സുസ്മിതാസ്യം സുപ്രസന്നം രത്നദാമാഭിശോഭിതമ് । ഭ്രാജമാനം ഹൃഷീകേശം ധ്യാനം തേന കൃതം ധ്രുവമ്
മൃദുലമായ പുഞ്ചിരിയോടെ, അത്യന്തം ശാന്തവും രത്നമാലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മുഖവും കൊണ്ട് പ്രകാശിക്കുന്ന ഹൃഷീകേശനെ അവൻ നിർഭാഗ്യമായി ധ്യാനിച്ചു.
ത്വമേവ ശരണം കൃഷ്ണ ശരണാഗതവത്സല । നമോസ്തു ദേവദേവായ കിം മേ ഭയം കരിഷ്യതി
കൃഷ്ണാ, നീയെന്നെ രക്ഷിക്കുന്ന ഏക ആശ്രയമാണ്, ആശ്രയാർത്ഥികളെ സ്നേഹിക്കുന്നവനേ, ദേവദേവനേ, നമസ്കാരം. എനിക്ക് എന്ത് ഭയം വരും?
യസ്യോദരേ ത്രയോ ലോകാഃ സപ്ത ചാന്യേ മഹാത്മനഃ । ശരണം തസ്യ പ്രവിഷ്ടോസ്മി ക്വാസ്തേ ഭയം മമൈവ ഹി
മൂന്നു ലോകങ്ങളും മറ്റെഴു ലോകങ്ങളും ഉദരത്തിൽ ഉള്ള മഹാത്മാവിന്റെ ആശ്രയത്തിൽ ഞാൻ പ്രവേശിച്ചു. എനിക്ക് ഭയം എവിടെ?
യസ്മാദ്ഭയാഃ പ്രവര്തംതേ കൃത്യാദിക മഹാബലാഃ । സര്വഭയപ്രഹര്താരം തമസ്മി ശരണം ഗതഃ
ക്രിത്യാദി മഹാബലികൾ ഭയത്താൽ ഉത്ഭവിക്കുന്നവനിൽ, എല്ലാ ഭയങ്ങളും നീക്കുന്നവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി.
പാതകാനാം തു സര്വേഷാം ദാനവാനാം മഹാഭയമ് । രക്ഷകോ വിഷ്ണുഭക്താനാം തമസ്മി ശരണം ഗതഃ
എല്ലാ പാപികൾക്കും ദാനവന്മാർക്കും വലിയ ഭയമായ, വിഷ്ണുഭക്തന്മാരെ രക്ഷിക്കുന്നവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി.
വൃംദാരകാണാം സര്വേഷാം ദാനവാനാം മഹാത്മനാമ് । യോ ഗതിഃ കൃഷ്ണഭക്താനാം തമസ്മി ശരണം ഗതഃ
എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും മഹാത്മാക്കളായ ദാനവന്മാർക്കും കൃഷ്ണഭക്തന്മാർക്കും പരമഗതിയായവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി.
അഭയോ ഭയനാശായ പാപനാശായ ജ്ഞാനവാന് । ഏകശ്ചേംദ്രസ്വരൂപേണ തമസ്മി ശരണം ഗതഃ
ഭയമില്ലാത്തവൻ, ഭയത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, പാപം നീക്കുന്നവൻ, ജ്ഞാനമുള്ളവൻ, ഏകാന്തമായി ഇന്ദ്രസ്വരൂപം സ്വീകരിക്കുന്നവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി.
വ്യാധീനാം നാശകായൈവ യ ഔഷധസ്വരൂപവാന് । നിരാമയോ നിരാനംദസ്തമസ്മി ശരണംഗതഃ
രോഗങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ഔഷധസ്വരൂപനായവൻ, രോഗമില്ലാത്തവൻ, ദുഃഖമില്ലാത്തവൻ—അവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി.
അചലശ്ചാലയേല്ലോകാനപാപോ ജ്ഞാനമേവ ച । തമസ്മി ശരണം പ്രാപ്തോ ഭയം കിം മേ കരിഷ്യതി
അചലനും ലോകങ്ങളെ ചലിപ്പിക്കുന്നവനും പാപമില്ലാത്തവനും ജ്ഞാനസ്വരൂപനുമായവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി. എനിക്ക് എന്ത് ഭയം വരും?
സാധൂനാം ചാപി സര്വേഷാം പാലകോ യോ ഹ്യനാമയഃ । പാതി വിശ്വം ച വിശ്വാത്മാ തമസ്മി ശരണംഗതഃ
എല്ലാ സദ്പുരുഷന്മാരെയും സംരക്ഷിക്കുന്ന, രോഗമില്ലാത്ത, വിശ്വത്തെ രക്ഷിക്കുന്ന, സർവ്വാത്മാവായവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി.
യോ മേ മൃഗേംദ്രരൂപേണ ഭയം ദര്ശയതേഗ്രതഃ । തമഹം ശരണം പ്രാപ്തോ നരസിംഹം നമാമ്യഹമ്
സിംഹരൂപത്തിൽ എന്റെ മുന്നിൽ ഭയം കാണിക്കുന്നവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി. നരസിംഹനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
മദമത്തോ മഹാകായോ വനഹസ്തീ സമാഗതഃ । ഗജലീലാഗതിം ദേവം ശരണാഗതവത്സലമ്
മദം നിറഞ്ഞ വലിയ ശരീരമുള്ള കാട്ടാനൻ എത്തി, ആനയുടെ കളിയോടു കൂടിയ നടപ്പോടു കൂടിയ ദേവൻ, ആശ്രയാർത്ഥികളെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ.
ഗജാസ്യം ജ്ഞാനസംപന്നം സപാശാംകുശധാരിണമ് । കാലാസ്യം ഗജതുംഡം ച ശരണം സുഗതോസ്മ്യഹമ്
ആനമുഖം, ജ്ഞാനസമ്പന്നത, പാശവും അങ്കുശവും കൈവശം, കാലമുഖവും ആനത്തുമ്പിയും ഉള്ളവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി.
ഹിരണ്യാക്ഷപ്രഹര്താരം വാരാഹം ശരണംഗതഃ । വാമനം തം പ്രപന്നോസ്മി ശരണാഗതവത്സലമ്
ഹിരണ്യാക്ഷനെ സംഹരിച്ച വാരാഹനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി. വാമനനിൽ, ആശ്രയാർത്ഥികളെ സ്നേഹിക്കുന്നവനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടി.
ഹ്രസ്വാസ്തു വാമനാഃ കുബ്ജാഃ പ്രേതാഃ കൂഷ്മാംഡകാദയഃ । മൃത്യുരൂപധരാഃ സര്വേ ദര്ശയംതി ഭയം മമ
ചെറുതായവരും വാമനന്മാരും കുബ്ജന്മാരും പ്രേതങ്ങളും കൂഷ്മാണ്ഡാദികളും മരണരൂപം ധരിക്കുന്നവരും എല്ലാം എനിക്ക് ഭയം കാണിക്കുന്നു.
അമൃതം തം പ്രപന്നോസ്മി കിം ഭയം മേ കരിഷ്യതി । ബ്രഹ്മണ്യോ ബ്രഹ്മദോ ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മജ്ഞാനമയോ ഹരിഃ
അമൃതസ്വരൂപനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടി. എനിക്ക് എന്ത് ഭയം വരും? ഹരിയാണ് ബ്രഹ്മണിഷ്ഠനും ബ്രഹ്മം നൽകുന്നവനും ബ്രഹ്മാവും ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിന്റെ സ്വരൂപവും.
ശരണം തം പ്രപന്നോസ്മി ഭയം കിം മേ കരിഷ്യതി । അഭയോ യോ ഹി ജഗതോ ഭീതിഘ്നോ ഭീതിദായകഃ
അവനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടിയിരിക്കുന്നു; ഭയം എന്നെ എന്ത് ചെയ്യും? ലോകത്തിന് അഭയവും ഭയവും നൽകുന്നവൻ, ഭയത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ ആണല്ലോ അവൻ.
ഭയരൂപം പ്രപന്നോസ്മി ഭയം കിം മേ കരിഷ്യതി । താരകഃ സര്വലോകാനാം നാശകഃ സര്വപാപിനാമ്
ഭയത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു; ഭയം എന്നെ എന്ത് ചെയ്യും? എല്ലായിടത്തെയും രക്ഷകനും, പാപികളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും ആണല്ലോ അവൻ.
തമഹം ശരണം പ്രാപ്തോ ധര്മരൂപം ജനാര്ദനമ് । സുരാരണം യോ ഹി രണേ വപുര്ദ്ധാരയതേഽദ്ഭുതമ്
ധർമ്മത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരമായ ജനാർദ്ദനനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു; ദേവന്മാരുടെ രക്ഷകനും യുദ്ധത്തിൽ അത്ഭുതരൂപം ധരിക്കുന്നവനും ആണവൻ.
ശരണം തസ്യ ഗംതാസ്മി സദാഗതിരയം മമ । ഝംഝാവാതോ മഹാചംഡോ വപുര്ദൂയതി മേ ഭൃശമ്
എപ്പോഴും ഞാൻ അവനിൽ അഭയം തേടും; അവൻ എനിക്ക് ശാശ്വതഗതിയാണ്. ഭയങ്കരമായ കാറ്റ് എന്റെ ശരീരം അതിയായി പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
ശരണം തം പ്രപന്നോസ്മി സദാഗതിരയം മമ । അതിശീതം ചാതിവര്ഷാ ആതപസ്താപദായകഃ
അവനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടിയിരിക്കുന്നു; അവൻ എനിക്ക് ശാശ്വതഗതിയാണ്. അതിശീതവും അതിവർഷവും കടുത്ത ചൂടും എനിക്ക് ദു:ഖം നൽകുന്നു.
ഏഷാം രൂപേണ യോ ദേവസ്തസ്യാഹം ശരണം ഗതഃ । കാലരൂപാ അമീ പ്രാപ്താ ഭയദാ മമ ചാലകാഃ
ഈ രൂപത്തിൽ ദൈവത്തിൽ ഞാൻ അഭയം തേടിയിരിക്കുന്നു; കാലത്തിന്റെ ഈ രൂപങ്ങൾ ഭയവും തടസ്സങ്ങളും എനിക്ക് ഉണ്ടാക്കുന്നു.
ഏഷാം ശരണം പ്രപന്നോസ്മി ഹരേഃ സ്വരൂപിണാം സദാ
ഹരിയുടെ ഈ യഥാർത്ഥ രൂപങ്ങളിൽ ഞാൻ എപ്പോഴും അഭയം തേടുന്നു.
യം സര്വദേവം പരമേശ്വരം ഹി നിഷ്കേവലം ജ്ഞാനമയം പ്രദീപമ് । വദംതി നാരായണമാദിസിദ്ധം സിദ്ധേശ്വരം തം ശരണം പ്രപദ്യേ
സകലദേവന്മാരുടെയും പരമേശ്വരനും, നിർമലമായ ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രകാശവും, ആദിസിദ്ധനും സിദ്ധന്മാരുടെ ഇശ്വരനും എന്ന നാരായണനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു.
ഇതി ധ്യായന്സ്തുവന്നിത്യം കേശവം ക്ലേശനാശനമ് । ഭക്ത്യാ തേന സമാനീതസ്തദാത്മഹൃദയേ ഹരിഃ
ഇങ്ങനെ, കേശവനെ ഭക്തിയോടെ ധ്യാനിച്ച് സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ഹരി അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായി.
ഉദ്യമം വിക്രമം തസ്യ സ ദൃഷ്ട്വാ സോമശര്മണഃ । ആവിര്ഭൂയ ഹൃഷീകേശസ്തമുവാച പ്രഹൃഷ്ടവാന്
സോമശർമന്റെ ശ്രമവും വീരതയും കണ്ടു, ഹൃഷീകേശൻ സന്തോഷത്തോടെ അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷനായി പറഞ്ഞു.
സോമശര്മന്മഹാപ്രാജ്ഞ ശ്രൂയതാം ഭാര്യയാ സഹ । വാസുദേവോസ്മി വിപ്രേംദ്ര വരം യാചയ സുവ്രത
മഹാപണ്ഡിതനായ സോമശർമനേ, ഭാര്യയോടൊപ്പം കേൾക്കൂ; ഞാൻ വാസുദേവനാണ്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, നീ എന്ത് വരം വേണമെന്നു ചോദിക്കൂ.
തേനോക്തോ ഹി സ വിപ്രേന്ദ്ര ഉന്മീല്യ നയനദ്വയമ് । ദൃഷ്ട്വാ വിശ്വേശ്വരം ദേവം ഘനശ്യാമം മഹോദയമ്
അങ്ങനെ വിളിച്ചപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ കണ്ണുകൾ തുറന്ന്, വിശ്വേശ്വരനായ, മേഘംപോലെയുള്ള നിറമുള്ള മഹോന്നതനായ ദേവനെ കണ്ടു.
സര്വാഭരണശോഭാംഗം സര്വായുധസമന്വിതമ് । ദിവ്യലക്ഷണസംപന്നം പുംഡരീകനിഭേക്ഷണമ്
അവനെല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അണിഞ്ഞു, എല്ലായുധങ്ങളും കൈവശം വച്ചും, ദിവ്യലക്ഷണങ്ങളാൽ സമ്പന്നനായി, താമരപ്പൂവുപോലെയുള്ള കണ്ണുകളോടെ കാണപ്പെട്ടു.
പീതേന വാസസാ യുക്തം രാജമാനം സുരേശ്വരമ് । വൈനതേയസമാരൂഢം ശംഖചക്രഗദാധരമ്
പച്ചവസ്ത്രം ധരിച്ചും, ദേവന്മാരുടെ രാജാവായി പ്രകാശിച്ചും, ഗരുഡപ്പക്ഷിയിൽ ഇരുന്നും, ശംഖും ചക്രവും ഗദയും കൈവശം വച്ചും അവൻ പ്രത്യക്ഷനായി.