കംകാലാനാം ഹി സര്വേഷാം കൂഷ്മാംഡാനാം തഥൈവ ച । പാര്ഥിവാനാം ച സര്വേഷാം ഗിരിശം ശൂലപാണിനമ്
കങ്കാലന്മാരുടെയും കൂഷ്മാണ്ഡന്മാരുടെയും ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഇടയിൽ ശൂലധാരിയായ ഗിരീശനെ രാജാവാക്കി.
പര്വതാനാം ഹി സര്വേഷാം ഹിമവംതം മഹാഗിരിമ് । നദീനാം ച തഡാഗാനാം വാപികാനാം തഥൈവ ച
എല്ലാ പർവ്വതങ്ങളുടെയും ഇടയിൽ മഹാഗിരിയായ ഹിമവാനെ രാജാവാക്കി; നദികൾക്കും തടാകങ്ങൾക്കും കുളങ്ങൾക്കും അതുപോലെ.
കുംഡാനാം കൂപരാജ്യേ ഹി ദിവ്യേഷു ച സുരേശ്വരഃ । സാഗരം സ്ഥാപിതം പുണ്യം സര്വതീര്ഥമനുത്തമമ്
കുളങ്ങളും കിണറുകളും ദിവ്യലോകങ്ങളിലും, ദേവാധിപൻ സമുദ്രത്തെ ഏറ്റവും പുണ്യമായ ഉത്തമതീർത്ഥമായി സ്ഥാപിച്ചു.
ഗംധര്വാണാം തു സര്വേഷാം രാജ്യേ പുണ്യേ തഥൈവ ച । ചിത്രരഥം തതോ ബ്രഹ്മാ അഭിഷിച്യ സുരേശ്വരഃ
എല്ലാ ഗന്ധർവന്മാരുടെയും ഇടയിൽ പുണ്യഭൂമിയിൽ ചിത്രരഥനെ രാജാവാക്കി; ബ്രഹ്മാവും ദേവാധിപനായി അങ്ങനെ ചെയ്തു.
നാഗാനാം പുണ്യവീര്യാണാം വാസുകിം ച ചതുര്മുഖഃ । സര്പാണാം തു തഥാ രാജ്യേ അഭിഷിച്യ സ തക്ഷകമ്
പുണ്യവീര്യശാലിയായ നാഗന്മാരുടെ ഇടയിൽ ചതുര്മുഖൻ വാസുകിയെ രാജാവാക്കി; സർപ്പങ്ങളിൽ തക്ഷകനെ രാജാവാക്കി.
വാരണാനാം തതോ രാജ്യേ ഐരാവണമസിംചത । അശ്വാനാം ചൈവ സര്വേഷാമുച്ചൈഃശ്രവസമേവ ച
ആനകളുടെ ഇടയിൽ അയിരാവതനെ രാജാവാക്കി; എല്ലാ കുതിരകളിലും ഉച്ചൈശ്രവസിനെ സ്ഥാനാരോഹനം ചെയ്തു.
പക്ഷിണാം ചൈവ സര്വേഷാം വൈനതേയമഥാപി സഃ । മൃഗാണാം ച തതോ രാജ്യേ ബ്രഹ്മാ സിംഹമഥാദിശത്
എല്ലാ പക്ഷികളിലും ബ്രഹ്മാവ് ഗരുഡനെ അവരുടെ നായകനായി നിയമിച്ചു; മൃഗങ്ങളിൽ രാജാവായി സിംഹത്തെയും സ്ഥാപിച്ചു.
ഗോവൃഷം തു ഗവാം മധ്യേ അഭിഷിച്യ പ്രജാപതിഃ । വനസ്പതീനാം സര്വേഷാം പ്ലക്ഷമേവ പിതാമഹഃ
പശുക്കളിൽ പ്രജാപതി കാളയെ അവരുടെ തലവനായി അഭിഷേകം ചെയ്തു; എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളിലും പിതാമഹൻ അത്തിയെ പ്രധാനവൃക്ഷമാക്കി.
ഏവം രാജ്യാനി സര്വാണി സംസ്ഥാപ്യ ച പിതാമഹഃ । ദിശാപാലാംസ്തതോ ബ്രഹ്മാ സ്ഥാപയാമാസ സത്തമഃ
ഇങ്ങനെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളും പിതാമഹൻ സ്ഥാപിച്ചു; അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് ദിശകളുടെ രക്ഷകരെയും നിയമിച്ചു.
വൈരാജസ്യ തഥാ പുത്രം പൂര്വസ്യാം ദിശി സത്തമഃ । സുധന്വാനം ദിശഃപാലം രാജാനം സോഭ്യഷിംചത
കിഴക്കേ ദിശയിൽ വൈരാജന്റെ പുത്രനായ സുധൻവനെ രാജാവും ദിശാപാലനുമാക്കി ബ്രഹ്മാവ് അഭിഷേകം ചെയ്തു.
ദക്ഷിണസ്യാം മഹാത്മാനം കര്ദമസ്യ പ്രജാപതേഃ । പുത്രം ശംഖപദം നാമ രാജാനം സോഭ്യഷിംചത
തെക്കേ ദിശയിൽ മഹാത്മാവായ പ്രജാപതി കർദമന്റെ പുത്രനായ ശംഖപാദനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
പശ്ചിമായാം തഥാ ബ്രഹ്മാ വരുണസ്യ പ്രജാപതേഃ । പുത്രം ച പുഷ്കരം നാമ സോഽഭ്യഷിംചത്പ്രജാപതിഃ
പടിഞ്ഞാറേ ദിശയിൽ പ്രജാപതി വരുണന്റെ പുത്രനായ പുഷ്കരനെയും പ്രജാപതി ബ്രഹ്മാവ് രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
ഉത്തരസ്യാം ദിശി ബ്രഹ്മ നലകൂബരമേവ ച । ഏവം ചൈവാഭ്യഷിംചച്ച ദിക്പാലാന്സമഹൌജസഃ
വടക്കേ ദിശയിൽ ബ്രഹ്മാവ് നളകൂബരനെയും അങ്ങനെ തന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്തു; ഇങ്ങനെ മഹാശക്തിയുള്ള ദിശാപാലന്മാരെ ബ്രഹ്മാവ് നിയമിച്ചു.
യൈരിയം പൃഥിവീ സര്വാ സപ്തദ്വീപാ സപത്തനാ । യഥാപ്രദേശമദ്യാപി ധര്മേണ പ്രതിപാല്യതേ
ഇവരാൽ ആണ് ഈ ഭൂമി, ഏഴു ദ്വീപുകളും നഗരങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ, ഓരോ പ്രദേശത്തും ഇന്നും ധർമ്മപ്രകാരം സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്.
പൃഥുശ്ചൈവം മഹാഭാഗഃ സോഭിഷിക്തോ നരാധിപഃ । രാജസൂയാദിഭിഃ സര്വൈരഭിഷിക്തോ മഹാമഖൈഃ
ഇങ്ങനെ മഹാഭാഗ്യശാലിയായ പൃഥു മനുഷ്യരുടെ രാജാവായി അഭിഷിക്തനായി; രാജസൂയാദി മഹായാഗങ്ങൾകൊണ്ട് അവൻ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
വിധിനാ വേദദൃഷ്ടേന രാജരാജ്യേ മഹീപതിഃ । ചാക്ഷുഷേ നാമ്നി സംപുണ്യേ അതീതേ ച മഹൌജസി
വേദത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിധിപ്രകാരം മഹാശക്തിയുള്ള മഹാരാജാവ് ചാക്ഷുഷമെന്ന മഹാമന്വന്തരത്തിൽ രാജത്വത്തിൽ അഭിഷിക്തനായി.
മന്വംതരേ മഹാഭാഗ ദേവപുണ്യഹിതൈഷിണി । തതോ വൈവസ്വതായൈവ മനവേ രാജ്യമാദിശത്
ദേവന്മാരുടെയും പുണ്യശീലന്മാരുടെയും ക്ഷേമം ലക്ഷ്യമിട്ടിരുന്ന ആ മഹാമന്വന്തരത്തിൽ, പിന്നെ ബ്രഹ്മാവ് വൈവസ്വതമനുവിന് രാജ്യം ഏൽപ്പിച്ചു.
വിസ്തരം ചാപി വ്യാഖ്യാസ്യേ പൃഥോശ്ചൈവ മഹാത്മനഃ । യദി മാമേവ വിപ്രേന്ദ്ര ശുശ്രൂഷസി അതംദ്രിതഃ
നീ എനിക്ക് ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ആ മഹാത്മാവായ പൃഥുവിന്റെ ജനനം ഞാൻ വിശദമായി വിശദീകരിക്കാം.
ഏതദേവമധിഷ്ഠാനം മഹത്പുണ്യം പ്രകീര്തിതമ് । സര്വേഷ്വേവ പുരാണേഷു ഏതദ്ധി നിശ്ചിതം സദാ
ഇതേ അടിസ്ഥാനമാണ് മഹാപുണ്യമെന്നു പ്രശസ്തമായത്; എല്ലാ പുരാണങ്ങളിലും ഇതാണ് എപ്പോഴും ഉറപ്പുള്ളതെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
പുണ്യം യശസ്യമായുഷ്യം സ്വര്ഗവാസകരം ശുഭമ് । ധന്യം പവിത്രമായുഷ്യം പുത്രദം വൃദ്ധിദായകമ്
ഇത് പുണ്യമുള്ളതും, കീർത്തിയും, ദീർഘായുസും നൽകുന്നതും, സ്വർഗവാസം നൽകുന്നതും, ശുഭവും, ഭാഗ്യവുമാണ്; ഇത് വിശുദ്ധവും, ആയുസ് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതും, പുത്രലാഭവും സമൃദ്ധിയും നൽകുന്നതുമാണ്.
യഃ ശൃണോതി നരോ ഭക്ത്യാ ഭാവധ്യാനസമന്വിതഃ । അശ്വമേധഫലം തസ്യ ജായതേ നാത്ര സംശയഃ
ആർ ഭക്തിയോടെ, മനസ്സിൽ ധ്യാനത്തോടെ ഇത് കേൾക്കുന്നു, അവന് അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
അഷ്ടാവിംശതിതമോഽധ്യായഃ ഋഷയ ഊചുഃ- വിസ്തരേണ സമാഖ്യാഹി ജന്മ തസ്യ മഹാത്മനഃ । പൃഥോശ്ചൈവ മഹാഭാഗ ശ്രോതുകാമാ വയം പുനഃ
മുനികൾ പറഞ്ഞു: ആ മഹാത്മാവായ പൃഥുവിന്റെ ജനനം നീ വിശദമായി പറയണം; ഞങ്ങൾ വീണ്ടും അതു കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
രാജ്ഞാ തേന യഥാ ദുഗ്ധാ ഇയം ധാത്രീ മഹാത്മനാ । പുനര്ദേവൈശ്ച പിതൃഭിര്മുനിഭസ്തത്ത്വവേദിഭിഃ
ആ മഹാത്മാവായ രാജാവാൽ ഈ ഭൂമി എങ്ങനെ പാൽകറക്കി, പിന്നെ ദേവന്മാർ, പിതാക്കന്മാർ, സത്യത്തെ അറിയുന്ന മുനികൾ എന്നിവരും എങ്ങനെ പാൽകറക്കിയെന്നു പറയണം.
യഥാ ദൈത്യൈശ്ച നാഗൈശ്ച യഥാ യക്ഷൈര്യഥാ ദ്രുമൈഃ । ശൈലൈശ്ചൈവ പിശാചൈശ്ച ഗംധര്വൈഃ പുണ്യകര്മഭിഃ
ദൈത്യന്മാർ, നാഗങ്ങൾ, യക്ഷന്മാർ, വൃക്ഷങ്ങൾ, പർവ്വതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, പുണ്യകർമമുള്ള ഗന്ധർവന്മാർ എന്നിവരും ഭൂമിയെ എങ്ങനെ പാൽകറക്കിയെന്നു പറയണം.
ബ്രാഹ്മണൈശ്ച തഥാ സിദ്ധൈ രാക്ഷസൈര്ഭീമവിക്രമൈഃ । പൂര്വമേവ യഥാ ദുഗ്ധാ അന്യൈശ്ച സുമഹാത്മഭിഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരും സിദ്ധന്മാരും ഭയങ്കരമായ ശക്തിയുള്ള രാക്ഷസന്മാരും, മറ്റു മഹാത്മാക്കളും മുമ്പ് ഈ കഷായം കുഴച്ചിരുന്നു.
തേഷാമേവ ഹി സര്വേഷാം വിശേഷം പാത്രധാരണമ് । ക്ഷീരസ്യാപി വിധിം ബ്രൂഹി വിശേഷം ച മഹാമതേ
അവരിൽ എല്ലാവർക്കും പ്രത്യേകത പാത്രം കൈവശം വഹിക്കുന്നതിലാണ്. മഹാമതിയുള്ളവനേ, പാൽ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണം, അതിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ പറയൂ.
വേനസ്യാപി നൃപസ്യൈവ പാണിരേവ മഹാത്മനഃ । ഋഷിഭിര്മഥിതഃ പൂര്വം സ കസ്മാദിഹ കാരണാത്
മഹാത്മാവായ വേനന്റെ കൈ മുൻകാലങ്ങളിൽ ഋഷിമാർ കുഴച്ചിരുന്നു. അതെന്തുകൊണ്ടാണ് ഇവിടെ സംഭവിച്ചത് എന്ന് പറയൂ.
ക്രുദ്ധശ്ചൈവ മഹാപുണ്യൈഃ സൂതപുത്ര വദസ്വ നഃ । വിചിത്രേയം കഥാ പുണ്യാ സര്വപാപപ്രണാശിനീ
മഹാപുണ്യശാലികളാൽ പോലും കോപിതരായപ്പോൾ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ഈ അത്ഭുതകരമായ പുണ്യമുള്ള കഥ ഞങ്ങൾക്കു പറയൂ, സുതപുത്രനേ.
ശ്രോതുകാമാ മഹാഭാഗ തൃപ്തിര്നൈവ പ്രജായതേ । സൂത ഉവാച- വൈന്യസ്യ ഹി പൃഥോശ്ചൈവ തസ്യ വിസ്തരമേവ ച
മഹാഭാഗനേ, ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾക്കു തൃപ്തി വരുന്നില്ല. സുതൻ പറഞ്ഞു: വേനനും പൃഥുവും സംബന്ധിച്ച കഥ ഞാൻ വിശദമായി പറയും.
ജന്മവീര്യം തഥാ ക്ഷേത്രം പൌരുഷം ദ്വിജസത്തമാഃ । പ്രവക്ഷ്യാമി യഥാ സര്വം ചരിത്രം തസ്യ ധീമതഃ
അവന്റെ ജനനം, വീര്യം, വംശം, ധൈര്യം എന്നിവയും, ആ ധീരന്റെ എല്ലാ പ്രവർത്തികളും ഞാൻ പറയാം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.