തഥാ പുണ്യാത്മകാനാം ച പുണ്യമേവ പ്രസംചരേത് । മഹാതീര്ഥപ്രസംഗേന പാപാഃ ശുധ്യംതി നാന്യഥാ
പുണ്യാത്മാക്കളായവരുടെ പുണ്യം മാത്രമേ വർധിക്കുകയുള്ളൂ. മഹത്തായ തീർത്ഥജലങ്ങളുമായി ബന്ധം ഉണ്ടാകുമ്പോഴാണ് പാപങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്, വേറേതൊന്നിനാലല്ല.
പുണ്യാം ഗതിം പ്രയാന്ത്യേതേ നിര്ദ്ധൂതാശേഷ കല്മഷാഃ । ഋഷയ ഊചുഃ- തത്കഥം യാംതി തേ പാപാഃ പരാം സിദ്ധിം ദ്വിജോത്തമ
എല്ലാ ദോഷങ്ങളും വിട്ട്, ഇവർ പുണ്യമായ ഗതിയിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്. അതിനുശേഷം, ഋഷിമാർ ചോദിച്ചു: മഹാനായ ദ്വിജനേ, പാപികൾക്ക് പരമമായ സിദ്ധി എങ്ങനെ ലഭിക്കും?
തന്നോ വിസ്തരതോ ബ്രൂഹി ശ്രോതും ശ്രദ്ധാ പ്രവര്തതേ
ഇത് വിശദമായി ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ; കേൾക്കാൻ ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസം ഉണരുന്നു.
സൂത ഉവാച- ലുബ്ധകാശ്ച മഹാപാപാഃ സംജാതാ ദാസധീവരാഃ । രേവാ ച യമുനാ ഗംഗാസ്താസാമംഭസി സംസ്ഥിതാഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: വേട്ടക്കാരും വലിയ പാപികളും ദാസന്മാരും മീൻപിടിത്തക്കാർമാരുമാകുമ്പോഴും, അവർ രേവാ, യമുന, ഗംഗാ എന്നീ മഹാനദികളിൽ കയറിയാൽ—
ജ്ഞാനതോഽജ്ഞാനതഃ സ്നാത്വാ സംക്രീഡംതി ച വൈ ജലേ । മഹാനദ്യാഃ പ്രസംഗേന തേ യാംതി പരമാം ഗതിമ്
അറിയാമോ അറിയാതെയോ, അവരവിടെ കുളിച്ചാലോ കളിച്ചാലോ, ആ മഹാനദിയുമായി ബന്ധം കൊണ്ടു അവർ ഉന്നതമായ ഗതിയിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്.
ദാസത്വം പാപസംഘാതം പരിത്യജ്യ വ്രജംതി തേ । പുണ്യതോയപ്രസംഗാച്ച ഹ്യാപ്ലുതാഃ സര്വ ഏവ തേ
ദാസത്വവും പാപങ്ങളുടെ കൂട്ടവും ഉപേക്ഷിച്ച് അവർ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു; പുണ്യജലങ്ങളുമായി ബന്ധം കൊണ്ടു എല്ലാവരും ശുദ്ധരാവുന്നു.
മഹാനദ്യാഃ പ്രസംഗാച്ച അന്യാസാം നൈവ സത്തമാഃ । മഹാപുണ്യജനസ്യാപി പാപം നശ്യതി പാപിനാമ്
മഹാനദിയുമായി ബന്ധം കൊണ്ടല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനാലും അതുണ്ടാകില്ല, മഹാന്മാരുടെ പുണ്യശക്തിയാൽ ഏറ്റവും വലിയ പാപിയുടേയും പാപം നശിക്കുന്നു.
പ്രസംഗാദ്ദര്ശനാത്സ്പര്ശാന്നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ । അത്രാര്ഥേ ശ്രൂയതേ വിപ്രാ ഇതിഹാസോഽഘനാശനഃ
ബന്ധം, ദർശനം, സ്പർശനം—ഇവയാൽ സംശയിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല; ഇതിനെക്കുറിച്ച്, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, പാപനാശകമായ ഒരു കഥ കേൾക്കാം.
തം വോ അദ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി ബഹുപുണ്യപ്രദായകമ് । കശ്ചിദസ്തി മൃഗവ്യാധഃ സുലോഭാഖ്യോ മഹാവനേ
ഇന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയാം, അതു വലിയ പുണ്യം നൽകുന്നതാണ്: മഹാവനത്തിൽ സുലോഭൻ എന്നൊരു വേട്ടക്കാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ശ്വഭിര്വാഗുരിജാലൈശ്ച ധനുര്ബാണൈസ്തഥൈവ ച । മൃഗാന്ഘാതയതേ നിത്യം പിശിതാസ്വാദലംപടഃ
നായ്ക്കളും വലകളും വലയും വില്ലും അമ്പും ഉപയോഗിച്ച്, അവൻ എല്ലായ്പോഴും മൃഗങ്ങളെ കൊല്ലുകയും മാംസത്തിന്റെ രുചിയിൽ ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഏകദാ തു സുദുഷ്ടാത്മാ ബാണപാണിര്ധനുര്ധരഃ । ശ്വഭിഃ പരിവൃതോ ദുര്ഗം വനം വിംധ്യസ്യ വൈ ഗതഃ
ഒരു ദിവസം, അത്യന്തം ദുഷ്ടനായ അവൻ, വില്ലും അമ്പും കൈയിൽ എടുത്ത്, നായ്ക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, വിന്ധ്യകാടിന്റെ കഠിനമായ ഭാഗത്തേക്ക് കടന്നു.
മൃഗാന്രുരൂന്വരാഹാംശ്ച ഭീതാന്സൂദിതവാന്ബഹൂന് । രേവാതീരം സമാസാദ്യ കശ്ചിച്ഛഫരഘാതകഃ
അവൻ ഭയപ്പെട്ട മൃഗങ്ങളെയും കാട്ടുപന്നികളെയും വളരെയധികം കൊന്നു; രേവാനദിയുടെ തീരത്ത് ഒരു മീൻകൊല്ലിയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ശഫരാന്സൂദയിത്വാ സ നിര്ജഗാമ ബഹിര്ജലാത് । മൃഗവ്യാധസ്യ ലോഭസ്യ ഭയത്രസ്താ തതോ മൃഗീ
മീൻകളെ കൊന്നശേഷം, അവൻ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു; അപ്പോൾ വേട്ടക്കാരന്റെ താൽപര്യത്തിൽ ഭയപ്പെട്ട ഒരു മാൻ പേടിയിൽ ഓടി.
ജീവത്രാണപരാ സാര്താ ഭീതാ ചലിതചേതനാ । ത്വരമാണാ പലായംതീ രേവാതീരം സമാശ്രിതാ
ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച, ഭയത്താൽ മനസ്സു കലങ്ങിയ അവൾ, വേഗത്തിൽ ഓടി രേവാനദിയുടെ തീരത്ത് അഭയം തേടി.
ശ്വഭിശ്ച ചാലിതാ സാ തു ബാണഘാതക്ഷതാതുരാ । ശ്വസനസ്യാപി വേഗേന സുലഭോ മൃഗഘാതകഃ
നായ്ക്കൾ പിന്തുടർന്നതും, അമ്പിന്റെ മുറിവിൽ വേദനിച്ചും, വേട്ടക്കാരൻ കാറ്റുപോലെയുള്ള വേഗത്തിൽ ആ മാൻ പിന്തുടർന്നു.
പൃഷ്ഠ ഏവ സമായാതി പുരതോ യാതി സാ മൃഗീ । ദൃഷ്ടവാംസ്താം ശഫരഹാ ബാണപാണിഃ സമുദ്യതഃ
വേട്ടക്കാരൻ പിന്നിൽ നിന്ന് അടുത്തു, മാൻ മുന്നോട്ട് ഓടി; അപ്പോൾ മീൻകൊല്ലി, വില്ലും അമ്പും എടുത്ത്, അവളെ കണ്ടു.
ധനുരാനമ്യ വേഗേന അനുരുധ്യ ച താം മൃഗീമ് । താവല്ലുബ്ധക ലോഭാഖ്യഃ ശ്വഭിഃ സാര്ദ്ധം സമാഗതഃ
വില്ല് വലിച്ച് വേഗത്തിൽ അവൻ മാനെ പിന്തുടർന്നു; അതേസമയം, ലോഭാഖ്യൻ എന്ന വേട്ടക്കാരൻ നായ്ക്കളുമായി അവിടെ എത്തി.
ന ഹംതവ്യാ മദീയേയം മൃഗയാം മേ സമാഗതാ । തസ്യ വാക്യം സമാകര്ണ്യ മീനഹാ മാംസലംപടഃ
"ഇവൾ എന്റെ വേട്ടയിൽപ്പെട്ടതാകയാൽ, ഇവളെ കൊല്ലാൻ പാടില്ല." ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട മീൻകൊല്ലി, മാംസം ആഗ്രഹിച്ച്—
ബാണം മുമോച ദുഷ്ടാത്മാ താമുദ്ദിശ്യ മഹാബലഃ । നിഹതാ മൃഗലുബ്ധേന ബാണേന നിശിതേന ച
അവ ദുഷ്ടഹൃദയനായ ശക്തനായവൻ, അവളെ ലക്ഷ്യംവെച്ച് ഒരു അമ്പ് വിട്ടു. ആ കുരിശ്ശായ അമ്പ് അവളെ തൊട്ടപ്പോൾ, വേട്ടക്കാരൻ അവളെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
പ്രമൃതാ സാ മൃഗീ തത്ര ബാണാഭ്യാം പാപചേതസോഃ । ശ്വഭിര്ദംതൈഃ സമാക്രാംതാ ത്വരമാണാ പപാത സാ
അവിടെ, ആ മാൻ ആ ദുഷ്ടഹൃദയരായ ഇരുവരുടെയും അമ്പുകൾകൊണ്ട് വധിക്കപ്പെട്ടു. നായ്ക്കൾ പല്ലുകൊണ്ട് കടിച്ചു, അവൾ വേഗത്തിൽ നിലത്തേക്ക് വീണു.
ശിഖരാച്ച ഹ്രദേ പുണ്യേ രേവായാഃ പാപനാശനേ । ശ്വാനശ്ച ത്വരമാണാസ്തേ പതിതാ വിമലേ ഹ്രദേ
കുന്നിൻമുകളിൽ നിന്ന് അവൾ പാപം അകറ്റുന്ന രേവാനദിയുടെ വിശുദ്ധമായ തടാകത്തിലേക്ക് വീണു. നായ്ക്കളും അതിവേഗം ഓടി, ആ ശുദ്ധമായ തടാകത്തിലേക്ക് ചാടിക്കയറി.
മൃഗവ്യാധോ വദത്യേവ ധീവരം ക്രോധമൂര്ച്ഛിതഃ । മദീയേയം മൃഗീ ദുഷ്ട കസ്മാദ്ബാണൈര്ഹതാ ത്വയാ
വേട്ടക്കാരൻ കോപത്താൽ ഉന്മാദമായ് മീനവലക്കാരനോട് പറഞ്ഞു: 'ഇവൾ എന്റെ മാൻ ആണ്, ദുഷ്ടനേ! നീ എന്തുകൊണ്ട് അമ്പുകൊണ്ട് അവളെ കൊന്നു?'
തമുവാച പുനഃ സോഽപി മീനഹാ മൃഗഘാതകമ് । മദീയേയം ന സംദേഹോ അവലിപ്ത പ്രഭാഷസേ
അപ്പോൾ മീനവലക്കാരനും വീണ്ടും വേട്ടക്കാരനോട് പറഞ്ഞു: 'ഇവൾ എന്റെതാണ്, ഇതിൽ സംശയമില്ല; നീ അഹങ്കാരത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നു.'
യുധ്യമാനൌ തതസ്തൌ തു ദ്വാവേതൌ തു പരസ്പരമ് । ക്രോധലോഭാന്മഹാഭാഗൌ പതിതൌ വിമലേ ജലേ
അതിനുശേഷം ആ ഇരുവരും കോപവും ലാലസയും കൊണ്ട് പരസ്പരം പോരാടിയപ്പോൾ, അവർ ഇരുവരും ആ ശുദ്ധമായ വെള്ളത്തിലേക്ക് വീണു.
തസ്മിന്കാലേ മഹാപര്വ വര്തതേ ഗതിദായകമ് । അമാവാസ്യാ സമായോഗം മഹാപുണ്യഫലപ്രദമ്
അപ്പോൾ മോക്ഷം നൽകുന്ന മഹോത്സവം, അതായത് അമാവാസ്യയുടെ യോഗം, അത്യുത്തമമായ പുണ്യഫലം നൽകുന്ന സമയമായിരുന്നു.
വേലായാം പതിതാഃ സര്വേ പര്വണസ്തസ്യ സത്തമ । ജപധ്യാനവിഹീനാസ്തേ ഭാവസത്യവിവര്ജിതാഃ
ആ മഹോത്സവ സമയത്ത്, ജപമോ ധ്യാനമോ ഭാവസത്യമോ ഇല്ലാതെ, അവരൊക്കെയും വെള്ളത്തിലേക്ക് വീണു, ഭവാനേ.
തീര്ഥസ്നാനപ്രസംഗേന മൃഗീ ശ്വാ ച സ ലുബ്ധകഃ । സര്വപാപവിനിര്മുക്താസ്തേ ഗതാഃ പരമാം ഗതിമ്
ആ തീർത്ഥസ്നാനത്തിന്റെ ഫലത്താൽ, ആ മാൻ, നായ്ക്കൾ, വേട്ടക്കാരൻ — എല്ലാവരും എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരായി പരമഗതിയിലേക്കു ചെന്നു.
തീര്ഥാനാം ച പ്രഭാവേണ സതാം സംഗാദ്ദ്വിജോത്തമാഃ । നാശയേത്പാപിനാം പാപം ദഹേദഗ്നിരിവേംധനമ്
തീർത്ഥങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ, സന്മാർഗ്ഗികളുടെ സാന്നിധ്യത്തിലൂടെ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ, പാപികളുടെ പാപം തീപൊന്തുപോലെയാണു നശിക്കുന്നത്.
സൂത ഉവാച- തേഷാമേവം ഹി സംസര്ഗാദൃഷീണാം ച മഹാത്മനാമ് । സംഭാഷാദ്ദര്ശനാന്നഷ്ടം സ്പര്ശാച്ചൈവ നൃപസ്യ ച
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ, മഹാത്മാക്കളായ ഋഷിമാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിലൂടെ, സംസാരത്തിലൂടെ, ദർശനത്തിലൂടെ, സ്പർശത്തിലൂടെ പോലും രാജാവിന്റെ പാപം നശിച്ചു.
വേനസ്യ കല്മഷം നഷ്ടം സതാം സംഗാത്പുരാ കില । അത്യുഗ്രപുണ്യസംസര്ഗാത്പാപം നശ്യതി പാപിനാമ്
പണ്ടു സന്മാർഗ്ഗികളുടെ സാന്നിധ്യത്തിലൂടെ വേനന്റെ പാപം നശിച്ചു; അത്യധികം പുണ്യമുള്ളവരുമായി ചേർന്നാൽ പാപികളുടെ പാപം നശിക്കും.