ഭവിഷ്യതി ത്വിയം ദുഷ്ടാ സുദേവാ കുലനാശിനീ । അഹമേനാം പരിത്യജ്യ വ്രജാമി ഗൃഹവാസിനി
എന്നാൽ ഈ ദുഷ്ടയായ സുദേവ കുടുംബം നശിപ്പിക്കും; ഞാൻ ഇവളെ ഉപേക്ഷിച്ച്, വീട്ടിൽ നിന്നു പോകുന്നു.
ബ്രാഹ്മണ്യുവാച- അദ്യ ജ്ഞാതം ത്വയാ കാംത സുതായാ ഗുണദൂഷണമ് । തവ മോഹേന സ്നേഹേന നഷ്ടേയം ശൃണു സാംപ്രതമ്
ബ്രാഹ്മണിയായ സ്ത്രീ പറഞ്ഞു: 'ഇന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കി, പ്രിയനേ, മകളുടെ ദോഷങ്ങൾ; നിന്റെ മോഹത്താലും സ്നേഹത്താലും അവൾ നഷ്ടപ്പെട്ടു — ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.'
താവദ്വിലാഡയേത്പുത്രം യാവത്സ്യാത്പംചവാര്ഷികഃ । ശിക്ഷാബുദ്ധ്യാ സദാ കാംത പുനര്മോഹേന പോഷയേത്
മകനെ അഞ്ചു വയസ്സാകുന്നത് വരെ വളർത്തണം; പ്രിയനേ, എല്ലായ്പ്പോഴും അവനെ ജ്ഞാനത്തോടെ പഠിപ്പിക്കണം, പിന്നെ വീണ്ടും സ്നേഹത്തോടെ പോഷണം ചെയ്യണം.
സ്നാനാച്ഛാദനകൈര്ഭക്ഷ്യൈര്ഭോജ്യൈഃ പേയൈര്ന സംശയഃ । ഗുണേഷു യോജയേത്കാംത സദ്വിദ്യാസു ച തം സുതമ്
കുളിപ്പിക്കൽ, വസ്ത്രം, ഭക്ഷണം, ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ, പാനീയങ്ങൾ — ഇതെല്ലാംകൊണ്ടും, സംശയമില്ല, പ്രിയനേ, മകനെ നല്ല ഗുണങ്ങളിലും സത്യജ്ഞാനത്തിലും ചേർക്കണം.
ഗുണശിക്ഷാര്ഥംനിര്മോഹഃ പിതാ ഭവതി സര്വദാ । പാലനേ പോഷണേ കാംത സംമോഹഃ പരിജായതേ
ഗുണങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കാൻ പിതാവ് എപ്പോഴും മോഹം കൂടാതെ ഇരിക്കണം; പക്ഷേ, വളർത്തലിലും പോഷണത്തിലും, പ്രിയനേ, മോഹം ഉണ്ടാകും.
സഗുണം ന വദേത്പുത്രം കുത്സയേച്ച ദിനേദിനേ । കാഠിന്യം ച വദേന്നിത്യം വചനൈഃ പരിപീഡയേത്
ഗുണങ്ങൾക്കായി മകനെ പ്രശംസിക്കരുത്, ദിവസേന കുറ്റം പറയണം; എപ്പോഴും കഠിനമായി സംസാരിച്ച് വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ശിക്ഷിക്കണം.
യഥാഹി സാധയേന്നിത്യം സുവിദ്യാം ജ്ഞാനതത്പരഃ । അഭിമാനേച്ഛലേനാപി പാപം ത്യക്ത്വാ പ്രദൂരതഃ
എപ്പോഴും നല്ല വിദ്യാഭ്യാസം നേടണം, ജ്ഞാനത്തിൽ ശ്രദ്ധയോടെ; അഹങ്കാരമെന്നു നടിച്ചാലും പാപം ദൂരെയ്ക്ക് വിട്ടുകളയണം.
നൈപുണ്യം ജായതേ നിത്യം വിദ്യാസു ച ഗുണേഷു ച । മാതാ ച താഡയേത്കന്യാം സ്നുഷാം ശ്വശ്രൂര്വിതാഡയേത്
വിദ്യയിലും ഗുണങ്ങളിലും എപ്പോഴും കഴിവ് വളരും; അമ്മ മകളെ ശിക്ഷിക്കണം, അമ്മായിയമ്മ മരുമകളെ ശിക്ഷിക്കണം.
ഗുരുശ്ച താഡയേച്ഛിഷ്യം തതഃ സിധ്യംതി നാന്യഥാ । ഭാര്യാം ച താഡയേത്കാംത അമാത്യം നൃപതിസ്തഥാ
ഗുരു ശിഷ്യനെ അടിക്കണം, അപ്പോഴാണ് വിജയം ലഭിക്കുന്നത്, അല്ലാതെ മറ്റെന്തായാലും വിജയമില്ല. അതുപോലെ ഭർത്താവ് ഭാര്യയെ, രാജാവു മന്ത്രിയെ അടിക്കണമെന്ന് പറയുന്നു.
ഹയം ച താഡയേദ്ധീരോ ഗജം മാത്രോ ദിനേദിനേ । ശിക്ഷാബുദ്ധ്യാ പ്രസിധ്യംതി താഡനാത്പാലനാദ്വിഭോ
ധൈര്യശാലിയായവൻ കുതിരയെ അടിക്കണം, അമ്മയോ ആനയെ ദിവസേന അടിക്കണം. ശിക്ഷയുടെയും പഠിപ്പിന്റെയും വഴി, അടിച്ചും പരിപാലിച്ചുമാണ് വിജയം നേടുന്നത്, പ്രഭോ.
ത്വയേയം നാശിതാ നാഥ സര്വദൈവ ന സംശയഃ । സാര്ധം സുബ്രാഹ്മണേനാപി ഭവതാ ശിവശര്മണാ
നാഥാ, ഇവളെ നീ തന്നെ നശിപ്പിച്ചുവെന്ന് സംശയമില്ല; നല്ല ബ്രാഹ്മണനോടൊപ്പം നീയും ശിവശർമനുമാണ് ഇതിന് കാരണമായത്.
നിരംകുശാ കൃതാ ഗേഹേ തേന നഷ്ടാ മഹാമതേ । താവദ്ധി ധാരയേത്കന്യാം ഗൃഹേ കാംതവചഃ ശൃണു
വീട്ടിൽ ഇവളെ നിയന്ത്രണമില്ലാതെ വിട്ടുവിട്ടതിനാൽ ഇവൾ നഷ്ടപ്പെട്ടു, ജ്ഞാനിയേ. ഒരു പെൺകുട്ടിയെ വീട്ടിൽ എത്രത്തോളം വെക്കണം എന്നത് കേൾക്കൂ.
അഷ്ടവര്ഷാന്വിതാ യാവത്പ്രബലാം നൈവ ധാരയേത് । പിതുര്ഗേഹസ്ഥിതാ പുത്രീ യത്പാപം ഹി പ്രകുര്വതീ
എട്ടുവയസ്സു കഴിഞ്ഞശേഷം ശക്തിയുള്ള പെൺകുട്ടിയെ വീട്ടിൽ വെക്കരുത്. അച്ഛന്റെ വീട്ടിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ പെൺകുട്ടി പാപം ചെയ്താൽ,
ഉഭാഭ്യാമപി തത്പാപം പിതൃഭ്യാമപി വിംദതി । തസ്മാന്ന ധാര്യതേ കന്യാ സമര്ഥാ നിജമംദിരേ
ആ പാപം അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ബാധിക്കും. അതുകൊണ്ട് കഴിവുള്ള പെൺകുട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ വെക്കരുത്.
യസ്യ ദത്താ ഭവേത്സാ ച തസ്യ ഗേഹേ പ്രപോഷയേത് । തത്രസ്ഥാ സാധയേത്കാംതം സഗുണം ഭക്തിപൂര്വകമ്
വിവാഹം കഴിച്ച പെൺകുട്ടിയെ ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽ തന്നെ സംരക്ഷിക്കണം. അവിടെ അവൾ ഗുണമുള്ള ഭർത്താവിനെ ഭക്തിയോടെ സേവിക്കണം.
കുലസ്യ ജായതേ കീര്തിഃ പിതാ സുഖേന ജീവതി । തത്രസ്ഥാ കുരുതേ പാപം തത്പാപം ഭുംജതേ പതിഃ
അങ്ങനെ കുടുംബത്തിന് പ്രശസ്തിയും അച്ഛന് സന്തോഷവും ലഭിക്കും. അവിടെ പെൺകുട്ടി പാപം ചെയ്താൽ ആ പാപം ഭർത്താവിനാണ് അനുഭവിക്കേണ്ടത്.
തത്രസ്ഥാ വര്ദ്ധതേ നിത്യം പുത്രൈഃ പൌത്രൈഃ സദൈവ സാ । പിതാ കീര്തിമവാപ്നോതി സുതായാഃ സുഗുണൈഃ പ്രിയ
അവിടെ അവൾ പുത്രന്മാരോടും മക്കളോടും കൂടി എപ്പോഴും വളരുന്നു. പെൺകുട്ടിയുടെ നല്ല ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് അച്ഛന് പ്രശസ്തി ലഭിക്കുന്നത്, പ്രിയനേ.
തസ്മാന്ന ധാരയേത്കാംത ഗേഹേ പുത്രീം സഭര്തൃകാമ് । ഇത്യര്ഥേ ശ്രൂയതേ കാംത ഇതിഹാസോ ഭവിഷ്യതി
അതുകൊണ്ട്, പ്രിയനേ, ഭർത്താവോടൊപ്പം പെൺകുട്ടിയെ വീട്ടിൽ വെക്കരുത്. ഇതിന്റെ കാരണമായി ഒരു കഥ ഞാൻ പറയാം.
അഷ്ടവിംശതികേ പ്രാപ്തേ യുഗേ ദ്വാപരകേ മഹാന് । ഉഗ്രസേനസ്യ വീരസ്യ യദുജ്യേഷ്ഠസ്യ യത്പ്രഭോ
എണ്ണയിരുപത്തിയെട്ടാം ദ്വാപരയുഗം വന്നപ്പോൾ, മഹാപ്രഭോ, യദുക്കളുടെ മൂത്തവനായ ഉഗ്രസേനന്റെ കഥയാണു പറയുന്നത്.
ചരിത്രം തേ പ്രവക്ഷ്യമി ശൃണുഷ്വൈകമനാ ദ്വിജ
അവന്റെ ജീവിതം ഞാൻ പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ, ദ്വിജ.
ബ്രാഹ്മണ്യുവാച- മാഥുരേ വിഷയേ രമ്യേ മഥുരായാം നൃപോത്തമഃ । ഉഗ്രസേനേതി വിഖ്യാതോ യാദവഃ പരവീരഹാ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: മനോഹരമായ മഥുരാ ദേശത്ത്, മഥുരയിൽ തന്നെ, ഉഗ്രസേനൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായ യാദവവംശജനും ശത്രുവിനെ ജയിപ്പിക്കുന്നവനും ആയ രാജാവ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
സര്വധര്മാര്ഥതത്ത്വജ്ഞോ വേദജ്ഞഃ ശ്രുതവാന്ബലീ । ദാതാ ഭോക്താ ഗുണഗ്രാഹീ സദ്ഗുണാന്വേത്തി ഭൂപതിഃ
അവൻ എല്ലാ ധർമ്മത്തിലും അർത്ഥത്തിലും നിപുണനായിരുന്നു, വേദങ്ങൾ പഠിച്ചവനും ശാസ്ത്രജ്ഞനുമായിരുന്നു. അവൻ ധാരാളം ദാനം ചെയ്തവനും, സുഖം അനുഭവിച്ചവനും, നല്ല ഗുണങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നവനും ആയിരുന്നു.
രാജ്യം ചകാര മേധാവീ പ്രജാ ധര്മേണ പാലയേത് । ഏവം സ ച മഹാതേജാ ഉഗ്രസേനഃ പ്രതാപവാന്
ബുദ്ധിമാനായ രാജാവ് തന്റെ رع്യയെ ധർമ്മപൂർവ്വം സംരക്ഷിച്ചു ഭരിച്ചിരിന്നു. അങ്ങനെ മഹാതേജസ്സുള്ള ഉഗ്രസേനൻ ശക്തിയോടുകൂടിയവനായിരുന്നു.
വൈദര്ഭേ വിഷയേ പുണ്യേ സത്യകേതുഃ പ്രതാപവാന് । തസ്യ കന്യാ മഹാഭാഗാ പദ്മാക്ഷീ കമലാനനാ
വിദർഭ ദേശത്ത്, പുണ്യവാനായ സത്യകേതു എന്ന മഹാശക്തനായ രാജാവിന്, വലിയ ഭാഗ്യശാലിയായ, കമലപോലെയുള്ള മുഖവും കണ്ണുകളും ഉള്ള ഒരു മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നാമ്നാ പദ്മാവതീ നാമ സത്യധര്മപരായണാ । സാ തു സ്ത്രീണാം ഗുണൈര്യുക്താ ദ്വിതീയേവ സമുദ്രജാ
പദ്മാവതിയെന്നായിരുന്നു അവളുടെ പേര്; സത്യത്തിലും ധർമ്മത്തിലും അർപ്പിതയായവളായിരുന്നു. സ്ത്രീകളുടെ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു; സമുദ്രദേഹിയുടെ രണ്ടാമത്തെ മകളെപ്പോലെയായിരുന്നു അവൾ.
വൈദര്ഭീ ശുശുഭേ രാജന്സ്വഗുണൈഃ സത്യകാരണൈഃ । മാഥുര ഉഗ്രസേനസ്തു ഉപയേമേ സുലോചനാമ്
വിദർഭ രാജകുമാരി തന്റെ സ്വഗുണങ്ങളാൽ, സത്യതയാൽ, രാജാവേ, പ്രകാശിച്ചു. മഥുരയിലെ ഉഗ്രസേനൻ ആ സുന്ദരിയായ കണ്ണുകളുള്ളവളെ വിവാഹം ചെയ്തു.
തയാ സഹ മഹാഭാഗ സുഖം രേമേ പ്രതാപവാന് । അതിപ്രീതോ ഗുണൈസ്തസ്യാസ്തയാ സഹ സുഖീഭവേത്
അവളോടൊപ്പം മഹാശക്തനായവൻ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു; അവളുടെ ഗുണങ്ങൾകൊണ്ട് അതീവ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു, അവളോടൊപ്പം ഇരിക്കുമ്പോൾ സന്തോഷം നിറഞ്ഞവനായി.
തസ്യാഃ സ്നേഹേന പ്രീത്യാ ച സംമുഗ്ധോ മാഥുരേശ്വരഃ । പദ്മാവതീ മഹാഭാഗാ തസ്യ പ്രാണപ്രിയാഭവത്
അവളുടെ സ്നേഹത്തിലും സ്നേഹപൂർവ്വമായ പെരുമാറ്റത്തിലും മഥുരാപുരിയുടെ രാജാവ് ആകർഷിതനായി; മഹാഭാഗ്യശാലിയായ പത്മാവതി അവന്റെ പ്രാണപ്രിയയായി.
തയാ വിനാ ന ബുഭുജേ തയാ സഹ പ്രക്രീഡയേത് । തയാ വിനാ ന സേവേത പരമം സുഖമേവ സഃ
അവളില്ലാതെ അവൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചില്ല; അവളോടൊപ്പം കളിച്ചു; അവളില്ലാതെ പരമസുഖം തേടിയില്ല.
ഏവം പ്രീതികരൌ ജാതൌ പരസ്പരമനുത്തമൌ । സ്നേഹവംതൌ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ സുഖസംപ്രീതിദായകൌ
ഇങ്ങനെ, പരസ്പരം അനുപമമായ സന്തോഷം നൽകുന്നവരായി ഇരുവരും മാറി; സ്നേഹവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞവരായി, പരസ്പരം സന്തോഷം പകർന്നു.