഠദേശേ ജഘനേ യോനിമംഡലേ
നിത്യവും ഞാൻ സ്ത്രീകളുടെ നെറ്റിയിൽ, മുലകുപ്പികളിൽ, കണ്ണുകളിൽ, മുടിയുടെ അറ്റങ്ങളിൽ, നാഭിയിൽ, അരയിൽ, പിൻഭാഗത്ത്, കമരത്തിൽ, യോനിഭാഗത്തിലും വസിക്കുന്നു.
അധരേ ദംതഭാഗേഷു കക്ഷായാം ഹി ന സംശയഃ । അംഗേഷ്വേവം പ്രത്യംഗേഷു സര്വത്ര നിവസാമ്യഹമ്
തൊണ്ടയിൽ, പല്ലിന്റെ അടിയിൽ, കക്ഷിയിൽ—ഇതിൽ സംശയമില്ല; ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും, ഉപഭാഗങ്ങളിലും ഞാൻ എല്ലായിടത്തും വസിക്കുന്നു.
നാരീ മമ ഗൃഹം ദേവ സദാ തത്ര വസാമ്യഹമ് । തത്രസ്ഥഃ പുരുഷാന്സര്വാന്മാരയാമി ന സംശയഃ
സ്ത്രീയാണ് എന്റെ വാസസ്ഥലം, ദേവനേ; ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും അവിടെ തന്നെ വസിക്കുന്നു. അവിടെ വസിക്കുന്നപ്പോൾ, ഞാൻ എല്ലാവരെയും നശിപ്പിക്കുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
സ്വഭാവേനാബലാദേവ സംതപ്താ മമ മാര്ഗണൈഃ । പിതരം മാതരം ദൃഷ്ട്വാ അന്യം സ്വജനബാംധവമ്
സ്വഭാവത്താൽ തന്നെ, ശക്തിയില്ലായ്മ മൂലം, എന്റെ അമ്പുകൾ കൊണ്ടു ദഹിച്ചുപോകുമ്പോൾ, അച്ഛനെയും അമ്മയെയും അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും ബന്ധുവിനെയും കണ്ടാൽ,
സുരൂപം സഗുണം ദേവ മമ ബാണാ ഹതാ സതീ । ചലതേ നാത്ര സംദേഹോ വിപാകം നൈവ ചിംതയേത്
അവൻ സുന്ദരനും ഗുണവാനുമായിരുന്നാൽ, എന്റെ അമ്പുകൾ കൊണ്ടു തകർത്താൽ, അവൾ മനസ്സിൽ 흔ുക്കപ്പെടും—ഇതിൽ സംശയമില്ല; ഫലത്തെക്കുറിച്ച് അവൾ ചിന്തിക്കാറില്ല.
യോനിഃ സ്പംദേത നാരീണാം സ്തനാഗ്രൌ ച സുരേശ്വര । നാസ്തി ധൈര്യം സുരേശാന സുകലാം നാശയാമ്യഹമ്
സ്ത്രീകളുടെ ഗർഭഭാഗവും മുലകുപ്പികളും കുലുക്കപ്പെടുന്നു, ദേവന്മാരുടെ നാഥാ; അവർക്കു സ്ഥിരതയില്ല, ദേവനാഥാ; ഞാൻ നല്ലവരെയും നശിപ്പിക്കുന്നു.
ഇംദ്ര ഉവാച- പുരുഷോഹം ഭവിഷ്യാമി രൂപവാന്ഗുണവാന്ധനീ । കൌതുകാര്ഥമിമാം നാരീം ചാലയാമി മനോഭവ
ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ സുന്ദരനും ഗുണവാനുമായ, ധനികനായ പുരുഷനാവും; കൗതുകത്തിനായി, മനോഭവനേ, ഞാൻ ഈ സ്ത്രീയെ മനസ്സിൽ കലക്കാം.
നൈവ കാമാന്ന സംത്രാസാന്ന വാ ലോഭാന്ന കാരണാത് । ന വൈ മോഹാന്ന വൈ ക്രോധാത്സത്യം സത്യം രതിപ്രിയ
ആഗ്രഹം കൊണ്ടല്ല, ഭയം കൊണ്ടല്ല, ലോഭം കൊണ്ടല്ല, മറ്റേതെങ്കിലും കാരണമില്ല; മോഹം കൊണ്ടല്ല, കോപം കൊണ്ടുമല്ല—ഇതെല്ലാം സത്യം, സത്യം, രതിപ്രിയാ.
കഥം മേ ദൃശ്യതേ തസ്യാ മഹത്സത്യം പതിവ്രതമ് । നിഷ്കര്ഷിഷ്യ ഇതോ ഗത്വാ ഭവന്മോഹോത്ര കാരണമ്
അവളുടെ മഹത്തായ സതീധർമ്മം എങ്ങനെ ഞാൻ കാണും? അവിടെ ചെന്നു ഞാൻ അതു പുറത്തെടുക്കും, കാരണം നിന്റെ മോഹമാണ് ഇവിടെ കാര്യം.
ഏവം കാമം ച സംദിശ്യ ജഗാമ സുരരാട്സ്വയമ് । ആത്മവികൃതിസംഭൂതോ രൂപവാന്ഗുണവാന്സ്വയമ്
ഇങ്ങനെ കാമദേവനോട് പറഞ്ഞ്, ദേവന്മാരുടെ രാജാവായ ഇന്ദ്രൻ, താനായി രൂപം മാറ്റി, സുന്ദരനും ഗുണവാനുമായവനായി അവിടെ പോയി.