ശുശ്രൂഷധ്വം മഹാഭാഗാ മാമേവം ദ്വിജസത്തമാഃ । അഭക്തായ ന വക്തവ്യമശ്രദ്ധായ ശഠായ ച
മഹാഭാഗന്മാരേ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. ഭക്തിയില്ലാത്തവർക്കും, വിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്കും, കപടന്മാർക്കും ഇത് പറയരുത്.
സുമൂര്ഖായ സുമോഹായ കുശിഷ്യായ തഥൈവ ച । ശ്രദ്ധാഹീനായ കൂടായ സര്വനാശായ മാ ദ്വിജാഃ
മൂഢന്മാർക്കും, വലിയ ഭ്രമത്തിൽ ആയവർക്കും, ദുഷ്ടശിഷ്യന്മാർക്കും, വിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്കും, കപടന്മാർക്കും, എല്ലാം നശിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർക്കും, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, പറയരുത്.
അന്യഥാ പഠതേ യോ ഹി നിരയം ച പ്രയാതി ഹി । ഭവംതോ ഭാവസംയുക്താഃ സത്യധര്മപരായണാഃ
ഇതിനെ വേറേതായി വായിക്കുന്നവൻ നരകത്തിൽ പോകും. എന്നാൽ നിങ്ങൾ ഭാവം നിറഞ്ഞവരും സത്യധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരുമാണ്.
ഭവതാമഗ്രതഃ സര്വം ചരിത്രം പാപനാശനമ് । സംപ്രവക്ഷ്യാമ്യശേഷേണ ശൃണുധ്വം ദ്വിജസത്തമാഃ
നിങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ഈ കഥ ഞാൻ മുഴുവൻ പറയും; ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
സ്വര്ഗ്യം യശസ്യമായുഷ്യം ധന്യം വേദൈശ്ച സംമിതമ് । രഹസ്യമൃഷിഭിഃ പ്രോക്തം പ്രവക്ഷ്യാമി ദ്വിജോത്തമാഃ
സ്വർഗം, കീർത്തി, ദീർഘായുസ്സ്, ഭാഗ്യം എന്നിവ നൽകുന്ന, വേദങ്ങളുമായി ഒത്തുപോകുന്ന, ഋഷിമാർ രഹസ്യമായി പറഞ്ഞ ഈ കഥ ഞാൻ പറയാം, ദ്വിജോത്തമന്മാരേ.
യശ്ചൈനം കീര്തയേന്നിത്യം പൃഥോര്വൈന്യസ്യ വിസ്തരമ് । ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ നമസ്കൃത്വാ ന സ ശോചേത്കൃതാകൃതമ്
വേനപുത്രനായ പൃഥുവിന്റെ കഥ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ നമസ്കരിച്ചു ദിവസേന ആരെങ്കിലും വായിച്ചാൽ, ചെയ്തതിലും ചെയ്യാത്തതിലും ദുഃഖം അനുഭവിക്കേണ്ടതില്ല.
സപ്തജന്മാര്ജിതം പാപം ശ്രുതമാത്രേണ നശ്യതി । ബ്രാഹ്മണോ വേദവിദ്വാംശ്ച ക്ഷത്രിയോ വിജയീ ഭവേത്
ഏഴ് ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപം കേൾക്കുന്നതു കൊണ്ടു തന്നെ നശിക്കും. ബ്രാഹ്മണൻ വേദപണ്ഡിതനാകും, ക്ഷത്രിയൻ ജയിക്കും.
വൈശ്യോ ധനസമൃദ്ധഃ സ്യാച്ഛൂദ്രഃ സുഖമവാപ്നുയാത് । ഏവം ഫലം സമാപ്നോതി പഠനാച്ഛ്രവണാദപി
വൈശ്യൻ ധനസമ്പത്തു നേടും, ശൂദ്രൻ സന്തോഷം അനുഭവിക്കും. വായിച്ചാലോ കേട്ടാലോ ഇങ്ങനെ ഫലം ലഭിക്കും.
പൃഥോര്ജന്മചരിത്രം ച പവിത്രം പാപനാശനമ് । ധര്മഗോപ്താ മഹാപ്രാജ്ഞോ വേദശാസ്ത്രാര്ഥകോവിദഃ
പൃഥുവിന്റെ ജനനവും പ്രവർത്തികളും വിശുദ്ധവും പാപനാശിനിയുമാണ്. അവൻ ധർമ്മത്തെ കാത്തു നില്ക്കുന്നവനും, മഹാപണ്ഡിതനും, വേദശാസ്ത്രാർത്ഥത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനുമാണ്.
അത്രിവംശസമുത്പന്നഃ പൂര്വമത്രിസമഃ പ്രഭുഃ । സ്രഷ്ടാ സര്വസ്യ ധര്മസ്യ അംഗോ നാമ പ്രജാപതിഃ
അത്രിവംശത്തിൽ ജനിച്ച, മുൻകാലത്ത് അത്രിയോട് സമമായിരുന്ന പ്രഭുവാണ് അംഗൻ. എല്ലാ ധർമ്മത്തിന്റെയും സ്രഷ്ടാവായ പ്രജാപതിയാണ് അംഗൻ.
യ ആസീത്തസ്യ പുത്രോ വൈ വേനോ നാമ പ്രജാപതിഃ । ധര്മമേവം പരിത്യജ്യ സര്വദൈവ പ്രവര്തതേ
അവനു വേനൻ എന്ന പ്രജാപതി പുത്രനായിരുന്നു. അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ചു പ്രവർത്തിച്ചു.
മൃത്യോഃ കന്യാ മഹാഭാഗാ സുനീഥാ നാമ നാമതഃ । താം തു അംഗോ മഹാഭാഗഃ സുനീഥാമുപയേമിവാന്
മൃത്യുവിന്റെ പുത്രിയായ മഹാഭാഗയായ സുനീതയാണ് അംഗൻ വിവാഹം കഴിച്ചത്.
തസ്യാമുത്പാദയാമാസ വേനം ധര്മപ്രണാശനമ് । മാതാമഹസ്യ ദോഷേണ വേനഃ കാലാത്മജാത്മജഃ
അവളിൽനിന്ന് ധർമ്മത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന വേനൻ ജനിച്ചു. അമ്മാവന്റെ പാപം കൊണ്ടാണ് കാലാത്മജന്റെ മകൻ വേനൻ ജനിച്ചത്.
നിജധര്മം പരിത്യജ്യ അധര്മനിരതോഭവത് । കാമാല്ലോഭാന്മഹാമോഹാത്പാപമേവ സമാചരത്
തന്റെ കർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ച്, അദ്ധർമ്മത്തിൽ മാത്രം ലിപ്തനായി. ആസക്തിയും ലോഭവും വലിയ മായയും കൊണ്ടു പാപങ്ങൾ മാത്രം ചെയ്തു.
വേദാചാരമയം ധര്മം പരിത്യജ്യ നരാധിപഃ । അന്വവര്തത പാപേന മദമത്സരമോഹിതഃ
വേദങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്ന നല്ല വഴികൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ആ രാജാവ് അഹങ്കാരത്തിലും അസൂയയിലും മായയിലും കുടുങ്ങി പാപപഥം പിന്തുടർന്നു.
വേദാധ്യായം വിനാ ലോകേ പ്രാവര്തംത തദാ ജനാഃ । നിഃസ്വാധ്യായവഷട്കാരാഃ പ്രജാസ്തസ്മിന്പ്രജാപതൌ
അന്നത്തെ ലോകത്ത്, ആളുകൾ വേദപാരായണം നിർത്തി. ആ രാജാവിന്റെ കാലത്ത്, വേദപഠനവും വഷട് വിളിയും ഇല്ലാതായി.
പ്രവൃത്തം ന പപുഃ സോമം ഹുതം യജ്ഞേഷു ദേവതാഃ । ഇത്യുവാച സ ദുഷ്ടാത്മാ ബ്രാഹ്മണാന്പ്രതി നിത്യശഃ
യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവർ സോമം കുടിച്ചില്ല, ദേവന്മാർക്കും യജ്ഞങ്ങളിൽ ഹോമം ലഭിച്ചില്ല. അങ്ങനെ ആ ദുഷ്ടഹൃദയനായവൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് പലതവണ പറഞ്ഞു.
നാധ്യേതവ്യം ന ഹോതവ്യം ന ദേയം ദാനമേവ ച । ന യഷ്ടവ്യം ന ഹോതവ്യമിതി തസ്യ പ്രജാപതേഃ
"പഠിക്കരുത്, ഹോമം ചെയ്യരുത്, ദാനം നൽകരുത്, യജ്ഞം നടത്തരുത്, ഹോമം ചെയ്യരുത്" എന്ന് ആ ജനങ്ങളുടെ നാഥൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ആസീത്പ്രതിജ്ഞാ ക്രൂരേയം വിനാശേ പ്രത്യുപസ്ഥിതേ । അഹമിജ്യശ്ച യഷ്ടാ ച യജ്ഞശ്ചേതി പുനഃ പുനഃ
വിനാശം അടുത്തപ്പോൾ, അവൻ ക്രൂരമായ ഒരു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു: "ഞാനാണ് പൂജ്യം, ഞാനാണ് യജമാൻ, ഞാനാണ് യജ്ഞം" എന്നും വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
മയി യജ്ഞാ വിധാതവ്യാ മയി ഹോതവ്യമിത്യപി । ഇത്യബ്രവീത്സദാ വേനോ ഹ്യഹം വിഷ്ണുഃ സനാതനഃ
"എന്നിലേക്കാണ് യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തേണ്ടത്, എന്നിലേക്കാണ് ഹോമം ചെയ്യേണ്ടത്" എന്നും വേനൻ എപ്പോഴും പറഞ്ഞു: "ഞാനാണ് ശാശ്വതനായ വിഷ്ണു."
അഹം ബ്രഹ്മാ അഹം രുദ്രോ മിത്ര ഇംദ്രഃ സദാഗതിഃ । അഹമേവ പ്രഭോക്താ ച ഹവ്യം കവ്യം ന സംശയഃ
"ഞാനാണ് ബ്രഹ്മാവ്, ഞാനാണ് രുദ്രൻ, മിത്രൻ, ഇന്ദ്രൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ; ഹവ്യവും കാവ്യവും അനുഭവിക്കുന്നതും ഞാനേ, സംശയമില്ല."
അഥ തേ മുനയഃ ക്രുദ്ധാ വേനം പ്രതി മഹാബലാഃ । ഊചുസ്തേ സംഗതാഃ സര്വേ രാജാനം പാപചേതനമ്
അപ്പോൾ ആ മഹാബലശാലികളായ മുനികൾ, കോപത്തോടെ ഒന്നിച്ചു കൂടിയ് പാപചിന്തകളുള്ള രാജാവായ വേനനോട് പറഞ്ഞു.
ഋഷയ ഊചുഃ- രാജാ ഹി പൃഥിവീനാഥഃ പ്രജാം പാലയതേ സദാ । ധര്മമൂര്തിഃ സ രാജേംദ്ര തസ്മാദ്ധര്മം ഹി രക്ഷയേത്
മുനികൾ പറഞ്ഞു: "രാജാവാണ് ഭൂമിയുടെ നാഥൻ, ജനങ്ങളെയെല്ലാം എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കുന്നു. രാജാധിരാജാ, അവൻ തന്നെ ധർമ്മത്തിന്റെ രൂപം, അതുകൊണ്ട് ധർമ്മം സംരക്ഷിക്കണം."
വയം ദീക്ഷാം പ്രവേക്ഷ്യാമോ യജ്ഞേ ദ്വാദശവാര്ഷികീമ് । അധര്മം കുരു മാ യാഗേ നൈഷ ധര്മഃ സതാം ഗതിഃ
"നാം പന്ത്രണ്ടുവർഷം നീളുന്ന യജ്ഞവ്രതം സ്വീകരിക്കും; യജ്ഞത്തിൽ അദ്ധർമ്മം ചെയ്യരുത്—അത് സത്പുരുഷന്മാരുടെ വഴി അല്ല."
കുരു ധര്മം മഹാരാജ സത്യം പുണ്യം സമാചര । പ്രജാഹം പാലയിഷ്യാമി ഇതി തേ സമയഃ കൃതഃ
"മഹാരാജാവേ, നീ ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കണം, സത്യം ചെയ്യണം, പുണ്യം ചെയ്യണം; ജനങ്ങളെ ഞാൻ സംരക്ഷിക്കും"—അങ്ങനെ അവർ തമ്മിൽ ഉടമ്പടി ചെയ്തു.
താംസ്തഥാബ്രുവതഃ സര്വാന്മഹര്ഷീനബ്രവീത്തദാ । വേനഃ പ്രഹസ്യ ദുര്ബുദ്ധിരിമമര്ഥമനര്ഥകമ്
അങ്ങനെ മഹർഷിമാർ എല്ലാവരും പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള വേനൻ ചിരിച്ച്, അർത്ഥമില്ലാത്ത ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
വേന ഉവാച- സ്രഷ്ടാ ധര്മസ്യ കശ്ചാന്യഃ ശ്രോതവ്യം കസ്യ വാ മയാ । ശ്രുതവീര്യതപഃ സത്യേ മയാ വാ കഃ സമോ ഭുവി
വേനൻ പറഞ്ഞു: "ധർമ്മം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ വേറെ ആരാണ്? ഞാൻ ആരുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കണം? ഈ ഭൂമിയിൽ പഠനത്തിലും ശക്തിയിലും തപസ്സിലും സത്യത്തിലും എനിക്ക് തുല്യൻ ആരുണ്ട്?"
പ്രഭവം സര്വഭൂതാനാം ധര്മാണാം ച വിശേഷതഃ । സംമൂഢാ ന വിദുര്നൂനം ഭവംതോ മാം വിചേതസഃ
"എല്ലാ ജീവികളും, പ്രത്യേകിച്ച് ധർമ്മവും, എന്നിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; നിങ്ങൾക്ക് ബോധമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ എന്നെ അറിയുന്നില്ല, നിങ്ങളെല്ലാം മൂടിയവരാണ്."
ഇച്ഛന്ദഹേയം പൃഥിവീം പ്ലാവയേയം ജലൈസ്തഥാ । ദ്യാം ഭുവം ചൈവ രുംധേയം നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ
"ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചാൽ ഭൂമി കത്തിക്കും, വെള്ളംകൊണ്ട് മുങ്ങിക്കും, ആകാശവും ഭൂമിയും അടച്ചിടും—ഇവയിൽ സംശയിക്കേണ്ടതില്ല."
യദാ ന ശക്യതേ മോഹാദവലേപാച്ച പാര്ഥിവ । അപനേതും തദാ വേനം തതഃ ക്രുദ്ധാ മഹര്ഷയഃ
അഹങ്കാരത്തിലും മായയിലും പെട്ട് വേനനെ തടയാൻ കഴിയാതിരുന്നപ്പോൾ, മഹർഷിമാർ അതികോപത്തോടെ പ്രവർത്തിച്ചു.