ഏവം നിപാത്യ തം ദൈത്യം ദിതിനംദനമേവ ച । രാജ്യം ചകാര ധര്മാത്മാ സുഖേന പാകശാസനഃ
അങ്ങനെ ആ ദാനവനെയും ദിതിയുടെ പുത്രനെയും കീഴടക്കി, ധർമ്മനിഷ്ഠനായ പാകശാസനൻ സന്തോഷത്തോടെ രാജ്യം ഭരിച്ചു.
സൂത ഉവാച- ഹതം ശ്രുത്വാ ദിതിഃ പുത്രം സുബലം ബലമേവ ച । രുദിതം കരുണം കൃത്വാ ഹാ ഹാ കഷ്ടം ഭൃശം മമ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ദിതി തന്റെ മകൻ സുബലനും അവന്റെ ശക്തിയും കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ ദുഃഖത്തിൽ കനിഞ്ഞ്, 'ഹായ്, എനിക്കിത് എത്രയോ വലിയ കഷ്ടമാണ്!' എന്ന് കരഞ്ഞു.
ഏവം സുകരുണം കൃത്വാ ബഹുകാലം തപസ്വിനീ । സാ ഗതാ കശ്യപം കാംതം തമുവാച യശസ്വിനീ
അങ്ങനെ ദീർഘകാലം ദു:ഖിച്ച്, ആ തപസ്വിനി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കശ്യപന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു, പ്രശസ്തയായ അവൾ അവനോട് പറഞ്ഞു.
തവ പുത്രോ മഹാപാപ ഇംദ്രഃ സുരഗണേശ്വരഃ । സാഗരോപഗതം ദൃഷ്ട്വാ ബലം മേ ബ്രഹ്മലക്ഷണമ്
നിന്റെ മകൻ, ദേവതകളുടെ അധിപനായ ഇന്ദ്രൻ, വലിയ പാപം ചെയ്തു; സമുദ്രത്തോട് ചേർന്ന് ബ്രഹ്മയുടെ ലക്ഷണമുള്ള എന്റെ മകൻ ബാലനെ കണ്ടപ്പോൾ,
വജ്രേണ ഘാതയാമാസ സംധ്യാമാസ്യംതമേവ ഹി । ഏവം ശ്രുത്വാ തതഃ ക്രുദ്ധോ മരീചിതനയസ്തദാ
അവൻ സന്ധ്യാസമയത്ത് വജ്രം കൊണ്ട് അവനെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു; ഇത് കേട്ടപ്പോൾ മാരീചിയുടെ മകൻ അത്യന്തം കോപിച്ചു.
ക്രോധേന മഹതാവിഷ്ടഃ പ്രജജ്വാലേവ വഹ്നിനാ । അവലുംച്യ ജടാമേകാം ശുച്യഗ്നൌ സ ദ്വിജോത്തമഃ
വലിയ കോപത്തിൽ അഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, ആ മഹാനായ ദ്വിജൻ ഒരു ജട മാത്രം പിഴുതി എടുത്ത് ശുദ്ധമായ അഗ്നിയിൽ ഇട്ടു.
ഇംദ്രസ്യൈവ വധാര്ഥായ പുത്രമുത്പാദയാമ്യഹമ് । തസ്മാത്കുംഡാത്സമുത്പന്നോ ഹുതാശനമുഖാദപി
ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ ഞാൻ ഒരു മകനെ ജനിപ്പിക്കും; അങ്ങനെ ആ കുണ്ഡിൽ നിന്നു, ഹോമാഗ്നിയുടെ വായിൽ നിന്നാണ് അവൻ ജനിച്ചത്.
കൃഷ്ണാംജനചയോപേതഃ പിംഗാക്ഷോ ഭീഷണാകൃതിഃ । ദംഷ്ട്രാകരാലവക്ത്രാംതോ ജഗതാം ഭയദായകഃ
കറുത്ത അഞ്ജനപോലെയുള്ള വർണ്ണം, കനിഞ്ഞ കണ്ണുകൾ, ഭയാനകമായ രൂപം, കുരുത്തുള്ളി പല്ലുകൾ കൊണ്ട് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന വായ്, ലോകങ്ങൾക്കു ഭയം നൽകുന്നവൻ.
മഹാചര്വരികോ ഘോരഃ ഖഡ്ഗചര്മധരസ്തഥാ । സര്വാംഗതേജസാ ദീപ്തോ മഹാമേഘോപമോ ബലീ
ഭയാനകനും വലിയ ഭക്ഷകനും ആയ അവൻ വാൾയും കവചവും കൈവശം വച്ചു; ശരീരമാകെ തേജസ്സിൽ പ്രകാശിച്ചു, വലിയ മേഘംപോലെയുള്ള ശക്തിയുള്ളവൻ.
ഉവാച കശ്യപം വിപ്രമാദേശോ മമ ദീയതാമ് । കസ്മാദുത്പാദിതോ വിപ്ര ഭവതാ കാരണം വദ
അവൻ കശ്യപമുനിയോട് പറഞ്ഞു: 'എനിക്ക് നിർദ്ദേശം തരിക; എനിക്ക് എന്തിനാണ് നീ എന്നെ സൃഷ്ടിച്ചത്, കാരണമെന്തെന്ന് പറയൂ.'
തമഹം സാധയിഷ്യാമി പ്രസാദാത്തവ സുവ്രത । കശ്യപ ഉവാച- അസ്യാ മനോരഥം പുത്ര പൂരയസ്വ മമൈവ ഹി
'നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഞാൻ ഇതു പൂർത്തിയാക്കാം, ധൈര്യശാലിയായവനേ,' എന്നു പറഞ്ഞു. കശ്യപൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: 'മകനേ, അവളുടെ ആഗ്രഹം എന്റെ പേരിൽ നീ നിറവേറ്റണം.'
അദിത്യാസ്ത്വം മഹാപ്രാജ്ഞ ജഹി ഇംദ്രം ദുരാത്മകമ് । നിഹതേ ദേവരാജേ ഹി ഐംദ്രം പദം പ്രഭുംക്ഷ്വ ച
'അദിതിയുടെ പുത്രനായ ജ്ഞാനശാലിയായവനേ, ദുഷ്ടനായ ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലുക; ദേവരാജാവിനെ കൊല്ലുമ്പോൾ, ഇന്ദ്രന്റെ സ്ഥാനവും അനുഭവിക്കൂ.'
ഏവം തേന സമാദിഷ്ടഃ കശ്യപേന മഹാത്മനാ । വൃത്രസ്തു ഉദ്യമം ചക്രേ തസ്യേംദ്രസ്യ വധായ ച
അങ്ങനെ മഹാത്മാവായ കശ്യപൻ നിർദ്ദേശിച്ചതിനുശേഷം, വൃത്രൻ ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമം തുടങ്ങി.
ധനുര്വേദസ്യ ചാഭ്യാസം സ ചക്രേ പൌരുഷാന്വിതഃ । ബലം വീര്യം തഥാ ക്ഷാത്രം തേജോ ധൈര്യസമന്വിതമ്
വൃത്രൻ ധനുര്വേദം അഭ്യസിച്ചു, പുരുഷാർത്ഥം നിറഞ്ഞവനായി; ശക്തി, വീര്യം, രാജസികത്വം, തേജസ്, ധൈര്യം എന്നിവയും അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ ഹി തസ്യ ദൈത്യസ്യ സഹസ്രാക്ഷോ ഭയാതുരഃ । ഉപായം ചിംതിതം തസ്യ വൃത്രസ്യാപി ദുരാത്മനഃ
ആ ദാനവന്റെ ശക്തി കണ്ടപ്പോൾ ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രൻ ഭയത്തോടെ പിടിച്ചുപറ്റപ്പെട്ടു; വൃത്രൻ എന്ന ദുഷ്ടന്റെ നേരെ ഒരു തന്ത്രം ആലോചിച്ചു.
വധാര്ഥം ദേവദേവേന സമാഹൂയ മഹാമുനീന് । സപ്തര്ഷീന്പ്രേഷയാമാസ വൃത്രം ദൈത്യേശ്വരം പ്രതി
അവനെ കൊല്ലാൻ ദേവതാധിപൻ മഹാമുനിമാരെ വിളിച്ചു; ഏഴു ഋഷിമാരെ വൃത്രൻ എന്ന ദാനവാധിപന്റെ അടുക്കൽ അയച്ചു.
ഭവംതസ്തത്ര ഗച്ഛംതു യത്ര വൃത്രഃ സ തിഷ്ഠതി । സംധിം കുര്വംതു വൈ തേന സാര്ദ്ധം മമ മുനീശ്വരാഃ
'വൃത്രൻ നിലകൊള്ളുന്നിടത്തേക്ക് നിങ്ങൾ പോകട്ടെ; അവനോടൊപ്പം എന്റെ പേരിൽ സമാധാനം ചെയ്യൂ, മഹാമുനിമാരേ.'
ഏവം തേന സമാദിഷ്ടാ മുനയഃ സപ്ത തേ തദാ । വൃത്രാസുരം തതഃ പ്രോചുഃ സഹസ്രാക്ഷ പ്രചാലിതാഃ
അങ്ങനെ ഇന്ദ്രൻ നിർദ്ദേശിച്ചതനുസരിച്ച്, ഏഴു മുനിമാർ വൃത്രാസുരന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു, ഇന്ദ്രന്റെ പ്രേരണയിൽ അവനോട് സംസാരിച്ചു.
സഖ്യം കര്തും പ്രയച്ഛേത്സ ക്രിയതാം ദൈത്യസത്തമ । ഋഷയഃ സപ്തതത്ത്വജ്ഞാ ഊചുര്വൃത്രം മഹാബലമ്
ദൈത്യരാശികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കാൻ അനുമതി നൽകണം എന്ന് സത്യത്തെ അറിയുന്ന ഏഴു മഹർഷിമാർ മഹാബലശാലിയായ വൃത്രനോടു പറഞ്ഞു.
സഹസ്രാക്ഷോ മഹാപ്രാജ്ഞോ ഭവതാ സഹ സത്തമ । മൈത്രമിച്ഛതി വൈ കര്തും തത്കഥം ന കരോഷി കിമ്
ആയിരം കണ്ണുള്ള മഹാപ്രജ്ഞനായ ഇന്ദ്രൻ നിനക്കൊപ്പം സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, മഹാനുഭാവാ, നീ അതിനായി തയ്യാറാകുന്നില്ലേ?
അര്ധമൈംദ്രം പദം വീര സത്വം ഭുംക്ഷ്വ സുഖേന വൈ । വര്തംത്വര്ദ്ധേന ഇംദ്രസ്തു അസുരാ ദേവതാസ്തഥാ
വീരാ, ഇന്ദ്രന്റെ സ്ഥാനത്തിന്റെ പാതി നീ സന്തോഷത്തോടെ അനുഭവിക്കൂ. ബാക്കി പാതി ഇന്ദ്രനും അസുരന്മാരും ദേവന്മാരും ഓരോരുത്തരും നിലനിർത്തട്ടെ.
സുഖം വര്തംതു തേ സര്വേ വൈരം ചൈവ വിസൃജ്യ വൈ । വൃത്ര ഉവാച- യദി സത്യേന ദേവേംദ്രോ മൈത്രമിച്ഛതി സത്തമഃ
എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കട്ടെ, വൈരം ഉപേക്ഷിച്ച്. വൃത്രൻ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഇന്ദ്രൻ സത്യസന്ധമായി സൗഹൃദം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ,
സത്യമാശ്രിത്യ ചൈവാഹം കരിഷ്യേ നാത്ര സംശയഃ । ഛദ്മ ചൈവം പുരസ്കൃത്യ ഇംദ്രോ ദ്രോഹം സമാചരേത്
ഞാൻ സത്യത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നു അതു ചെയ്യും, ഇതിൽ സംശയമില്ല. പക്ഷേ ഇന്ദ്രൻ വഞ്ചനയോടെ പെരുമാറുകയാണെങ്കിൽ,
തദാ കിം ക്രിയതേ വിപ്രാ ഇത്യര്ഥേ പ്രത്യയം ഹി കിമ് । ഋഷയസ്ത്വിംദ്രമാചഖ്യുരിത്യര്ഥം പ്രത്യയം വദ
അങ്ങനെയെങ്കിൽ, മഹർഷിമാരേ, അപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യണം? എന്താണ് ഉറപ്പ്? മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞു: ഈ കാര്യത്തിൽ ഉറപ്പിനായി ഇന്ദ്രനോട് പറയൂ.
തന്നസ്ത്വം സത്യതാം ബ്രൂഹി യദി സഖ്യമിഹേച്ഛസി । ഇംദ്ര ഉവാച- യദ്യഽസത്യേന വര്താമി ഭവദ്ഭിഃ സഹ ഛദ്മനാ
നീ ഇവിടെ സൗഹൃദം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, സത്യസന്ധതയോടെ ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ. ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിങ്ങളോടൊപ്പം വഞ്ചനയോടെ പെരുമാറുകയാണെങ്കിൽ,
ബ്രഹ്മഹത്യാദികൈഃ പാപൈര്ലിപ്യേഹം നാത്ര സംശയഃ । ഛദ്മ ചൈവം പുരസ്കൃത്യ ഇംദ്രോ ദ്രോഹം സമാചരേത്
ബ്രാഹ്മണഹത്യ പോലുള്ള പാപങ്ങളിൽ ഞാൻ അഴുക്കപ്പെടും, ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഇന്ദ്രൻ വഞ്ചനയോടെ പെരുമാറുകയാണെങ്കിൽ,
ബ്രഹ്മഹത്യാദികൈഃ പാപൈര്ലിപ്യേഹം നാത്ര സംശയഃ । ഇത്യുവാച മഹാപ്രാജ്ഞ ത്വാമേവം സ പുരംദരഃ
ബ്രാഹ്മണഹത്യ പോലുള്ള പാപങ്ങളിൽ ഞാൻ അഴുക്കപ്പെടും, ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഇങ്ങനെ മഹാപ്രജ്ഞനായ പുരന്ദരൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞു.
ഏതേന പ്രത്യയേനാപി സഖ്യം കുരു മഹാമതേ । വൃത്ര ഉവാച- ഭവതാം ശിഷ്ടമാര്ഗേണ സത്യേനാനേന തസ്യ ച
ഈ ഉറപ്പോടെ നീ സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കൂ, മഹാമതിയുള്ളവനേ. വൃത്രൻ പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ ഉത്തമമാർഗ്ഗത്തിലും ഈ സത്യത്തിലും
മൈത്രമേവം കരിഷ്യാമി തേന സാര്ദ്ധം ദ്വിജോത്തമാഃ । വൃത്രമിംദ്രസ്യസംസ്ഥാനം നീതം ബ്രാഹ്മണപുങ്ഗവൈഃ
ഞാൻ ഇങ്ങനെ അവനോടു സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കും, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ. ബ്രാഹ്മണപ്രമുഖന്മാർ വൃത്രനെ ഇന്ദ്രന്റെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുപോയി.
ഇന്ദ്രസ്തമാഗതം ദൃഷ്ട്വാ വൃത്രം മിത്രാര്ഥമുദ്യതഃ । സിംഹാസനാത്സമുത്ഥായ അര്ഘമാദായ സത്വരഃ
സൗഹൃദത്തിനായി വൃത്രൻ വന്നതിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ സിംഹാസനത്തിൽ നിന്ന് ഉടൻ എഴുന്നേറ്റ് അർഘ്യം എടുത്തു.