ഗുണവാന്രൂപവാംശ്ചൈവ സര്വലക്ഷണസംയുതഃ । ഭക്തിം തു ദര്ശയംസ്തസ്യ പുത്രോ ഭൂത്വാ ദിനേദിനേ
സകല ഗുണങ്ങളോടും സൗന്ദര്യത്തോടും, എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളോടും സമ്പന്നനായവൻ, ആ വ്യക്തിയോടുള്ള ഭക്തി കാണിച്ച്, ദിവസേന അവന്റെ മകനായി ജനിക്കുന്നു.
പ്രിയവാങ്മധുരോ രോഗീ ബഹുസ്നേഹം വിദര്ശയന് । സ്വീയം ദ്രവ്യം സമുദ്ഗൃഹ്യ പ്രീതിമുത്പാദ്യ ചോത്തമാമ്
സ്നേഹപൂർവ്വം മധുരമായ വാക്കുകൾ സംസാരിച്ചും, രോഗം ബാധിച്ചിരുന്നാലും, അധികം സ്നേഹം കാണിച്ചും, സ്വന്തം സമ്പത്ത് കൈവശം വച്ചും, ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
യഥാ യേന പ്രദത്തം സ്യാന്ന്യാസസ്യ ഹരണാത്പുരാ । ദുഃഖമേവ മഹാഭാഗ ദാരുണം പ്രാണനാശനമ്
മുന്പ് ആരാണ് ആ ന്യാസ് നൽകിയതോ, അതു തിരിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ, മഹാഭാഗാ, അതിനാൽ ഉണ്ടാകുന്നത് ദാരുണവും ജീവൻ നഷ്ടമാക്കുന്ന ദുഃഖം മാത്രം തന്നെയാണ്.
താദൃശം തസ്യ സൌഹൃദ്യാത്പുത്രോ ഭൂത്വാ മഹാഗുണൈഃ । അല്പായുഷസ്തഥാ ഭൂത്വാ മരണം ചോപഗച്ഛതി
അവനോടുള്ള സൗഹൃദം കൊണ്ടു, വലിയ ഗുണങ്ങളോടും മകനായി ജനിച്ച്, കുറച്ചായുസ്സോടെ ജനിച്ച്, പിന്നീട് മരണത്തെ നേരിടുന്നു.
ദുഃഖം ദത്വാ പ്രയാത്യേവം ഭൂത്വാഭൂത്വാ പുനഃപുനഃ । യദാ ഹാ പുത്രപുത്രേതി പ്രലാപം ഹി കരോതി സഃ
ദുഃഖം ഉണ്ടാക്കി, വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിച്ച് മരിച്ച്, അപ്പോഴൊക്കെ 'ഹാ, എന്റെ മകൻ, എന്റെ മകൻ!' എന്ന് വിലപിക്കുമ്പോൾ, അവൻ യാത്ര ചെയ്യുന്നു.
തദാ ഹാസ്യം കരോത്യേവ കസ്യ പുത്രോ ഹി കഃ പിതാ । അനേനാപഹൃതം ന്യാസം മദീയസ്യോപകാരണമ്
അപ്പോൾ അവൻ ചിരിച്ച് ചോദിക്കുന്നു, 'ആർ മകനാണ്, ആരാണ് പിതാവ്? എന്റെ ഉപകാരത്തിനായി നൽകിയ ന്യാസ് ഇതാണ് അവൻ എടുത്തത്.'
ദ്രവ്യാപഹരണേനാപി ന മേ പ്രാണാ ഗതാഃ കില । ദുഃഖേന മഹതാ ചൈവ അസഹ്യേന ച വൈ പുരാ
സമ്പത്ത് എടുത്താലും, എന്റെ ജീവൻ പോയില്ല; പക്ഷേ, മുമ്പ് വലിയ ദുഃഖവും സഹിക്കാനാവാത്ത വേദനയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തഥാ ദുഃഖം പ്രദത്വാഹം ദ്രവ്യമുദ്ഗൃഹ്യ ചോത്തമമ് । ഗംതാസ്മി സുഭൃശം ചാദ്യ കസ്യാഹം സുത ഈദൃശഃ
അങ്ങനെ, ദുഃഖം ഉണ്ടാക്കി, ഏറ്റവും നല്ല സമ്പത്ത് എടുത്ത്, ഇന്ന് ഞാൻ അതിവേഗം യാത്ര ചെയ്യുന്നു; ഞാൻ ആരുടെ മകനാണ്, ഇങ്ങനെ?
ന ചൈഷ മേ പിതാ പുത്രഃ പൂര്വമേവ ന കസ്യചിത് । പിശാചത്വം മയാ ദത്തമസ്യൈവേതി ദുരാത്മനഃ
അവൻ എന്റെ പിതാവല്ല, ഞാൻ അവന്റെ മകനായിരുന്നില്ല, മറ്റാരുടെയും മകനായിരുന്നില്ല; ഞാൻ അവനു പിശാച് സ്ഥിതി തന്നു, ദുഷ്ടന്റെ സ്വഭാവം ഇതാണ്.
ഏവമുക്ത്വാ പ്രയാത്യേവം തം പ്രഹസ്യ പുനഃപുനഃ । പ്രയാത്യനേന മാര്ഗേണ ദുഃഖം ദത്വാ സുദാരുണമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, വീണ്ടും വീണ്ടും ചിരിച്ച്, അവൻ യാത്ര ചെയ്യുന്നു; അതേ വഴിയിലൂടെ, അത്യന്തം ദാരുണമായ ദുഃഖം ഉണ്ടാക്കി പോകുന്നു.
ഏവം ന്യാസം സമുദ്ധര്തുഃ പുത്രാഃ കാംത ഭവംതി വൈ । സംസാരേ ദുഃഖബഹുലാ ദൃശ്യംതേ യത്രതത്ര ച
ഇങ്ങനെ, പ്രിയേ, ന്യാസ് എടുത്ത മക്കൾ ഈ ലോകത്ത് എവിടെയും, ദുഃഖം നിറഞ്ഞവരായി കാണപ്പെടുന്നു.
ഋണസംബംധിനഃ പുത്രാന്പ്രവക്ഷ്യാമി തവാഗ്രതഃ
പണക്കടവുമായി ബന്ധമുള്ള മക്കളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിനക്കു മുന്നിൽ പറയാം.
സുമനോവാച- ഋണസംബംധിനം പുത്രം പ്രവക്ഷ്യാമി തവാഗ്രതഃ । ഋണം യസ്യ ഗൃഹീത്വാ യഃ പ്രയാതി മരണം കില
സുമനസ് പറഞ്ഞു: പണക്കടവുമായി ബന്ധമുള്ള മകനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ നിനക്കു മുന്നിൽ പറയാം; കടം എടുത്ത്, മരണത്തിലേക്ക് പോകുന്നവനാണ്.
അര്ഥദാതാ സുതോ ഭൂത്വാ ഭ്രാതാ ചാഥ പിതാ പ്രിയാ । മിത്രരൂപേണ വര്ത്തേത അതിദുഷ്ടഃ സദൈവ സഃ
മകനായി, സഹോദരനായി, പ്രിയ പിതാവായി, സുഹൃത്ത് രൂപത്തിൽ, അവൻ എപ്പോഴും അത്യന്തം ദുഷ്ടമായി പെരുമാറുന്നു.
ഗുണം നൈവ പ്രപശ്യേത സ ക്രൂരോ നിഷ്ഠുരാകൃതിഃ । ജല്പതേ നിഷ്ഠുരം വാക്യം സദൈവ സ്വജനേഷു ച
അവൻ ഗുണം ഒരിക്കലും കാണുന്നില്ല; ക്രൂരനും, കഠിനമായ രൂപമുള്ളവനും, സ്വന്തം ആളുകളോടും എപ്പോഴും കഠിനമായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നവനുമാണ്.
മിഷ്ടംമിഷ്ടം സമശ്നാതി ഭോഗാന്ഭുംജതി നിത്യശഃ । ദ്യൂതകര്മരതോ നിത്യം ചൌരകര്മണി സസ്പൃഹഃ
അവൻ മധുരവും അമധുരവുമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു, സുഖങ്ങൾ എപ്പോഴും അനുഭവിക്കുന്നു, ചതിയാട്ടത്തിൽ എപ്പോഴും താല്പര്യവാനാണ്, മോഷണത്തിൽ ആഗ്രഹമുള്ളവനാണ്.
ഗൃഹദ്രവ്യം ബലാദ്ഭുംക്തേ വാര്യമാണഃ സ കുപ്യതി । പിതരം മാതരം ചൈവ കുത്സതേ ച ദിനേദിനേ
അവൻ വീട്ടിലെ സമ്പത്ത് ബലമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു; തടഞ്ഞാൽ കോപം കാണിക്കുന്നു; പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും ദിവസേന അപമാനിക്കുന്നു.
ദ്രാവകസ്ത്രാസകശ്ചൈവ ബഹുനിഷ്ഠുരജല്പകഃ । ഏവം ഭുക്ത്വാഥ തദ്ദ്രവ്യം സുഖേന പരിതിഷ്ഠതി
അവൻ കവർച്ചക്കാരനും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനും, അനേകം കഠിനവാക്കുകൾ പറയുന്നവനുമാണ്; അങ്ങനെ ആ സമ്പത്ത് ഉപയോഗിച്ച്, സുഖത്തോടെ താമസിക്കുന്നു.
ജാതകര്മാദിഭിര്ബാല്യേ ദ്രവ്യം ഗൃഹ്ണാതി ദാരുണഃ । പുനര്വിവാഹസംബംധാന്നാനാഭേദൈരനേകധാ
കുഞ്ഞ് കാലത്ത് ജനനവിദികളും മറ്റും വഴി, കഠിനഹൃദയൻ സമ്പത്ത് കൈക്കൊള്ളുന്നു; പിന്നെ വിവാഹബന്ധങ്ങൾക്കും മറ്റു ബന്ധങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ, പലവിധ വിഭജനങ്ങൾ വഴി, പലതരത്തിൽ സമ്പത്ത് കൈമാറുന്നു.
ഏവം സംജായതേ ദ്രവ്യമേവമേതദ്ദദാത്യപി । ഗൃഹക്ഷേത്രാദികം സര്വം മമൈവ ഹി ന സംശയഃ
ഇങ്ങനെ സമ്പത്ത് ഉണ്ടാകുന്നു, അതുപോലെ തന്നെ അത് മറ്റുള്ളവർക്കും നൽകുന്നു; വീടും നിലവും മറ്റെല്ലാം എന്റെതാണെന്നതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.
പിതരം മാതരം ചൈവ ഹിനസ്ത്യേവ ദിനേദിനേ । സുഖംഡൈര്മുശലൈശ്ചൈവ സര്വഘാതൈഃ സുദാരുണൈഃ
അവൻ പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും ദിവസേന ദോഷം ചെയ്യുന്നു; കഠിനവാക്കുകളും ഉരുളകളുമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, അതുപോലെ തന്നെ ഭയാനകമായ എല്ലാ ദോഷങ്ങളുമാണ് ചെയ്യുന്നത്.
മൃതേ തു തസ്മിന്പിതരി മാതര്യേവാതിനിഷ്ഠുരഃ । നിഃസ്നേഹോ നിഷ്ഠുരശ്ചശ്ചൈവ ജായതേ നാത്ര സംശയഃ
പിതാവ് മരിച്ചാൽ, അവൻ മാതാവിനോടും അത്യന്തം കഠിനമാകുന്നു; സ്നേഹമില്ലാതെ, കഠിനഹൃദയനായി മാറുന്നു, ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.
ശ്രാദ്ധകര്മാണി ദാനാനി ന കരോതി കദൈവ സഃ । ഏവംവിധാശ്ച വൈ പുത്രാഃ പ്രഭവംതി മഹീതലേ
അവൻ ഒരിക്കലും ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുകയോ ദാനം നൽകുകയോ ചെയ്യില്ല; ഇങ്ങനെയുള്ള പുത്രന്മാർ ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടാകുന്നു.
രിപും പുത്രം പ്രവക്ഷ്യാമി തവാഗ്രേ ദ്വിജപുംഗവ । ബാല്യേ വയസി സംപ്രാപ്തേ രിപുത്വേ വര്തതേ സദാ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ നിന്റെ മുന്നിൽ ശത്രുവായ പുത്രനെ കുറിച്ച് പറയാം; ബാല്യത്തിൽ, വയസ്സാകുമ്പോൾ, അവൻ എപ്പോഴും ശത്രുത്വത്തോടെ പെരുമാറുന്നു.
പിതരം മാതരം ചൈവ ക്രീഡമാനോ ഹി താഡയേത് । താഡയിത്വാ പ്രയാത്യേവ പ്രഹസ്യൈവ പുനഃപുനഃ
കളിക്കുമ്പോൾ, അവൻ പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും അടിക്കുന്നു; അടിച്ച ശേഷം, വീണ്ടും വീണ്ടും ചിരിച്ച് അവൻ അകന്നു പോകുന്നു.
പുനരായാതി സംത്രസ്തഃ പിതരം മാതരം പ്രതി । സക്രോധോ വര്തതേ നിത്യം കുത്സതേ ച പുനഃപുനഃ
പിന്നെ ഭയപ്പെട്ട്, അവൻ പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും സമീപിക്കുന്നു; എപ്പോഴും കോപത്തോടെ പെരുമാറുന്നു, വീണ്ടും വീണ്ടും അവരെ അപമാനിക്കുന്നു.
ഏവം സംവര്തതേ നിത്യം വൈരകര്മണി സര്വദാ । പിതരം മാരയിത്വാ ച മാതരം ച തതഃ പുനഃ
ഇങ്ങനെ, അവൻ എപ്പോഴും ശത്രുത്വപ്രവൃത്തികളിൽ തുടരുന്നു; പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും കൊല്ലുകയും, പിന്നെയും—
പ്രയാത്യേവം സ ദുഷ്ടാത്മാ പൂര്വവൈരാനുഭാവതഃ । അഥാതഃ സംപ്രവക്ഷ്യാമി യസ്മാല്ലഭ്യം ഭവേത്പ്രിയമ്
പൂർവശത്രുത്വത്തിന്റെ ഫലമായി, ആ ദുഷ്ടാത്മാവ് അകന്നു പോകുന്നു; ഇനി ഞാൻ പ്രിയപ്പെട്ട പുത്രനെ എങ്ങനെ നേടാമെന്ന് പറയാം.
ജാതമാത്രഃ പ്രിയം കുര്യാദ്ബാല്യേ ലാലനക്രീഡനൈഃ । വയഃ പ്രാപ്യ പ്രിയം കുര്യാന്മാതൃപിത്രോരനന്തരമ്
ജനിച്ച ഉടൻ തന്നെ, സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറണം; ബാല്യത്തിൽ ലാളനയും കളിയും നൽകണം; വയസ്സാകുമ്പോൾ, മാതാപിതാക്കൾക്ക് സ്നേഹം കാണിക്കണം.
ഭക്ത്യാ സംതോഷയേന്നിത്യം താവുഭൌ പരിതോഷയേത് । സ്നേഹേന വചസാ ചൈവ പ്രിയസംഭാഷണേന ച
അവൻ എപ്പോഴും ഭക്തിയോടെ, സ്നേഹത്തോടും, വാക്കുകളിലൂടെയും, സുഖകരമായ സംസാരത്തിലൂടെയും, ഇരുവരെയും സന്തോഷിപ്പിക്കണം.