തദാഹാത്മാനമാരാധ്യമേതൈഃ കിം തേ പ്രയോജനമ് । തത്ത്വതോ ബ്രൂഹി മേ ദേവ സദാ ശുദ്ധോസി സര്വദാ
ഇവയൊക്കെ കൊണ്ട് താങ്കളുടെ ആത്മാവിനെ ആരാധിച്ചാൽ, താങ്കൾക്ക് എന്താണ് അതിൽ നിന്നു ലഭിക്കേണ്ടത്? ദൈവമേ, സത്യം പറഞ്ഞുതരൂ; താങ്കൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ശുദ്ധനാണ്, എല്ലായ്പ്പോഴും.
ആത്മോവാച- ഏതേ പംച മഹാഭാഗാ രൂപവംതോ മനസ്വിനഃ । ഗത്വാ സംദര്ശയാമ്യേനാനാഭാഷ്യേ ജ്ഞാന ശ്രൂയതാമ്
ആത്മാവ് പറഞ്ഞു: ഇവ അഞ്ച് മഹത്തായ ജീവികൾ ആകുന്നു, രൂപവും ബുദ്ധിയും ഉള്ളവർ. ഞാൻ പോയി ഇവരെ കാണിച്ചുതരാം; പറയാൻ പാടില്ലാത്ത ജ്ഞാനം കേൾക്കൂ.
ഭവ്യാനേതാന്പ്രവക്ഷ്യാമി പംചമീം ഗതിമാഗതാന് । ദൂതത്വം ഗച്ഛ ഭോ ജ്ഞാന കുശലോ ദൂതകര്മണി
ഇവരെ സംബന്ധിച്ചുള്ള ഭാഗ്യം നിറഞ്ഞ അഞ്ചാമത്തെ നില ഞാൻ അവർക്കു വിശദീകരിക്കും. ജ്ഞാനമേ, നീ ദൂതനായി പോകൂ; ദൂതന്റെ ജോലി ചെയ്യാൻ നീ പാടില്ലാത്തവനല്ല.
ജ്ഞാനമുവാച- ത്വമാത്മഞ്ഛൃണു മേ വാക്യം സത്യം സത്യം വദാമ്യഹമ് । ഏതേഷാം സംഗതിസ്താത കാര്യാ നൈവ ത്വയാ കദാ
ജ്ഞാനം പറഞ്ഞു: ആത്മാവേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ; ഞാൻ സത്യം പറയുന്നു, സത്യം തന്നെ. ഇവരോടൊപ്പം ചേർന്നിരിക്കരുത്, പ്രിയനേ, അതൊരിക്കലും ചെയ്യരുത്.
പംചാനാമപി ശുദ്ധാത്മന്ന കാര്യം ശുഭമിച്ഛതാ । ഭവതഃ സംഗതിം മോഹ ഇച്ഛത്യേഷ മഹാമതേ
ശുദ്ധമായ ആത്മാവേ, ഈ അഞ്ചുപേരോടും ചേർന്ന് നന്മ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഒരു പ്രവർത്തിയും ചെയ്യരുത്. ഭാവനയുള്ളവനേ, താങ്കളോടൊപ്പം ചേർന്നിരിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് മായയാണ്.
ആത്മോവാച- ഏതേഷാം സംഗതിം ജ്ഞാന കസ്മാദ്വാരയതേ ഭവാന് । തന്മേ ത്വം കാരണം ബ്രൂഹി യാഥാതഥ്യേന പംഡിത
ആത്മാവ് പറഞ്ഞു: ജ്ഞാനമേ, ഇവരോടൊപ്പം ചേരുന്നത് എങ്ങനെ തടയുന്നു എന്ന് പറയൂ. ഇതിന് യഥാർത്ഥ കാരണം നീ പറഞ്ഞുതരൂ, പണ്ഡിതനേ.
ജ്ഞാനമുവാച- ഏതേഷാം സംഗമാത്രാത്തു മഹദ്ദുഃഖം ഭവിഷ്യതി । ദുഃഖമൂലാ ഹി പംചൈവ ശോകസംതാപകാരകാഃ
ജ്ഞാനം പറഞ്ഞു: ഇവരോടൊപ്പം ചേരുന്നത് കൊണ്ടു വലിയ ദു:ഖം ഉണ്ടാകും. ഈ അഞ്ചുപേരും ദു:ഖത്തിന്റെ മൂലമാണ്; അവർ ദു:ഖവും വേദനയും ഉണ്ടാക്കുന്നു.
ഏവമസ്തു മഹാപ്രാജ്ഞ കരിഷ്യേ വചനം തവ । ജ്ഞാനമാഭാഷ്യ സ ഹ്യാത്മാ ധ്യാനേന സഹ സംഗതഃ
മഹാബുദ്ധിമാനേ, അതെ, ഞാൻ നിന്റെ വാക്കുകൾ അനുസരിക്കും. ജ്ഞാനത്തോടൊപ്പം സംസാരിച്ച ശേഷം ആത്മാവ് ധ്യാനത്തോടൊപ്പം ചേർന്നു.
കശ്യപ ഉവാച- തതഃ പംചൈവ തേ തത്രാദ്രാക്ഷുരാത്മാനമേവ തമ് । ബുദ്ധിമൂചുഃ സമാഹൂയ സംഗച്ഛാത്മാനമേവ ഹി
കശ്യപൻ പറഞ്ഞു: പിന്നെ ആ അഞ്ച് പേർ അവിടെ ആത്മാവിനെ കണ്ടു. ബുദ്ധിയെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: നമുക്ക് ആത്മാവിനോടൊപ്പം ചേരാം.
ദൂതത്വം കുരു കല്യാണി അസ്മാകമാത്മനാ സഹ । പംചതത്ത്വാ മഹാത്മാനോ വിശ്വസ്യധാരകാഃ ശുഭാഃ
നല്ലതായവളേ, ഞങ്ങൾക്കായി ആത്മാവിനോടൊപ്പം ദൂതനായി പ്രവർത്തിക്കൂ. അഞ്ച് മഹത്തായ തത്ത്വങ്ങൾ ലോകത്തെ താങ്ങുന്നവയും ശുഭകരവുമാണ്.
ഭവതോ മൈത്രമിച്ഛംതി ഇത്യാഭാഷ്യ മഹാമതിമ് । ഗത്വാ ബുദ്ധേ ത്വയാ കാര്യം കര്തവ്യം ന ഇതോ വ്രജ
താങ്കളുടെ സൗഹൃദം ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് അവർ മഹാബുദ്ധിയോടു പറഞ്ഞു. ബുദ്ധിയിലേക്കു പോകൂ; അവിടെ തന്നെയാണ് നിന്റെ ജോലി, മറ്റൊരിടത്തേക്കും പോകരുത്.
ഏവമസ്തു മഹാഭാഗാ കരിഷ്യേ കാര്യമുത്തമമ് । ഏവമാഭാഷിതം തേഷാം ഗത്വാഽഹാത്മാനമേവ തമ്
അതെ, മഹാഭാഗവതികളേ, ഞാൻ ഉത്തമമായ ജോലി നിർവഹിക്കും. അവർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ അവൾ ആത്മാവിനോടു പോയി.
അഹം ബുദ്ധിര്മഹാഭാഗ ഭവംതം സമുപാഗതാ । ദൂതത്വേ മഹതാം പാര്ശ്വാത്തേഷാം ത്വം വചനം ശൃണു
മഹാഭാഗവനേ, ഞാൻ ബുദ്ധിയാണ്; ഞാൻ താങ്കളോടു വന്നിരിക്കുന്നു. മഹത്തായവരുടെ ദൂതയായി, അവരുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ.
ഭവന്മൈത്രീം സമിച്ഛംതി അക്ഷയാം പംച ആത്മകാഃ । കുരു മൈത്രീം മഹാപ്രാജ്ഞ ജഹി ധ്യാനം സുദൂരതഃ
അഞ്ച് ആത്മാക്കളും താങ്കളോടുള്ള അക്ഷയമായ സൗഹൃദം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മഹാബുദ്ധിമാനേ, സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കൂ; ധ്യാനം ദൂരത്തേക്ക് മാറ്റിക്കളയൂ.
ധ്യാനമുവാച- ന കര്തവ്യം ത്വയാ ചാത്മന്നൈതേഷാം വൈ സമാഗമമ് । ഏഷാം സംസര്ഗമാത്രേണ മഹദ്ദുഃഖം ഭവിഷ്യതി
ധ്യാനം പറഞ്ഞു: ആത്മാവേ, ഇവരോടൊപ്പം ചേരരുത്. ഇവരോടു ചേർന്നാൽ വലിയ ദു:ഖം ഉണ്ടാകും.
മയാ ജ്ഞാനേന ഹീനസ്ത്വം കഥം കര്മ കരിഷ്യതി । ഏവമേവ ന കര്തവ്യം തേഷാം ചൈവ സമാഗമമ്
ജ്ഞാനമില്ലാതെ ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടുപോയാൽ, നീ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കും? അതുകൊണ്ട് ഇവരോടൊപ്പം ചേരുന്നത് ഒരിക്കലും ചെയ്യരുത്.
ഗര്ഭവാസം നയിഷ്യംതി ഭവംതം നാന്യഥാ വിഭോ । ജ്ഞാനേനൈവ മയാ ഹീനോ അജ്ഞാനം യാസ്യസി ധ്രുവമ്
അവർ താങ്കളെ ഗർഭത്തിൽ എത്തിക്കും, ഭഗവാനേ, വേറൊന്നുമില്ല. ജ്ഞാനമില്ലാതെ ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടാൽ, തീർച്ചയായും അജ്ഞതയിലേക്കാണ് നീ പോകുന്നത്.
ഏവമുക്ത്വാ തമാത്മാനം വിരരാമ മഹാമതിമ് । തതസ്താമാഗതാം ബുദ്ധിമാത്മാ പ്രോവാച നിശ്ചിതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മഹാബുദ്ധിമാനായവൾ മൗനം പാലിച്ചു. പിന്നെ ആത്മാവ് ഉറപ്പോടെ വന്ന ബുദ്ധിയോട് പറഞ്ഞു.
ജ്ഞാനധ്യാനൌ മഹാത്മാനൌ മംത്രിണൌ മമ ശോഭനൌ । തത്ര യാനം ന മേ യുക്തം തദ്ബുദ്ധേ കിം കരോമ്യഹമ്
എന്റെ മഹാന്മാരായ മന്ത്രിമാരായ ജ്ഞാനം, ധ്യാനം ഇവർ ഇല്ലാതെ ഞാൻ അവിടെ പോകുന്നത് ഉചിതമല്ല. ബുദ്ധിമാൻ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നു പറയൂ.
ഏവം ശ്രുത്വാ തതോ ബുദ്ധിസ്തേഷാം പാര്ശ്വേ യശസ്വിനീ । സമാചഷ്ട സമഗ്രം തത്കഥനം ജ്ഞാനധ്യാനയോഃ
ഇത് കേട്ട ബുദ്ധി മഹത്വം ഉള്ളവളായി അവരോടൊപ്പം ചെന്നു, ജ്ഞാനത്തിന്റെയും ധ്യാനത്തിന്റെയും വാക്കുകൾ മുഴുവനും പറഞ്ഞു.
തതസ്തേ പംചകാഃ സര്വേ ആത്മാനം പ്രതിജഗ്മിരേ । മൈത്രീമേവ പ്രതീച്ഛാമോ ഭവതോ നിത്യമേവ ഹി
അപ്പോൾ ആഞ്ചു പേരും ഒരുമിച്ച് തിരിച്ച് വന്നു; 'നമുക്ക് എപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദം മാത്രം വേണം' എന്നു പറഞ്ഞു.
യസ്മാച്ഛുദ്ധോസി ലോകേശ തസ്മാത്ത്വാം സമുപാഗതാഃ । സ്വയമേവ വിചാര്യൈവ ഉത്തരം നഃ പ്രദീയതാമ്
ലോകനാഥാ, നിങ്ങൾ ശുദ്ധനാണ് എന്നതിനാൽ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ സമീപിച്ചു; ദയവായി സ്വയം ആലോചിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം നൽകൂ.
ആത്മോവാച- യൂയം പംചൈവ സംപ്രാപ്താ മമ മൈത്രം സമിച്ഛഥ । സ്വീയം ഗുണം പ്രഭാവം ച കഥയംതു മമാഗ്രതഃ
ആത്മാവ് പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ അഞ്ചുപേരും എന്റെ സൗഹൃദം ആഗ്രഹിച്ച് എത്തി; ഓരോരുത്തരും നിങ്ങളുടെ ഗുണവും ശക്തിയും എന്റെ മുമ്പിൽ പറയൂ.
ഭൂമിരുവാച- സര്വകാര്യസ്യ സംസ്ഥാനം ചര്മമാംസസമന്വിതമ് । അസ്ഥിമൂലദൃഢത്വം മേ നഖലോമസമന്വിതമ്
ഭൂമി പറഞ്ഞു: എല്ലാ കാര്യങ്ങളുടെയും ഘടന എന്റെതാണ്, ചർമ്മവും മാംസവും ചേർന്നത്; എന്റെ ദൃഢത അസ്ഥികളിലാണ്, നഖവും മുടിയും എന്നിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
പ്രഭാവോ ഹി മഹാപ്രാജ്ഞ കായമധ്യേ മമൈവ ഹി । നാസികാഗമനോ ഗംധസ്സ മേ ഭൃത്യോ മഹാമനാഃ
മഹാപണ്ഡിതാ, എന്റെ ശക്തി ശരീരത്തിനുള്ളിലാണ്; മൂക്കിലൂടെ കടന്നുവരുന്ന ഗന്ധം എന്റെ വിശ്വസ്തനായ ഭൃത്യൻ, വലിയ മനസ്സുള്ളവൻ.
ആകാശ ഉവാച- അഹമാകാശകഃ പ്രാപ്തോ മമ കായേ പ്രഭാവകമ് । ശ്രൂയതാമഭിധാസ്യാമി പരബ്രഹ്മസ്വരൂപിണമ്
ആകാശം പറഞ്ഞു: ഞാൻ ആകാശം, ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു; എന്റെ ശക്തി ശരീരത്തിനുള്ളിലാണ്. പരബ്രഹ്മസ്വരൂപിയെ ഞാൻ വിവരിക്കാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
ബാഹ്യാംതരാവകാശശ്ച ശൂന്യസ്ഥാനേ വസാമ്യഹമ് । തത്രാമാത്യൌ തു കര്ണൌ മേ ശ്രവണാര്ഥം പ്രതിഷ്ഠിതൌ
പുറത്തും അകത്തും ഉള്ള ശൂന്യസ്ഥലങ്ങളിൽ ഞാൻ വസിക്കുന്നു; അവിടെ എന്റെ മന്ത്രിമാരായ രണ്ടു ചെവികളും ശ്രവണമെന്നുള്ളതിനായി സ്ഥാപിതമാണ്.
വായുരുവാച- പംചരൂപേണ തിഷ്ഠാമി കരോമ്യേവം ശുഭാശുഭമ് । ചര്മകായേസ്ഥിതോമാത്യഃ സ്പര്ശം സംശ്രയതേ ഗുണമ്
വായു പറഞ്ഞു: ഞാൻ അഞ്ചു രൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, നല്ലതും ചീത്തയും പ്രവർത്തിക്കുന്നു; ചർമ്മത്തിൽ താമസിക്കുന്ന മന്ത്രിയായി സ്പർശം എന്ന ഗുണം എനിക്ക് ഉണ്ട്.
തേജ ഉവാച- കായേ സംസ്ഥഃ സദാ നിത്യം പാകയോഗം കരോമ്യഹമ് । സബാഹ്യാഭ്യംതരം സര്വം ദ്രവ്യാദ്രവ്യം പ്രദര്ശയേ
തേജസ് പറഞ്ഞു: ഞാൻ ശരീരത്തിൽ എപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നു, പാകം ചെയ്യലും മാറ്റവും നടത്തുന്നു; പുറത്തും അകത്തും ഉള്ള എല്ലാ വസ്തുക്കളെയും അവ്യക്തങ്ങളെയും ഞാൻ കാണിക്കുന്നു.
ശുക്രം മജ്ജാ തഥാ ലാലാ ഏവം ത്വക്സംധിസംസ്ഥിതമ് । രുധിരം പ്രേഷയാമ്യേവ കായമധ്യേ സ്ഥിതോസ്മ്യഹമ്
ശുക്രം, മജ്ജ, ലാല, ചർമ്മം, സന്ധികൾ എന്നിവയിലും രക്തം—ഇവയെല്ലാം ഞാൻ പുറത്ത് വിടുന്നു, എന്നാൽ ഞാൻ ശരീരത്തിനുള്ളിലാണ്.