കാമാല്ലോഭാദ്ഭയാദ്വാപി മോഹാദ്വാ ശൃണു വല്ലഭേ । കുംഭീപാകേ തു നരകേ വസേദ്യുഗസഹസ്രകമ്
ആഗ്രഹം, ലാഭം, ഭയം അല്ലെങ്കിൽ മായയാലോ, പ്രിയേ, കേൾക്കു—അവൻ കുംഭീപാകം എന്ന നരകത്തിൽ ആയിരം വർഷം വാസം ചെയ്യും.
ക്ഷത്രിയാണാം പരോ ധര്മോ യുദ്ധം ദേയം ന സംശയഃ । തദ്യുദ്ധം ദീയമാനേന രണഭൂമിഗതേന വൈ
ക്ഷത്രിയന്മാർക്ക് ഏറ്റവും വലിയ കടമ യുദ്ധം സമ്മതിക്കുകയാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല. അതുകൊണ്ട് യുദ്ധഭൂമിയിൽ വെല്ലുവിളിക്കപ്പെട്ടാൽ അവൻ യുദ്ധം സ്വീകരിക്കണം.
നിര്ജിതം തു പരം തത്ര യശഃകീര്ത്തിം പ്രഭുംജതേ । സ വാ ഹതോ യുധ്യമാനഃ പൌരുഷേണാതിനിര്ഭയഃ
അവിടെ തോറ്റവനും പ്രശസ്തിയും മഹത്വവും നേടുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ ധൈര്യത്തോടെ യുദ്ധം ചെയ്ത് വീഴുകയാണെങ്കിൽ, ഭയമില്ലാതെ,
വീരലോകമവാപ്നോതി ദിവ്യാന്ഭോഗാന്പ്രഭുംജതേ । യാവദ്വര്ഷസഹസ്രാണാം വിംശത്യേകാം പ്രിയേ ശൃണു
അവൻ വീരന്മാരുടെ ലോകം പ്രാപിച്ചു ദൈവികമായ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കും, പ്രിയേ, ഇരുപതിനായിരത്തി ഒരായിരം വർഷം വരെ—കേൾക്കു.
വീരലോകേ വസേത്താവദ്ദേവാചാരൈര്മഹീയതേ । മനുപുത്രഃ സമായാത അയം വീരോ ന സംശയഃ
അവൻ ആ കാലം മുഴുവൻ വീരലോകത്ത് ദേവന്മാരുടെ ആദരത്തോടെ വസിക്കും. ഈ മനുഷ്യൻ, മനുവിന്റെ പുത്രൻ, യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു വീരനാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
സംഗ്രാമം യാചമാനസ്തു യുദ്ധം ദേയം മയാ ധ്രുവമ് । യുദ്ധാതിഥിഃ സമായാതോ വിഷ്ണുരൂപഃ സനാതനഃ
അവൻ യുദ്ധം ചോദിച്ച് വന്നതിനാൽ ഞാൻ തീർച്ചയായും യുദ്ധം സമ്മതിക്കണം. യുദ്ധം തേടി വരുന്ന അതിഥി ശാശ്വതനായ വിഷ്ണുവിന്റെ രൂപമാണ്.
സത്കാരോ യുദ്ധരൂപേണ കര്തവ്യശ്ച മയാ ശുഭേ । ശൂകര്യുവാച- യദാ യുദ്ധം ത്വയാ ദേയം രാജ്ഞേ ചൈവ മഹാത്മനേ
അതിനാൽ, ഞാൻ യുദ്ധം കൊണ്ടാണ് അവനെ ആദരിക്കേണ്ടത്, ഭദ്രേ. ശൂകരി പറഞ്ഞു: നീ രാജാവിനും മഹാത്മാവിനും യുദ്ധം സമ്മതിക്കേണ്ടതായതിനാൽ,
തതോഽഹം പൌരുഷം കാംത പശ്യാമി തവ കീദൃശമ് । ഏവമുക്ത്വാ പ്രിയാന്പുത്രാന്സമാഹൂയ ത്വരാന്വിതാ
അപ്പോൾ, പ്രിയനേ, ഞാൻ നിന്റെ ധൈര്യം എങ്ങനെയാണെന്ന് കാണാം. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൾ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മക്കളെ വേഗത്തിൽ വിളിച്ചു.
ഉവാച പുത്രകാ യൂയം ശൃണുധ്വം വചനം മമ । യുദ്ധാതിഥിഃ സമായാതോ വിഷ്ണുരൂപഃ സനാതനഃ
അവൾ പറഞ്ഞു: “എന്റെ മക്കളേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ. യുദ്ധം തേടി വരുന്ന അതിഥി ശാശ്വതനായ വിഷ്ണുവിന്റെ രൂപമാണ്.
മയാ തത്ര പ്രഗംതവ്യം യത്രായം ഹി ഗമിഷ്യതി । യാവത്തിഷ്ഠതി വൈ നാഥോ ഭവതാം പ്രതിപാലകഃ
അവൻ പോകുന്നിടത്തേക്ക് ഞാൻ പോകേണ്ടതുണ്ട്; നിങ്ങളുടെ രക്ഷകൻ ഉണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ,
യൂയം ഗച്ഛത വൈ ദൂരം ദുര്ഗം ഗിരിഗുഹാമുഖമ് । സുഖം ജീവത മേ വത്സാ വര്ജയിത്വാ സുലുബ്ധകാന്
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ദൂരെയുള്ള ഒരു സുരക്ഷിതമായ പർവ്വതഗുഹയിലേക്ക് പോവൂ. എന്റെ മക്കളേ, അത്യാഗ്രഹികളായ വേട്ടക്കാരെ ഒഴിവാക്കി സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കൂ.
മയാ തത്രൈവ ഗംതവ്യം യത്രൈഷ ഹി ഗമിഷ്യതി । ഭവതാം ശ്രേഷ്ഠോഽയം ഭ്രാതാ യൂഥരക്ഷാം കരിഷ്യതി
അവൻ പോകുന്നിടത്തേക്ക് ഞാൻ പോകേണ്ടതുണ്ട്; നിങ്ങളുടെ മൂത്ത സഹോദരൻ ആടുമാടുകളുടെ സംരക്ഷണം ചെയ്യും.
ഏതേ പിതൃവ്യകാഃ സര്വേ ഭവതാം ത്രാണകാരകാഃ । ദൂരം പ്രയാത വൈ സര്വേ മാം വിഹായ സുപുത്രകാഃ
നിങ്ങളുടെ എല്ലാ അമ്മാവന്മാരും നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ ഉണ്ടാകും. എന്റെ നല്ല മക്കളേ, നിങ്ങളെല്ലാവരും എന്നെ വിട്ട് ദൂരെയ്ക്ക് പോവൂ.
പുത്രാ ഊചുഃ- അയം ഹി പര്വതശ്രേഷ്ഠോ ബഹുമൂലഫലോദകഃ । ഭയം തു കസ്യ വൈ നാസ്തി സുഖം ജീവനമസ്തി വൈ
മക്കൾ പറഞ്ഞു: ഈ പർവ്വതം ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്, ധാരാളം കിഴങ്ങുകളും പഴങ്ങളും വെള്ളവും ഉണ്ട്. പക്ഷേ, ഭയം ആര്ക്ക് ഇല്ല? ഇവിടെ സന്തോഷമായി ജീവിക്കാൻ കഴിയുമോ?
യുവാഭ്യാം ഹി അകസ്മാദ്വൈ ഇദമുക്തം ഭയംകരമ് । തന്നോ ഹി കാരണം മാതര്വദ സത്യമിഹൈവ ഹി
നിങ്ങൾ ഇരുവരും അപ്രതീക്ഷിതമായി ഈ ഭയകരമായ കാര്യം പറഞ്ഞു. അതിന്റെ കാരണം പറയൂ, അമ്മേ, സത്യമായി ഇവിടെ തന്നെ പറയൂ.
ശൂകര്യുവാച-। അയം രാജാ മഹാരൌദ്രഃ കാലരൂപഃ സമാഗതഃ । ക്രീഡതേ മൃഗയാ ലുബ്ധോ മൃഗാന്ഹത്വാ ബഹൂന്വനേ
ശൂകരി പറഞ്ഞു: ഈ രാജാവ് ഭയങ്കരനും മരണത്തിന്റെ രൂപവും ആണു്, ഇപ്പോൾ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു. വേട്ടയിലേയ്ക്ക് ആസ്വാദനത്തോടെ ആഗ്രഹംകൊണ്ട്, വനത്തിൽ അനേകം മൃഗങ്ങളെ കൊല്ലുന്നു.
ഇക്ഷ്വാകുര്നാമ ദുര്ധര്ഷോ മനുപുത്രോ മഹാബലഃ । സംഹരിഷ്യതി കാലോഽയം ദൂരം യാത സുപുത്രകാഃ
മനുവിന്റെ മഹാബലശാലിയായ പുത്രനായ ഇക്ഷ്വാകു എന്ന രാജാവ്, ആരെയും തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ, ഈ സമയത്ത് നാശം വരുത്തും. അതിനാൽ, നല്ല മക്കളേ, നിങ്ങൾ ദൂരേയ്ക്ക് പോകൂ.
പുത്രാ ഊചുഃ-। മാതരം പിതരം ത്യക്ത്വാ യഃ പ്രയാതി സ പാപധീഃ । മഹാരൌദ്രം സുഘോരം തു നരകം പ്രതിപദ്യതേ
മക്കൾ പറഞ്ഞു: അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ഉപേക്ഷിച്ച് പോകുന്നവൻ ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനാണ്; അത്തരം ആളുകൾ ഭയങ്കരവും അത്യന്തം ഭീഷണിയുമുള്ള നരകത്തിൽ വീഴുന്നു.
മാതുഃ പുണ്യം പയഃ പീത്വാ പുഷ്ടോ ഭവതി നിര്ഘൃണഃ । മാതരം പിതരം ത്യക്ത്വാ യഃ പ്രയാതി സുദുര്ബലഃ
അമ്മയുടെ പുണ്യമായ പാലു കുടിച്ച് വളർന്നിട്ടും, കരുണയില്ലാത്തവനാകും; അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ഉപേക്ഷിച്ച് പോകുന്നവൻ വളരെ ദുർബലനായി മാറുന്നു.
പൂയം നരകമേതീഹ കൃമിദുര്ഗംധസംകുലമ് । മാതുസ്തസ്മാന്ന യാസ്യാമോ ഗുരും ത്യക്ത്വാ ഇഹൈവ ച
അവൻ കീടങ്ങളും ദുർഗന്ധവും നിറഞ്ഞ അശുദ്ധമായ നരകത്തിൽ വീഴുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ഞങ്ങൾ അമ്മയെയും ഗുരുവിനെയും ഉപേക്ഷിക്കാതെ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കും.
ഏവം വിഷാദഃ സംജാതസ്തേഷാം ധര്മാര്ഥസംയുതഃ । വ്യൂഹം കൃത്വാ സ്ഥിതാഃ സര്വേ ബലതേജഃ സമാകുലാഃ
ഇങ്ങനെ, ധർമ്മവും ഉദ്ദേശവും നിറഞ്ഞ ദുഃഖം അവർക്കിടയിൽ ഉദിച്ചു. അവർ എല്ലാവരും ശക്തിയും ഉത്സാഹവും കൊണ്ട് ഒരു നിരയായി നിന്നു.
സാഹസോത്സാഹസംപന്നാഃ പശ്യംതി നൃപനംദനമ് । നദംതഃ പൌരുഷൈര്യുക്താഃ ക്രീഡമാനാ വനേ തദാ
ധൈര്യവും ഉത്സാഹവും നിറഞ്ഞ അവർ, അപ്പോൾ കാട്ടിൽ വീര്യത്തോടെ ഗർജിച്ച് കളിക്കുന്ന രാജകുമാരനെ കണ്ടു.
ത്രയശ്ചത്വാരിംശത്തമോഽധ്യായഃ 2.43 സുകലോവാച- ഏവം തേ ശൂകരാഃ സര്വേ യുദ്ധായ സമുപസ്ഥിതാഃ । പുരഃ സ്ഥിതസ്യ തേ രാജ്ഞോ ഹ്യവതസ്ഥുശ്ച ലുബ്ധകാഃ
സുകലൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ, ആ ശൂകരങ്ങൾ എല്ലാവരും യുദ്ധത്തിനായി ഒന്നിച്ചു. രാജാവിന്റെ മുമ്പിൽ വേട്ടക്കാർ ഒരുക്കത്തോടെ നിന്നു.
മഹാവരാഹോ രാജേംദ്ര ഗിരിസാനും സമാശ്രിതഃ । മഹതാ യൂഥഭാവേന വ്യൂഹം കൃത്വാ പ്രതിഷ്ഠതി
മഹാവരാഹം, രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവ്, മലയുടെ മുകളിലേക്കു അഭയം തേടി. വലിയ കൂട്ടത്തിന്റെ ശക്തിയോടെ, അവൻ നിരയായി നിന്നു.
കപിലഃ സ്ഥൂലപീനാംഗോ മഹാദംഷ്ട്രോ മഹാമുഖഃ । ദുഃസഹഃ ശൂകരോ രാജന്ഗര്ജതേ ചാതിഭൈരവമ്
കപിലൻ, വലുതും ബലവാനുമായ ശരീരവും വലിയ കപ്പുകളും വൻ വായും ഉള്ള ഭയങ്കരമായ ശൂകരൻ, രാജാവേ, അത്യന്തം ഭീഷണിയായി ഗർജിക്കുന്നു.
താനപശ്യന്മഹാരാജഃ ശാലതാലവനാശ്രയാന് । തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ മനുപുത്രഃ പ്രതാപവാന്
അവരെ ശാലയും താളവനവും ആശ്രയിച്ചിരുന്ന മഹാരാജാവ് കണ്ടു. അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട മനുവിന്റെ വീര്യശാലിയായ പുത്രൻ പ്രതികരിച്ചു.
ഗൃഹ്യതാം ശൂര വാരാഹോ വിധ്യതാം ബലദര്പിതഃ । ഏവമാഭാഷ്യ താന്വീരോ മനുപുത്രഃ പ്രതാപവാന്
വീരനായ ശൂകരനെ പിടിക്കണം, അവൻറെ അഭിമാനം തകർക്കണം; അങ്ങനെ മനുവിന്റെ വീര്യശാലിയായ പുത്രൻ അവരോട് പറഞ്ഞു.
അഥ തേ ലുബ്ധകാഃ സര്വേ മൃഗയാ മദമോഹിതാഃ । സംനദ്ധാ ദംശിതാഃ സര്വേ ശ്വഭിഃ സാര്ദ്ധം പ്രജഗ്മിരേ
അപ്പോൾ ആ വേട്ടക്കാർ എല്ലാവരും വേട്ടയുടെ മദത്തിൽ മുഴുകി, ആയുധധാരികളായി നായകളുമായി ചേർന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
ഹര്ഷേണ മഹതാവിഷ്ടോ രാജരാജോ മഹാബലഃ । അശ്വാരൂഢഃ സുസൈന്യേന ചതുരംഗേണ സംയതഃ
വലിയ സന്തോഷത്തോടെ, മഹാബലശാലിയായ രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവ് കുതിരപ്പുറത്ത് കയറി, നല്ല പരിശീലനം ലഭിച്ച നാലു വിഭാഗങ്ങളായ സൈന്യവുമായി മുന്നേറി.
ഗംഗാതീരം സമായാതോ മേരൌ ഗിരിവരോത്തമേ । രത്നധാതുസമാകീര്ണേ നാനാവൃക്ഷൈരലംകൃതേ
അവൻ ഗംഗയുടെ തീരത്തും, മനോഹരമായ മെരു മലയിൽ എത്തി. വിവിധ രത്നങ്ങളും ധാതുക്കളും നിറഞ്ഞ, പലതരം വൃക്ഷങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച സ്ഥലമായിരുന്നു അത്.