ബാല്യേ കൃതം മയാ പാപം സുശംഖസ്യ മഹാത്മനഃ । തപസി സംസ്ഥിതസ്യാപി നാന്യത്കിംചിത്കൃതം മയാ
എന്റെ ബാല്യത്തില്, മഹാത്മാവായ സുശംഖന് എതിരായി ഒരു പാപം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; അവന് തപസ്സില് ഏര്പ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും, മറ്റൊന്നും ഞാൻ ചെയ്തിട്ടില്ല.
ശപ്താഹം കുപ്യതാ തേന ദുഷ്ടാ തേ സംതതിര്ഭവേത് । ഇതി ജാനേ മഹാഭാഗ തേനായം ദുഷ്ടതാം ഗതഃ
അവന് കോപത്തോടെ എന്നെ ശപിച്ചു: 'നിന്റെ സന്തതികള് ദുഷ്ടരാകട്ടെ' എന്ന്. അതുകൊണ്ടാണ്, മഹാഭാഗവേ, ഇദ്ദേഹം ദുഷ്ടനായത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.
സമാകര്ണ്യ മഹാതേജാസ്തയാ സഹ വനം യയൌ । ഗതേ തസ്മിന്മഹാഭാഗേ സഭാര്യേ ച വനേ തദാ
ഇതൊക്കെ കേട്ടശേഷം, മഹാശക്തനായവന് അവളോടൊപ്പം കാടിലേക്ക് പോയി; അപ്പോഴാണ് ആ മഹാഭാഗനും ഭാര്യയും കാടിലേക്ക് പോയത്.
സപ്തൈതേ ഋഷയസ്തത്ര വേനപാര്ശ്വം ഗതാസ്തഥാ । സമാഹൂയ തതഃ പ്രോചുരംഗസ്യ തനയം പ്രതി
അവിടെ ഏഴു ഋഷിമാര് വേനന്റെ അടുക്കല് എത്തിയ്, അവനെ വിളിച്ചു, അംഗന്റെ മകനെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു.
ഋഷയ ഊചുഃ- മാ വേന സാഹസം കാര്ഷീഃപ്രജാപാലോ ഭവാനിഹ । ത്വയാ സര്വമിദം ലോകം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്
ഋഷിമാര് പറഞ്ഞു: വേനാ, നീ അതിക്രമം ചെയ്യരുത്; ഇവിടെ ജീവജാലങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നവനാകണം. ഈ ലോകം മുഴുവന്, ചലനമുള്ളതും ചലനമില്ലാത്തതുമായ മൂന്ന് ലോകങ്ങളും, നിന്റെ വഴി സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
ധര്മേ ചൈവ മഹാഭാഗ സകലം ഹി പ്രതിഷ്ഠിതമ് । പാപകര്മപരിത്യജ്യ പുണ്യം കര്മ സമാചര
മഹാഭാഗവേ, എല്ലാം ധര്മ്മത്തില് തന്നെയാണ് നിലനില്ക്കുന്നത്; പാപകരമായ പ്രവൃത്തികള് ഉപേക്ഷിച്ച്, നീ നല്ല പ്രവൃത്തികള് ചെയ്യണം.
ഏവമുക്തേഷു തേഷ്വേവ പ്രഹസന്വാക്യമബ്രവീത് । വേന ഉവാച- അഹമേവ പരോ ധര്മോഽഹമേവാര്ഹഃ സനാതനഃ
അങ്ങനെ അവര് പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, വേനന് ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ഞാനാണ് പരമധര്മ്മം, ഞാനാണ് സദാ ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവന്.'
അഹം ധാതാ അഹം ഗോപ്താ അഹം വേദാര്ഥ ഏവ ച । അഹം ധര്മോ മഹാപുണ്യോ ജൈനധര്മഃ സനാതനഃ
ഞാനാണ് സൃഷ്ടാവും, സംരക്ഷകനും, വേദങ്ങള്ക്കുള്ള അര്ത്ഥവുമാണ് ഞാന്; ഞാനാണ് ധര്മ്മം, മഹാപുണ്യം, സനാതനമായ ജൈനമതം.
മാമേവ കര്മണാ വിപ്രാ ഭജധ്വം ധര്മരൂപിണമ് । ഋഷയ ഉചുഃ- ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്ത്രിയാ വൈശ്യാസ്ത്രയോവര്ണാ ദ്വിജാതയഃ
നിങ്ങള് ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ കര്മ്മങ്ങളിലൂടെ ധര്മ്മസ്വരൂപനായ എന്നെ മാത്രം ആരാധിക്കണം. ഋഷിമാര് പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണര്, ക്ഷത്രിയര്, വൈശ്യര്—ഈ മൂന്ന് വര്ണ്ണങ്ങള്.
സര്വേഷാമേവ വര്ണാനാം ശ്രുതിരേഷാ സനാതനീ । വേദാചാരേണ വര്തംതേ തേന ജീവംതി ജംതവഃ
ഈ വര്ണ്ണങ്ങള്ക്കെല്ലാം ഇതാണ് സനാതനമായ ശാസനം; വേദാചാരപ്രകാരം ജീവിച്ച്, അതിനാല് എല്ലാ ജീവികളും നിലനില്ക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മവംശാത്സമുദ്ഭൂതോ ഭവാന്ബ്രാഹ്മണ ഏവ ച । പശ്ചാദ്രാജാ പൃഥിവ്യാശ്ച സംജാതഃ കൃതവിക്രമഃ
നീ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വംശത്തില് നിന്നാണ് ജനിച്ചത്, അതുകൊണ്ട് നീ ബ്രാഹ്മണനാണ്; പിന്നീടാണ് നിന്റെ വീര്യത്താല് ഭൂമിയുടെ രാജാവായത്.
രാജപുണ്യേന രാജേംദ്ര സുഖം ജീവംതി വൈ ദ്വിജാഃ । രാജ്ഞഃ പാപേന നശ്യംതി തസ്മാത്പുണ്യം സമാചര
രാജാവിന്റെ പുണ്യത്താല് രാജാധിരാജാ, ദ്വിജന്മാര് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു; രാജാവിന്റെ പാപം കൊണ്ടാണ് അവര് നശിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് നീ നല്ല പ്രവൃത്തികള് ചെയ്യണം.
സമാദൃതസ്ത്വയാ ധര്മഃ കൃതശ്ചാപി നരാധിപ । ത്രേതായുഗസ്യ കര്മാപി ദ്വാപരസ്യ തഥാ നഹി
നീ ധര്മ്മത്തെ ആദരിക്കുകയും, അത് അനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, മനുഷ്യരിലെ രാജാവേ; എന്നാല് ത്രേതായുഗത്തെയും ദ്വാപരയുഗത്തെയും കര്മ്മങ്ങള് ഇപ്പോള് അങ്ങനെ ഇല്ല.
കലേശ്ചൈവ പ്രവേശം തു വര്ത്തയിഷ്യംതി മാനവാഃ । ജൈനധര്മം സമാശ്രിത്യ സര്വേ പാപപ്രമോഹിതാഃ
കലിയുഗത്തില് മനുഷ്യര് ജൈനമതം പിന്തുടര്ന്ന്, പാപത്തില് മയങ്ങി, കലിയുഗത്തിലേക്ക് കടക്കും.
വേദാചാരം പരിത്യജ്യ പാപം യാസ്യംതി മാനവാഃ । പാപസ്യ മൂലമേവം വൈ ജൈനധര്മം ന സംശയഃ
വേദമാർഗ്ഗം ഉപേക്ഷിച്ച് മനുഷ്യർ പാപത്തിലേക്ക് ചേരും; അങ്ങനെ, സംശയമില്ലാതെ, ജൈനമതം പാപത്തിന്റെ മൂലമായിത്തീരുന്നു.
അനേന മുഗ്ധാ രാജേംദ്ര മഹാമോഹേന പാതിതാഃ । മാനവാഃ പാപസംഘാതാസ്തേഷാം നാശായ നാന്യഥാ
രാജാവേ, ഈ വലിയ മായയിൽ പെട്ട് അജ്ഞാനികൾ പാപത്തിൽ വീണുപോകുന്നു; അവർ പാപത്തിൽ കുടുങ്ങിയവരായി നശിപ്പാൻ മാത്രം വിധിക്കപ്പെട്ടവരാണ്.
ഭവിഷ്യത്യേവ ഗോവിംദഃ സര്വപാപാപഹാരകഃ । സ്വേച്ഛാരൂപം സമാസാദ്യ സംഹരിഷ്യതി പാതകാത്
ഗോവിന്ദൻ തീർച്ചയായും ജനിക്കും, എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കാൻ; തനിക്കിഷ്ടമുള്ള രൂപം സ്വീകരിച്ച്, അവൻ ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കും.
പാപേഷു സംഗതേഷ്വേവം മ്ലേച്ഛനാശായ വൈ പുനഃ । കല്കിരേവ സ്വയം ദേവോ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
മനുഷ്യർ പാപത്തിൽ ചേരുമ്പോൾ, വീണ്ടും മ്ലേച്ഛന്മാരെ നശിപ്പാൻ ദൈവമായ കല്കി സ്വയം ജനിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
വ്യവഹാരം കലേശ്ചൈവ ത്യജ പുണ്യം സമാശ്രയ । വര്തയസ്വ ഹി സത്യേന പ്രജാപാലോ ഭവസ്വ ഹി
കലിയുഗത്തിന്റെ വഴികൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, നീ പുണ്യത്തിൽ ആശ്രയം നേടുക; സത്യം പാലിച്ച്, ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നവനാകുക.
വേന ഉവാച- അഹം ജ്ഞാനവതാം ശ്രേഷ്ഠഃ സര്വം ജ്ഞാതം മയാ ഇഹ । യോഽന്യഥാ വര്തതേ ചൈവ സ ദംഡ്യോ ഭവതി ധ്രുവമ്
വേനൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ജ്ഞാനികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ; ഇവിടെ എല്ലാം എനിക്ക് അറിയാം. ആരെങ്കിലും ഇതിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിച്ചാൽ, അവൻ തീർച്ചയായും ശിക്ഷിക്കപ്പെടും.
അത്യര്ഥം ഭാഷമാണം തം രാജാനം പാപചേതനമ് । കുപിതാസ്തേ മഹാത്മാനഃ സര്വേ വൈ ബ്രഹ്മണഃ സുതാഃ
അവൻ, പാപചിന്തയുള്ള രാജാവ്, അത്യധികം സംസാരിച്ചപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ മഹാത്മാക്കൾ എല്ലാവരും കോപിച്ചു.
കുപിതേഷ്വേവ വിപ്രേഷു വേനോ രാജാ മഹാത്മസു । ബ്രഹ്മശാപഭയാത്തേഷാം വല്മീകം പ്രവിവേശ ഹ
ബ്രാഹ്മണന്മാർ മഹാത്മാവായ വേനനോട് കോപിച്ചപ്പോൾ, ബ്രഹ്മശാപത്തെ ഭയന്ന് വേനൻ വണ്ടിൻകുഴിയിൽ ഒളിച്ചു.
അഥ തേ മുനയഃ ക്രുദ്ധാ വേനം പശ്യംതി സര്വതഃ । ജ്ഞാത്വാ പ്രനഷ്ടം ഭൂപം തം വല്മീകസ്ഥം സുസാംപ്രതമ്
അപ്പോൾ ആ മുനികൾ, കോപത്തോടെ, വേനനെ എല്ലായിടത്തും അന്വേഷിച്ചു; രാജാവ് നഷ്ടമായതായി മനസ്സിലാക്കി, അവരെ വണ്ടിൻകുഴിയിൽ കണ്ടു.
ബലാദാനിന്യുസ്തം വിപ്രാഃ ക്രൂരം തം പാപചേതനമ് । ദൃഷ്ട്വാ ച പാപകര്മാണം മുനയഃ സുസമാഹിതാഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാർ അതിക്രൂരനും പാപചിന്തയുള്ളവനുമായ വേനനെ ബലമായി പുറത്തെടുത്തു; അവന്റെ പാപകരമായ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ടപ്പോൾ മുനികൾ ആന്തരമായി ശ്രദ്ധിച്ചു.
സവ്യം പാണിം മമംഥുസ്തേ ഭൂപസ്യ ജാതമന്യവഃ । തസ്മാജ്ജാതോ മഹാഹ്രസ്വോ നീലവര്ണോ ഭയംകരഃ
കോപത്തോടെ അവർ വേനന്റെ ഇടത് കൈ ചുരണ്ടി; അതിൽ നിന്ന് വളരെ ചെറുതും കറുത്തും ഭയങ്കരവുമായ ഒരാൾ ജനിച്ചു.
ബര്ബരോ രക്തനേത്രസ്തു ബാണപാണിര്ധനുര്ദ്ധരഃ । സര്വേഷാമേവ പാപാനാം നിഷാദാനാം ബഭൂവ ഹ
ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ള ബാർബരൻ, കൈയിൽ വില്ലും അമ്പും പിടിച്ച്, എല്ലാ പാപികളായ നിഷാദന്മാരുടെ പിതാവായി.
ധാതാ പാലയിതാ രാജാ മ്ലേച്ഛാനാം തു വിശേഷതഃ । തം ദൃഷ്ട്വാ പാപകര്മാണമൃഷയസ്തു മഹാമതേ
അവൻ പ്രത്യേകിച്ച് മ്ലേച്ഛന്മാരുടെ രക്ഷകനും ഭരണാധികാരിയും ആയി നിയമിക്കപ്പെട്ടു; അവന്റെ പാപകരമായ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ടപ്പോൾ, മഹാത്മാക്കളായ മുനികൾ—
മമംഥുര്ദക്ഷിണം പാണിം വേനസ്യാപി മഹാത്മനഃ । തസ്മാജ്ജാതോ മഹാത്മാ സ യേന ദുഗ്ധാ വസുംധരാ
അവർ മഹാത്മാവായ വേനന്റെ വലത് കൈയും ചുരണ്ടി; അതിൽ നിന്ന് ഭൂമിയെ പാൽകൊടുത്ത മഹാത്മാവ് ജനിച്ചു.
പൃഥുര്നാമ മഹാപ്രാജ്ഞോ രാജരാജോ മഹാബലഃ । തസ്യ പുണ്യപ്രസാദാച്ച വേനോ ധര്മാര്ഥകോവിദഃ
അവനെ പൃഥു എന്നു വിളിച്ചു, മഹാപണ്ഡിതനും രാജാക്കളുടെ രാജാവും വലിയ ശക്തിയുള്ളവനും; അവന്റെ പുണ്യഫലത്താൽ വേനൻ ധർമ്മത്തിലും അർത്ഥത്തിലും പ്രാവീണ്യം നേടി.
ചക്രവര്തിപദം ഭുക്ത്വാ പ്രസാദാത്തസ്യ ചക്രിണഃ । ജഗാമ വൈഷ്ണവം ലോകം തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്
ചക്രധാരിയുടെ കൃപയാൽ ചക്രവർത്തിയുടെ സ്ഥാനം അനുഭവിച്ച്, അവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകത്തേക്ക്, അതായത് പരമപദത്തിലേക്ക് പോയി.