യഃ ശൃണോതി നരോ ഭക്ത്യാ ഭാവധ്യാനസമന്വിതഃ । അശ്വമേധഫലം തസ്യ ജായതേ നാത്ര സംശയഃ
ആർ ഭക്തിയോടെ, മനസ്സിൽ ധ്യാനത്തോടെ ഇത് കേൾക്കുന്നു, അവന് അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
അഷ്ടാവിംശതിതമോഽധ്യായഃ ഋഷയ ഊചുഃ- വിസ്തരേണ സമാഖ്യാഹി ജന്മ തസ്യ മഹാത്മനഃ । പൃഥോശ്ചൈവ മഹാഭാഗ ശ്രോതുകാമാ വയം പുനഃ
മുനികൾ പറഞ്ഞു: ആ മഹാത്മാവായ പൃഥുവിന്റെ ജനനം നീ വിശദമായി പറയണം; ഞങ്ങൾ വീണ്ടും അതു കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
രാജ്ഞാ തേന യഥാ ദുഗ്ധാ ഇയം ധാത്രീ മഹാത്മനാ । പുനര്ദേവൈശ്ച പിതൃഭിര്മുനിഭസ്തത്ത്വവേദിഭിഃ
ആ മഹാത്മാവായ രാജാവാൽ ഈ ഭൂമി എങ്ങനെ പാൽകറക്കി, പിന്നെ ദേവന്മാർ, പിതാക്കന്മാർ, സത്യത്തെ അറിയുന്ന മുനികൾ എന്നിവരും എങ്ങനെ പാൽകറക്കിയെന്നു പറയണം.
യഥാ ദൈത്യൈശ്ച നാഗൈശ്ച യഥാ യക്ഷൈര്യഥാ ദ്രുമൈഃ । ശൈലൈശ്ചൈവ പിശാചൈശ്ച ഗംധര്വൈഃ പുണ്യകര്മഭിഃ
ദൈത്യന്മാർ, നാഗങ്ങൾ, യക്ഷന്മാർ, വൃക്ഷങ്ങൾ, പർവ്വതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, പുണ്യകർമമുള്ള ഗന്ധർവന്മാർ എന്നിവരും ഭൂമിയെ എങ്ങനെ പാൽകറക്കിയെന്നു പറയണം.
ബ്രാഹ്മണൈശ്ച തഥാ സിദ്ധൈ രാക്ഷസൈര്ഭീമവിക്രമൈഃ । പൂര്വമേവ യഥാ ദുഗ്ധാ അന്യൈശ്ച സുമഹാത്മഭിഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരും സിദ്ധന്മാരും ഭയങ്കരമായ ശക്തിയുള്ള രാക്ഷസന്മാരും, മറ്റു മഹാത്മാക്കളും മുമ്പ് ഈ കഷായം കുഴച്ചിരുന്നു.
തേഷാമേവ ഹി സര്വേഷാം വിശേഷം പാത്രധാരണമ് । ക്ഷീരസ്യാപി വിധിം ബ്രൂഹി വിശേഷം ച മഹാമതേ
അവരിൽ എല്ലാവർക്കും പ്രത്യേകത പാത്രം കൈവശം വഹിക്കുന്നതിലാണ്. മഹാമതിയുള്ളവനേ, പാൽ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണം, അതിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ പറയൂ.
വേനസ്യാപി നൃപസ്യൈവ പാണിരേവ മഹാത്മനഃ । ഋഷിഭിര്മഥിതഃ പൂര്വം സ കസ്മാദിഹ കാരണാത്
മഹാത്മാവായ വേനന്റെ കൈ മുൻകാലങ്ങളിൽ ഋഷിമാർ കുഴച്ചിരുന്നു. അതെന്തുകൊണ്ടാണ് ഇവിടെ സംഭവിച്ചത് എന്ന് പറയൂ.
ക്രുദ്ധശ്ചൈവ മഹാപുണ്യൈഃ സൂതപുത്ര വദസ്വ നഃ । വിചിത്രേയം കഥാ പുണ്യാ സര്വപാപപ്രണാശിനീ
മഹാപുണ്യശാലികളാൽ പോലും കോപിതരായപ്പോൾ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ഈ അത്ഭുതകരമായ പുണ്യമുള്ള കഥ ഞങ്ങൾക്കു പറയൂ, സുതപുത്രനേ.
ശ്രോതുകാമാ മഹാഭാഗ തൃപ്തിര്നൈവ പ്രജായതേ । സൂത ഉവാച- വൈന്യസ്യ ഹി പൃഥോശ്ചൈവ തസ്യ വിസ്തരമേവ ച
മഹാഭാഗനേ, ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾക്കു തൃപ്തി വരുന്നില്ല. സുതൻ പറഞ്ഞു: വേനനും പൃഥുവും സംബന്ധിച്ച കഥ ഞാൻ വിശദമായി പറയും.
ജന്മവീര്യം തഥാ ക്ഷേത്രം പൌരുഷം ദ്വിജസത്തമാഃ । പ്രവക്ഷ്യാമി യഥാ സര്വം ചരിത്രം തസ്യ ധീമതഃ
അവന്റെ ജനനം, വീര്യം, വംശം, ധൈര്യം എന്നിവയും, ആ ധീരന്റെ എല്ലാ പ്രവർത്തികളും ഞാൻ പറയാം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
ശുശ്രൂഷധ്വം മഹാഭാഗാ മാമേവം ദ്വിജസത്തമാഃ । അഭക്തായ ന വക്തവ്യമശ്രദ്ധായ ശഠായ ച
മഹാഭാഗന്മാരേ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. ഭക്തിയില്ലാത്തവർക്കും, വിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്കും, കപടന്മാർക്കും ഇത് പറയരുത്.
സുമൂര്ഖായ സുമോഹായ കുശിഷ്യായ തഥൈവ ച । ശ്രദ്ധാഹീനായ കൂടായ സര്വനാശായ മാ ദ്വിജാഃ
മൂഢന്മാർക്കും, വലിയ ഭ്രമത്തിൽ ആയവർക്കും, ദുഷ്ടശിഷ്യന്മാർക്കും, വിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്കും, കപടന്മാർക്കും, എല്ലാം നശിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർക്കും, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, പറയരുത്.
അന്യഥാ പഠതേ യോ ഹി നിരയം ച പ്രയാതി ഹി । ഭവംതോ ഭാവസംയുക്താഃ സത്യധര്മപരായണാഃ
ഇതിനെ വേറേതായി വായിക്കുന്നവൻ നരകത്തിൽ പോകും. എന്നാൽ നിങ്ങൾ ഭാവം നിറഞ്ഞവരും സത്യധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരുമാണ്.
ഭവതാമഗ്രതഃ സര്വം ചരിത്രം പാപനാശനമ് । സംപ്രവക്ഷ്യാമ്യശേഷേണ ശൃണുധ്വം ദ്വിജസത്തമാഃ
നിങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ഈ കഥ ഞാൻ മുഴുവൻ പറയും; ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
സ്വര്ഗ്യം യശസ്യമായുഷ്യം ധന്യം വേദൈശ്ച സംമിതമ് । രഹസ്യമൃഷിഭിഃ പ്രോക്തം പ്രവക്ഷ്യാമി ദ്വിജോത്തമാഃ
സ്വർഗം, കീർത്തി, ദീർഘായുസ്സ്, ഭാഗ്യം എന്നിവ നൽകുന്ന, വേദങ്ങളുമായി ഒത്തുപോകുന്ന, ഋഷിമാർ രഹസ്യമായി പറഞ്ഞ ഈ കഥ ഞാൻ പറയാം, ദ്വിജോത്തമന്മാരേ.
യശ്ചൈനം കീര്തയേന്നിത്യം പൃഥോര്വൈന്യസ്യ വിസ്തരമ് । ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ നമസ്കൃത്വാ ന സ ശോചേത്കൃതാകൃതമ്
വേനപുത്രനായ പൃഥുവിന്റെ കഥ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ നമസ്കരിച്ചു ദിവസേന ആരെങ്കിലും വായിച്ചാൽ, ചെയ്തതിലും ചെയ്യാത്തതിലും ദുഃഖം അനുഭവിക്കേണ്ടതില്ല.
സപ്തജന്മാര്ജിതം പാപം ശ്രുതമാത്രേണ നശ്യതി । ബ്രാഹ്മണോ വേദവിദ്വാംശ്ച ക്ഷത്രിയോ വിജയീ ഭവേത്
ഏഴ് ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപം കേൾക്കുന്നതു കൊണ്ടു തന്നെ നശിക്കും. ബ്രാഹ്മണൻ വേദപണ്ഡിതനാകും, ക്ഷത്രിയൻ ജയിക്കും.
വൈശ്യോ ധനസമൃദ്ധഃ സ്യാച്ഛൂദ്രഃ സുഖമവാപ്നുയാത് । ഏവം ഫലം സമാപ്നോതി പഠനാച്ഛ്രവണാദപി
വൈശ്യൻ ധനസമ്പത്തു നേടും, ശൂദ്രൻ സന്തോഷം അനുഭവിക്കും. വായിച്ചാലോ കേട്ടാലോ ഇങ്ങനെ ഫലം ലഭിക്കും.
പൃഥോര്ജന്മചരിത്രം ച പവിത്രം പാപനാശനമ് । ധര്മഗോപ്താ മഹാപ്രാജ്ഞോ വേദശാസ്ത്രാര്ഥകോവിദഃ
പൃഥുവിന്റെ ജനനവും പ്രവർത്തികളും വിശുദ്ധവും പാപനാശിനിയുമാണ്. അവൻ ധർമ്മത്തെ കാത്തു നില്ക്കുന്നവനും, മഹാപണ്ഡിതനും, വേദശാസ്ത്രാർത്ഥത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനുമാണ്.
അത്രിവംശസമുത്പന്നഃ പൂര്വമത്രിസമഃ പ്രഭുഃ । സ്രഷ്ടാ സര്വസ്യ ധര്മസ്യ അംഗോ നാമ പ്രജാപതിഃ
അത്രിവംശത്തിൽ ജനിച്ച, മുൻകാലത്ത് അത്രിയോട് സമമായിരുന്ന പ്രഭുവാണ് അംഗൻ. എല്ലാ ധർമ്മത്തിന്റെയും സ്രഷ്ടാവായ പ്രജാപതിയാണ് അംഗൻ.
യ ആസീത്തസ്യ പുത്രോ വൈ വേനോ നാമ പ്രജാപതിഃ । ധര്മമേവം പരിത്യജ്യ സര്വദൈവ പ്രവര്തതേ
അവനു വേനൻ എന്ന പ്രജാപതി പുത്രനായിരുന്നു. അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ചു പ്രവർത്തിച്ചു.
മൃത്യോഃ കന്യാ മഹാഭാഗാ സുനീഥാ നാമ നാമതഃ । താം തു അംഗോ മഹാഭാഗഃ സുനീഥാമുപയേമിവാന്
മൃത്യുവിന്റെ പുത്രിയായ മഹാഭാഗയായ സുനീതയാണ് അംഗൻ വിവാഹം കഴിച്ചത്.
തസ്യാമുത്പാദയാമാസ വേനം ധര്മപ്രണാശനമ് । മാതാമഹസ്യ ദോഷേണ വേനഃ കാലാത്മജാത്മജഃ
അവളിൽനിന്ന് ധർമ്മത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന വേനൻ ജനിച്ചു. അമ്മാവന്റെ പാപം കൊണ്ടാണ് കാലാത്മജന്റെ മകൻ വേനൻ ജനിച്ചത്.
നിജധര്മം പരിത്യജ്യ അധര്മനിരതോഭവത് । കാമാല്ലോഭാന്മഹാമോഹാത്പാപമേവ സമാചരത്
തന്റെ കർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ച്, അദ്ധർമ്മത്തിൽ മാത്രം ലിപ്തനായി. ആസക്തിയും ലോഭവും വലിയ മായയും കൊണ്ടു പാപങ്ങൾ മാത്രം ചെയ്തു.
വേദാചാരമയം ധര്മം പരിത്യജ്യ നരാധിപഃ । അന്വവര്തത പാപേന മദമത്സരമോഹിതഃ
വേദങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്ന നല്ല വഴികൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ആ രാജാവ് അഹങ്കാരത്തിലും അസൂയയിലും മായയിലും കുടുങ്ങി പാപപഥം പിന്തുടർന്നു.
വേദാധ്യായം വിനാ ലോകേ പ്രാവര്തംത തദാ ജനാഃ । നിഃസ്വാധ്യായവഷട്കാരാഃ പ്രജാസ്തസ്മിന്പ്രജാപതൌ
അന്നത്തെ ലോകത്ത്, ആളുകൾ വേദപാരായണം നിർത്തി. ആ രാജാവിന്റെ കാലത്ത്, വേദപഠനവും വഷട് വിളിയും ഇല്ലാതായി.
പ്രവൃത്തം ന പപുഃ സോമം ഹുതം യജ്ഞേഷു ദേവതാഃ । ഇത്യുവാച സ ദുഷ്ടാത്മാ ബ്രാഹ്മണാന്പ്രതി നിത്യശഃ
യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവർ സോമം കുടിച്ചില്ല, ദേവന്മാർക്കും യജ്ഞങ്ങളിൽ ഹോമം ലഭിച്ചില്ല. അങ്ങനെ ആ ദുഷ്ടഹൃദയനായവൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് പലതവണ പറഞ്ഞു.
നാധ്യേതവ്യം ന ഹോതവ്യം ന ദേയം ദാനമേവ ച । ന യഷ്ടവ്യം ന ഹോതവ്യമിതി തസ്യ പ്രജാപതേഃ
"പഠിക്കരുത്, ഹോമം ചെയ്യരുത്, ദാനം നൽകരുത്, യജ്ഞം നടത്തരുത്, ഹോമം ചെയ്യരുത്" എന്ന് ആ ജനങ്ങളുടെ നാഥൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ആസീത്പ്രതിജ്ഞാ ക്രൂരേയം വിനാശേ പ്രത്യുപസ്ഥിതേ । അഹമിജ്യശ്ച യഷ്ടാ ച യജ്ഞശ്ചേതി പുനഃ പുനഃ
വിനാശം അടുത്തപ്പോൾ, അവൻ ക്രൂരമായ ഒരു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു: "ഞാനാണ് പൂജ്യം, ഞാനാണ് യജമാൻ, ഞാനാണ് യജ്ഞം" എന്നും വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
മയി യജ്ഞാ വിധാതവ്യാ മയി ഹോതവ്യമിത്യപി । ഇത്യബ്രവീത്സദാ വേനോ ഹ്യഹം വിഷ്ണുഃ സനാതനഃ
"എന്നിലേക്കാണ് യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തേണ്ടത്, എന്നിലേക്കാണ് ഹോമം ചെയ്യേണ്ടത്" എന്നും വേനൻ എപ്പോഴും പറഞ്ഞു: "ഞാനാണ് ശാശ്വതനായ വിഷ്ണു."