പീഡായുക്തേഷു തീവ്രേഷു തേനൈവാപി മഹാത്മനാ । കരപത്രൈഃ പാടിതാഹം ശക്തിഭിസ്താഡിതാ ഭൃശമ്
അതീവ വേദനയുള്ള നരകങ്ങളിൽ, ആ മഹാത്മാവ് തന്നെ എന്നെ കശേരികളാൽ കീറുകയും, കുന്തങ്ങളാൽ വീണ്ടും വീണ്ടും അടിക്കുകയും ചെയ്തു.
അന്യേഷ്വേവ നരകേഷു പാതിതാ നൃപനംദിനി । യോനിഗര്തേഷു ക്ഷിപ്താസ്മി പതിതാ ദുഃഖസംകടേ
മറ്റു നരകങ്ങളിലും, രാജകുമാരിയേ, എന്നെ ഗർഭകുഴികളിൽ എറിഞ്ഞു, അതികഠിനമായ ദു:ഖത്തിൽ ഞാൻ വീണു.
ധര്മരാജേന തേനാഹം നരകേഷു നിപാതിതാ । വല്ഗുനീയോനിമാസാദ്യ ഭുക്തം ദുഃഖം സുദാരുണമ്
ധർമ്മരാജാവിന്റെ വിധിയാൽ ഞാൻ നരകങ്ങളിൽ തള്ളപ്പെട്ടു; പിന്നെ ഒരു താഴ്ന്ന ജന്മം പ്രാപിച്ച് അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ദു:ഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു.
ഗതാഹം ക്രൌഷ്ടുകീം യോനിം ശുനീയോനിം പുനര്ഗതാ । സകുക്കുടീം ച മാര്ജാരീമാഖുയോനിം ഗതാ ഹ്യഹമ്
ഞാൻ കുരുവിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ചു, പിന്നെ നായയുടെ ഗർഭത്തിൽ വീണ്ടും ജനിച്ചു; കോഴി, പൂച്ച, എലിയുടെ ഗർഭം എന്നിവയിലും ഞാൻ പ്രവേശിച്ചു.
ഏവം യോനിവിശേഷേഷു പാപയോനിഷു തേന ച । ക്ഷിപ്താസ്മി ധര്മരാജേന പീഡിതാ സര്വയോനിഷു
ഇങ്ങനെ വിവിധ പാപജന്മങ്ങളിൽ ധർമ്മരാജാവിന്റെ വിധിയാൽ ഞാൻ തള്ളപ്പെട്ടു, എല്ലാ ജന്മങ്ങളിലും കഠിനമായി പീഡിക്കപ്പെട്ടു.
തേനൈവാഹം കൃതാ ഭൂമൌ ശൂകരീ നൃപനംദിനി । തവഹസ്തേ മഹാഭാഗേ സംതി തീര്ഥാന്യനേകശഃ
അവന്റെ കർമ്മഫലമായി ഭൂമിയിൽ ഞാൻ പന്നിയായി ജനിച്ചു, രാജകുമാരിയേ, നിന്റെ കൈകളിൽ അനേകം തീർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ട്.
തേനോദകേന സിക്താസ്മി ത്വയൈവ വരവര്ണിനി । മമ പാപം ഗതം ദേവി പ്രസാദാത്തവ സുംദരി
അവിടെ നിന്നുള്ള വെള്ളം കൊണ്ടു നീ എന്നെ ചൊരിഞ്ഞപ്പോൾ, മനോഹരവദനേ, എന്റെ പാപം നിന്റെ കൃപയാൽ അകന്നു.
തവൈവ തേജഃപുണ്യേന ജാതം ജ്ഞാനം വരാനനേ । ഇദാനീം മാമുദ്ധരസ്വ പതിതാം നരകസംകടേ
നിന്റെ തേജസ്സും പുണ്യഫലവും കൊണ്ടു എനിക്ക് ജ്ഞാനം ലഭിച്ചു, മനോഹരമുഖിയേ; ഇപ്പോൾ, നരകവേദനയിൽ വീണിരിക്കുന്ന എന്നെ നീ രക്ഷിക്കണം.
യദാ നോദ്ധരസേ ദേവി പുനര്യാസ്യാമി ദാരുണമ് । നരകം ച മഹാഭാഗേ ത്രാഹി മാം ദുഃഖഭാഗിനീമ്
നീ എന്നെ രക്ഷിക്കാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ദാരുണമായ നരകത്തിലേക്ക് ഞാൻ വീണ്ടും പോകും; മഹാഭാഗേ, ദു:ഖം അനുഭവിക്കുന്ന എന്നെ രക്ഷിക്കണം.
ഗതാഹം പാപഭാവേന ദീനാഹം ച നിരാശ്രയാ । സുദേവോവാച- കിം കൃതം ഹി മയാ ഭദ്രേ സുകൃതം പുണ്യസംഭവമ്
പാപഫലത്താൽ ഞാൻ വീണുപോയി, ദു:ഖിതയും ആശ്രയമില്ലാത്തവളുമാണ്. സുദേവൻ പറഞ്ഞു: ഭദ്രേ, പുണ്യഫലമായ നല്ല പ്രവൃത്തി ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് പറയൂ.
യേനാഹമുദ്ധരേ ത്വാം വൈ തന്മേ ത്വം വദ സാംപ്രതമ് । ശൂകര്യുവാച- അയം രാജാ മഹാഭാഗ ഇക്ഷ്വാകുര്മനുനംദനഃ
എന്ത് വഴി ഞാൻ നിന്നെ രക്ഷിക്കാമെന്നു പറയൂ. പന്നി പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗേ, ഈ രാജാവ് ഇക്ഷ്വാകുവിന്റെ വംശജനാണ്.
വിഷ്ണുരേഷ മഹാപ്രാജ്ഞോ ഭവതീ ശ്രീര്ഹി നാന്യഥാ । പതിവ്രതാ മഹാഭാഗാ പതിവ്രതപരായണാ
ഇവൻ മഹാപണ്ഡിതനായ വിഷ്ണുവാണ്; ഭവതി സത്യത്തിൽ ശ്രീദേവിയാണ്, മറ്റൊന്നുമല്ല. മഹാഭാഗേ, നീ ഭർത്താവിനോടു വിശുദ്ധമായ ഭക്തിയുള്ളവളാണ്.
ത്വം സതീ സര്വദാ ഭദ്രേ സര്വതീര്ഥമയീ പ്രിയാ । ദേവി സര്വമയീ നിത്യം സര്വദേവമയീ സദാ
നീ എപ്പോഴും സതിയായും, പ്രിയയായും, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളുടെയും സാക്ഷാത്കാരമായും നിലകൊള്ളുന്നു; ദേവി, നീ എല്ലായ്പ്പോഴും സർവ്വത്വവും, എല്ലാ ദേവതകളുടെയും സാക്ഷാത്കാരവുമാണ്.
മഹാപതിവ്രതാ ലോക ഏകാ ത്വം നൃപതേഃ പ്രിയാ । യയാ ശുശ്രൂഷിതോ ഭര്താ ഭവത്യാ ഹി അഹര്നിശമ്
ലോകത്ത് മഹാപതിവ്രതയായ ഒരേയൊരു സ്ത്രീ നീയാണു, രാജാവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളും; ഭർത്താവിനെ നീ പകലും രാത്രിയും സേവിച്ചു.
ഏകസ്യ ദിവസസ്യാപി പുണ്യം ദേഹി വരാനനേ । പതി ശുശ്രൂഷിതസ്യാപി യദി മേ കുരുഷേ പ്രിയമ്
മനോഹരമുഖിയേ, ഭർത്താവിനെ സേവിച്ച ഒരു ദിവസത്തെ പുണ്യഫലമെങ്കിലും എന്നെ ദയവായി തരിക; നീ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ.
മമ മാതാ പിതാ ത്വം വൈ ത്വം മേ ഗുരുഃ സനാതനഃ । അഹം പാപാ ദുരാചാരാ അസത്യാ ജ്ഞാനവര്ജിതാ
നീ എന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും, എന്നേക്കും ഗുരുവുമാണ്; ഞാൻ പാപിനിയും ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ളവളും, അസത്യവാദിനിയും ജ്ഞാനരഹിതയുമാണ്.
മാമുദ്ധര മഹാഭാഗേ ഭീതാഹം യമതാഡനൈഃ । സുകലോവാച- ഏവം ശ്രുത്വാ തയാ പ്രോക്തം സമാലോക്യ നൃപം തദാ
മഹാഭാഗേ, യമന്റെ ശിക്ഷകൾ ഭയന്ന് ഞാൻ വിറയുന്നു, എന്നെ രക്ഷിക്കണം. സുകലൻ പറഞ്ഞു: അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട ശേഷം അവൾ രാജാവിനെ നോക്കി.
കിം കരോമി മഹാരാജ ഏഷാ കിം വദതേ പശുഃ । ഇക്ഷ്വാകുരുവാച- ഏനാം ദുഃഖാം വരാകീം വൈ പാപയോനിം ഗതാം ശുഭേ
മഹാരാജാവേ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? ഈ മൃഗം എന്താണ് പറയുന്നത്? ഇക്ഷ്വാകു പറഞ്ഞു: ഈ ദു:ഖിതയും ദാരിദ്ര്യപീഡിതയും പാപജന്മം പ്രാപിച്ചവളെ, ഭദ്രേ—
സമുദ്ധരസ്വ പുണ്യൈസ്ത്വം മഹച്ഛ്രേയോ ഭവിഷ്യതി । ഏവമുക്താ വരാ നാരീ സുദേവാ ചാരുമംഗലാ
നിന്റെ പുണ്യഫലങ്ങൾകൊണ്ട് അവളെ രക്ഷിക്കണം; അതിലൂടെ വലിയ ശ്രേയസ് ഉണ്ടാകും. ഇങ്ങനെ രാജാവ് പറഞ്ഞപ്പോൾ, മനോഹരവും മംഗളവും ഉള്ള സുദേവ എന്ന മഹാഭാഗയുള്ള സ്ത്രീ—
ഉവാചൈകാബ്ദപുണ്യം തേ മയാ ദത്തം വരാനനേ । ഏവമുക്തേന വാക്യേന തയാ ദേവ്യാ ഹി തത്ക്ഷണാത്
'ഒരു വർഷം നീ നേടിയ പുണ്യഫലം ഞാൻ നിന്നെക്കായി കൊടുക്കുന്നു, മനോഹരമുഖിയേ,' എന്നു പറഞ്ഞു. ദേവി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ വാക്ക് കേട്ട ഉടൻ തന്നെ—
രൂപയൌവനസംപന്നാ ദിവ്യമാലാവിഭൂഷിതാ । ദിവ്യദേഹാ ച സംഭൂതാ തേജോജ്വാലാസമാവൃതാ
അവൾ അത്യന്തം സുന്ദരിയും യുവതിയും ആയിരുന്നു; ദിവ്യമായ മാലകളും അലങ്കാരങ്ങളും ധരിച്ച്, ദിവ്യമായ ശരീരത്തിൽ തേജസ്സിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ മുളച്ചു നിന്നു.
സര്വഭൂഷണശോഭാഢ്യാ നാനാരത്നൈശ്ച ശോഭിതാ । സംജാതാ ദിവ്യരൂപാ സാ ദിവ്യഗംധാനുലേപനാ
എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളുടെയും ഭംഗിയാൽ സമൃദ്ധയായ്, വിവിധ രത്നങ്ങളാൽ ചമച്ചവളായി, ദിവ്യരൂപത്തിൽ ദിവ്യസുഗന്ധം പുരട്ടിയവളായി അവൾ ഉദിച്ചുവന്നു.
ദിവ്യം വിമാനമാരൂഢാ അംതരിക്ഷം ഗതാ സതീ । താമുവാച തതോ രാജ്ഞീം പ്രണതാനതകംധരാ
ദിവ്യമായ വിമാനം കയറി ആ സ്ത്രീ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു; പിന്നെ തല താഴ്ത്തി വന്ദിച്ച് രാജ്ഞിയെ അവൾ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
സ്വസ്ത്യസ്തു തേ മഹാഭാഗേ പ്രസാദാത്തവ സുംദരി । വ്രജാമി പാതകാന്മുക്താ സ്വര്ഗം പുണ്യതമം ശുഭമ്
"നിനക്കു ആശംസകൾ, മഹാഭാഗ്യവതിയേ! നിന്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതയായി, ഏറ്റവും പുണ്യമായ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു."
പ്രണമ്യൈവം ഗതാ സ്വര്ഗം സുദേവാ ശൃണു സത്തമ । ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം സുകലായാ നിവേദിതമ്
ഇങ്ങനെ വന്ദിച്ച് സുദേവാ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി. മഹാനുഭാവനേ, സുകലയാൽ പറഞ്ഞതുപോലെ എല്ലാം ഞാൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ സുകലാചരിത്രേ സുദേവാസ്വര്ഗാരോഹണംനാമ ദ്വിപംചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇതോടെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ വേനോപ്പാഖ്യാനത്തിൽ സുകലയുടെ കഥയിൽ 'സുദേവയുടെ സ്വർഗാരോഹണം' എന്ന അദ്ധ്യായം അമ്പതിരണ്ടാമത് സമാപിക്കുന്നു.
സുകലോവാച- ഏവം ധര്മം ശ്രുതം പൂര്വം പുരാണേഷു തദാ മയാ । പതിഹീനാ കഥം ഭോഗം കരിഷ്യേ പാപനിശ്ചയാ
സുകല പറഞ്ഞു: "പണ്ടു ഞാൻ പുരാണങ്ങളിൽ ഈ ധർമ്മം കേട്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ ഭർത്താവില്ലാതെ, പാപിനിയായ ഞാൻ എങ്ങനെ ആനന്ദം അനുഭവിക്കും?"
കാംതേന തു വിനാ തേന ജീവം കായേ ന ധാരയേ । വിഷ്ണുരുവാച- ഏവമുക്ത്വാ പരം ധര്മം പതിവ്രതമനുത്തമമ്
"എന്റെ പ്രിയഭർത്താവില്ലാതെ ഈ ശരീരത്തിൽ ജീവൻ നിലനിർത്താൻ എനിക്കാവില്ല." വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൾ ഭർത്താവിനോടുള്ള പരമോന്നത വിശ്വാസം അനുസരിച്ചു.
താസ്തു സഖ്യോ വരാ നാര്യോ ഹര്ഷേണ മഹതാന്വിതാഃ । ശ്രുത്വാ ധര്മം പരം പുണ്യം നാരീണാം ഗതിദായകമ്
അവളുടെ സുഖസഹോദരിമാർ, അത്യുത്തമ സ്ത്രീകൾ, വലിയ സന്തോഷത്തോടെ, സ്ത്രീകൾക്ക് പരമഗതി നൽകുന്ന ഈ മഹത്തായ പുണ്യധർമ്മം കേട്ടപ്പോൾ,
സ്തുവംതി താം മഹാഭാഗാം സുകലാം ധര്മവത്സലാമ് । ബ്രാഹ്മണാശ്ച സുരാഃ സര്വേ പുണ്യസ്ത്രിയോ നരോത്തമ
അവൾക്ക് ധർമ്മത്തിൽ പ്രിയംകാണുന്ന മഹാഭാഗ്യവതിയായ സുകലയെ അവർ സ്തുതിച്ചു; ബ്രാഹ്മണന്മാരും ദേവന്മാരും എല്ലാ പുണ്യവതികളും, മഹാനുഭാവാ,