ബ്രാഹ്മണ്യുവാച- മാഥുരേ വിഷയേ രമ്യേ മഥുരായാം നൃപോത്തമഃ । ഉഗ്രസേനേതി വിഖ്യാതോ യാദവഃ പരവീരഹാ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: മനോഹരമായ മഥുരാ ദേശത്ത്, മഥുരയിൽ തന്നെ, ഉഗ്രസേനൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായ യാദവവംശജനും ശത്രുവിനെ ജയിപ്പിക്കുന്നവനും ആയ രാജാവ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
സര്വധര്മാര്ഥതത്ത്വജ്ഞോ വേദജ്ഞഃ ശ്രുതവാന്ബലീ । ദാതാ ഭോക്താ ഗുണഗ്രാഹീ സദ്ഗുണാന്വേത്തി ഭൂപതിഃ
അവൻ എല്ലാ ധർമ്മത്തിലും അർത്ഥത്തിലും നിപുണനായിരുന്നു, വേദങ്ങൾ പഠിച്ചവനും ശാസ്ത്രജ്ഞനുമായിരുന്നു. അവൻ ധാരാളം ദാനം ചെയ്തവനും, സുഖം അനുഭവിച്ചവനും, നല്ല ഗുണങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നവനും ആയിരുന്നു.
രാജ്യം ചകാര മേധാവീ പ്രജാ ധര്മേണ പാലയേത് । ഏവം സ ച മഹാതേജാ ഉഗ്രസേനഃ പ്രതാപവാന്
ബുദ്ധിമാനായ രാജാവ് തന്റെ رع്യയെ ധർമ്മപൂർവ്വം സംരക്ഷിച്ചു ഭരിച്ചിരിന്നു. അങ്ങനെ മഹാതേജസ്സുള്ള ഉഗ്രസേനൻ ശക്തിയോടുകൂടിയവനായിരുന്നു.
വൈദര്ഭേ വിഷയേ പുണ്യേ സത്യകേതുഃ പ്രതാപവാന് । തസ്യ കന്യാ മഹാഭാഗാ പദ്മാക്ഷീ കമലാനനാ
വിദർഭ ദേശത്ത്, പുണ്യവാനായ സത്യകേതു എന്ന മഹാശക്തനായ രാജാവിന്, വലിയ ഭാഗ്യശാലിയായ, കമലപോലെയുള്ള മുഖവും കണ്ണുകളും ഉള്ള ഒരു മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നാമ്നാ പദ്മാവതീ നാമ സത്യധര്മപരായണാ । സാ തു സ്ത്രീണാം ഗുണൈര്യുക്താ ദ്വിതീയേവ സമുദ്രജാ
പദ്മാവതിയെന്നായിരുന്നു അവളുടെ പേര്; സത്യത്തിലും ധർമ്മത്തിലും അർപ്പിതയായവളായിരുന്നു. സ്ത്രീകളുടെ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു; സമുദ്രദേഹിയുടെ രണ്ടാമത്തെ മകളെപ്പോലെയായിരുന്നു അവൾ.
വൈദര്ഭീ ശുശുഭേ രാജന്സ്വഗുണൈഃ സത്യകാരണൈഃ । മാഥുര ഉഗ്രസേനസ്തു ഉപയേമേ സുലോചനാമ്
വിദർഭ രാജകുമാരി തന്റെ സ്വഗുണങ്ങളാൽ, സത്യതയാൽ, രാജാവേ, പ്രകാശിച്ചു. മഥുരയിലെ ഉഗ്രസേനൻ ആ സുന്ദരിയായ കണ്ണുകളുള്ളവളെ വിവാഹം ചെയ്തു.
തയാ സഹ മഹാഭാഗ സുഖം രേമേ പ്രതാപവാന് । അതിപ്രീതോ ഗുണൈസ്തസ്യാസ്തയാ സഹ സുഖീഭവേത്
അവളോടൊപ്പം മഹാശക്തനായവൻ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു; അവളുടെ ഗുണങ്ങൾകൊണ്ട് അതീവ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു, അവളോടൊപ്പം ഇരിക്കുമ്പോൾ സന്തോഷം നിറഞ്ഞവനായി.
തസ്യാഃ സ്നേഹേന പ്രീത്യാ ച സംമുഗ്ധോ മാഥുരേശ്വരഃ । പദ്മാവതീ മഹാഭാഗാ തസ്യ പ്രാണപ്രിയാഭവത്
അവളുടെ സ്നേഹത്തിലും സ്നേഹപൂർവ്വമായ പെരുമാറ്റത്തിലും മഥുരാപുരിയുടെ രാജാവ് ആകർഷിതനായി; മഹാഭാഗ്യശാലിയായ പത്മാവതി അവന്റെ പ്രാണപ്രിയയായി.
തയാ വിനാ ന ബുഭുജേ തയാ സഹ പ്രക്രീഡയേത് । തയാ വിനാ ന സേവേത പരമം സുഖമേവ സഃ
അവളില്ലാതെ അവൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചില്ല; അവളോടൊപ്പം കളിച്ചു; അവളില്ലാതെ പരമസുഖം തേടിയില്ല.
ഏവം പ്രീതികരൌ ജാതൌ പരസ്പരമനുത്തമൌ । സ്നേഹവംതൌ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ സുഖസംപ്രീതിദായകൌ
ഇങ്ങനെ, പരസ്പരം അനുപമമായ സന്തോഷം നൽകുന്നവരായി ഇരുവരും മാറി; സ്നേഹവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞവരായി, പരസ്പരം സന്തോഷം പകർന്നു.
സത്യകേതുശ്ച രാജേംദ്രഃ സസ്മാര സ പദ്മാവതീമ് । സ്വസുതാം താം മഹാഭാഗോ മാതാ തസ്യാഃ സുദുഃഖിതാ
സത്യകേതു രാജാവ് തന്റെ പുത്രിയായ മഹാഭാഗ്യശാലിയായ പത്മാവതിയെ ഓർത്തു; അവളുടെ അമ്മ അതീവ ദുഃഖിതയായി.
സ ദൂതാന്പ്രേഷയാമാസ വൈദര്ഭോ മഥുരാം പ്രതി । ഉഗ്രസേനം നൃവീരേംദ്രം സാദരേണ ദ്വിജോത്തമ
വിദർഭരാജാവ് ആദരപൂർവ്വം ദൂതന്മാരെ മഥുരയിലേക്കും വീരനായ ഉഗ്രസേന രാജാവിനോടും അയച്ചു.
ഉഗ്രസേനം മഹാരാജം സ ദൂതോ വാക്യമബ്രവീത് । വിദര്ഭാധിപതിര്വീരോ ഭക്ത്യാ സ്നേഹേന നംദയന്
ദൂതൻ മഹാരാജാവായ ഉഗ്രസേനനോടു പറഞ്ഞു: 'വിദർഭരാജാവ് ഭക്തിയോടും സ്നേഹത്തോടും കൂടി ആശംസകൾ അയയ്ക്കുന്നു.'
ആത്മനഃ കുശലം ബ്രൂതേ ഭവതാം പരിപൃച്ഛതി । സത്യകേതുര്മഹാരാജ ത്വാമേവം പരിപൃഷ്ടവാന്
'സ്വന്തം ക്ഷേമം അറിയിക്കുന്നു, നിങ്ങളുടെ ക്ഷേമവും ചോദിക്കുന്നു; മഹാരാജാവായ സത്യകേതു ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു.'
ദര്ശനായ പ്രേഷയസ്വ സുതാം പദ്മാവതീം മമ । യദി ത്വം മന്യസേ നാഥ പ്രീതിസ്നേഹം ഹിതസ്യ ച
'സ്വന്തം മകൾ പത്മാവതിയെ സന്ദർശനത്തിനായി അയക്കണമെന്നു ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു, ഭവാൻ ഉചിതമെന്ന് കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, സ്നേഹത്തിനും പ്രീതിക്കും ഹിതത്തിനും വേണ്ടി.'
പ്രേഷയസ്വ മഹാഭാഗാം പ്രിയാം പ്രീതികരാം തവ । ഔത്കണ്ഠ്യേന മഹാരാജ സ സോത്കംഠേന വര്തതേ
'മഹാഭാഗ്യശാലിയായ, പ്രിയയും സന്തോഷം നൽകുന്നവളായ അവളെ അയക്കണം; മഹാരാജാവ് അതീവ ആകാംക്ഷയോടും ആഗ്രഹത്തോടും കൂടി കാത്തിരിക്കുന്നു.'
സമാകര്ണ്യ തതോ വാക്യമുഗ്രസേനോ നൃപോത്തമഃ । പ്രീത്യാ സ്നേഹേന തസ്യാപി സത്യകേതോര്മഹാത്മനഃ
ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ഉഗ്രസേന മഹാരാജാവ് സത്യകേതുവിനോടുള്ള സ്നേഹത്തിലും പ്രീതിയിലും നിറഞ്ഞു.
ദാക്ഷിണ്യേന ച വിപ്രേംദ്ര പ്രേഷയാമാസ ഭൂപതിഃ । പദ്മാവതീം പ്രിയാം ഭാര്യാമുഗ്രസേനഃ പ്രതാപവാന്
ദാക്ഷിണ്യത്തോടും ആദരവോടും കൂടി, മഹാബലശാലിയായ ഉഗ്രസേനൻ തന്റെ പ്രിയഭാര്യയായ പത്മാവതിയെ അയച്ചു.
പ്രേഷിതാനേന രാജേംദ്ര ഗതാ പദ്മാവതീ സ്വകമ് । പൂര്വം ഗൃഹം സതീ സാ തു മഹാഹര്ഷേണ സംകുലാ
അവൻ അയച്ചതനുസരിച്ച്, പത്മാവതി തന്റെ പഴയ വീട്ടിലേക്കു വളരെ സന്തോഷത്തോടെ പോയി.
പിതൃപൂര്വം കുടുംബം തു ദദൃശേ ചാരുമംഗലാ । പിതുഃ പാദൌ നനാമാഥ ശിരസാ സത്യതത്പരാ
അവൾ പിതാവിന്റെ കുടുംബം മനോഹരമായും ശുഭമായും കണ്ടു; സത്യം പ്രധാനം വച്ച അവൾ തലകൂപ്പി പിതാവിന്റെ കാലിൽ നമസ്കരിച്ചു.
ആഗതായാം മഹാരാജാ പദ്മാവത്യാം ദ്വിജോത്തമ । ഹര്ഷേണ മഹതാവിഷ്ടോ വിദര്ഭാധിപതിര്നൃപഃ
പത്മാവതി എത്തിയപ്പോൾ, മഹാരാജാവായ വിദ്യർഭരാജാവ് അതീവ സന്തോഷത്തിൽ മുങ്ങി.
വര്ദ്ധിതാ ദാനമാനൈശ്ച വസ്ത്രാലംകാരഭൂഷണൈഃ । പദ്മാവതീ സുഖേനാപി പിതുര്ഗേഹേ പ്രവര്തതേ
പത്മാവതി പിതാവിന്റെ വീട്ടിൽ ദാനം, ആദരം, വസ്ത്രം, ആഭരണങ്ങൾ എന്നിവയോടെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
സഖീഭിഃ സഹിതാ സാ തു നിഃശംകാ പരിവര്തതേ । രമതേ സാ തദാ തത്ര യഥാപൂര്വം തഥൈവ ച
സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം അവൾ ഭയമില്ലാതെ സഞ്ചരിച്ചു; മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
ഗൃഹേ വനേ തഡാഗേഷു പ്രാസാദേ ച തഥൈവ സാ । പുനര്ബാലേവ ഭൂതാ സാ നിര്ലജ്ജാ സംപ്രവര്തതേ
വീട്ടിലും കാടിലും കുളങ്ങളിലും കൊട്ടാരത്തിലും അവൾ വീണ്ടും ബാല്യകാലത്തെപ്പോലെ ലജ്ജയില്ലാതെ പെരുമാറി.
നിഃശംകാ വര്തതേ വിപ്ര സഖീഭിഃ സഹ സര്വദാ । പതിവ്രതാ മഹാഭാഗാ ഹര്ഷേണ മഹതാന്വിതാ
ബ്രാഹ്മണനേ, അത്യന്തം ഭാഗ്യവതിയും ഭർത്താവിനോടുള്ള വിശുദ്ധഭക്തിയുള്ളവളും, സഖികളോടൊപ്പം എപ്പോഴും ഭയമില്ലാതെ, മഹാനന്ദത്തോടെ ജീവിച്ചു.
സുഖം തു പിതൃഗേഹസ്യ ദുര്ലഭം ശ്വശുരേ ഗൃഹേ । ഏവം ജ്ഞാത്വാ തദാ രേമേ കദാ ഈദൃഗ്ഭവിഷ്യതി
പിതാവിന്റെ വീട്ടിൽ കിട്ടുന്ന സന്തോഷം ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽ അപൂർവമാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കി, അവൾ അപ്പോൾ ആനന്ദത്തോടെ ആ സമയങ്ങൾ വീണ്ടും വരുമോ എന്ന് ആലോചിച്ചു.
അനേന മോഹഭാവേന ക്രീഡാലുബ്ധാ വരാനനാ । സഖീഭിഃ സഹിതാ നിത്യം വനേഷൂപവനേ തദാ
ഈ ഭ്രമാവസ്ഥയിൽ, മനോഹരമുഖമുള്ള അവൾ കളിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, സഖികളോടൊപ്പം എപ്പോഴും കാടുകളിലും തോട്ടങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ചു.
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഭൂമിഖംഡേ വേനോപാഖ്യാനേ സുകലാചരിത്രേഽഷ്ടചത്വാരിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ വേനന്റെ കഥയിൽ സുകലയുടെ ജീവിതം വിവരിക്കുന്ന നാൽപത്തിയെട്ടാം അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.
ബ്രാഹ്മണ്യുവാച- ഏകദാ തു മഹാഭാഗ ഗതാ സാ പര്വതോത്തമേ । രമണീയം വനം ദൃഷ്ട്വാ കദലീഖംഡമംഡിതമ്
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: ഒരിക്കൽ, ഭാഗ്യശാലിയായ അവൾ ഒരു ഉയർന്ന പർവതത്തിലേക്ക് പോയി; അവിടെ കദളിവൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ ഒരു വനം കണ്ടു.
ശാലൈസ്താലൈസ്തമാലൈശ്ച നാലികേരൈസ്തഥോത്കടൈഃ । പൂഗീഫലൈര്മാതുലിഗൈര്നാരംഗൈശ്ചാരുജംബുകൈഃ
അവിടെ ശാല, താള, തമാല, ഉയർന്ന തെങ്ങുകൾ, പാകുവായ പനമരങ്ങൾ, മാതളി, നാരങ്ങ, മനോഹരമായ ജാംപ്ലൂക്ക എന്നിവയും ഉണ്ടായിരുന്നു.