ബ്രുവംതു കാരണം സര്വേ മമാഗ്രേ സര്വമേവ തത് । പംചാത്മകാ ഊചുഃ-। അസ്മത്സംഗപ്രസംഗേന പിംഡമേവ പ്രജായതേ
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും അതിന്റെ കാരണം എന്റെ മുമ്പിൽ പറയുക. അഞ്ചു ഘടകങ്ങൾ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളുടെ കൂടിച്ചേരലും ബന്ധവും കൊണ്ടാണ് ശരീരം ഉണ്ടാകുന്നത്.
തസ്മിന്പിംഡേ മഹാബുദ്ധേ ഭവാന്വസതി സുവ്രതഃ । തിഷ്ഠാമോ ഹി വയം സര്വേ പ്രസാദാത്തവ തത്ര ഹി
മഹാബുദ്ധിയുള്ളവനേ, ആ ശരീരത്തിൽ നീ വസിക്കുന്നു. നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
ഏതസ്മാത്കാരണാന്മൈത്രമിച്ഛാമസ്തവ നിത്യശഃ । ആത്മോവാച- ഏവമസ്തു മഹാഭാഗാ ഭവതാം പ്രിയമേവ ച
ഈ കാരണത്താലാണ് ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും നിന്റെ സൗഹൃദം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ആത്മാവ് പറഞ്ഞു: അതുപോലെ തന്നെയാകട്ടെ, മഹാഭാഗ്യശാലികളേ, നിങ്ങൾക്ക് പ്രിയമായത് ലഭിക്കട്ടെ.
കരിഷ്യേ നാത്ര സംദേഹോ മൈത്രം ഹി പ്രീതികാരണാത് । വാര്യമാണോ മഹാഭാഗോ ജ്ഞാനേനാപി മഹാത്മനാ
ഞാൻ അതു ചെയ്യും, ഇതിൽ സംശയമില്ല; സൗഹൃദം സ്നേഹത്തിനായാണ്. ജ്ഞാനത്താൽ പോലും തടയപ്പെട്ടാലും, മഹാഭാഗ്യശാലി —
ധ്യാനേന ച മഹാത്മാസൌ തേഷാം സംഗതിമാഗതഃ । സ തൈഃ പ്രമോഹിതസ്തത്ര രാഗദ്വേഷാദിഭിസ്തദാ
ധ്യാനത്തിലൂടെ ആ മഹാത്മാവ് അവരുടെ കൂട്ടത്തിലേക്ക് എത്തി; അവിടെ അവൻ ആസക്തിയും വൈരാഗ്യവും പോലുള്ളവയാൽ അവരാൽ ഭ്രമിതനായി.
പംചതത്ത്വസമായുക്തഃ കായിത്വം ഗതവാന്പ്രഭുഃ । യദാ ഗര്ഭം സമായാതോ വിഷ്ഠാമൂത്രസമാകുലേ
അഞ്ച് ഘടകങ്ങളാൽ സമ്പന്നനായ പ്രഭു ശരീരം സ്വീകരിച്ചു; അപ്പോൾ അവൻ മലവും മൂത്രവും നിറഞ്ഞ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ദുര്ഗംധേ പിച്ഛിലാവര്തേ പതിതസ്തൈഃ സ സംയുതഃ । അംഗേന വ്യാകുലീഭൂതഃ പംചാത്മകാനുവാച സഃ
ദുർഗന്ധവും ഒളിച്ചുപൊതിഞ്ഞതുമായ ആ ചുഴലിയിൽ അവൻ അവരോടൊപ്പം വീണു; ശരീരത്തിൽ വേദനയോടെ, അവൻ ആ അഞ്ചു ഘടകങ്ങളോടു പറഞ്ഞു.
ഭോഭോഃ പംചാത്മകാഃ സര്വേ ശൃണുധ്വം വചനം മമ । ഭവതാം സംപ്രസംഗേന മഹാദുഃഖേന മോഹിതഃ
"ഏ എല്ലാ അഞ്ചു ഘടകങ്ങളേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ! നിങ്ങളോടൊപ്പം ചേർന്നതുകൊണ്ട് ഞാൻ വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ഭ്രമിതനായി."
തത്രാസ്മിന്പിച്ഛിലേ ഘോരേ പതിതോ ഹി മഹാഭയേ । പംചാത്മകാ ഊചുഃ- താവത്സംസ്ഥീയതാം രാജന്യാവദ്ഗര്ഭഃ പ്രപൂരയേത്
"ഈ ഒളിച്ചുപൊതിഞ്ഞ ഭയാനകമായ സ്ഥലത്ത് ഞാൻ വലിയ ഭീഷണിയിൽ വീണിരിക്കുന്നു." അഞ്ചു ഘടകങ്ങൾ പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, ഗർഭം നിറയുന്നതുവരെ ഇവിടെ കാത്തിരിക്കുക."
പശ്ചാന്നിര്ഗമനം തേ വൈ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ । അസ്മാകം ഹി ഭവാന്സ്വാമീ കായദേശേ വ്യവസ്ഥിതഃ
"പിന്നീട് നിനക്ക് പുറത്തേക്കു പോകാൻ കഴിയുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല; കാരണം, നീ ഞങ്ങളുടെ ഉടമയായ് ശരീരഭാഗത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു."
രാജ്യമേവം പ്രകര്തവ്യം സുഖഭോക്താ ഭവിഷ്യതി । തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ആത്മാ ദുഃഖേന പീഡിതഃ
"ഇങ്ങനെ രാജ്യം ഭരിക്കുകയും സുഖം അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യണം." അവരുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു ആത്മാവ് ദുഃഖത്തിൽ പീഡിതനായി.
ഗംതുമിച്ഛന്നസൌ തസ്മാത്പലായനപരോഭവത്
അവിടെ നിന്ന് പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച അവൻ രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചു.
കശ്യപ ഉവാച- സ ഗര്ഭേ വ്യാകുലോ ജാതഃ ഖിദ്യമാനോ ദിനേ ദിനേ । ദുഃഖാക്രാംതോ ഹി ധര്മാത്മാ സര്വപീഡാഭിപീഡിതഃ
കശ്യപൻ പറഞ്ഞു: ഗർഭത്തിൽ വേദനയോടെ, അവൻ ദിവസേന കൂടുതൽ വിഷമത്തിലായി; വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ആ ധാർമ്മികൻ എല്ലാ വേദനകളും അനുഭവിച്ചു.
അധോമുഖസ്തു ഗര്ഭസ്ഥോ മോഹജാലേന ബംധിതഃ । ആധിവ്യാധിസമാക്രാംതോ ഹാഹാഭൂതോ വിചേതനഃ
തലകീഴായി ഗർഭത്തിൽ കിടന്നവൻ മായാജാലത്തിൽ പെട്ടു; വേദനയും രോഗവും പിടിച്ചവൻ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലും ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടവനുമായി.
ദുഃഖേന മഹതാവിഷ്ടോ ജ്ഞാനമാഹ പ്രപീഡിതഃ । ആത്മോവാച- തവ വാക്യം മഹാപ്രാജ്ഞ ന കൃതം തു മയാ തദാ
വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ആകാംക്ഷയോടെ, അവൻ ജ്ഞാനം പ്രസ്താവിച്ചു: ആത്മാവ് പറഞ്ഞു— "മഹാപണ്ഡിതനേ, നിന്റെ വാക്കുകൾ ഞാൻ അന്ന് പാലിച്ചില്ല."
ധ്യാനേന വാര്യമാണോപി പതിതോ മോഹസംകടേ । തസ്മാദ്രക്ഷ മഹാപ്രാജ്ഞ ഗര്ഭവാസാത്സുദാരുണാത്
ധ്യാനത്തിലൂടെ തടയപ്പെട്ടിട്ടും ഞാൻ ഭ്രമത്തിന്റെ കുഴപ്പത്തിൽ വീണു; അതുകൊണ്ട്, മഹാപണ്ഡിതനേ, ഈ ഭയാനകമായ ഗർഭവാസത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കൂ.
ജ്ഞാനമുവാച- മയാ ത്വം വാരിതോ ഹ്യാത്മന്കൃതം വാക്യം ന ചൈവ മേ । പംചാത്മകൈര്മഹാക്രൂരൈഃ പാതിതോ ഗര്ഭസംകടേ
ജ്ഞാനം പറഞ്ഞു: "ആത്മാവേ, ഞാൻ നിന്നെ തടഞ്ഞു, പക്ഷേ എന്റെ വാക്കുകൾ നീ കേട്ടില്ല; അതി ക്രൂരമായ അഞ്ചു ഘടകങ്ങൾ നിന്നെ ഗർഭവേദനയിൽ വീഴ്ത്തി."
ഇദാനീം ഗച്ഛ ത്വം ധ്യാനം തസ്മാത്സംപ്രാപ്സ്യസേ സുഖമ് । ഗര്ഭവാസാദ്ഭവിഷ്യസ്തേ മോക്ഷ ഏവ ന സംശയഃ
"ഇപ്പോൾ നീ ധ്യാനത്തിലേക്ക് പോവൂ; അതിലൂടെ നിനക്ക് സന്തോഷം ലഭിക്കും. ഗർഭവാസത്തിൽ നിന്ന് നിനക്ക് മോക്ഷം ഉറപ്പാണ്."
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ജ്ഞാത്വാ ജ്ഞാനസ്യ തത്ത്വതാമ് । ധ്യാനമാഹൂയ പ്രോവാച ശ്രൂയതാം വചനം മമ
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ജ്ഞാനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കി, അവൻ ധ്യാനത്തെ ആഹ്വാനിച്ച് പറഞ്ഞു: "എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ."
ത്വാമഹം ശരണം പ്രാപ്തോ ധ്യാന മാം രക്ഷ നിത്യശഃ । ഏവമസ്തു മഹാപ്രാജ്ഞ ധ്യാനമാഹ മഹാമതിമ്
"ധ്യാനമേ, ഞാൻ നിന്നിൽ അഭയം തേടുന്നു; എന്നെ എല്ലായ്പ്പോഴും രക്ഷിക്കൂ." മഹാപണ്ഡിതനേ, അതേപോലെ തന്നെയാകട്ടെ എന്ന് ധ്യാനം മഹാമതിയോടു പറഞ്ഞു.
ഏതദ്വാക്യം തതഃ ശ്രുത്വാ ആത്മാ വൈ ധ്യാനമാഗതഃ । ധ്യാനേന ഹി സമം ഗര്ഭേ സംസ്ഥിതോ മോഹവര്ജിതഃ
ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ആത്മാവ് ധ്യാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു; ധ്യാനത്തോടൊപ്പം, ഭ്രമം ഇല്ലാതെ ഗർഭത്തിൽ അവൻ നിലകൊണ്ടു.
യദാ ധ്യാനം ഗതോ ഹ്യാത്മാ വിസ്മൃതം ഗര്ഭജം ഭയമ് । സ ദ്വാഭ്യാം സഹിതസ്തത്ര ആത്മാ മോഹ വിനാ കൃതഃ
ആത്മാവ് ധ്യാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, ഗർഭത്തിൽ നിന്നുള്ള ഭയം മറന്നു; അവിടെ ആ രണ്ടുപേരോടൊപ്പം ആത്മാവ് ഭ്രമരഹിതനായി.
ചിംതയന്നേവ വൈ നിത്യമാത്മകം സുഖമേവ ഹി । ഇതോ നിഷ്ക്രാംതമാത്രസ്തു ത്യജേ പംചാത്മകം വപുഃ
തനിക്കുള്ള സുഖത്തെ മാത്രം എല്ലായ്പ്പോഴും ചിന്തിക്കുന്നവൻ, ഇവിടെ നിന്നു പുറപ്പെട്ട ഉടനെ, അഞ്ചു ഘടകങ്ങളാൽ രൂപം കൊണ്ട ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
ഏവം ചിംതയതേ നിത്യം ഗര്ഭവാസഗതഃ പ്രഭുഃ । സൂതികാലേ തു സംപ്രാപ്തേ പ്രാജാപത്യേ വരാനനേ
ഇങ്ങനെ ഗർഭത്തിൽ കഴിയുമ്പോഴും ആ പ്രഭു എല്ലായ്പ്പോഴും ഇതേ ചിന്തയിലാണ്; പ്രസവസമയത്ത്, പ്രജാപതിയുടെ ഇച്ഛപ്രകാരം, മനോഹരിയേ—
വായുനാ ചലിതോ ഗര്ഭഃ പ്രാണേനാപി ബലീയസാ । യോനിര്വികാസമായാതി ചതുര്വിംശാംഗുലം തദാ
വായുവും ശക്തിയുള്ള പ്രാണനും കൊണ്ട് ഗർഭം ഇളകി, അപ്പോൾ ഇരുപത്തിനാലു വിരൽ നീളമുള്ള ഗർഭം യോനിമുഖത്തേക്ക് എത്തുന്നു.
പംചവിംശാംഗുലോ ഗര്ഭസ്തേന പീഡാ വിജായതേ । ഏവം സംപീഡ്യമാനസ്തു മൂര്ച്ഛയാ മൂര്ച്ഛിതഃ പ്രിയേ
ഗർഭം ഇരുപത്തിയഞ്ചു വിരൽ നീളമാകുമ്പോൾ വേദന തുടങ്ങുന്നു; ഇങ്ങനെ അമർദ്ദം അനുഭവിച്ച്, പ്രിയേ, അതിന്റെ വേദനയിൽ അവൻ ബോധം നഷ്ടപ്പെടുന്നു.
പതിതോ ഭൂമിഭാഗേ തു ജ്ഞാനധ്യാനസമന്വിതഃ । പ്രാജാപത്യേന ദിവ്യേന വായുനാ സ പൃഥക്കൃതഃ
ഭൂമിയിൽ വീണപ്പോൾ, ജ്ഞാനവും ധ്യാനവും ഉള്ളവനായി, പ്രജാപതിയുടെ ദിവ്യമായ കാറ്റ് കൊണ്ട് അവൻ വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നു.
ഭൂമിസംസ്പര്ശമാത്രേണ ജ്ഞാനധ്യാനേ തു വിസ്മൃതേ । സംസാരബംധസംദിഗ്ധ ആത്മാ പ്രിയതയാ സ്ഥിതഃ
ഭൂമിയെ സ്പർശിച്ച ഉടനെ, ജ്ഞാനവും ധ്യാനവും മറന്നു പോകുന്നു; സാംസാരിക ബന്ധങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിയ ആത്മാവ് സ്നേഹത്താൽ അവിടെ തന്നെ നിൽക്കുന്നു.
ഗുണദോഷസമാക്രാംതോ മഹാമോഹസമന്വിതഃ । ഖാദ്യം പാനാദികം സര്വമിച്ഛത്യേവ ദിനേദിനേ
ഗുണദോഷങ്ങളാൽ പിടിയിലായും വലിയ മായയിൽ മൂടപ്പെട്ടും, അവൻ ദിവസേന ഭക്ഷ്യപാനാദികൾ എല്ലാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഏവം സംപുഷ്യമാണസ്തു ആത്മാ പംചാത്മകൈഃ സഹ । വ്യാപിതോ ഹീംദ്രിയൈഃ സര്വൈര്വിഷയൈഃ പാപകാരിഭിഃ
ഇങ്ങനെ പോഷണം ലഭിച്ച ആത്മാവ്, അഞ്ചു ഘടകങ്ങളോടൊപ്പം, എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും പാപകരമായ വിഷയങ്ങളിൽ മുഴുകി നിറയുന്നു.