തേന ഗര്ഭേണ സാ ദേവീ അധികം ശുശുഭേ തദാ । സംദീപ്തപുത്രസംയുക്ത തേജോജ്വാലാസമന്വിതാ
ആ ഗർഭം കൊണ്ടു, ആ ദേവി അന്നത്തെക്കാൾ കൂടുതൽ ഭംഗിയായി, ദീപ്തിയുള്ള പുത്രന്റെ പ്രകാശത്തിൽ കത്തിയതുപോലെ തിളങ്ങി.
സാ ഹി ജജ്ഞേ ച തപസാ തനയം ദേവസന്നിഭമ് । അംതരിക്ഷേ തതോ നേദുര്ദേവദുംദുഭയസ്തദാ
തപസ്സിന്റെ ഫലമായി, ദേവന്മാരെപ്പോലെയുള്ള ഒരു പുത്രനെ അവൾ പ്രസവിച്ചു; അപ്പോൾ ആകാശത്ത് ദിവ്യശബ്ദങ്ങൾ മുഴങ്ങി.
ശംഖാന്ദധ്മുര്മഹാദേവാ ഗംധര്വാ ലലിതം ജഗുഃ । അപ്സരസസ്തഥാ സര്വാ നനൃതുസ്താസ്തദാ കില
മഹാദേവന്മാർ ശംഖം മുഴക്കി, ഗന്ധർവന്മാർ മധുരമായി പാടുകയും, അപ്പസരസ്സുമാർ എല്ലാവരും അന്ന് നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
അഥ ബ്രഹ്മാസുരൈഃ സാര്ദ്ധം സമായാതോ ദ്വിജോത്തമഃ । ചകാര നാമ തസ്യൈവ സുവ്രതേതി സമാഹിതഃ
പിന്നീട് ബ്രഹ്മാവും അസുരന്മാരുമായി കൂടി എത്തി, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ആ കുഞ്ഞിന് ശ്രദ്ധയോടെ 'സുവ്രതൻ' എന്ന പേര് നൽകി.
നാമ കൃത്വാ തതോ ദേവാ ജഗ്മുഃ സര്വേ മഹൌജസഃ । ഗതേഷു തേഷു ദേവേഷു സോമശര്മാസു തസ്യ ച
പേര് നൽകിയ ശേഷം, ആ മഹാശക്തിയുള്ള ദേവന്മാർ എല്ലാവരും തിരിച്ചു പോയി; ദേവന്മാർ പോയപ്പോൾ സോമശർമനും—
ജാതകര്മാദികം കര്മ ചകാര ദ്വിജസത്തമഃ । ജാതേ പുത്രേ മഹാഭാഗേ സുവ്രതേ ദേവനിര്മിതേ
ജനനാദികർമ്മങ്ങൾ ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ നിർവ്വഹിച്ചു; ദൈവികമായി ജനിച്ച ആ ഭാഗ്യശാലിയായ സുവ്രതന്റെ ജനനത്തിൽ.
തസ്യ ഗേഹേ മഹാലക്ഷ്മീര്ധനധാന്യസമാകുലാ । ഗജാശ്വമഹിഷീ ഗാവഃ കാംചനം രത്നമേവ ച
അവന്റെ വീട്ടിൽ മഹാലക്ഷ്മി വാസം ചെയ്തു, ധനവും ധാന്യവും നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞിരുന്നു. ആനകൾ, കുതിരകൾ, എരുമകൾ, പശുക്കൾ, പൊന്നും രത്നങ്ങളും എല്ലാം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
യഥാ കുബേരഭവനം ശുശുഭേ ധനസംചയൈഃ । തത്സോമശര്മണോ ഗേഹം തഥൈവ പരിരാജതേ
കുബേരന്റെ ഭവനം എങ്ങനെ ധനസമ്പത്തുകൊണ്ട് പ്രകാശിച്ചുവോ, അതുപോലെ തന്നെയാണ് സോമശർമന്റെ വീട് സമൃദ്ധിയോടെ തിളങ്ങിയത്.
ധ്യാനപുണ്യാദികം കര്മ ചകാ രദ്വിജസത്തമഃ । തീര്ഥയാത്രാം ഗതോ വിപ്രോ നാനാപുണ്യസമാകുലഃ
ആ മഹാനായ ബ്രാഹ്മണൻ ധ്യാനം, പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്തു, പലവിധ പുണ്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞവനായി തീർത്ഥയാത്രകൾ നടത്തി.
അന്യാനി യാനി പുണ്യാനി ദാനാനി ദ്വിജസത്തമഃ । ചകാര തത്ര മേധാവീ ജ്ഞാനപുണ്യ സമന്വിതഃ
അവിടെ ആ ജ്ഞാനപുണ്യത്തോടെ സമ്പന്നനായ ബ്രാഹ്മണൻ മറ്റ് പുണ്യപ്രവൃത്തികളും ദാനങ്ങളും ചെയ്തു.
ഏവം സാധയതേ ധര്മം പാലയേച്ച പുനഃപുനഃ । പുത്രസ്യ ജാതകര്മാദി കര്മാണി ദ്വിജസത്തമഃ
ഇങ്ങനെ അവൻ ധർമ്മം പാലിച്ചു, വീണ്ടും വീണ്ടും ചടങ്ങുകൾ നടത്തി, മകനുവേണ്ടി ജാതകാദി കർമ്മങ്ങളും നിർവഹിച്ചു.
വിവാഹം കാരയാമാസ ഹര്ഷേണ മഹതാ കില । പുത്രസ്യ പുത്രാഃ സംജാതാഃ സഗുണാ ലക്ഷണാന്വിതാഃ
വളരെ സന്തോഷത്തോടെ അവൻ മകന്റെ വിവാഹം നടത്തി. മകനു നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള, ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ള പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.
സത്യധര്മതപോപേതാ ദാനധര്മരതാഃ സദാ । സ തേഷാം പുണ്യകര്മാണി സോമശര്മാ ചകാര ഹ
അവർ സത്യം, ധർമ്മം, തപസ് എന്നിവയിൽ സ്ഥിരമായിരുന്നു. ദാനധർമ്മത്തിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി. സോമശർമൻ അവർക്കുവേണ്ടി പുണ്യപ്രവൃത്തികൾ നടത്തി.
പൌത്രാണാം തു മഹാഭാഗസ്തേഷാം സുഖേന മോദതേ । സര്വം സൌഖ്യം ച സംഭുജ്യ ജരാരോഗവിവര്ജിതഃ
പൗത്രന്മാരിൽ ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാനായ അവൻ അവരുടെ കൂടെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു. മുഴുവൻ സുഖവും അനുഭവിച്ചു, വയസ്സോ രോഗമോ ഇല്ലാതെ ആയിരുന്നു.
പംചവിംശാബ്ദികോ യദ്വത്തദ്വത്കായം തു തസ്യ ഹി । സൂര്യതേജഃ പ്രതീകാശഃ സോമശര്മാ മഹാമതിഃ
ഇരുപത്തിയഞ്ച് വയസ്സുകാരനെന്ന പോലെ അവന്റെ ശരീരം യുവാവിനേതിരിച്ചു. മഹാമതിയായ സോമശർമൻ സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലെ തിളങ്ങി.
സാ ചാപി ശുശുഭേ ദേവീ സുമനാ പുണ്യമംഗലൈഃ । പുത്രപൌത്രൈര്മഹാഭാഗാ ദാനവ്രതൈശ്ച സംയമൈഃ
ആ ദേവിയും സുമനസ്സോടെ, പുണ്യവും മംഗളവും നിറഞ്ഞവളായി, മക്കളും പൗത്രന്മാരും കൂടെ, ദാനത്തിൽ, വ്രതങ്ങളിൽ, ആത്മനിയന്ത്രണത്തിൽ ഭക്തിയോടെ തിളങ്ങി.
അതിഭാതി വിശാലാക്ഷീ പുണ്യൈഃ പതിവ്രതാദിഭിഃ । താരുണ്യേന സമായുക്താ യഥാ ഷോഡശവാര്ഷികീ
വിപുലമായ കണ്ണുകളുള്ള അവൾ, പുണ്യങ്ങളാൽ, പതിവ്രതാധർമ്മത്തിൽ, അതിയായി പ്രകാശിച്ചു. പതിനാറു വയസ്സുകാരിയെപ്പോലെ യൗവനം അവളിൽ നിലനിന്നിരുന്നു.
മോദമാനൌ മഹാത്മാനൌ ദംപതീ ചാരുമംഗലൌ । ഹര്ഷേണ ച സമായുക്തൌ പുണ്യാത്മാനൌ മഹോദയൌ
മഹാത്മാക്കളായ ആ ദമ്പതികൾ, മനോഹരവും മംഗളകരവുമായിരുന്നു. അവർ പരസ്പരം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു, പുണ്യവും മഹാസമൃദ്ധിയും അനുഭവിച്ചു.
ഏവം തയോസ്തു വൃത്താംതം പുണ്യാചാരസമന്വിതമ് । സുവ്രതസ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി വ്രതചര്യാം ദ്വിജോത്തമാഃ
ഇങ്ങനെ അവരുടെ പുണ്യമായ ജീവിതചരിത്രവും, സുവ്രതന്റെ വ്രതാനുഷ്ഠാനവും ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയാം, മഹാനായ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
യഥാ തേന സമാരാധ്യ നാരായണമനാമയമ്
അവൻ എങ്ങനെ അകാരണമായ നാരായണനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു—
സൂത ഉവാച- ഏകദാ വ്യാസ ദേവോഽസൌ ബ്രഹ്മാണം ജഗതഃ പതിമ് । സുവ്രതാഖ്യാനകം സര്വം പപ്രച്ഛാതീവ വിസ്മിതഃ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഒരിക്കൽ ദൈവമായ വ്യാസൻ, ലോകത്തിന്റെ അധിപനായ ബ്രഹ്മാവിനോട് സുവ്രതന്റെ കഥ മുഴുവനും അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.
വ്യാസ ഉവാച- ലോകാത്മഁല്ലോകവിന്യാസ ദേവദേവ മഹാപ്രഭോ । സുവ്രതസ്യാഥ ചരിതം ശ്രോതുമിച്ഛാമി സാംപ്രതമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ലോകത്തിന്റെ ആത്മാവേ, ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ദൈവങ്ങളിലെ മഹാപ്രഭുവേ, ഇപ്പോൾ സുവ്രതന്റെ കഥ ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മോവാച- പാരാശര്യമഹാഭാഗ ശ്രൂയതാം പുണ്യമുത്തമമ് । സുവ്രതസ്യ സുവിപ്രസ്യ തപശ്ചര്യാസമന്വിതമ്
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: പരാശരന്റെ മഹാഭാഗ്യശാലിയായ പുത്രനേ, സുവ്രതൻ എന്ന ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്റെ പുണ്യവും തപസ്സും നിറഞ്ഞ കഥ നീ കേൾക്കട്ടെ.
സുവ്രതോ നാമ മേധാവീ ബാല്യാദപി സ ചിംതയന് । ഗര്ഭേ നാരായണം ദേവം ദൃഷ്ടവാന്പുരുഷോത്തമമ്
സുവ്രതൻ എന്ന ബുദ്ധിശാലി ബാല്യത്തിൽ തന്നെ ചിന്തിച്ചു; ഗർഭത്തിലിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ നാരായണൻ എന്ന പരമപുരുഷനെ കണ്ടു.
സ പൂര്വകര്മാഭ്യാസേന ഹരേര്ധ്യാനം ഗതസ്തദാ । ശംഖചക്രധരം ദേവം പദ്മനാഭം സുപുണ്യദമ്
അവന്റെ മുമ്പത്തെ സന്മാര്ഗങ്ങളാൽ, അന്ന് ഹരിയെ ധ്യാനിച്ച്, ശംഖവും ചക്രവും കൈവശമുള്ള ദൈവമായ പദ്മനാഭനെ കാണുകയും, അതിനാൽ വലിയ പുണ്യം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
ധ്യായതേ ചിംതയേത്സോ ഹി ഗീതേ ജ്ഞാനേ പ്രപാഠനേ । ഏവം ദേവം ഹരിം ധ്യായന്സദൈവ ദ്വിജസത്തമഃ
അവൻ പാടുമ്പോഴും, പഠിക്കുമ്പോഴും, ജപിക്കുമ്പോഴും, എല്ലായ്പ്പോഴും ഹരിയെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, മഹാനായ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ.
ക്രീഡത്യേവം സദാ ഡിംഭൈഃ സാര്ദ്ധം ച ബാലകോത്തമഃ । ബാലകാനാം സ്വകം നാമ ഹരേശ്ചൈവ മഹാത്മനഃ
അങ്ങനെ, ആ നല്ല ബാലൻ എപ്പോഴും മറ്റു കുട്ടികളോടൊപ്പം കളിക്കുമ്പോൾ, തനിക്കുള്ള പേരും ഹരിയുടെ മഹത്തായ പേരും ഉപയോഗിച്ച് വിളിക്കുന്നു.
ചകാര സ ഹി മേധാവീ പുണ്യാത്മാ പുണ്യവത്സലഃ । സമാഹ്വയതി വൈ മിത്രം ഹരേര്നാമ്നാ മഹാമതിഃ
ആ ബുദ്ധിശാലിയും പുണ്യവാനുമായ ബാലൻ, പുണ്യപ്രിയനും, തന്റെ സുഹൃത്ത് ഹരിയുടെ പേരിൽ വിളിച്ചു കൂട്ടും.
ഭോഭോഃ കേശവ ഏഹ്യേഹി ഏഹി മാധവചക്രധൃക് । ക്രീഡസ്വ ച മയാ സാര്ധം ത്വമേവ പുരുഷോത്തമ
"കേശവാ, വരൂ വരൂ! മാധവാ, ചക്രധാരിയേ, വരൂ! പുരുഷോത്തമാ, എന്നോടൊപ്പം കളിക്കൂ!"
സമമേവം പ്രഗംതവ്യമാവാഭ്യാം മധുസൂദന । ഏവമേവ സമാഹ്വാനം നാമഭിശ്ച ഹരേര്ദ്വിജഃ
"നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പോകാം, മധുസൂദനാ!" ഇങ്ങനെ, ആ ദ്വിജൻ തന്റെ സുഹൃത്തിനെ ഹരിയുടെ പേരുകളിൽ വിളിച്ചു കൂട്ടും.