ദേവൈശ്ചാപി സഗംധര്വൈര്ഋഷിഭിശ്ച മഹാത്മഭിഃ । തൈശ്ചാപി സംപരിത്യക്തഃ പിതാ മേ ദുഃഖപീഡിതഃ
ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും മഹാത്മാക്കളായ ഋഷിമാരും ചേർന്ന് എന്റെ അച്ഛനെ ഉപേക്ഷിച്ചു. അതുകൊണ്ട് അച്ഛൻ വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ആയിരുന്നു.
മമാന്യേ ചാപി സ്വീകാരം ന കുര്വംതി ഹി സജ്ജനാഃ । ഏവം പാപമയം കര്മ മയാ ചൈവ പുരാ കൃതമ്
മറ്റുള്ളവരും നല്ലവരും എന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നില്ല. ഇങ്ങനെ പാപം നിറഞ്ഞ പ്രവൃത്തി ഞാൻ മുമ്പ് ചെയ്തതാണ്.
സംതപ്താ ദുഃഖശോകേന വനമേവ സമാശ്രിതാ । തപ ഏവ ചരിഷ്യാമി കരിഷ്യേ കായശോഷണമ്
ദുഃഖവും വേദനയും കൊണ്ട് ഞാൻ കാടിൽ അഭയം തേടി. ഞാൻ കഠിനതപസ്സു ചെയ്യുകയും ശരീരം ക്ഷയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.
ഭവതീഭിഃ സുപൃഷ്ടാഹം കാര്യകാരണമേവ ഹി । മമ ചിംതാനുഗം കര്മ മയാ തദ്വഃ പ്രകാശിതമ്
നിങ്ങൾ കാരണഫലങ്ങളെക്കുറിച്ച് നന്നായി ചോദിച്ചു. എന്റെ ചിന്തകൾ അനുസരിച്ച് ഞാൻ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾ ഞാൻ നിങ്ങളോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു.
ഏവമുക്ത്വാ സുനീഥാ സാ മൃത്യോഃ കന്യാ യശസ്വിനീ । വിരരാമ ച ദുഃഖാര്താ കിംചിന്നോവാച വൈ പുനഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മരണമഹതിയുടെ മകൾ സുനീത ദുഃഖത്തിൽ മൗനമായി നിന്നു, പിന്നെ ഒന്നും പറഞ്ഞു ഇല്ല.
സഖ്യ ഊചുഃ- ദുഃഖമേവ മഹാഭാഗേ ത്യജ കായവിനാശനമ് । നാസ്തി കസ്യ കുലേ ദോഷോ ദേവൈഃ പാപം സമാശ്രിതമ്
സുഹൃത്തുക്കൾ പറഞ്ഞു— മഹാഭാഗേ, ദുഃഖത്തിൽ ശരീരം നശിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല. ഏത് കുടുംബത്തിനാണ് പൂർണ്ണമായ ദോഷമില്ലാത്തത്? ദേവന്മാർക്കും പാപം സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ജിഹ്മമുക്തം പുരാ തേന ബ്രഹ്മണാ ഹരസംനിധൌ । ദേവൈശ്ചാപി സ ഹി ത്യക്തോ ബ്രഹ്മാഽപൂജ്യതമോഽഭവത്
പണ്ടു ബ്രഹ്മാവ് ശിവന്റെ സന്നിധിയിൽ വഞ്ചനാപൂർവ്വം സംസാരിച്ചു. ദേവന്മാർ അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു, ബ്രഹ്മാവ് ഏറ്റവും അപമാനിതനായി.
ബ്രഹ്മഹത്യാ പ്രയുക്തോഽസൌ ദേവരാജോപി പശ്യ ഭോഃ । ദേവൈഃ സാര്ധം മഹാഭാഗസ്ത്രൈലോക്യം പരിഭുംജതി
ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രനും ബ്രഹ്മഹത്യ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്—നോക്കൂ മഹാഭാഗേ, എന്നിരുന്നാലും ദേവന്മാരോടൊപ്പം മൂന്ന് ലോകവും അനുഭവിക്കുന്നു.
ഗൌതമസ്യ പ്രിയാം ഭാര്യാമഹല്യാം ഗതവാന്പുരാ । പരദാരാഭിഗാമീ സ ദേവത്വേ പരിവര്ത്തതേ
ഗൗതമന്റെ പ്രിയഭാര്യയായ അഹല്യയോട് പണ്ടു ചെന്നു; മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയുമായി ചേർന്നിട്ടും, അവൻ ദേവത്വത്തിൽ തുടരുന്നു.
ബ്രഹ്മഹത്യോപമം കര്മ ദാരുണം കൃതവാന്ഹരഃ । ബ്രഹ്മണസ്തു കപാലേന ചാദ്യാപി പരിവര്തതേ
ശിവൻ ബ്രഹ്മഹത്യക്ക് സമമായ ഭയങ്കരമായ പ്രവൃത്തി ചെയ്തു; ഇന്നും ബ്രഹ്മാവിന്റെ കപ്പാലം കൈവശം വെച്ചാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്.
ദേവാനമംതിതം ദേവമൃഷയോ വേദപാരഗാഃ । ആദിത്യഃ കുഷ്ഠസംയുക്തസ്ത്രൈലോക്യം ച പ്രകാശയേത്
ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും വേദപാരായണരും ദേവന്മാരിൽ ഉന്നതനെന്നു കരുതുന്നു; സൂര്യൻ കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ചിട്ടും മൂന്ന് ലോകവും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
ലോകാനമംതിതം ദേവം ദേവാദ്യാഃ സചരാചരാഃ । കൃഷ്ണോ ഭുംക്തേ മഹാശാപം ഭാര്ഗവേണ കൃതം പുരാ
ലോകത്തിലെ സഞ്ചരിക്കുന്നവരും അചഞ്ചലരും കൃഷ്ണനെ ദൈവമായി ആരാധിക്കുന്നു; ഭാർഗവൻ നൽകിയ മഹാശാപം അവൻ അനുഭവിക്കുന്നു.
ഗുരുഭാര്യാംഗതശ്ചംദ്രഃ ക്ഷയീ തേന പ്രജായതേ । ഭവിഷ്യതി മഹാതേജാ രാജരാജഃ പ്രതാപവാന്
ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയോടു ചേർന്ന ചന്ദ്രൻ അതുകൊണ്ട് ക്ഷയിക്കുന്നു; എന്നിരുന്നാലും, അവൻ മഹാതേജസ്സുള്ള രാജാധിരാജാവായിരിക്കും.
പാംഡുപുത്രോ മഹാപ്രാജ്ഞോ ധര്മാത്മാ സ യുധിഷ്ഠിരഃ । ഗുരോശ്ചൈവ വധാര്ഥായ അനൃതം സ വദിഷ്യതി
പാണ്ഡുവിന്റെ മകനായ മഹാപണ്ഡിതനും ധാർമ്മികനും ആയ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ഗുരുവിന്റെ വധത്തിനായി അസത്യം പറയും.
ഏതേഷ്വേവ മഹത്പാപം വര്തതേ ച മഹത്സു ച । വൈഗുണ്യം കസ്യ വൈ നാസ്തി കസ്യ നാസ്തി ച ലാംഛനമ്
ഇവരിലും മഹാന്മാരിലും വലിയ പാപം ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആരാണ് പിഴവില്ലാത്തത്, ആരാണ് കളങ്കമില്ലാത്തത്?
ഭവതീ സ്വല്പദോഷേണ വിലിപ്താസി വരാനനേ । ഉപകാരം കരിഷ്യാമസ്തവൈവ വരവര്ണിനി
നിന്റെ മുഖം മനോഹരമാണ്, പക്ഷേ ചെറിയൊരു ദോഷം നിന്നിൽ കാണാം. നിനക്ക് സഹായം ചെയ്യാൻ ഞങ്ങൾ തയ്യാറാണ്, മനോഹരവർണ്ണയുള്ളവളേ.
തവാംഗേ യേ ഗുണാഃ സംതി സത്യസ്ത്രീണാം യഥാ ശുഭേ । അന്യത്രാപി ന പശ്യാമസ്താന്ഗുണാംശ്ചാരുലോചനേ
നിന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉള്ള ഗുണങ്ങൾ സ്ത്രീകളിൽ ഉണ്ടാകേണ്ടതുപോലെയാണ്, ഭദ്രയേ. അത്തരത്തിലുള്ള ഗുണങ്ങൾ മറ്റെവിടെയും ഞങ്ങൾ കണ്ടിട്ടില്ല, മനോഹരനയനയുള്ളവളേ.
രൂപമേവ ഗുണഃ സ്ത്രീണാം പ്രഥമം ഭൂഷണം ശുഭേ । ശീലമേവ ദ്വിതീയം ച തൃതീയം സത്യമേവ ച
സ്ത്രീകളുടെ ആദ്യത്തെ അലങ്കാരവും ഗുണവും സൗന്ദര്യമാണ്, ഭദ്രയേ. രണ്ടാമത്തേത് ശീലമാണ്, മൂന്നാമത്തേത് സത്യമാണ്.
ആര്ജവത്വം ചതുര്ഥം ച പംചമം ധര്മമേവ ഹി । മധുരത്വം തതഃ പ്രോക്തം ഷഷ്ഠമേവ വരാനനേ
നേരത്തോടുള്ളത് നാലാമത്തേത്, ധർമ്മം അഞ്ചാമത്തേത്. അതിനുശേഷം മധുരത്വം ആറാമത്തേത്, മനോഹരമുഖിയേ.
ശുദ്ധത്വം സപ്തമം ബാലേ അംതര്ബാഹ്യേഷു യോഷിതമ് । അഷ്ടമം ഹി പിതുര്ഭാവഃ ശുശ്രൂഷാ നവമം കില
സ്ത്രീകളിൽ അകത്തും പുറത്തും ശുദ്ധതയാണ് ഏഴാമത്തേത്, ബാലേ. എട്ടാമത്തേത് പിതാവിനോടുള്ള ഭക്തിയും, ഒൻപതാമത്തേത് സേവനവുമാണ്.
സഹിഷ്ണുര്ദശമം പ്രോക്തം രതിശ്ചൈകാദശം തഥാ । പാതിവ്രത്യം തതഃ പ്രോക്തം ദ്വാദശം വരവര്ണിനി
ക്ഷമയാണ് പത്താമത്തേത്, സന്തോഷം പതിനൊന്നാമത്തേത്. ഭർത്താവിനോടുള്ള വിശുദ്ധതയാണ് പന്ത്രണ്ടാമത്തേത്, മനോഹരവർണ്ണയുള്ളവളേ.
തൈസ്ത്വം സംഭൂഷിതാ ബാലേ മാ ബിഭേഷി വരാനനേ । യേനോപായേന തേ ഭര്താ ഭവിഷ്യതി സുധര്മധൃക്
നീ ഈ ഗുണങ്ങളാൽ അലങ്കൃതയാണല്ലോ, ബാലേ. ഭയപ്പെടേണ്ട, മനോഹരമുഖിയേ. എങ്ങനെയായാലും നിന്റെ ഭർത്താവ് നല്ലവനാകും.
തമുപായം പ്രപശ്യാമസ്തവാര്ഥം വയമേവ ഹി । താമൂചുസ്താ വരാഃ സഖ്യോ മാ ത്വം വൈ സാഹസം കുരു
നിന്റെ കാര്യത്തിനായി ആ മാർഗം ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തും. അതുകൊണ്ട്, സ്നേഹിതികളായ അവർ പറഞ്ഞു: നീ ആവേശത്തിൽ പെടേണ്ട.
സൂത ഉവാച- ഏവമുക്താ സുനീഥാ സാ പുനരൂചേ സഖീസ്തു താഃ । കഥയധ്വം മമോപായം യേന ഭര്താ ഭവിഷ്യതി
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സുനീത വീണ്ടും സ്നേഹിതികളോട് പറഞ്ഞു: എനിക്ക് ഭർത്താവിനെ ലഭിക്കാൻ എന്ത് മാർഗം ചെയ്യണം എന്ന് പറയൂ.
താമൂചുസ്താ വരാ നാര്യോ രംഭാദ്യാശ്ചാരുലോചനാഃ । രൂപമാധുര്യസംയുക്താ ഭവതീ ഭൂതിവര്ദ്ധനീ
രമ്ഭയും മറ്റു മനോഹരനയനയുള്ള ഉത്തമസ്ത്രീകളും അവളോട് പറഞ്ഞു: നീ സൗന്ദര്യവും മാധുര്യവും ഉള്ളവളാണ്, ഭാവ്യവും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവളുമാണ്.
ബ്രഹ്മശാപേന സംഭീതാ വയമത്ര സമാഗതാഃ । താം പ്രോചുശ്ച വിശാലാക്ഷീം മൃത്യോഃ കന്യാം സുലോചനാമ്
ബ്രഹ്മയുടെ ശാപം ഭയന്ന് ഞങ്ങൾ ഇവിടെയെത്തിയതാണ്. അവർ വിശാലമായ കണ്ണുകളുള്ള, യമന്റെ മകളായ സുലോചനയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
വിദ്യാമേകാം പ്രദാസ്യാമഃ പുരുഷാണാം പ്രമോഹിനീമ് । സര്വമായാവിദാം ഭദ്രേ സര്വഭദ്രപ്രദായിനീമ്
പുരുഷന്മാരെ മോഹിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വിദ്യ ഞങ്ങൾ നിനക്ക് നൽകാം, ഭദ്രയേ. എല്ലാ മായാവിദ്യകളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന, എല്ലാ ഭദ്രതയും നൽകുന്ന ജ്ഞാനമാണ് അത്.
വിദ്യാബലം തതോ ദദ്യുസ്തസ്യൈതാഃ സുഖദായകമ് । യം യം മോഹയിതും ഭദ്രേ ഇച്ഛസ്യേവം സുരാദികമ്
അവൾക്ക് ആ വിദ്യയുടെ ശക്തി അവർ നൽകി, അതിൽ സന്തോഷം ലഭിക്കും. ദേവന്മാരെയോ മറ്റാരെയോ നീ മോഹിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചാൽ അതും സാധിക്കും, ഭദ്രയേ.
തം തം സദ്യോ മോഹയ വാ ഇത്യുക്താ സാ തഥാഽകരോത് । വിദ്യായാം ഹി സുസിദ്ധായാം സാ സുനീഥാ സുനംദിതാ
നീ ആർക്കാവശ്യമായാലും ഉടൻ മോഹിപ്പിക്കൂ എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ സുനീത ആ വിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടി.
ഭ്രമത്യേവം സഖീഭിസ്തു പുരുഷാന്സാ വിപശ്യതി । അടമാനാഗതാ പുണ്യം നംദനം വനമുത്തമമ്
ഇങ്ങനെ സഖികളോടൊപ്പം സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ട്, അവൾ പുരുഷന്മാരെ നിരീക്ഷിച്ചു. അങ്ങനെ സഞ്ചരിച്ച് അവൾ ഉത്തമമായ നന്ദനവനത്തിൽ എത്തി.