യൂയം ഗച്ഛത വൈ ദൂരം ദുര്ഗം ഗിരിഗുഹാമുഖമ് । സുഖം ജീവത മേ വത്സാ വര്ജയിത്വാ സുലുബ്ധകാന്
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ദൂരെയുള്ള ഒരു സുരക്ഷിതമായ പർവ്വതഗുഹയിലേക്ക് പോവൂ. എന്റെ മക്കളേ, അത്യാഗ്രഹികളായ വേട്ടക്കാരെ ഒഴിവാക്കി സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കൂ.
മയാ തത്രൈവ ഗംതവ്യം യത്രൈഷ ഹി ഗമിഷ്യതി । ഭവതാം ശ്രേഷ്ഠോഽയം ഭ്രാതാ യൂഥരക്ഷാം കരിഷ്യതി
അവൻ പോകുന്നിടത്തേക്ക് ഞാൻ പോകേണ്ടതുണ്ട്; നിങ്ങളുടെ മൂത്ത സഹോദരൻ ആടുമാടുകളുടെ സംരക്ഷണം ചെയ്യും.
ഏതേ പിതൃവ്യകാഃ സര്വേ ഭവതാം ത്രാണകാരകാഃ । ദൂരം പ്രയാത വൈ സര്വേ മാം വിഹായ സുപുത്രകാഃ
നിങ്ങളുടെ എല്ലാ അമ്മാവന്മാരും നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ ഉണ്ടാകും. എന്റെ നല്ല മക്കളേ, നിങ്ങളെല്ലാവരും എന്നെ വിട്ട് ദൂരെയ്ക്ക് പോവൂ.
പുത്രാ ഊചുഃ- അയം ഹി പര്വതശ്രേഷ്ഠോ ബഹുമൂലഫലോദകഃ । ഭയം തു കസ്യ വൈ നാസ്തി സുഖം ജീവനമസ്തി വൈ
മക്കൾ പറഞ്ഞു: ഈ പർവ്വതം ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്, ധാരാളം കിഴങ്ങുകളും പഴങ്ങളും വെള്ളവും ഉണ്ട്. പക്ഷേ, ഭയം ആര്ക്ക് ഇല്ല? ഇവിടെ സന്തോഷമായി ജീവിക്കാൻ കഴിയുമോ?
യുവാഭ്യാം ഹി അകസ്മാദ്വൈ ഇദമുക്തം ഭയംകരമ് । തന്നോ ഹി കാരണം മാതര്വദ സത്യമിഹൈവ ഹി
നിങ്ങൾ ഇരുവരും അപ്രതീക്ഷിതമായി ഈ ഭയകരമായ കാര്യം പറഞ്ഞു. അതിന്റെ കാരണം പറയൂ, അമ്മേ, സത്യമായി ഇവിടെ തന്നെ പറയൂ.
ശൂകര്യുവാച-। അയം രാജാ മഹാരൌദ്രഃ കാലരൂപഃ സമാഗതഃ । ക്രീഡതേ മൃഗയാ ലുബ്ധോ മൃഗാന്ഹത്വാ ബഹൂന്വനേ
ശൂകരി പറഞ്ഞു: ഈ രാജാവ് ഭയങ്കരനും മരണത്തിന്റെ രൂപവും ആണു്, ഇപ്പോൾ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു. വേട്ടയിലേയ്ക്ക് ആസ്വാദനത്തോടെ ആഗ്രഹംകൊണ്ട്, വനത്തിൽ അനേകം മൃഗങ്ങളെ കൊല്ലുന്നു.
ഇക്ഷ്വാകുര്നാമ ദുര്ധര്ഷോ മനുപുത്രോ മഹാബലഃ । സംഹരിഷ്യതി കാലോഽയം ദൂരം യാത സുപുത്രകാഃ
മനുവിന്റെ മഹാബലശാലിയായ പുത്രനായ ഇക്ഷ്വാകു എന്ന രാജാവ്, ആരെയും തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ, ഈ സമയത്ത് നാശം വരുത്തും. അതിനാൽ, നല്ല മക്കളേ, നിങ്ങൾ ദൂരേയ്ക്ക് പോകൂ.
പുത്രാ ഊചുഃ-। മാതരം പിതരം ത്യക്ത്വാ യഃ പ്രയാതി സ പാപധീഃ । മഹാരൌദ്രം സുഘോരം തു നരകം പ്രതിപദ്യതേ
മക്കൾ പറഞ്ഞു: അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ഉപേക്ഷിച്ച് പോകുന്നവൻ ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനാണ്; അത്തരം ആളുകൾ ഭയങ്കരവും അത്യന്തം ഭീഷണിയുമുള്ള നരകത്തിൽ വീഴുന്നു.
മാതുഃ പുണ്യം പയഃ പീത്വാ പുഷ്ടോ ഭവതി നിര്ഘൃണഃ । മാതരം പിതരം ത്യക്ത്വാ യഃ പ്രയാതി സുദുര്ബലഃ
അമ്മയുടെ പുണ്യമായ പാലു കുടിച്ച് വളർന്നിട്ടും, കരുണയില്ലാത്തവനാകും; അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ഉപേക്ഷിച്ച് പോകുന്നവൻ വളരെ ദുർബലനായി മാറുന്നു.
പൂയം നരകമേതീഹ കൃമിദുര്ഗംധസംകുലമ് । മാതുസ്തസ്മാന്ന യാസ്യാമോ ഗുരും ത്യക്ത്വാ ഇഹൈവ ച
അവൻ കീടങ്ങളും ദുർഗന്ധവും നിറഞ്ഞ അശുദ്ധമായ നരകത്തിൽ വീഴുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ഞങ്ങൾ അമ്മയെയും ഗുരുവിനെയും ഉപേക്ഷിക്കാതെ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കും.
ഏവം വിഷാദഃ സംജാതസ്തേഷാം ധര്മാര്ഥസംയുതഃ । വ്യൂഹം കൃത്വാ സ്ഥിതാഃ സര്വേ ബലതേജഃ സമാകുലാഃ
ഇങ്ങനെ, ധർമ്മവും ഉദ്ദേശവും നിറഞ്ഞ ദുഃഖം അവർക്കിടയിൽ ഉദിച്ചു. അവർ എല്ലാവരും ശക്തിയും ഉത്സാഹവും കൊണ്ട് ഒരു നിരയായി നിന്നു.
സാഹസോത്സാഹസംപന്നാഃ പശ്യംതി നൃപനംദനമ് । നദംതഃ പൌരുഷൈര്യുക്താഃ ക്രീഡമാനാ വനേ തദാ
ധൈര്യവും ഉത്സാഹവും നിറഞ്ഞ അവർ, അപ്പോൾ കാട്ടിൽ വീര്യത്തോടെ ഗർജിച്ച് കളിക്കുന്ന രാജകുമാരനെ കണ്ടു.
ത്രയശ്ചത്വാരിംശത്തമോഽധ്യായഃ 2.43 സുകലോവാച- ഏവം തേ ശൂകരാഃ സര്വേ യുദ്ധായ സമുപസ്ഥിതാഃ । പുരഃ സ്ഥിതസ്യ തേ രാജ്ഞോ ഹ്യവതസ്ഥുശ്ച ലുബ്ധകാഃ
സുകലൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ, ആ ശൂകരങ്ങൾ എല്ലാവരും യുദ്ധത്തിനായി ഒന്നിച്ചു. രാജാവിന്റെ മുമ്പിൽ വേട്ടക്കാർ ഒരുക്കത്തോടെ നിന്നു.
മഹാവരാഹോ രാജേംദ്ര ഗിരിസാനും സമാശ്രിതഃ । മഹതാ യൂഥഭാവേന വ്യൂഹം കൃത്വാ പ്രതിഷ്ഠതി
മഹാവരാഹം, രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവ്, മലയുടെ മുകളിലേക്കു അഭയം തേടി. വലിയ കൂട്ടത്തിന്റെ ശക്തിയോടെ, അവൻ നിരയായി നിന്നു.
കപിലഃ സ്ഥൂലപീനാംഗോ മഹാദംഷ്ട്രോ മഹാമുഖഃ । ദുഃസഹഃ ശൂകരോ രാജന്ഗര്ജതേ ചാതിഭൈരവമ്
കപിലൻ, വലുതും ബലവാനുമായ ശരീരവും വലിയ കപ്പുകളും വൻ വായും ഉള്ള ഭയങ്കരമായ ശൂകരൻ, രാജാവേ, അത്യന്തം ഭീഷണിയായി ഗർജിക്കുന്നു.
താനപശ്യന്മഹാരാജഃ ശാലതാലവനാശ്രയാന് । തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ മനുപുത്രഃ പ്രതാപവാന്
അവരെ ശാലയും താളവനവും ആശ്രയിച്ചിരുന്ന മഹാരാജാവ് കണ്ടു. അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട മനുവിന്റെ വീര്യശാലിയായ പുത്രൻ പ്രതികരിച്ചു.
ഗൃഹ്യതാം ശൂര വാരാഹോ വിധ്യതാം ബലദര്പിതഃ । ഏവമാഭാഷ്യ താന്വീരോ മനുപുത്രഃ പ്രതാപവാന്
വീരനായ ശൂകരനെ പിടിക്കണം, അവൻറെ അഭിമാനം തകർക്കണം; അങ്ങനെ മനുവിന്റെ വീര്യശാലിയായ പുത്രൻ അവരോട് പറഞ്ഞു.
അഥ തേ ലുബ്ധകാഃ സര്വേ മൃഗയാ മദമോഹിതാഃ । സംനദ്ധാ ദംശിതാഃ സര്വേ ശ്വഭിഃ സാര്ദ്ധം പ്രജഗ്മിരേ
അപ്പോൾ ആ വേട്ടക്കാർ എല്ലാവരും വേട്ടയുടെ മദത്തിൽ മുഴുകി, ആയുധധാരികളായി നായകളുമായി ചേർന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
ഹര്ഷേണ മഹതാവിഷ്ടോ രാജരാജോ മഹാബലഃ । അശ്വാരൂഢഃ സുസൈന്യേന ചതുരംഗേണ സംയതഃ
വലിയ സന്തോഷത്തോടെ, മഹാബലശാലിയായ രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവ് കുതിരപ്പുറത്ത് കയറി, നല്ല പരിശീലനം ലഭിച്ച നാലു വിഭാഗങ്ങളായ സൈന്യവുമായി മുന്നേറി.
ഗംഗാതീരം സമായാതോ മേരൌ ഗിരിവരോത്തമേ । രത്നധാതുസമാകീര്ണേ നാനാവൃക്ഷൈരലംകൃതേ
അവൻ ഗംഗയുടെ തീരത്തും, മനോഹരമായ മെരു മലയിൽ എത്തി. വിവിധ രത്നങ്ങളും ധാതുക്കളും നിറഞ്ഞ, പലതരം വൃക്ഷങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച സ്ഥലമായിരുന്നു അത്.
സുകലോവാച- യോ ബലധാമ മരീചിചയകരനികരമയപ്രോത്തുംഗോഽത്യുച്ചമ് । ഗഗനമേവ സംപ്രാപ്തോ നാനാ നഗാചരിതശോഭോ ഗിരിരാജോ ഭാതി
സുകലൻ പറഞ്ഞു: ശക്തിയുടെ ആധാരമായ, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾപോലെ ഉയർന്ന, ആകാശത്തെത്തുന്ന ആ മലരാജാവ്, വിവിധ ജീവികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട് പ്രകാശിക്കുന്നു.
യോജനബഹലവിമല ഗംഗാപ്രവാഹ സമുച്ചരത്തീരവീചീതരംഗഭംഗൈര്മുക്താഫലസദൃശൈര്നിര്മലാംബുകണൈഃ । സര്വത്ര പ്രക്ഷാലിത ധവലതലശിലാതലോഗിരീംദ്ര സുഃശ്രിയായുക്തഃ
വലിയതും വൃത്തിയുള്ളതുമായ ഗംഗയുടെ ഒഴുക്ക്, ഉയർന്ന കരകളും, മുത്തുപോലുള്ള തിരമാലകളും, വൃത്തിയുള്ള ജലകണങ്ങളുമായി, എല്ലായിടത്തും വെള്ളയുള്ള പാറകൾ കഴുകി, ആ മലരാജാവിന് മനോഹാരിത നൽകുന്നു.
ദേവൈശ്ചാരണകിന്നരൈഃ പരിവൃതോ ഗംധര്വവിദ്യാധരൈഃ സിദ്ധൈരപ്സരസാംഗണൈര്മുനിജനൈര്നാഗേംദ്ര വിദ്യാധരൈഃ । ശ്രീഖംഡൈര്ബഹുചംദനൈസ്സസരലൈഃ ശാലൈസ്തമാലൈര്ഗിരീ രുദ്രാ ക്ഷൈര്വരസിദ്ധിദായകഘനൈഃ കല്പദ്രുമൈഃ ശോഭതേ
ദേവന്മാരും ചാരണന്മാരും കിന്നരന്മാരും ഗാന്ധർവന്മാരും വിദ്യാധരന്മാരും സിദ്ധന്മാരും അപ്സരസ്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങളും മുനിമാരും നാഗരാജാവും വിദ്യാധരന്മാരും ചുറ്റി, ചന്ദനവൃക്ഷങ്ങളും സുഗന്ധവൃക്ഷങ്ങളും ശാലയും തമാലവും, രുദ്രാക്ഷവൃക്ഷങ്ങളും കല്പവൃക്ഷങ്ങളും വരം നൽകുന്ന മേഘങ്ങളും കൊണ്ട് ആ മല മനോഹരമാണ്.
നാനാധാതുവിചിത്രോ വൈ നാനാരത്നവിചിത്രിതൈഃ । വിമാനൈഃ കാംചനൈര്ദംഡൈഃ കലത്രൈരുപശോഭതേ
വിവിധ ധാതുക്കളാൽ മനോഹരമായും, പലതരം രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടും, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള മാളികകളും തൂണുകളും കൂട്ടുകാരുമൊക്കെയും ചേർന്ന് ആ മല മനോഹരമാകുന്നു.
നാലികേരവനൈര്ദിവ്യൈഃ പൂഗവൃക്ഷൈര്വിരാജതേ । ദിവ്യപുന്നാഗബകുലൈഃ കദലീഖംഡമംഡിതൈഃ
ദിവ്യമായ തേങ്ങയും പാന്പും നിറഞ്ഞ വനങ്ങൾ, പുന്നാഗം, ബകുലം, കദളി ചെടികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ കൊണ്ട് ആ സ്ഥലം മനോഹരമായി തിളങ്ങുന്നു.
പുഷ്പകൈശ്ചംപകൈരദ്രി പാഃടലൈഃ കേതകൈസ്തഥാ । നാനാവല്ലീവിതാനൈശ്ച പുഷ്പിതൈഃ പദ്മകൈസ്തഥാ
പുഷ്പം, ചമ്പകം, പാടല, കേതക, വിവിധതരം പൂത്തവള്ളികൾ, പദ്മക മരങ്ങൾ എന്നിവയുടെ പൂക്കൾ കൊണ്ട് ആ മല മനോഹരമായി ഭാസിക്കുന്നു.
നാനാവര്ണൈഃ സുപുഷ്പൈശ്ച നാനാവൃക്ഷൈരലംകൃതഃ । ദിവ്യവൃക്ഷൈഃ സമാകീര്ണഃ സ്ഫാടികസ്യ ശിലാതലൈഃ
നാനാവർണ്ണമുള്ള മനോഹരമായ പൂക്കളും, വിവിധതരം മരങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു; ദിവ്യമായ മരങ്ങളും സ്ഫടികം പോലെ തെളിഞ്ഞ പാറകളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
യോഗിയോഗീന്ദ്ര സംസിദ്ധൈഃ കംദരാംതര്നിവാസിഭിഃ । നിര്ഝരൈശ്ചൈവ രമ്യൈശ്ച ബഹുപ്രസ്രവണൈര്ഗിരിഃ
യോഗികളും യോഗശ്രേഷ്ഠരും കുഹരങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നു; ആ മലയിൽ മനോഹരമായ ജലധാരകളും അനേകം ഒഴുക്കുകളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
നദീപ്രവാഹസംഹ്രഷ്ടൈഃ സംഗമൈരുപശോഭതേ । ഹ്രദൈശ്ച പല്വലൈഃ കുംഡൈര്നിര്മലോദകധാരിഭിഃ
നദികളുടെ ഒഴുക്കുകൾ തമ്മിലുള്ള സംഗമം കൊണ്ട് ആ സ്ഥലം ഭംഗിയായി കാണപ്പെടുന്നു; തടാകങ്ങൾ, കുളം, കുണ്ടുകൾ എന്നിവയും ശുദ്ധജലധാരകളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഗിരിരാജോ വിഭാത്യേകഃ സാനുഭിഃ സഹ സംസ്ഥിതൈഃ । ശരഭൈശ്ചൈവ ശാര്ദൂലൈര്മൃഗയൂഥൈരലംകൃതഃ
മലราชൻ തന്റെ ശിഖരങ്ങളോടൊപ്പം തിളങ്ങുന്നു; ശരഭങ്ങൾ, കടുവകൾ, വന്യജീവികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.