അത്യുച്ചാന്വികരാലാംശ്ച ശുഷ്കമാംസവസോപമാന് । രൌദ്രദംഷ്ട്രാന്കരാലാംശ്ച സിംഹാസ്യാന്സര്പഹസ്തകാന്
വളരെ ഉയരവും ഭീകരമായ രൂപവും ഉണങ്ങിയ മാംസംപോലെയും, ക്രൂരമായ പല്ലുകളും ഭയങ്കരമായ മുഖവും, സിംഹംപോലെയുള്ള വായും പാമ്പുപോലെയുള്ള കൈകളും ഉള്ളവരാണ് അവർ.
സതാന്ദൃഷ്ട്വാ പ്രകംപേത ഖിദ്യതേ ച മുഹുര്മുഹുഃ । ശിവാസംനാദവദ്ഘോരാന്മഹാരാവാന്മഹാമതേ
അവരെ കണ്ടാൽ അവൻ വിറെച്ചു വീണ്ടും വീണ്ടും വിഷമിക്കുന്നു; അവർ ഭയങ്കരമായ ഉച്ചത്തിൽ കൂകുന്നു, മഹാമതിയുള്ളവനേ.
മുംചംതി ദൂതകാഃ സര്വേ കര്ണമൂലേ തു തസ്യ ഹി । ഗലേ പാശൈഃ പ്രബദ്ധ്വാ തേ കടിം ബദ്ധ്വാ തഥോദരേ
എല്ലാ ദൂതന്മാരും അവനെ ചെവിയുടെ അടിയിൽ പിടിക്കുന്നു; കഴുത്തിലും കമരത്തിലും വയറിലും കയറ്റി കെട്ടുന്നു.
സമാധൃഷ്യ നിപാത്യംതേ ഹാഹേതി വദതേ മുഹുഃ । മ്രിയമാണസ്യ യാ ചേഷ്ടാ താമേവം പ്രവദാമ്യഹമ്
അവനെ പിടിച്ചു താഴെ ഇടുമ്പോൾ, 'അയ്യോ' എന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ മരിക്കുന്നവന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയുന്നു.
പരദ്രവ്യാപഹരണം പരഭാര്യാവിഡംബനമ് । ഋണം പരസ്യ സര്വസ്വം ഗൃഹീതം യത്തു പാപിഭിഃ
മറ്റുള്ളവരുടെ വസ്തുക്കൾ മോഷ്ടിക്കൽ, മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ അപമാനിക്കൽ, മറ്റൊരാളുടെ മുഴുവൻ സമ്പത്ത് കടമായി എടുത്തു പിന്വലിക്കാതിരിക്കുക — ഇതൊക്കെയാണ് പാപികൾ ചെയ്യുന്ന ദോഷങ്ങൾ.
പുനര്നൈവ പ്രദത്തം ഹി ലോഭാസ്വാദവിമോഹതഃ । അന്യദേവം മഹാപാപം കുപ്രതിഗ്രഹമേവ ച
ലാഭം, രുചി, മായ എന്നിവ കാരണം വീണ്ടും തിരിച്ചു കൊടുക്കാതിരിക്കുക, തെറ്റായ ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കൽ — ഇതൊക്കെയും വലിയ പാപങ്ങളാണ്.
കംഠമായാംതി തേ സര്വേ മ്രിയമാണസ്യ തസ്യ ച । യാനികാനി ച പാപാനി പൂര്വമേവ കൃതാനി ച
ഇവയെല്ലാം മരിക്കുമ്പോൾ ആ മനുഷ്യന്റെ കഴുത്തിൽ എത്തുന്നു, അവൻ മുമ്പ് ചെയ്തിട്ടുള്ള മറ്റു പാപങ്ങൾക്കൊപ്പം.
ആയാംതി കംഠമൂലം തേ മഹാപാപസ്യ നാന്യഥാ । ദുഃഖമുത്പാദയംത്യേതേ കഫബംധേന ദാരുണമ്
വലിയ പാപികൾക്ക് ഇവ കഴുത്തിന്റെ അടിയിൽ എത്തി കഫം തടഞ്ഞ് ഭയങ്കരമായ വേദന ഉണ്ടാക്കുന്നു.
പീഡാഭിര്ദാരുണാഭിസ്തു കംഠോ ഘുരഘുരായതേ । രോദതേ കംപതേഽത്യര്ഥം മാതരം പിതരം പുനഃ
ഭയങ്കരമായ വേദനകൾ കാരണം കഴുത്തിൽ ഗർഗര ശബ്ദം ഉണ്ടാകുന്നു; അവൻ കരയുന്നു, വളരെയധികം വിറയുന്നു, വീണ്ടും വീണ്ടും അമ്മയെയും അച്ഛനെയും വിളിക്കുന്നു.
സ്മരതേ ഭ്രാതരം തത്ര ഭാര്യാം പുത്രാന്പുനഃപുനഃ । പുനര്വിസ്മരണം യാതി മഹാപാപേന മോഹിതഃ
അവിടെ അവൻ സഹോദരനെയും ഭാര്യയെയും മക്കളെയും വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർക്കുന്നു; വലിയ പാപം മൂലം അവൻ വീണ്ടും മറക്കലിലേക്കു വീഴുന്നു.
തസ്യ പ്രാണാന ഗച്ഛംതി ബഹുപീഡാസമാകുലാഃ । പതതേ കംപതേ ചൈവ മൂര്ച്ഛതേ ച പുനഃപുനഃ
അവന്റെ പ്രാണൻ വലിയ വേദനയിൽ മുക്കപ്പെടുന്നു; അവൻ വീഴുന്നു, വിറയുന്നു, വീണ്ടും വീണ്ടും ബോധം നഷ്ടപ്പെടുന്നു.
ഏവം പീഡാസമായുക്തോ ദുഃഖം ഭുംക്തേതി മോഹിതഃ । തസ്യ പ്രാണാഃ സുദുഃഖേന മഹാകഷ്ടൈഃ പ്രചാലിതാഃ
ഇങ്ങനെ വേദനയിൽ പെടുന്നവൻ മോഹത്തിൽ ദു:ഖം അനുഭവിക്കുന്നു; വലിയ കഷ്ടതകളും വേദനകളും കൊണ്ട് അവന്റെ പ്രാണൻ അലയുന്നു.
അപാനമാര്ഗമാശ്രിത്യ ശൃണു കാംത പ്രയാംതി തേ । ഏവം പ്രാണീ മഹാമുഗ്ധോ ലോഭമോഹസമന്വിതഃ
പ്രിയേ, അവന്റെ പ്രാണൻ താഴേക്ക് പോകുന്ന വഴി സ്വീകരിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ വലിയ ലാഭവും മായയും ഉള്ള ജീവൻ അജ്ഞതയിൽ വീഴുന്നു.
നീയതേ യമദൂതൈസ്തു തസ്യ ദുഃഖം വദാമ്യഹമ്
അവനെ യമദൂതന്മാർ കൊണ്ടുപോകുന്നു; അവൻ അനുഭവിക്കുന്ന ദു:ഖം ഞാൻ പറയാം.
സുമനോവാച- അംഗാരസംചയേ മാര്ഗേ ഘൃഷ്യമാണോ ഹി നീയതേ । ദഹ്യമാനഃ സ ദുഷ്ടാത്മാ ചേഷ്ടമാനഃ പുനഃ പുനഃ
സുമന പറഞ്ഞു: ചൂടുള്ള അഗ്നിക്കനലുകൾ നിറഞ്ഞ വഴിയിൽ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു; ആ ദുഷ്ടാത്മാവ് വീണ്ടും വീണ്ടും കത്തിക്കൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെടുന്നു.
യത്രാതപോ മഹാതീവ്രോ ദ്വാദശാദിത്യതാപിതഃ । നീയതേ തേന മാര്ഗേണ സംതപ്തഃ സൂര്യരശ്മിഭിഃ
പന്ത്രണ്ട് സൂര്യന്മാരുടെ ചൂടിൽ പൊള്ളുന്ന അതി ശക്തമായ താപമുള്ള വഴിയിലൂടെ അവനെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു; സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് അവൻ കഷ്ടപ്പെടുന്നു.
പര്വതേഷ്വേവ ദുര്ഗേഷു ഛായാഹീനേഷു ദുര്മതിഃ । നീയതേ തേന മാര്ഗേണ ക്ഷുധാതൃഷ്ണാപ്രപീഡിതഃ
നിഴലില്ലാത്ത കഠിനമായ മലകളിൽ, ആ ദുഷ്ടചിന്തയുള്ളവൻ ആ വഴിയിലൂടെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു; വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് അവൻ വേദനിക്കുന്നു.
സ ദൂതൈര്ഹന്യമാനസ്തു ഗദാഖഡ്ഗൈഃ പരശ്വധൈഃ । കശാഭിസ്താഡ്യമാനസ്തു നിംദ്യമാനസ്തു ദൂതകൈഃ
അവിടെ ദൂതന്മാർ ഗദ, വാൾ, വെട്ടി മുതലായ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് അടിക്കുന്നു; ചവിട്ടിയും നിന്ദിച്ചും അവനെ ശിക്ഷിക്കുന്നു.
തതഃ ശീതമയേ മാര്ഗേ വായുനാ സേവ്യതേ പുനഃ । തേന ശീതേന ദുഃഖീ സ ഭൂത്വാ യാതി ന സംശയഃ
അതിനുശേഷം തണുത്തതായ വഴിയിൽ കാറ്റ് വീശി അവനെ വീണ്ടും പീഡിപ്പിക്കുന്നു; ആ തണുപ്പിൽ അവൻ ദു:ഖിതനാകുന്നു, സംശയമില്ല.
ആകൃഷ്യമാണോ ദൂതൈസ്തു നാനാദുര്ഗേഷു നീയതേ । ഏവം പാപീ സ ദുഷ്ടാത്മാ ദേവബ്രാഹ്മണനിംദകഃ
ദൂതന്മാർ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ പലവിധ കഠിനമായ ഇടങ്ങളിലൂടെ അവനെ കൊണ്ടുപോകുന്നു; ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണരെയും അപമാനിച്ച ആ പാപി ഇങ്ങനെ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
സര്വപാപസമാചാരോ നീയതേ യമകിംകരൈഃ । യമം പശ്യതി ദുഷ്ടാത്മാ കൃഷ്ണാംജനചയോപമമ്
എല്ലാ വിധ പാപങ്ങളിലും ഏർപ്പെട്ടവൻ യമന്റെ ദൂതന്മാർ കൊണ്ടുപോകുന്നു; ആ ദുഷ്ടാത്മാവ് കറുത്ത അഞ്ജനക്കൂട്ടംപോലെയുള്ള യമനെ കാണുന്നു.
തമുഗ്രം ദാരുണം ഭീമം ഭീമദൂതൈഃ സമാവൃതമ് । സര്വവ്യാധിസമാകീര്ണം ചിത്രഗുപ്തസമന്വിതമ്
അവൻ ഭയാനകനും ഭീമനുമായ യമനെ, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ദൂതന്മാർ ചുറ്റിപ്പറ്റിയതും എല്ലാ രോഗങ്ങളും നിറഞ്ഞതുമായ, ചിത്രഗുപ്തനോടൊപ്പം കാണുന്നു.
ആരൂഢം മഹിഷം ദേവം ധര്മരാജം ദ്വിജോത്തമ । ദംഷ്ട്രാകരാലമത്യുഗ്രം തസ്യാസ്യം കാലസംനിഭമ്
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, അവൻ മഹിഷത്തിൽ കയറി ഇരിക്കുന്ന ധർമ്മരാജനെ കാണുന്നു. അവന്റെ മുഖം ഭയങ്കരവും, ദന്തങ്ങൾ പുറത്ത് കയറിയതും, മരണത്തെപ്പോലെയുള്ള കഠിനതയും ഉണ്ട്.
പീതവാസം ഗദാഹസ്തം രക്തഗംധാനുലേപനമ് । രക്തമാല്യകൃതാഭൂഷം ഗദാഹസ്തം ഭയംകരമ്
അവൻ മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, കൈയിൽ ഗദയും ഉണ്ട്. ശരീരം ചുവപ്പൻ ചന്ദനത്താൽ പുരട്ടിയതും, ചുവപ്പ് മാലകൾ അണിഞ്ഞതും, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രൂപത്തിൽ ഗദയുമായി നില്ക്കുന്നു.
ഏവംവിധം മഹാകായം യമം പശ്യതി ദുര്മതിഃ । തം ദൃഷ്ട്വാ സമനുപ്രാപ്തം സര്വധര്മബഹിഷ്കൃതമ്
ഇങ്ങനെ ഭയാനകമായ വലിയ രൂപത്തിൽ യമനെ ആ ദുഷ്ടൻ കാണുന്നു. അവൻ അടുത്ത് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞവനായി അവൻ ഭയപ്പെടുന്നു.
യമഃ പശ്യതി തം ദുഷ്ടം പാപിഷ്ഠം ധര്മകംടകമ് । ശാസയേത്തു മഹാദുഃഖൈഃ പീഡാഭിര്ദാരുമുദ്ഗലൈഃ
യമൻ ആ പാപിയായ ദുഷ്ടനെ, ധർമ്മത്തിന് ശത്രുവായവനെ, കണ്ടു വലിയ വേദനകളും ക്രൂരമായ അടികളും കൊണ്ട് ശിക്ഷിക്കുന്നു.
യാവദ്യുഗസഹസ്രാംതം താവത്കാലം പ്രപച്യതേ । നാനാവിധേ ച നരകേ പച്യതേ ച പുനഃ പുനഃ
ആയിരം യുഗങ്ങൾക്കാലം വരെ അവൻ വിവിധ നരകങ്ങളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും കഠിനമായ വേദനകൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
നാരകീം യാതി വൈ യോനിം കൃമികോടിഷു പാപകൃത് । അമേധ്യേ പച്യതേ നിത്യം ഹാഹാഭൂതോ വിചേതനഃ
പാപം ചെയ്തവൻ കോടിക്കണക്കിന് പുഴുക്കളുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ച്, മലിനതയിൽ എപ്പോഴും വേദനയോടെ, ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട്, നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെടുന്നു.
മരണം ച സ പാപാത്മാ ഏവം യാതി സുനിശ്ചിതമ് । ഏവം പാപസ്യ സംയോഗം ഭുംക്തേ ചൈവ സു ദുര്മതിഃ
അങ്ങനെ ആ പാപാത്മാവിന് നിർഭാഗ്യകരമായ മരണം ഉറപ്പാണ്. ദുഷ്ടൻ തന്റെ പാപഫലങ്ങൾ അനുഭവിച്ചേ മതിയാവില്ല.
പുനര്ജന്മ പ്രവക്ഷ്യാമി യാസു യോനിഷു യാതി ച । ശുനാം യോനിശതം പ്രാപ്യ ഭുംക്തേ വൈ പാതകം പുനഃ
ഇനി അവൻ എങ്ങനെയുള്ള ജന്മങ്ങൾ പ്രാപിക്കുമെന്ന് ഞാൻ പറയും. നൂറ് പ്രാവശ്യം നായയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ച്, വീണ്ടും പാപഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.