ഭവിഷ്യതി സ ധര്മാത്മാ സ ച ധര്മാനുരംജകഃ । പാലകോ ധാരകശ്ചൈവ സ ച ബ്രാഹ്മണസത്തമഃ
അവൻ ധർമ്മത്തിൽ അർപ്പിതനായവനാകും, ധർമ്മത്തെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവനാകും, സംരക്ഷകനും നിലനിറുത്താവനും, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനുമാണ്.
ഭവിഷ്യതി സ ധര്മാത്മാ ഭവതാം ത്രാണകാരണാത് । അദിത്യാസ്തനയശ്ചൈവ സുവ്രതാഖ്യോ മഹാമനാഃ
അവൻ നിങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി ധർമ്മാത്മാവായിരിക്കും; അതിതിയുടെ പുത്രനായി, സുവ്രത എന്ന പേരിൽ, മഹാമനസ്സായവനാകും.
മഹാബലോ മഹാവീര്യഃ സ വ ഇംദ്രോ ഭവിഷ്യതി । സൂത ഉവാച- ഏവം വരാന്സ ദേവേശോ ദത്വാ ദേവേഭ്യ ഉത്തമമ്
അവൻ മഹാബലവും മഹാവീര്യവും ഉള്ളവനാകും; അവൻ തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രനായി മാറുന്നത്. സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ, ദേവേശ്വരൻ ദേവന്മാർക്ക് ഉത്തമമായ വരങ്ങൾ നൽകി—
ദേവാ വിജയിനഃ സര്വേ വിഷ്ണുനാ സഹ സത്തമാഃ । കശ്യപം പിതരം ദൃഷ്ടും മാതരം ച തതോ ഗതാഃ
ദേവന്മാർ, വിശ്ണുവിനൊപ്പം വിജയകരമായി, അന്നത്തെ പിതാവായ കശ്യപനെയും മാതാവിനെയും കാണാൻ പോയി.
പ്രണേമുസ്തേ മഹാത്മാന ഉഭാവേതൌ സുഖാസനൌ । ഊചുഃ പ്രാംജലയഃ സര്വേ ഹര്ഷേണ മഹതാന്വിതാഃ
അവരിൽ ഇരുവരും സുഖാസനത്തിൽ ഇരുന്ന മഹാത്മാക്കളെ ദേവന്മാർ നമസ്കരിച്ചു; എല്ലാവരും കൈകൾ ചേർത്ത്, വലിയ സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിച്ചു.
യുവയോശ്ച പ്രസാദേന ദേവത്വം ഹി ഗതാ വയമ് । ഹര്ഷേണ മഹതാവിഷ്ടോ ദേവാന്വാക്യമുവാച സഃ
നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ, ഞങ്ങൾ ദൈവത്വം നേടിയിട്ടുണ്ട്; വലിയ സന്തോഷത്തിൽ, അദ്ദേഹം ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
കശ്യപ ഉവാച- യൂയം വൈ സത്യധര്മേണ വര്തമാനാഃ സദൈവ ഹി । ആവയോശ്ച പ്രസാദേന തപസശ്ച പ്രഭാവതഃ
കശ്യപൻ പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ എപ്പോഴും സത്യം, ധർമ്മം എന്നിവ പാലിക്കുന്നു; ഞങ്ങളുടെ കൃപയിലും തപസ്സിന്റെ ശക്തിയിലും—
പ്രാപ്തവംതോ ഭവംതസ്തു ദേവത്വം ചാക്ഷയം പദമ് । വരമേവ ദദാമ്യേഷാം ബഹുപ്രീതിസമന്വിതാഃ
നിങ്ങൾ ദൈവത്വവും അക്ഷയമായ സ്ഥിതിയും നേടിയിട്ടുണ്ട്; വലിയ സ്നേഹത്തോടെ ഞാൻ നിങ്ങള്ക്ക് ഒരു വരം നൽകുന്നു.
അമരാ നിര്ജരാശ്ചൈവ അക്ഷയാശ്ച ഭവിഷ്യഥ । സര്വകാമസമൃദ്ധാര്ഥാഃ സര്വസിദ്ധിസമന്വിതാഃ
നിങ്ങൾ അമരന്മാരും, നശിക്കാത്തവരും, അക്ഷയന്മാരും ആയിരിക്കും; എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റപ്പെട്ടവരും, എല്ലാ സിദ്ധികളും ലഭിച്ചവരും.
ദേവാ നാഗാശ്ച ഗംധര്വാ മത്പ്രസാദാന്മഹാസുരാഃ । വിഷ്ണുരുവാച- വരം വരയ ഭദ്രം തേ ദേവമാതര്യശസ്വിനി
ദേവന്മാരും, നാഗന്മാരും, ഗന്ധർവന്മാരും, മഹാസുരന്മാരും, എന്റെ കൃപയാൽ— വിശ്ണു പറഞ്ഞു: ദേവമാതാവേ, പ്രശസ്തയേ, നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ.
മനസാ ചേപ്സിതം സര്വം തത്തേ ദദ്മി സുനിശ്ചിതമ് । അദിതിരുവാച- പൂര്വം പുത്രവതീ ഭൂതാ പ്രസാദാത്തവ മാധവ
മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ഞാൻ ഉറപ്പോടെ നൽകും. അതിതി പറഞ്ഞു: മാധവാ, നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ, ഞാൻ മുമ്പ് പുത്രവതിയായിരുന്നു.
അമരാ നിര്ജരാഃ സര്വേ അക്ഷയാഃ പുണ്യവത്സലാഃ । അമീ പുത്രാ മയാ ലബ്ധാഃ ശ്രൂയതാം മധുസൂദന
എന്റെ എല്ലാ പുത്രന്മാരും, അമരന്മാരും, നശിക്കാത്തവരും, പുണ്യത്തിൽ അർപ്പിതന്മാരും, ഞാൻ നേടിയവരാണ്; കേൾക്കൂ, മധുസൂദന.
സുതരാം ത്വം ച ഗോവിംദ സര്വകാമസമൃദ്ധിദഃ । മമ ഗര്ഭേ വസംശ്ചൈവ ഭവാംശ്ച മമ നംദനഃ
എൻറെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നവനായ ഗോവിന്ദാ, നീ എൻറെ ഗർഭത്തിൽ വന്ന് എൻറെ മകനായി ജനിക്കണമേ.
ത്വയാ പുത്രേണ നിത്യം ച യഥാ നംദാമി കേശവ । ഏവം മഹോദയം നാഥ പൂരയസ്വ മനോരഥമ്
കേശവാ, നീ എൻറെ മകനായാൽ ഞാൻ എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും; പ്രഭോ, ഈ വലിയ ആഗ്രഹം നീ നിറവേറ്റണം.
വാസുദേവ ഉവാച- ഭവത്യാ ദേവകാര്യാര്ഥം ഗംതവ്യം മാനുഷീം തനുമ് । തദാഹം തവ ഗര്ഭേ വൈ വാസം യാസ്യാമി നിശ്ചിതമ്
വാസുദേവൻ പറഞ്ഞു: ദേവതകളുടെ കാര്യത്തിനായി, നിന്നുവേണ്ടി ഞാൻ മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിക്കും; അപ്പോൾ ഞാൻ നിർഭാഗ്യമായി എൻറെ വാസം നിന്റെ ഗർഭത്തിൽ എടുക്കും.
യുഗേ ദ്വാദശകേ പ്രാപ്തേ ഭൂഭാരഹരണായ വൈ । ജമദഗ്നിസുതോ ദേവി രാമോ നാമ ദ്വിജോത്തമഃ
പന്ത്രണ്ടാം യുഗം എത്തിയപ്പോൾ, ഭൂഭാരമെടുത്ത് മാറ്റാൻ ജമദഗ്നിയുടെ മകനായ രാമൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, പ്രത്യക്ഷപ്പെടും.
പ്രതാപതേജസായുക്തഃ സര്വക്ഷത്രവധായ ച । തവ പുത്രോ ഭവിഷ്യാമി സര്വശസ്ത്രഭൃതാം വരഃ
വലിയ ശക്തിയും തേജസ്സും ഉള്ളവനായി, എല്ലാ ക്ഷത്രിയന്മാരെയും സംഹരിക്കാൻ ഞാൻ നിന്റെ മകനായി ജനിക്കും; ആയുധധാരികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവനായി ഞാൻ വരും.
സപ്തവിംശതികേ പ്രാപ്തേ ത്രേതാഖ്യേ തു തഥാ യുഗേ । രാമോ നാമ ഭവിഷ്യാമി തവ പുത്രഃ പതിവ്രതേ
ഇരുപത്തിയേഴാം യുഗമായ ത്രേതായുഗത്തിൽ ഞാൻ വീണ്ടും രാമൻ എന്ന പേരിൽ നിന്റെ മകനായി ജനിക്കും, ധർമ്മനിഷ്ഠയുള്ളവളേ.
പുനഃ പുത്രോ ഭവിഷ്യാമി തവൈവ ശൃണു പുണ്യധേഃ । അഷ്ടാവിംശതികേ പ്രാപ്തേ ദ്വാപരാംതേ യുഗേ തദാ
പുണ്യവതിയേ, വീണ്ടും കേൾക്കൂ: ഇരുപത്തിയെട്ടാം യുഗം, ദ്വാപരയുഗത്തിന്റെ അവസാനം, ഞാൻ വീണ്ടും നിന്റെ മകനാകും.
സര്വദൈത്യവിനാശാര്ഥേ ഭൂഭാരഹരണായ ച । വാസുദേവാഖ്യസ്തേ പുത്രോ ഭവിഷ്യാമി ന സംശയഃ
എല്ലാ അസുരന്മാരെയും സംഹരിക്കുകയും ഭൂഭാരമെടുത്ത് മാറ്റുകയും ചെയ്യാൻ ഞാൻ വാസുദേവൻ എന്ന പേരിൽ നിന്റെ മകനായി ജനിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ഇദാനീം കുരു കല്യാണി മദ്വാക്യം ധര്മസംയുതമ് । സര്വലക്ഷണസംപന്നം സത്യധര്മസമന്വിതമ്
സൗഭാഗ്യവതിയായവളേ, ഇപ്പോൾ നീ എന്റെ വാക്കുകൾ അനുസരിക്കണം; അവ ധർമ്മപൂർണ്ണവും എല്ലാ നല്ല ലക്ഷണങ്ങളോടും സത്യധർമ്മത്തോടും കൂടിയവയാണ്.
സര്വജ്ഞം സര്വദേ ദേവി പുത്രമുത്പാദ്യ സുംദരമ് । ഇംദ്രത്വം തസ്യ ദാസ്യാമി ഇംദ്രഃ സോപി ഭവിഷ്യതി
ദേവിയേ, നീ എല്ലാം അറിയുന്നവനും സുന്ദരനുമായ ഒരു മകനെ പ്രസവിക്കണം; ഞാൻ അവനു ഇന്ദ്രപദവി നൽകും, അവൻ തന്നെ ഇന്ദ്രനാകും.
ഏവം സംഭാഷിതം ശ്രുത്വാ മഹാഹര്ഷസമന്വിതാ । ദേവദേവപ്രസാദേന ഇംദ്രഃ പുത്രോ ഭവിഷ്യതി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ, വലിയ സന്തോഷത്തോടെ, ദേവദേവന്റെ കൃപയാൽ, ഇന്ദ്രൻ അവളുടെ മകനാകും.
ഏവമസ്തു മഹാഭാഗ തവ വാക്യം കരോമ്യഹമ് । തതസ്താ ദേവതാഃ സര്വാ ജഗ്മുഃ സ്വസ്ഥാനമേവ ഹി
അങ്ങനെ ആകട്ടെ, മഹാഭാഗ്യശാലിയായവളേ, ഞാൻ നിന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കും; പിന്നെ എല്ലാ ദേവതകളും തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് തിരികെ പോയി.
ഹരിണാ സഹ തേ സര്വേ നിരാതംകാ മുദാന്വിതാഃ । സൂത ഉവാച- അദിതിഃ കശ്യപം പ്രാഹ ഋതും പ്രാപ്യ മനസ്വിനീ
ഹരിയോടൊപ്പം എല്ലാവരും ഭയമില്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ നിന്നു; സൂതൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം, കാലം വന്നപ്പോൾ, ആദിതി മനസ്സിൽ ഉറച്ചവളായി കശ്യപനോട് പറഞ്ഞു.
ഭഗവന്ദീയതാം പുത്രഃ സുരേംദ്രപദഭോജകഃ । ചിംതയിത്വാ ക്ഷണം വിപ്രസ്താമുവാച മനസ്വിനീമ്
ഭഗവാനേ, ദേവേന്ദ്രപദം അലങ്കരിക്കുന്ന ഒരു മകൻ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ. ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ച ശേഷം, ആ മഹാത്മാവ് അവളോട് പറഞ്ഞു.
ഏവമസ്തു മഹാഭാഗേ തവ പുത്രോ ഭവിഷ്യതി । ത്രൈലോക്യസ്യാപി കര്താ സ യജ്ഞഭോക്താ സ ഏവ ച
അങ്ങനെ ആകട്ടെ, മഹാഭാഗ്യശാലിയായവളേ, നിന്റെ മകൻ മൂന്നു ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും യജ്ഞഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യും.
തസ്യാഃ ശിരസി സന്യസ്യ സ്വഹസ്തം ച ദ്വിജോത്തമഃ । തപശ്ചചാര തേജസ്വീ സത്യധര്മസമന്വിതഃ
ആ മഹാത്മാവ് അവളുടെ തലയിൽ തന്റെ കൈ വെച്ച്, സത്യധർമ്മപൂർണ്ണനായ തേജസ്സുള്ളവൻ തപസ്സ് ചെയ്തു.
സുവ്രതോ നാമ തേജസ്വീ വിഷ്ണുലോകേ വസേത്സദാ । തസ്യ പുണ്യക്ഷയേ ജാതേ വിഷ്ണുലോകാദ്ദ്വിജോത്തമാഃ
സുവ്രതൻ എന്ന തേജസ്സുള്ളവൻ എപ്പോഴും വിഷ്ണുലോകത്തിൽ വസിക്കും; അവന്റെ പുണ്യം തീർന്നാൽ, മഹാബ്രാഹ്മണന്മാരേ,
പതനം കര്മവശതസ്തതസ്തസ്യ ദ്വിജോത്തമാഃ । പുണ്യഗര്ഭം ഗതോ വിപ്ര അദിത്യാസ്തു മഹാതപാഃ
കർമഫലത്താൽ അവൻ വിഷ്ണുലോകത്തിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് വീണു, മഹാതപസ്സുള്ള ആദിതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അവളിലൂടെ ജനിക്കും.