സൂത ഉവാച- സ പ്രഭുഃ സര്വലോകേശോ ഹ്യഭിഷിച്യ തതോ നൃപമ് । പൃഥും വേനസ്യ തനയം സര്വരാജ്യേ മഹാപ്രഭുമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും അധിപനായ ആ പ്രഭു, വേനന്റെ പുത്രനായ മഹാശക്തനായ പൃഥുവിനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
മഹാബാഹും മഹാകായം യഥേംദ്രം ച സുരേശ്വരമ് । ക്രമേണാപി തതോ ബ്രഹ്മാ രാജ്യാനി ച വിചാര്യ വൈ
വലിയ ഭുജശക്തിയുള്ള, മഹാകായനായ, ദേവേന്ദ്രനെപ്പോലെ മഹാശക്തനായ പൃഥുവിനെ രാജാവായി സ്ഥാനാരോഹനം ചെയ്തു; തുടർന്ന് ബ്രഹ്മാവ് രാജ്യങ്ങൾ ക്രമമായി പരിഗണിച്ചു.
യദ്യസ്യാപി ഭവേദ്യോഗ്യം ദാതും തദുപചക്രമേ । വൃക്ഷാണാം ബ്രാഹ്മണാനാം ച ഗ്രഹര്ക്ഷാണാം തഥൈവ ച
ആർക്ക് യോജ്യമായിരിക്കും എന്ന് നോക്കി, വൃക്ഷങ്ങൾക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ഗ്രഹങ്ങൾക്കും നക്ഷത്രങ്ങൾക്കും രാജ്യം നൽകാൻ തുടങ്ങി.
സോമം രാജ്യേ സോഭ്യഷിംചത്തപസാം ച മഹാമതിഃ । ധര്മാണാം ധര്മയജ്ഞാനാം പുണ്യാനാം പുണ്യതേജസാമ്
തപസ്സുകാരുടെ ഇടയിൽ, ധർമ്മത്തിന്റെയും യജ്ഞങ്ങളുടെയും പുണ്യശാലികളുടെയും ഇടയിൽ സോമനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
അപാം മധ്യേ തഥാ ദേവം തീര്ഥാനാം ഹി തഥൈവ ച । വരുണം സോഭിഷിച്യൈവ രത്നാനാം ച ദ്വിജോത്തമ
ജലങ്ങളിൽ ദേവനായ വരുണനെ രാജാവാക്കി; തീർത്ഥങ്ങളിൽയും രത്നങ്ങളിൽയും അതുപോലെ തന്നെ വരുണനെ സ്ഥാനാരോഹനം ചെയ്തു.
അന്യേഷാം സര്വയക്ഷാണാം രാജ്യേ വൈശ്രവണം പുനഃ । വിഷ്ണുമേവ മഹാപ്രാജ്ഞമാദിത്യാനാം പിതാമഹഃ
യക്ഷന്മാരുടെ ഇടയിൽ വൈശ്രവണനെ വീണ്ടും രാജാവാക്കി; ആദിത്യന്മാരുടെ ഇടയിൽ മഹാപ്രജ്ഞനായ വിഷ്ണുവിനെ പിതാമഹൻ സ്ഥാനാരോഹനം ചെയ്തു.
രാജ്യേ സംസ്ഥാപയാമാസ ജനതാ ഹിതഹേതവേ । സര്വേഷാമേവ പുണ്യാനാം ദക്ഷമേവ പ്രജാപതിമ്
എല്ലാവിധ പുണ്യശാലികൾക്കും ദക്ഷനെ രാജാവായി സ്ഥാപിച്ചു, ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി അങ്ങനെ ചെയ്തു.
സമര്ഥം സര്വധര്മജ്ഞം പ്രജാപതിഗണേശ്വരമ് । പ്രഹ്രാദം സര്വധര്മജ്ഞം സ ഹി രാജ്യേ ന്യരൂപയത്
സകലധർമ്മങ്ങൾക്കറിയുന്ന, പ്രജാപതികളിൽ പ്രധാനനായ ദക്ഷനെ രാജാവാക്കി; പ്രഹ്ലാദനെയും സകലധർമ്മങ്ങൾക്കറിയുന്നവനായി സ്ഥാനാരോഹനം ചെയ്തു.
ദൈത്യാനാം ദാനവാനാം ച വിഷ്ണുതേജഃ സമന്വിതമ് । യമം വൈവസ്വതം ധര്മം പൈത്ര്യേ രാജ്യേഭിഷിച്യ ച
ദൈത്യന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും ഇടയിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ തേജസ്സോടെ യമധർമ്മരാജാവിനെ പിതൃലോകത്തിലെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
യക്ഷരാക്ഷസഭൂതാനാം പിശാചോരഗസര്പിണാമ് । യോഗിനീനാം ച സര്വാസാം വൈതാലാനാം മഹാത്മനാമ്
യക്ഷന്മാർക്കും രാക്ഷസന്മാർക്കും ഭൂതന്മാർക്കും പിശാചുകൾക്കും പാമ്പുകൾക്കും സർപ്പങ്ങൾക്കും യോഗിനിമാർക്കും മഹാത്മാക്കളായ വൈതാലന്മാർക്കും.
കംകാലാനാം ഹി സര്വേഷാം കൂഷ്മാംഡാനാം തഥൈവ ച । പാര്ഥിവാനാം ച സര്വേഷാം ഗിരിശം ശൂലപാണിനമ്
കങ്കാലന്മാരുടെയും കൂഷ്മാണ്ഡന്മാരുടെയും ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഇടയിൽ ശൂലധാരിയായ ഗിരീശനെ രാജാവാക്കി.
പര്വതാനാം ഹി സര്വേഷാം ഹിമവംതം മഹാഗിരിമ് । നദീനാം ച തഡാഗാനാം വാപികാനാം തഥൈവ ച
എല്ലാ പർവ്വതങ്ങളുടെയും ഇടയിൽ മഹാഗിരിയായ ഹിമവാനെ രാജാവാക്കി; നദികൾക്കും തടാകങ്ങൾക്കും കുളങ്ങൾക്കും അതുപോലെ.
കുംഡാനാം കൂപരാജ്യേ ഹി ദിവ്യേഷു ച സുരേശ്വരഃ । സാഗരം സ്ഥാപിതം പുണ്യം സര്വതീര്ഥമനുത്തമമ്
കുളങ്ങളും കിണറുകളും ദിവ്യലോകങ്ങളിലും, ദേവാധിപൻ സമുദ്രത്തെ ഏറ്റവും പുണ്യമായ ഉത്തമതീർത്ഥമായി സ്ഥാപിച്ചു.
ഗംധര്വാണാം തു സര്വേഷാം രാജ്യേ പുണ്യേ തഥൈവ ച । ചിത്രരഥം തതോ ബ്രഹ്മാ അഭിഷിച്യ സുരേശ്വരഃ
എല്ലാ ഗന്ധർവന്മാരുടെയും ഇടയിൽ പുണ്യഭൂമിയിൽ ചിത്രരഥനെ രാജാവാക്കി; ബ്രഹ്മാവും ദേവാധിപനായി അങ്ങനെ ചെയ്തു.
നാഗാനാം പുണ്യവീര്യാണാം വാസുകിം ച ചതുര്മുഖഃ । സര്പാണാം തു തഥാ രാജ്യേ അഭിഷിച്യ സ തക്ഷകമ്
പുണ്യവീര്യശാലിയായ നാഗന്മാരുടെ ഇടയിൽ ചതുര്മുഖൻ വാസുകിയെ രാജാവാക്കി; സർപ്പങ്ങളിൽ തക്ഷകനെ രാജാവാക്കി.
വാരണാനാം തതോ രാജ്യേ ഐരാവണമസിംചത । അശ്വാനാം ചൈവ സര്വേഷാമുച്ചൈഃശ്രവസമേവ ച
ആനകളുടെ ഇടയിൽ അയിരാവതനെ രാജാവാക്കി; എല്ലാ കുതിരകളിലും ഉച്ചൈശ്രവസിനെ സ്ഥാനാരോഹനം ചെയ്തു.
പക്ഷിണാം ചൈവ സര്വേഷാം വൈനതേയമഥാപി സഃ । മൃഗാണാം ച തതോ രാജ്യേ ബ്രഹ്മാ സിംഹമഥാദിശത്
എല്ലാ പക്ഷികളിലും ബ്രഹ്മാവ് ഗരുഡനെ അവരുടെ നായകനായി നിയമിച്ചു; മൃഗങ്ങളിൽ രാജാവായി സിംഹത്തെയും സ്ഥാപിച്ചു.
ഗോവൃഷം തു ഗവാം മധ്യേ അഭിഷിച്യ പ്രജാപതിഃ । വനസ്പതീനാം സര്വേഷാം പ്ലക്ഷമേവ പിതാമഹഃ
പശുക്കളിൽ പ്രജാപതി കാളയെ അവരുടെ തലവനായി അഭിഷേകം ചെയ്തു; എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളിലും പിതാമഹൻ അത്തിയെ പ്രധാനവൃക്ഷമാക്കി.
ഏവം രാജ്യാനി സര്വാണി സംസ്ഥാപ്യ ച പിതാമഹഃ । ദിശാപാലാംസ്തതോ ബ്രഹ്മാ സ്ഥാപയാമാസ സത്തമഃ
ഇങ്ങനെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളും പിതാമഹൻ സ്ഥാപിച്ചു; അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് ദിശകളുടെ രക്ഷകരെയും നിയമിച്ചു.
വൈരാജസ്യ തഥാ പുത്രം പൂര്വസ്യാം ദിശി സത്തമഃ । സുധന്വാനം ദിശഃപാലം രാജാനം സോഭ്യഷിംചത
കിഴക്കേ ദിശയിൽ വൈരാജന്റെ പുത്രനായ സുധൻവനെ രാജാവും ദിശാപാലനുമാക്കി ബ്രഹ്മാവ് അഭിഷേകം ചെയ്തു.
ദക്ഷിണസ്യാം മഹാത്മാനം കര്ദമസ്യ പ്രജാപതേഃ । പുത്രം ശംഖപദം നാമ രാജാനം സോഭ്യഷിംചത
തെക്കേ ദിശയിൽ മഹാത്മാവായ പ്രജാപതി കർദമന്റെ പുത്രനായ ശംഖപാദനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
പശ്ചിമായാം തഥാ ബ്രഹ്മാ വരുണസ്യ പ്രജാപതേഃ । പുത്രം ച പുഷ്കരം നാമ സോഽഭ്യഷിംചത്പ്രജാപതിഃ
പടിഞ്ഞാറേ ദിശയിൽ പ്രജാപതി വരുണന്റെ പുത്രനായ പുഷ്കരനെയും പ്രജാപതി ബ്രഹ്മാവ് രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
ഉത്തരസ്യാം ദിശി ബ്രഹ്മ നലകൂബരമേവ ച । ഏവം ചൈവാഭ്യഷിംചച്ച ദിക്പാലാന്സമഹൌജസഃ
വടക്കേ ദിശയിൽ ബ്രഹ്മാവ് നളകൂബരനെയും അങ്ങനെ തന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്തു; ഇങ്ങനെ മഹാശക്തിയുള്ള ദിശാപാലന്മാരെ ബ്രഹ്മാവ് നിയമിച്ചു.
യൈരിയം പൃഥിവീ സര്വാ സപ്തദ്വീപാ സപത്തനാ । യഥാപ്രദേശമദ്യാപി ധര്മേണ പ്രതിപാല്യതേ
ഇവരാൽ ആണ് ഈ ഭൂമി, ഏഴു ദ്വീപുകളും നഗരങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ, ഓരോ പ്രദേശത്തും ഇന്നും ധർമ്മപ്രകാരം സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്.
പൃഥുശ്ചൈവം മഹാഭാഗഃ സോഭിഷിക്തോ നരാധിപഃ । രാജസൂയാദിഭിഃ സര്വൈരഭിഷിക്തോ മഹാമഖൈഃ
ഇങ്ങനെ മഹാഭാഗ്യശാലിയായ പൃഥു മനുഷ്യരുടെ രാജാവായി അഭിഷിക്തനായി; രാജസൂയാദി മഹായാഗങ്ങൾകൊണ്ട് അവൻ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
വിധിനാ വേദദൃഷ്ടേന രാജരാജ്യേ മഹീപതിഃ । ചാക്ഷുഷേ നാമ്നി സംപുണ്യേ അതീതേ ച മഹൌജസി
വേദത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിധിപ്രകാരം മഹാശക്തിയുള്ള മഹാരാജാവ് ചാക്ഷുഷമെന്ന മഹാമന്വന്തരത്തിൽ രാജത്വത്തിൽ അഭിഷിക്തനായി.
മന്വംതരേ മഹാഭാഗ ദേവപുണ്യഹിതൈഷിണി । തതോ വൈവസ്വതായൈവ മനവേ രാജ്യമാദിശത്
ദേവന്മാരുടെയും പുണ്യശീലന്മാരുടെയും ക്ഷേമം ലക്ഷ്യമിട്ടിരുന്ന ആ മഹാമന്വന്തരത്തിൽ, പിന്നെ ബ്രഹ്മാവ് വൈവസ്വതമനുവിന് രാജ്യം ഏൽപ്പിച്ചു.
വിസ്തരം ചാപി വ്യാഖ്യാസ്യേ പൃഥോശ്ചൈവ മഹാത്മനഃ । യദി മാമേവ വിപ്രേന്ദ്ര ശുശ്രൂഷസി അതംദ്രിതഃ
നീ എനിക്ക് ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ആ മഹാത്മാവായ പൃഥുവിന്റെ ജനനം ഞാൻ വിശദമായി വിശദീകരിക്കാം.
ഏതദേവമധിഷ്ഠാനം മഹത്പുണ്യം പ്രകീര്തിതമ് । സര്വേഷ്വേവ പുരാണേഷു ഏതദ്ധി നിശ്ചിതം സദാ
ഇതേ അടിസ്ഥാനമാണ് മഹാപുണ്യമെന്നു പ്രശസ്തമായത്; എല്ലാ പുരാണങ്ങളിലും ഇതാണ് എപ്പോഴും ഉറപ്പുള്ളതെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
പുണ്യം യശസ്യമായുഷ്യം സ്വര്ഗവാസകരം ശുഭമ് । ധന്യം പവിത്രമായുഷ്യം പുത്രദം വൃദ്ധിദായകമ്
ഇത് പുണ്യമുള്ളതും, കീർത്തിയും, ദീർഘായുസും നൽകുന്നതും, സ്വർഗവാസം നൽകുന്നതും, ശുഭവും, ഭാഗ്യവുമാണ്; ഇത് വിശുദ്ധവും, ആയുസ് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതും, പുത്രലാഭവും സമൃദ്ധിയും നൽകുന്നതുമാണ്.