ബ്രഹ്മവംശാത്സമുദ്ഭൂതോ ഭവാന്ബ്രാഹ്മണ ഏവ ച । പശ്ചാദ്രാജാ പൃഥിവ്യാശ്ച സംജാതഃ കൃതവിക്രമഃ
നീ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വംശത്തില് നിന്നാണ് ജനിച്ചത്, അതുകൊണ്ട് നീ ബ്രാഹ്മണനാണ്; പിന്നീടാണ് നിന്റെ വീര്യത്താല് ഭൂമിയുടെ രാജാവായത്.
രാജപുണ്യേന രാജേംദ്ര സുഖം ജീവംതി വൈ ദ്വിജാഃ । രാജ്ഞഃ പാപേന നശ്യംതി തസ്മാത്പുണ്യം സമാചര
രാജാവിന്റെ പുണ്യത്താല് രാജാധിരാജാ, ദ്വിജന്മാര് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു; രാജാവിന്റെ പാപം കൊണ്ടാണ് അവര് നശിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് നീ നല്ല പ്രവൃത്തികള് ചെയ്യണം.
സമാദൃതസ്ത്വയാ ധര്മഃ കൃതശ്ചാപി നരാധിപ । ത്രേതായുഗസ്യ കര്മാപി ദ്വാപരസ്യ തഥാ നഹി
നീ ധര്മ്മത്തെ ആദരിക്കുകയും, അത് അനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, മനുഷ്യരിലെ രാജാവേ; എന്നാല് ത്രേതായുഗത്തെയും ദ്വാപരയുഗത്തെയും കര്മ്മങ്ങള് ഇപ്പോള് അങ്ങനെ ഇല്ല.
കലേശ്ചൈവ പ്രവേശം തു വര്ത്തയിഷ്യംതി മാനവാഃ । ജൈനധര്മം സമാശ്രിത്യ സര്വേ പാപപ്രമോഹിതാഃ
കലിയുഗത്തില് മനുഷ്യര് ജൈനമതം പിന്തുടര്ന്ന്, പാപത്തില് മയങ്ങി, കലിയുഗത്തിലേക്ക് കടക്കും.
വേദാചാരം പരിത്യജ്യ പാപം യാസ്യംതി മാനവാഃ । പാപസ്യ മൂലമേവം വൈ ജൈനധര്മം ന സംശയഃ
വേദമാർഗ്ഗം ഉപേക്ഷിച്ച് മനുഷ്യർ പാപത്തിലേക്ക് ചേരും; അങ്ങനെ, സംശയമില്ലാതെ, ജൈനമതം പാപത്തിന്റെ മൂലമായിത്തീരുന്നു.
അനേന മുഗ്ധാ രാജേംദ്ര മഹാമോഹേന പാതിതാഃ । മാനവാഃ പാപസംഘാതാസ്തേഷാം നാശായ നാന്യഥാ
രാജാവേ, ഈ വലിയ മായയിൽ പെട്ട് അജ്ഞാനികൾ പാപത്തിൽ വീണുപോകുന്നു; അവർ പാപത്തിൽ കുടുങ്ങിയവരായി നശിപ്പാൻ മാത്രം വിധിക്കപ്പെട്ടവരാണ്.
ഭവിഷ്യത്യേവ ഗോവിംദഃ സര്വപാപാപഹാരകഃ । സ്വേച്ഛാരൂപം സമാസാദ്യ സംഹരിഷ്യതി പാതകാത്
ഗോവിന്ദൻ തീർച്ചയായും ജനിക്കും, എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കാൻ; തനിക്കിഷ്ടമുള്ള രൂപം സ്വീകരിച്ച്, അവൻ ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കും.
പാപേഷു സംഗതേഷ്വേവം മ്ലേച്ഛനാശായ വൈ പുനഃ । കല്കിരേവ സ്വയം ദേവോ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
മനുഷ്യർ പാപത്തിൽ ചേരുമ്പോൾ, വീണ്ടും മ്ലേച്ഛന്മാരെ നശിപ്പാൻ ദൈവമായ കല്കി സ്വയം ജനിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
വ്യവഹാരം കലേശ്ചൈവ ത്യജ പുണ്യം സമാശ്രയ । വര്തയസ്വ ഹി സത്യേന പ്രജാപാലോ ഭവസ്വ ഹി
കലിയുഗത്തിന്റെ വഴികൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, നീ പുണ്യത്തിൽ ആശ്രയം നേടുക; സത്യം പാലിച്ച്, ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നവനാകുക.
വേന ഉവാച- അഹം ജ്ഞാനവതാം ശ്രേഷ്ഠഃ സര്വം ജ്ഞാതം മയാ ഇഹ । യോഽന്യഥാ വര്തതേ ചൈവ സ ദംഡ്യോ ഭവതി ധ്രുവമ്
വേനൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ജ്ഞാനികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ; ഇവിടെ എല്ലാം എനിക്ക് അറിയാം. ആരെങ്കിലും ഇതിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിച്ചാൽ, അവൻ തീർച്ചയായും ശിക്ഷിക്കപ്പെടും.
അത്യര്ഥം ഭാഷമാണം തം രാജാനം പാപചേതനമ് । കുപിതാസ്തേ മഹാത്മാനഃ സര്വേ വൈ ബ്രഹ്മണഃ സുതാഃ
അവൻ, പാപചിന്തയുള്ള രാജാവ്, അത്യധികം സംസാരിച്ചപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ മഹാത്മാക്കൾ എല്ലാവരും കോപിച്ചു.
കുപിതേഷ്വേവ വിപ്രേഷു വേനോ രാജാ മഹാത്മസു । ബ്രഹ്മശാപഭയാത്തേഷാം വല്മീകം പ്രവിവേശ ഹ
ബ്രാഹ്മണന്മാർ മഹാത്മാവായ വേനനോട് കോപിച്ചപ്പോൾ, ബ്രഹ്മശാപത്തെ ഭയന്ന് വേനൻ വണ്ടിൻകുഴിയിൽ ഒളിച്ചു.
അഥ തേ മുനയഃ ക്രുദ്ധാ വേനം പശ്യംതി സര്വതഃ । ജ്ഞാത്വാ പ്രനഷ്ടം ഭൂപം തം വല്മീകസ്ഥം സുസാംപ്രതമ്
അപ്പോൾ ആ മുനികൾ, കോപത്തോടെ, വേനനെ എല്ലായിടത്തും അന്വേഷിച്ചു; രാജാവ് നഷ്ടമായതായി മനസ്സിലാക്കി, അവരെ വണ്ടിൻകുഴിയിൽ കണ്ടു.
ബലാദാനിന്യുസ്തം വിപ്രാഃ ക്രൂരം തം പാപചേതനമ് । ദൃഷ്ട്വാ ച പാപകര്മാണം മുനയഃ സുസമാഹിതാഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാർ അതിക്രൂരനും പാപചിന്തയുള്ളവനുമായ വേനനെ ബലമായി പുറത്തെടുത്തു; അവന്റെ പാപകരമായ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ടപ്പോൾ മുനികൾ ആന്തരമായി ശ്രദ്ധിച്ചു.
സവ്യം പാണിം മമംഥുസ്തേ ഭൂപസ്യ ജാതമന്യവഃ । തസ്മാജ്ജാതോ മഹാഹ്രസ്വോ നീലവര്ണോ ഭയംകരഃ
കോപത്തോടെ അവർ വേനന്റെ ഇടത് കൈ ചുരണ്ടി; അതിൽ നിന്ന് വളരെ ചെറുതും കറുത്തും ഭയങ്കരവുമായ ഒരാൾ ജനിച്ചു.
ബര്ബരോ രക്തനേത്രസ്തു ബാണപാണിര്ധനുര്ദ്ധരഃ । സര്വേഷാമേവ പാപാനാം നിഷാദാനാം ബഭൂവ ഹ
ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ള ബാർബരൻ, കൈയിൽ വില്ലും അമ്പും പിടിച്ച്, എല്ലാ പാപികളായ നിഷാദന്മാരുടെ പിതാവായി.
ധാതാ പാലയിതാ രാജാ മ്ലേച്ഛാനാം തു വിശേഷതഃ । തം ദൃഷ്ട്വാ പാപകര്മാണമൃഷയസ്തു മഹാമതേ
അവൻ പ്രത്യേകിച്ച് മ്ലേച്ഛന്മാരുടെ രക്ഷകനും ഭരണാധികാരിയും ആയി നിയമിക്കപ്പെട്ടു; അവന്റെ പാപകരമായ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ടപ്പോൾ, മഹാത്മാക്കളായ മുനികൾ—
മമംഥുര്ദക്ഷിണം പാണിം വേനസ്യാപി മഹാത്മനഃ । തസ്മാജ്ജാതോ മഹാത്മാ സ യേന ദുഗ്ധാ വസുംധരാ
അവർ മഹാത്മാവായ വേനന്റെ വലത് കൈയും ചുരണ്ടി; അതിൽ നിന്ന് ഭൂമിയെ പാൽകൊടുത്ത മഹാത്മാവ് ജനിച്ചു.
പൃഥുര്നാമ മഹാപ്രാജ്ഞോ രാജരാജോ മഹാബലഃ । തസ്യ പുണ്യപ്രസാദാച്ച വേനോ ധര്മാര്ഥകോവിദഃ
അവനെ പൃഥു എന്നു വിളിച്ചു, മഹാപണ്ഡിതനും രാജാക്കളുടെ രാജാവും വലിയ ശക്തിയുള്ളവനും; അവന്റെ പുണ്യഫലത്താൽ വേനൻ ധർമ്മത്തിലും അർത്ഥത്തിലും പ്രാവീണ്യം നേടി.
ചക്രവര്തിപദം ഭുക്ത്വാ പ്രസാദാത്തസ്യ ചക്രിണഃ । ജഗാമ വൈഷ്ണവം ലോകം തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്
ചക്രധാരിയുടെ കൃപയാൽ ചക്രവർത്തിയുടെ സ്ഥാനം അനുഭവിച്ച്, അവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകത്തേക്ക്, അതായത് പരമപദത്തിലേക്ക് പോയി.
ഋഷയ ഊചുഃ- കഥം വേനോ ഗതഃ സ്വര്ഗം പാപം ത്യക്ത്വാ പ്രദൂരതഃ । തന്നോ വിസ്തരതോഽത്രാപി വദ സത്യവതാം വര
മുനികൾ പറഞ്ഞു: വേനൻ എങ്ങനെ പാപം ഉപേക്ഷിച്ച് ദൂരത്തുനിന്ന് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി? സത്യവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അതിനെയിതിൽ വിശദമായി പറയൂ.
സൂതഉവാച- ഋഷീണാം പുണ്യസംസര്ഗാത്സംവാദാച്ച ദ്വിജോത്തമ । കായസ്യ മഥനാത്പാപോ ബഹിസ്തസ്യ വിനിര്ഗതഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: മുനികൾക്ക് പുണ്യസംഗമവും സംഭാഷണവും ഉണ്ടായതിനാൽ, അവന്റെ ശരീരം ചുരണ്ടിയപ്പോൾ പാപം പുറത്തേക്ക് പോയി.
പശ്ചാദ്വേനഃ സ പുണ്യാത്മാ ജ്ഞാനം ലേഭേ ച ശാശ്വതമ് । രേവായാ ദക്ഷിണേ കൂലേ തപശ്ചചാര സ ദ്വിജാഃ
പിന്നീട്, വേദനെന്ന ഈ പുണ്യാത്മാവ് ശാശ്വതമായ ജ്ഞാനം നേടിയെടുത്തു. രേവാനദിയുടെ തെക്കേ കരയില് അദ്ദേഹം കഠിനതപസ്സു ചെയ്തു.
തൃണബിന്ദോര്ഋഷേശ്ചൈവ ആശ്രമേ പാപനാശനേ । വര്ഷാണാം തു ശതം സാഗ്രം കാമക്രോധവിവര്ജിതഃ
പാപം അകറ്റുന്ന തൃണബിന്ദു മഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തില്, ആ രാജാവ് ആഗ്രഹവും കോപവും വിട്ട്, നൂറുവര്ഷത്തേക്കാള് കൂടുതല് കാലം തപസ്സു ചെയ്തു.
തസ്യോഗ്രതപസാദേവഃ ശംഖചക്രഗദാധരഃ । പ്രസന്നോഭൂന്മഹാഭാഗാ നിഷ്പാപസ്യ നൃപസ്യ വൈ
അവന്റെ കഠിനതപസ്സിന്റെ ഫലമായി, ശംഖും ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ള മഹാവിഷ്ണു പാപരഹിതനായ ആ രാജാവില് സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
ഉവാച ച പ്രസന്നോഽസ്മി വ്രിയതാം വരഉത്തമഃ । വേന ഉവാച- യദി ദേവ പ്രസന്നോഽസി ദേഹി മേ വരമുത്തമമ്
അവന് പറഞ്ഞു: "ഞാന് സന്തുഷ്ടനാണ്; ഉത്തമമായൊരു വരം ചോദിക്കൂ." വേദനന് പറഞ്ഞു: "ദേവാ, നിങ്ങള് സന്തുഷ്ടനാണെങ്കില് എനിക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ വരം നല്കണം."
അനേനാപി ശരീരേണ ഗംതുമിച്ഛാമി ത്വത്പദമ് । പിത്രാ സാര്ധം മഹാഭാഗ മാത്രാ ചൈവ സുരേശ്വര । തവൈവ തേജസാ ദേവ തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്
"ഈ ശരീരത്തോടുകൂടി, എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും കൂടെ, ദൈവമേ, നിങ്ങളുടെ തിരുവടികള് എത്താന് ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ മഹത്തായ പ്രകാശത്താല്, വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം നേടണമെന്നതാണ് എന്റെ മോഹം."
ശ്രീവാസുദേവ ഉവാച- ക്വഗതോഽസൌ മഹാമോഹോ യേന ത്വം മോഹിതോ നൃപ । ലോഭേന മോഹയുക്തേന തമോമാര്ഗേ നിപാതിതഃ
ശ്രീവാസുദേവന് പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, നിന്നെ ഭ്രമിപ്പിച്ച ആ മഹാമോഹം എവിടെ പോയി? ലാലസയാല് നീ അന്ധതയിലായിരുന്നില്ലേ?"
വേന ഉവാച- യന്മേ പൂര്വകൃതം പാപം തേനാഹം മോഹിതോ വിഭോ । അതോ മാമുദ്ധരാസ്മാത്ത്വം പാപാച്ചൈവ സുദാരുണാത്
വേദനന് പറഞ്ഞു: "എന്റെ മുന്കാല പാപം കൊണ്ടാണ് ഞാന് ഭ്രമിച്ചുപോയത്, പ്രഭോ. അതുകൊണ്ട്, ദയവായി എന്നെ ഈ ഭയങ്കരമായ പാപത്തില് നിന്ന് രക്ഷിക്കണം."
പ്രജപ്തവ്യമഥോ പഠ്യം തദ്വദാനുഗ്രഹാദ്വിഭോ । ഭഗവാനുവാച- സാധു ഭൂപ മഹാഭാഗ പാപം തേ നാശമാഗതമ്
"എന്താണ് ജപിക്കേണ്ടതോ വായിക്കേണ്ടതോ ദയവായി എന്നോട് പറയണം, ദൈവമേ." ഭഗവാന് പറഞ്ഞു: "നല്ലതു, മഹാഭാഗനായ രാജാവേ, നിന്റെ പാപം നശിച്ചിരിക്കുന്നു."