ധ്യായമാനസ്യ തസ്യാപി വിഘ്നൈഃ സംദര്ശിതം ഭയമ് । സര്പാ വിഷോല്ബണാഃ കൃഷ്ണാസ്തത്ര യാംതി മഹാത്മനഃ
അവൻ ധ്യാനത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, പലവിധ തടസ്സങ്ങൾ ഭയമുണ്ടാക്കി. കറുത്ത വിഷമുള്ള പാമ്പുകൾ ആ മഹാത്മാവിന്റെ അടുത്തെത്തി.
പാര്ശ്വേ തേ തപ്യമാനസ്യ തസ്യ തേ സോമശര്മണഃ । സിംഹവ്യാഘ്രഗജാ ദൃഷ്ടാ ഭയമേവം പ്രചക്രിരേ
തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന സോമശർമന്റെ സമീപത്ത്, സിംഹങ്ങൾ, കടുവകൾ, ആനകൾ എന്നിവ കണ്ടു. അവയെ കണ്ടപ്പോൾ ഭയം അവനെ പിടിച്ചു.
വേതാലാ രാക്ഷസാ ഭൂതാഃ കൂഷ്മാംഡാഃ പ്രേതഭൈരവാഃ । ഭയം വിദര്ശയംത്യേതേ ദാരുണം പ്രാണനാശനമ്
വേതാലന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, ഭൂതങ്ങൾ, കൂഷ്മാണ്ഡങ്ങൾ, പ്രേതങ്ങൾ, ഭൈരവന്മാർ എന്നിവ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവ ഭയാനകമായ, ജീവനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്ന ഭയം കാണിച്ചു.
നാനാവിധാ മഹാഭീമാഃ സിംഹാസ്തത്ര സമാഗതാഃ । ദംഷ്ട്രാകരാലവക്ത്രാശ്ച ജഗര്ജുശ്ചാതിഭൈരവമ്
വിവിധ ഭയാനകമായ സിംഹങ്ങൾ അവിടെ കൂടിച്ചേർന്നു. വലിയ പല്ലുകളും ഭയങ്കരമായ മുഖവും കൊണ്ട് അവ ശബ്ദം മുഴക്കി.
വിഷ്ണോര്ധ്യാനാത്സ ധര്മാത്മാ ന ചചാല മഹാമതിഃ । മഹാവിഘ്നൈഃ സുസംരൂഢൈശ്ചാലിതോ മുനിപുംഗവഃ
വിഷ്ണുവിനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട്, ആ ധർമ്മനിഷ്ഠനും മഹാമനസ്സും ചലിച്ചില്ല. വലിയ വലിയ തടസ്സങ്ങൾ വന്നിട്ടും ആ മഹർഷി അചഞ്ചലനായി നിന്നു.
ഏവം ന ചലതേ ധ്യാനാത്സോമശര്മാ ദ്വിജോത്തമഃ । ഝംഝാവാതൈശ്ച ശീതേന മഹാവൃഷ്ട്യാ സുപീഡിതഃ
ഇങ്ങനെ, സോമശർമൻ ധ്യാനത്തിൽ നിന്നു ചലിച്ചില്ല. കാറ്റും തണുപ്പും കനത്ത മഴയും അവനെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചെങ്കിലും അവൻ അചഞ്ചലനായിരുന്നു.
ഭംഭാരാവമഹാഭീമഃ സിംഹസ്തത്ര സമാഗതഃ । തം ദൃഷ്ട്വാ ഭയവിത്രസ്തഃ സസ്മാര നൃഹരിം ദ്വിജഃ
അവിടെ ഭയാനകമായ ഒരു സിംഹം ഭീകരമായി അരിപ്പിച്ച് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഭയപ്പെട്ടു,_NRഹരിയെ ഓർത്തു.
ഇംദ്രനീലപ്രതീകാശം പീതവസ്ത്രം മഹൌജസമ് । ശംഖചക്രധരം ദേവം ഗദാപംകജധാരിണമ്
ഇന്ദ്രനീലക്കല്ലുപോലെയുള്ള, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച, മഹാശക്തിയുള്ള, ശംഖവും ചക്രവും കൈവശമുള്ള, ഗദയും താമരയും പിടിച്ച ദേവനെ അവൻ കണ്ടു.
മഹാമൌക്തികഹാരേണ ഇംദുവര്ണാനുകാരിണാ । കൌസ്തുഭേനാപി രത്നേന ദ്യോതമാനം ജനാര്ദനമ്
ചന്ദ്രനോടു സാമ്യമുള്ള വലിയ മുത്തുമാലയും കൗസ്തുഭം എന്ന രത്നവും അണിഞ്ഞ് പ്രകാശിക്കുന്ന ജനാർദ്ദനനെ.
ശ്രീവത്സാംകേന ദിവ്യേന ഹൃദയം യസ്യ രാജതേ । സര്വാഭരണശോഭാംഗം ശതപത്രനിഭേക്ഷണമ്
ദിവ്യമായ ശ്രീവത്സ ചിഹ്നം ഹൃദയത്തിൽ തെളിഞ്ഞ്, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ശരീരവും ശതദളപദ്മംപോലെയുള്ള കാഴ്ചയും ഉള്ളവനെയാണ്.
സുസ്മിതാസ്യം സുപ്രസന്നം രത്നദാമാഭിശോഭിതമ് । ഭ്രാജമാനം ഹൃഷീകേശം ധ്യാനം തേന കൃതം ധ്രുവമ്
മൃദുലമായ പുഞ്ചിരിയോടെ, അത്യന്തം ശാന്തവും രത്നമാലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മുഖവും കൊണ്ട് പ്രകാശിക്കുന്ന ഹൃഷീകേശനെ അവൻ നിർഭാഗ്യമായി ധ്യാനിച്ചു.
ത്വമേവ ശരണം കൃഷ്ണ ശരണാഗതവത്സല । നമോസ്തു ദേവദേവായ കിം മേ ഭയം കരിഷ്യതി
കൃഷ്ണാ, നീയെന്നെ രക്ഷിക്കുന്ന ഏക ആശ്രയമാണ്, ആശ്രയാർത്ഥികളെ സ്നേഹിക്കുന്നവനേ, ദേവദേവനേ, നമസ്കാരം. എനിക്ക് എന്ത് ഭയം വരും?
യസ്യോദരേ ത്രയോ ലോകാഃ സപ്ത ചാന്യേ മഹാത്മനഃ । ശരണം തസ്യ പ്രവിഷ്ടോസ്മി ക്വാസ്തേ ഭയം മമൈവ ഹി
മൂന്നു ലോകങ്ങളും മറ്റെഴു ലോകങ്ങളും ഉദരത്തിൽ ഉള്ള മഹാത്മാവിന്റെ ആശ്രയത്തിൽ ഞാൻ പ്രവേശിച്ചു. എനിക്ക് ഭയം എവിടെ?
യസ്മാദ്ഭയാഃ പ്രവര്തംതേ കൃത്യാദിക മഹാബലാഃ । സര്വഭയപ്രഹര്താരം തമസ്മി ശരണം ഗതഃ
ക്രിത്യാദി മഹാബലികൾ ഭയത്താൽ ഉത്ഭവിക്കുന്നവനിൽ, എല്ലാ ഭയങ്ങളും നീക്കുന്നവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി.
പാതകാനാം തു സര്വേഷാം ദാനവാനാം മഹാഭയമ് । രക്ഷകോ വിഷ്ണുഭക്താനാം തമസ്മി ശരണം ഗതഃ
എല്ലാ പാപികൾക്കും ദാനവന്മാർക്കും വലിയ ഭയമായ, വിഷ്ണുഭക്തന്മാരെ രക്ഷിക്കുന്നവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി.
വൃംദാരകാണാം സര്വേഷാം ദാനവാനാം മഹാത്മനാമ് । യോ ഗതിഃ കൃഷ്ണഭക്താനാം തമസ്മി ശരണം ഗതഃ
എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും മഹാത്മാക്കളായ ദാനവന്മാർക്കും കൃഷ്ണഭക്തന്മാർക്കും പരമഗതിയായവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി.
അഭയോ ഭയനാശായ പാപനാശായ ജ്ഞാനവാന് । ഏകശ്ചേംദ്രസ്വരൂപേണ തമസ്മി ശരണം ഗതഃ
ഭയമില്ലാത്തവൻ, ഭയത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, പാപം നീക്കുന്നവൻ, ജ്ഞാനമുള്ളവൻ, ഏകാന്തമായി ഇന്ദ്രസ്വരൂപം സ്വീകരിക്കുന്നവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി.
വ്യാധീനാം നാശകായൈവ യ ഔഷധസ്വരൂപവാന് । നിരാമയോ നിരാനംദസ്തമസ്മി ശരണംഗതഃ
രോഗങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ഔഷധസ്വരൂപനായവൻ, രോഗമില്ലാത്തവൻ, ദുഃഖമില്ലാത്തവൻ—അവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി.
അചലശ്ചാലയേല്ലോകാനപാപോ ജ്ഞാനമേവ ച । തമസ്മി ശരണം പ്രാപ്തോ ഭയം കിം മേ കരിഷ്യതി
അചലനും ലോകങ്ങളെ ചലിപ്പിക്കുന്നവനും പാപമില്ലാത്തവനും ജ്ഞാനസ്വരൂപനുമായവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി. എനിക്ക് എന്ത് ഭയം വരും?
സാധൂനാം ചാപി സര്വേഷാം പാലകോ യോ ഹ്യനാമയഃ । പാതി വിശ്വം ച വിശ്വാത്മാ തമസ്മി ശരണംഗതഃ
എല്ലാ സദ്പുരുഷന്മാരെയും സംരക്ഷിക്കുന്ന, രോഗമില്ലാത്ത, വിശ്വത്തെ രക്ഷിക്കുന്ന, സർവ്വാത്മാവായവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി.
യോ മേ മൃഗേംദ്രരൂപേണ ഭയം ദര്ശയതേഗ്രതഃ । തമഹം ശരണം പ്രാപ്തോ നരസിംഹം നമാമ്യഹമ്
സിംഹരൂപത്തിൽ എന്റെ മുന്നിൽ ഭയം കാണിക്കുന്നവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി. നരസിംഹനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
മദമത്തോ മഹാകായോ വനഹസ്തീ സമാഗതഃ । ഗജലീലാഗതിം ദേവം ശരണാഗതവത്സലമ്
മദം നിറഞ്ഞ വലിയ ശരീരമുള്ള കാട്ടാനൻ എത്തി, ആനയുടെ കളിയോടു കൂടിയ നടപ്പോടു കൂടിയ ദേവൻ, ആശ്രയാർത്ഥികളെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ.
ഗജാസ്യം ജ്ഞാനസംപന്നം സപാശാംകുശധാരിണമ് । കാലാസ്യം ഗജതുംഡം ച ശരണം സുഗതോസ്മ്യഹമ്
ആനമുഖം, ജ്ഞാനസമ്പന്നത, പാശവും അങ്കുശവും കൈവശം, കാലമുഖവും ആനത്തുമ്പിയും ഉള്ളവനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി.
ഹിരണ്യാക്ഷപ്രഹര്താരം വാരാഹം ശരണംഗതഃ । വാമനം തം പ്രപന്നോസ്മി ശരണാഗതവത്സലമ്
ഹിരണ്യാക്ഷനെ സംഹരിച്ച വാരാഹനിൽ ഞാൻ ആശ്രയം തേടി. വാമനനിൽ, ആശ്രയാർത്ഥികളെ സ്നേഹിക്കുന്നവനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടി.
ഹ്രസ്വാസ്തു വാമനാഃ കുബ്ജാഃ പ്രേതാഃ കൂഷ്മാംഡകാദയഃ । മൃത്യുരൂപധരാഃ സര്വേ ദര്ശയംതി ഭയം മമ
ചെറുതായവരും വാമനന്മാരും കുബ്ജന്മാരും പ്രേതങ്ങളും കൂഷ്മാണ്ഡാദികളും മരണരൂപം ധരിക്കുന്നവരും എല്ലാം എനിക്ക് ഭയം കാണിക്കുന്നു.
അമൃതം തം പ്രപന്നോസ്മി കിം ഭയം മേ കരിഷ്യതി । ബ്രഹ്മണ്യോ ബ്രഹ്മദോ ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മജ്ഞാനമയോ ഹരിഃ
അമൃതസ്വരൂപനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടി. എനിക്ക് എന്ത് ഭയം വരും? ഹരിയാണ് ബ്രഹ്മണിഷ്ഠനും ബ്രഹ്മം നൽകുന്നവനും ബ്രഹ്മാവും ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിന്റെ സ്വരൂപവും.
ശരണം തം പ്രപന്നോസ്മി ഭയം കിം മേ കരിഷ്യതി । അഭയോ യോ ഹി ജഗതോ ഭീതിഘ്നോ ഭീതിദായകഃ
അവനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടിയിരിക്കുന്നു; ഭയം എന്നെ എന്ത് ചെയ്യും? ലോകത്തിന് അഭയവും ഭയവും നൽകുന്നവൻ, ഭയത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ ആണല്ലോ അവൻ.
ഭയരൂപം പ്രപന്നോസ്മി ഭയം കിം മേ കരിഷ്യതി । താരകഃ സര്വലോകാനാം നാശകഃ സര്വപാപിനാമ്
ഭയത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു; ഭയം എന്നെ എന്ത് ചെയ്യും? എല്ലായിടത്തെയും രക്ഷകനും, പാപികളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും ആണല്ലോ അവൻ.
തമഹം ശരണം പ്രാപ്തോ ധര്മരൂപം ജനാര്ദനമ് । സുരാരണം യോ ഹി രണേ വപുര്ദ്ധാരയതേഽദ്ഭുതമ്
ധർമ്മത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരമായ ജനാർദ്ദനനിൽ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു; ദേവന്മാരുടെ രക്ഷകനും യുദ്ധത്തിൽ അത്ഭുതരൂപം ധരിക്കുന്നവനും ആണവൻ.
ശരണം തസ്യ ഗംതാസ്മി സദാഗതിരയം മമ । ഝംഝാവാതോ മഹാചംഡോ വപുര്ദൂയതി മേ ഭൃശമ്
എപ്പോഴും ഞാൻ അവനിൽ അഭയം തേടും; അവൻ എനിക്ക് ശാശ്വതഗതിയാണ്. ഭയങ്കരമായ കാറ്റ് എന്റെ ശരീരം അതിയായി പീഡിപ്പിക്കുന്നു.