സത്യകേതുശ്ച രാജേംദ്രഃ സസ്മാര സ പദ്മാവതീമ് । സ്വസുതാം താം മഹാഭാഗോ മാതാ തസ്യാഃ സുദുഃഖിതാ
സത്യകേതു രാജാവ് തന്റെ പുത്രിയായ മഹാഭാഗ്യശാലിയായ പത്മാവതിയെ ഓർത്തു; അവളുടെ അമ്മ അതീവ ദുഃഖിതയായി.
സ ദൂതാന്പ്രേഷയാമാസ വൈദര്ഭോ മഥുരാം പ്രതി । ഉഗ്രസേനം നൃവീരേംദ്രം സാദരേണ ദ്വിജോത്തമ
വിദർഭരാജാവ് ആദരപൂർവ്വം ദൂതന്മാരെ മഥുരയിലേക്കും വീരനായ ഉഗ്രസേന രാജാവിനോടും അയച്ചു.
ഉഗ്രസേനം മഹാരാജം സ ദൂതോ വാക്യമബ്രവീത് । വിദര്ഭാധിപതിര്വീരോ ഭക്ത്യാ സ്നേഹേന നംദയന്
ദൂതൻ മഹാരാജാവായ ഉഗ്രസേനനോടു പറഞ്ഞു: 'വിദർഭരാജാവ് ഭക്തിയോടും സ്നേഹത്തോടും കൂടി ആശംസകൾ അയയ്ക്കുന്നു.'
ആത്മനഃ കുശലം ബ്രൂതേ ഭവതാം പരിപൃച്ഛതി । സത്യകേതുര്മഹാരാജ ത്വാമേവം പരിപൃഷ്ടവാന്
'സ്വന്തം ക്ഷേമം അറിയിക്കുന്നു, നിങ്ങളുടെ ക്ഷേമവും ചോദിക്കുന്നു; മഹാരാജാവായ സത്യകേതു ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു.'
ദര്ശനായ പ്രേഷയസ്വ സുതാം പദ്മാവതീം മമ । യദി ത്വം മന്യസേ നാഥ പ്രീതിസ്നേഹം ഹിതസ്യ ച
'സ്വന്തം മകൾ പത്മാവതിയെ സന്ദർശനത്തിനായി അയക്കണമെന്നു ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു, ഭവാൻ ഉചിതമെന്ന് കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, സ്നേഹത്തിനും പ്രീതിക്കും ഹിതത്തിനും വേണ്ടി.'
പ്രേഷയസ്വ മഹാഭാഗാം പ്രിയാം പ്രീതികരാം തവ । ഔത്കണ്ഠ്യേന മഹാരാജ സ സോത്കംഠേന വര്തതേ
'മഹാഭാഗ്യശാലിയായ, പ്രിയയും സന്തോഷം നൽകുന്നവളായ അവളെ അയക്കണം; മഹാരാജാവ് അതീവ ആകാംക്ഷയോടും ആഗ്രഹത്തോടും കൂടി കാത്തിരിക്കുന്നു.'
സമാകര്ണ്യ തതോ വാക്യമുഗ്രസേനോ നൃപോത്തമഃ । പ്രീത്യാ സ്നേഹേന തസ്യാപി സത്യകേതോര്മഹാത്മനഃ
ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ഉഗ്രസേന മഹാരാജാവ് സത്യകേതുവിനോടുള്ള സ്നേഹത്തിലും പ്രീതിയിലും നിറഞ്ഞു.
ദാക്ഷിണ്യേന ച വിപ്രേംദ്ര പ്രേഷയാമാസ ഭൂപതിഃ । പദ്മാവതീം പ്രിയാം ഭാര്യാമുഗ്രസേനഃ പ്രതാപവാന്
ദാക്ഷിണ്യത്തോടും ആദരവോടും കൂടി, മഹാബലശാലിയായ ഉഗ്രസേനൻ തന്റെ പ്രിയഭാര്യയായ പത്മാവതിയെ അയച്ചു.
പ്രേഷിതാനേന രാജേംദ്ര ഗതാ പദ്മാവതീ സ്വകമ് । പൂര്വം ഗൃഹം സതീ സാ തു മഹാഹര്ഷേണ സംകുലാ
അവൻ അയച്ചതനുസരിച്ച്, പത്മാവതി തന്റെ പഴയ വീട്ടിലേക്കു വളരെ സന്തോഷത്തോടെ പോയി.
പിതൃപൂര്വം കുടുംബം തു ദദൃശേ ചാരുമംഗലാ । പിതുഃ പാദൌ നനാമാഥ ശിരസാ സത്യതത്പരാ
അവൾ പിതാവിന്റെ കുടുംബം മനോഹരമായും ശുഭമായും കണ്ടു; സത്യം പ്രധാനം വച്ച അവൾ തലകൂപ്പി പിതാവിന്റെ കാലിൽ നമസ്കരിച്ചു.
ആഗതായാം മഹാരാജാ പദ്മാവത്യാം ദ്വിജോത്തമ । ഹര്ഷേണ മഹതാവിഷ്ടോ വിദര്ഭാധിപതിര്നൃപഃ
പത്മാവതി എത്തിയപ്പോൾ, മഹാരാജാവായ വിദ്യർഭരാജാവ് അതീവ സന്തോഷത്തിൽ മുങ്ങി.
വര്ദ്ധിതാ ദാനമാനൈശ്ച വസ്ത്രാലംകാരഭൂഷണൈഃ । പദ്മാവതീ സുഖേനാപി പിതുര്ഗേഹേ പ്രവര്തതേ
പത്മാവതി പിതാവിന്റെ വീട്ടിൽ ദാനം, ആദരം, വസ്ത്രം, ആഭരണങ്ങൾ എന്നിവയോടെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
സഖീഭിഃ സഹിതാ സാ തു നിഃശംകാ പരിവര്തതേ । രമതേ സാ തദാ തത്ര യഥാപൂര്വം തഥൈവ ച
സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം അവൾ ഭയമില്ലാതെ സഞ്ചരിച്ചു; മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
ഗൃഹേ വനേ തഡാഗേഷു പ്രാസാദേ ച തഥൈവ സാ । പുനര്ബാലേവ ഭൂതാ സാ നിര്ലജ്ജാ സംപ്രവര്തതേ
വീട്ടിലും കാടിലും കുളങ്ങളിലും കൊട്ടാരത്തിലും അവൾ വീണ്ടും ബാല്യകാലത്തെപ്പോലെ ലജ്ജയില്ലാതെ പെരുമാറി.
നിഃശംകാ വര്തതേ വിപ്ര സഖീഭിഃ സഹ സര്വദാ । പതിവ്രതാ മഹാഭാഗാ ഹര്ഷേണ മഹതാന്വിതാ
ബ്രാഹ്മണനേ, അത്യന്തം ഭാഗ്യവതിയും ഭർത്താവിനോടുള്ള വിശുദ്ധഭക്തിയുള്ളവളും, സഖികളോടൊപ്പം എപ്പോഴും ഭയമില്ലാതെ, മഹാനന്ദത്തോടെ ജീവിച്ചു.
സുഖം തു പിതൃഗേഹസ്യ ദുര്ലഭം ശ്വശുരേ ഗൃഹേ । ഏവം ജ്ഞാത്വാ തദാ രേമേ കദാ ഈദൃഗ്ഭവിഷ്യതി
പിതാവിന്റെ വീട്ടിൽ കിട്ടുന്ന സന്തോഷം ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽ അപൂർവമാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കി, അവൾ അപ്പോൾ ആനന്ദത്തോടെ ആ സമയങ്ങൾ വീണ്ടും വരുമോ എന്ന് ആലോചിച്ചു.
അനേന മോഹഭാവേന ക്രീഡാലുബ്ധാ വരാനനാ । സഖീഭിഃ സഹിതാ നിത്യം വനേഷൂപവനേ തദാ
ഈ ഭ്രമാവസ്ഥയിൽ, മനോഹരമുഖമുള്ള അവൾ കളിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, സഖികളോടൊപ്പം എപ്പോഴും കാടുകളിലും തോട്ടങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ചു.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ സുകലാചരിത്രേഽഷ്ടചത്വാരിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ വേനന്റെ കഥയിൽ സുകലയുടെ ജീവിതം വിവരിക്കുന്ന നാൽപത്തിയെട്ടാം അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.
ബ്രാഹ്മണ്യുവാച- ഏകദാ തു മഹാഭാഗ ഗതാ സാ പര്വതോത്തമേ । രമണീയം വനം ദൃഷ്ട്വാ കദലീഖംഡമംഡിതമ്
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: ഒരിക്കൽ, ഭാഗ്യശാലിയായ അവൾ ഒരു ഉയർന്ന പർവതത്തിലേക്ക് പോയി; അവിടെ കദളിവൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ ഒരു വനം കണ്ടു.
ശാലൈസ്താലൈസ്തമാലൈശ്ച നാലികേരൈസ്തഥോത്കടൈഃ । പൂഗീഫലൈര്മാതുലിഗൈര്നാരംഗൈശ്ചാരുജംബുകൈഃ
അവിടെ ശാല, താള, തമാല, ഉയർന്ന തെങ്ങുകൾ, പാകുവായ പനമരങ്ങൾ, മാതളി, നാരങ്ങ, മനോഹരമായ ജാംപ്ലൂക്ക എന്നിവയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ചംപകൈഃ പാടലൈഃ പുണ്യൈഃ പുഷ്പിതൈഃ കുടകൈര്വടൈഃ । അശോകബകുലോപേതം നാനാവൃക്ഷൈരലംകൃതമ്
ചമ്പക, പാടല, പൂത്തിരിക്കുന്ന പൂജ്യമായ വൃക്ഷങ്ങൾ, കൂറ്റൻ ആൽമരങ്ങൾ, അശോകം, ബകുലം എന്നിവയും പലതരം മരങ്ങളും ആ വനത്തെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
പര്വതം പുണ്യവംതം തം പുഷ്പിതൈശ്ച നഗോത്തമൈഃ । സര്വത്ര ദൃശ്യതേ രമ്യോ നാനാധാതുസമാകുലഃ
അങ്ങോട്ടിങ്ങോട്ട് പൂത്തിരിക്കുന്ന ഉത്തമവൃക്ഷങ്ങളാൽ ആ പുണ്യപർവതം എല്ലായിടത്തും മനോഹരമായി, പലതരം ധാതുക്കളാൽ സമൃദ്ധമായിരുന്നു.
തഡാഗം സര്വതോഭദ്രം പുണ്യതോയേന പൂരിതമ് । കമലൈഃ പുഷ്പിതൈശ്ചാന്യൈഃ സുഗംധൈഃ കനകോത്പലൈഃ
അവിടെ എല്ലാ ദിശയിലും നല്ലതും പുണ്യജലവും നിറഞ്ഞ ഒരു തടാകം ഉണ്ടായിരുന്നു; അതിൽ പൂത്തിരിക്കുന്ന താമരകളും സുഗന്ധമുള്ള സ്വർണ്ണനീർമ്മലരികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ശ്വേതോത്പലൈര്വിഭാസംതം രക്തോത്പലസുപുഷ്പിതൈഃ । നീലോത്പലൈശ്ച കഹ്ലാരൈര്ഹംസൈശ്ച ജലകുക്കുടൈഃ
വെള്ളതാമരകളാൽ പ്രകാശം പകരുന്ന, ചുവന്നതാമരകൾ പൂത്തിരിക്കുന്ന, നീലതാമരകളും കല്ലാറുകളും, ഹംസംതോയും ജലക്കോഴികളുമായും ആ തടാകം അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
പക്ഷിഭിര്ജലജൈശ്ചാന്യൈര്നാനാധാതുസമാകുലഃ । തഡാഗം സര്വതഃ ശുഭ്രം നാനാപക്ഷിഗണൈര്യുതമ്
പക്ഷികളും മറ്റു ജലജീവികളും നിറഞ്ഞ, പലതരം ധാതുക്കളാൽ സമൃദ്ധമായ, എല്ലാ ദിശയിലും ശുദ്ധമായ, വിവിധതരം പക്ഷികൾ കൂട്ടമായി കാണുന്ന ഒരു തടാകം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കോകിലാനാം രുതൈഃ പുണ്യൈഃ സുസ്വരൈഃ പരിശോഭിതഃ । മധുരാണാം തഥാ ശബ്ദൈഃ സര്വത്ര മധുരായതേ
കുയിലുകളുടെ മനോഹരമായ ഗാനം, മധുരമായ ശബ്ദങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും മുഴങ്ങുന്നതാൽ ആ സ്ഥലം അത്യന്തം ആഹ്ലാദകരമായി മാറി.
ഷട്പദാനാം സുനാദേന സര്വത്ര പരിശോഭതേ । ഏവംവിധം ഗിരിം രമ്യം തദേവ വനമുത്തമമ്
തേനീച്ചകളുടെ മധുരമായ ഗൂഢം മുഴങ്ങുന്ന, അങ്ങനെ മനോഹരമായ ആ പർവതവും അതിലെ അത്യുത്തമമായ വനവും അങ്ങനെയായിരുന്നു.
തഡാഗം സര്വതോഭദ്രം ദദൃശേ നൃപനംദിനീ । വൈദര്ഭീ ക്രീഡമാനാ സാ സഖീഭിഃ സഹിതാ തദാ
വിദർഭരാജാവിന്റെ മകൾ സഖികളോടൊപ്പം കളിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാ ദിശയിലും അത്യന്തം പുണ്യമുള്ള ആ തടാകം അവൾ കണ്ടു.
സമാലോക്യ വനം പുണ്യം സര്വത്ര കുസുമാകുലമ് । ചാപല്യേന പ്രഭാവേണ സ്ത്രീഭാവേന ച ലീലയാ
പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ ആ പുണ്യവനം അവൾ കണ്ടപ്പോൾ, സ്ത്രീസ്വഭാവം, ഉത്സാഹം, സ്വാഭാവികമായ കളിതനിമ, ഇവയാൽ അവൾ ആനന്ദിച്ചു.
പദ്മാവതീ സരസ്തീരേ സഖീഭിഃ സഹിതാ തദാ । ജലക്രീഡാ സമാലീനാ ഹസതേ ഗായതേ പുനഃ
പദ്മാവതി സഖികളോടൊപ്പം ആ തടാകത്തിൻറെ കരയിൽ വെള്ളത്തിൽ കളിച്ചു, ചിരിച്ചു, പാടിയും ആനന്ദിച്ചു.