വിജയം ദേവതാനാം തു ദാനവാനാം മഹത്ക്ഷയമ് । കൃതം ഹി ദേവദേവേന സ്ഥാപിതം ഭുവനത്രയമ്
ദേവന്മാർക്ക് വിജയം, ദാനവന്മാർക്ക് വലിയ നാശം, ദേവതാദിപതിയായ പ്രഭു മൂലമാണ്; അവൻ മൂന്ന് ലോകങ്ങളും സ്ഥാപിച്ചു.
ഋഷയ ഊചുഃ- ഇന്ദ്രത്വം കസ്യ സംജാതം ദേവാനാം ശബ്ദധാരകമ് । കേന ദത്തം ത്വമാചക്ഷ്വ വിസ്തരാദ്ദ്വിജസത്തമ
ഋഷികൾ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരിൽ ആരാണ് ഇന്ദ്രപദം, ശബ്ദാധിപതിപദം, ലഭിച്ചത്? ആരാണ് അതു നൽകിയതെന്ന് വിശദമായി പറയൂ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ.
സൂത ഉവാച- വിസ്തരേണ പ്രവക്ഷ്യാമി ഇന്ദ്രത്വേ യേന സത്തമഃ । പ്രാപ്ത ഏഷ മഹാഭാഗോ യഥാ പുണ്യതമേന ച
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ആ മഹാഭാഗ്യവാൻ എങ്ങനെ ഇന്ദ്രപദം നേടിയതും, ഏതു ഉത്തമപുണ്യത്താൽ ആ പദം ലഭിച്ചതും ഞാൻ വിശദമായി പറയും.
ഹതേഷു തേഷു ദൈത്യേഷു സമസ്തേഷുമഹാഹവേ । അതിനഷ്ടേഷു പാപേഷു ഗോവിംദേന മഹാത്മനാ
ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ ദൈത്യന്മാരും കൊല്ലപ്പെട്ടു, പാപികളായ അവരെയെല്ലാം ഗോവിന്ദൻ, മഹാത്മാവ്, പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിച്ചു.
തതോ ദേവാഃ സഗംധര്വാ നാഗാ വിദ്യാധരാസ്തഥാ । സംപ്രോചുര്മാധവം സര്വേ ബദ്ധപ്രാംജലയസ്തതഃ
അതിനുശേഷം ദേവന്മാരും ഗന്ധർവരും നാഗരും വിദ്യാധരരും ചേർന്ന്, കൈകൾ ചേർത്ത് മാധവനോടു അഭിമുഖമായി സംസാരിച്ചു.
ഭഗവന്ദേവദേവേശ ഹൃഷീകേശ നമോസ്തു തേ । വിജ്ഞാപയാമഹേ ത്വാം വൈ തത്സര്വമവധാര്യതാമ്
ഭഗവൻ, ദേവദേവേശ്വരൻ, ഹൃഷീകേശൻ, നമസ്കാരം. ഞങ്ങൾ ഒരു അപേക്ഷ ഉണ്ട്; ദയവായി ഇതെല്ലാം ശ്രദ്ധിക്കുക.
ശാസ്താ ഗോപ്താ ച പുണ്യാത്മാ അസ്മാകം കുരു കേശവ । രാജാനം പുണ്യധര്മാണം ത്വമിംദ്രം ലോകശാസനമ്
കേശവാ, നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ഉപദേശകനും രക്ഷകനും പുണ്യാത്മാവുമാണ്; പുണ്യധർമ്മത്തിൽ അർപ്പിതനായ, ലോകങ്ങളുടെ ഭരണാധികാരിയായ ഇന്ദ്രനായി ഒരു രാജാവിനെ ഉണ്ടാക്കണമേ.
ത്രൈലോക്യസ്യ പ്രജാ ദേവ യമാശ്രിത്യ സുഖം ലഭേത് । വാസുദേവ ഉവാച- മമ ലോകേ മഹാഭാഗാ വൈഷ്ണവേന സമന്വിതഃ
ദേവാ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലെ ജീവികൾ ആരുടെ ആശ്രയത്തിൽ സന്തോഷം നേടുന്നു? വാസുദേവൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ ലോകത്തിൽ, ഭാഗ്യശാലികളേ, വൈഷ്ണവ ശക്തിയോടെ—
തേജസാ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠശ്ചിരകാലം നിവാസിതഃ । തസ്യ കാലഃ പ്രപൂര്ണശ്ച മമ ലോകേ മഹാത്മനഃ
വൈഭവമുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ ദീർഘകാലം എന്റെ ലോകത്തിൽ വസിച്ചു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലം ഇപ്പോൾ പൂർത്തിയായി, മഹാത്മാക്കളേ.
വസതസ്തസ്യ വിപ്രസ്യ മദ്ഭക്തസ്യ സുരോത്തമാഃ । തേജസാ വൈഷ്ണവേനൈവ ഭവതാം പാലകോ ഹി സഃ
അവൻ, എന്റെ ഭക്തനായ ബ്രാഹ്മണൻ, ഇവിടെ വസിക്കുന്ന കാലത്ത്, ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവന്റെ വൈഷ്ണവ ശക്തിയാൽ, നിങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കും.
ഭവിഷ്യതി സ ധര്മാത്മാ സ ച ധര്മാനുരംജകഃ । പാലകോ ധാരകശ്ചൈവ സ ച ബ്രാഹ്മണസത്തമഃ
അവൻ ധർമ്മത്തിൽ അർപ്പിതനായവനാകും, ധർമ്മത്തെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവനാകും, സംരക്ഷകനും നിലനിറുത്താവനും, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനുമാണ്.
ഭവിഷ്യതി സ ധര്മാത്മാ ഭവതാം ത്രാണകാരണാത് । അദിത്യാസ്തനയശ്ചൈവ സുവ്രതാഖ്യോ മഹാമനാഃ
അവൻ നിങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി ധർമ്മാത്മാവായിരിക്കും; അതിതിയുടെ പുത്രനായി, സുവ്രത എന്ന പേരിൽ, മഹാമനസ്സായവനാകും.
മഹാബലോ മഹാവീര്യഃ സ വ ഇംദ്രോ ഭവിഷ്യതി । സൂത ഉവാച- ഏവം വരാന്സ ദേവേശോ ദത്വാ ദേവേഭ്യ ഉത്തമമ്
അവൻ മഹാബലവും മഹാവീര്യവും ഉള്ളവനാകും; അവൻ തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രനായി മാറുന്നത്. സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ, ദേവേശ്വരൻ ദേവന്മാർക്ക് ഉത്തമമായ വരങ്ങൾ നൽകി—
ദേവാ വിജയിനഃ സര്വേ വിഷ്ണുനാ സഹ സത്തമാഃ । കശ്യപം പിതരം ദൃഷ്ടും മാതരം ച തതോ ഗതാഃ
ദേവന്മാർ, വിശ്ണുവിനൊപ്പം വിജയകരമായി, അന്നത്തെ പിതാവായ കശ്യപനെയും മാതാവിനെയും കാണാൻ പോയി.
പ്രണേമുസ്തേ മഹാത്മാന ഉഭാവേതൌ സുഖാസനൌ । ഊചുഃ പ്രാംജലയഃ സര്വേ ഹര്ഷേണ മഹതാന്വിതാഃ
അവരിൽ ഇരുവരും സുഖാസനത്തിൽ ഇരുന്ന മഹാത്മാക്കളെ ദേവന്മാർ നമസ്കരിച്ചു; എല്ലാവരും കൈകൾ ചേർത്ത്, വലിയ സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിച്ചു.
യുവയോശ്ച പ്രസാദേന ദേവത്വം ഹി ഗതാ വയമ് । ഹര്ഷേണ മഹതാവിഷ്ടോ ദേവാന്വാക്യമുവാച സഃ
നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ, ഞങ്ങൾ ദൈവത്വം നേടിയിട്ടുണ്ട്; വലിയ സന്തോഷത്തിൽ, അദ്ദേഹം ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
കശ്യപ ഉവാച- യൂയം വൈ സത്യധര്മേണ വര്തമാനാഃ സദൈവ ഹി । ആവയോശ്ച പ്രസാദേന തപസശ്ച പ്രഭാവതഃ
കശ്യപൻ പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ എപ്പോഴും സത്യം, ധർമ്മം എന്നിവ പാലിക്കുന്നു; ഞങ്ങളുടെ കൃപയിലും തപസ്സിന്റെ ശക്തിയിലും—
പ്രാപ്തവംതോ ഭവംതസ്തു ദേവത്വം ചാക്ഷയം പദമ് । വരമേവ ദദാമ്യേഷാം ബഹുപ്രീതിസമന്വിതാഃ
നിങ്ങൾ ദൈവത്വവും അക്ഷയമായ സ്ഥിതിയും നേടിയിട്ടുണ്ട്; വലിയ സ്നേഹത്തോടെ ഞാൻ നിങ്ങള്ക്ക് ഒരു വരം നൽകുന്നു.
അമരാ നിര്ജരാശ്ചൈവ അക്ഷയാശ്ച ഭവിഷ്യഥ । സര്വകാമസമൃദ്ധാര്ഥാഃ സര്വസിദ്ധിസമന്വിതാഃ
നിങ്ങൾ അമരന്മാരും, നശിക്കാത്തവരും, അക്ഷയന്മാരും ആയിരിക്കും; എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റപ്പെട്ടവരും, എല്ലാ സിദ്ധികളും ലഭിച്ചവരും.
ദേവാ നാഗാശ്ച ഗംധര്വാ മത്പ്രസാദാന്മഹാസുരാഃ । വിഷ്ണുരുവാച- വരം വരയ ഭദ്രം തേ ദേവമാതര്യശസ്വിനി
ദേവന്മാരും, നാഗന്മാരും, ഗന്ധർവന്മാരും, മഹാസുരന്മാരും, എന്റെ കൃപയാൽ— വിശ്ണു പറഞ്ഞു: ദേവമാതാവേ, പ്രശസ്തയേ, നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ.
മനസാ ചേപ്സിതം സര്വം തത്തേ ദദ്മി സുനിശ്ചിതമ് । അദിതിരുവാച- പൂര്വം പുത്രവതീ ഭൂതാ പ്രസാദാത്തവ മാധവ
മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ഞാൻ ഉറപ്പോടെ നൽകും. അതിതി പറഞ്ഞു: മാധവാ, നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ, ഞാൻ മുമ്പ് പുത്രവതിയായിരുന്നു.
അമരാ നിര്ജരാഃ സര്വേ അക്ഷയാഃ പുണ്യവത്സലാഃ । അമീ പുത്രാ മയാ ലബ്ധാഃ ശ്രൂയതാം മധുസൂദന
എന്റെ എല്ലാ പുത്രന്മാരും, അമരന്മാരും, നശിക്കാത്തവരും, പുണ്യത്തിൽ അർപ്പിതന്മാരും, ഞാൻ നേടിയവരാണ്; കേൾക്കൂ, മധുസൂദന.
സുതരാം ത്വം ച ഗോവിംദ സര്വകാമസമൃദ്ധിദഃ । മമ ഗര്ഭേ വസംശ്ചൈവ ഭവാംശ്ച മമ നംദനഃ
എൻറെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നവനായ ഗോവിന്ദാ, നീ എൻറെ ഗർഭത്തിൽ വന്ന് എൻറെ മകനായി ജനിക്കണമേ.
ത്വയാ പുത്രേണ നിത്യം ച യഥാ നംദാമി കേശവ । ഏവം മഹോദയം നാഥ പൂരയസ്വ മനോരഥമ്
കേശവാ, നീ എൻറെ മകനായാൽ ഞാൻ എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും; പ്രഭോ, ഈ വലിയ ആഗ്രഹം നീ നിറവേറ്റണം.
വാസുദേവ ഉവാച- ഭവത്യാ ദേവകാര്യാര്ഥം ഗംതവ്യം മാനുഷീം തനുമ് । തദാഹം തവ ഗര്ഭേ വൈ വാസം യാസ്യാമി നിശ്ചിതമ്
വാസുദേവൻ പറഞ്ഞു: ദേവതകളുടെ കാര്യത്തിനായി, നിന്നുവേണ്ടി ഞാൻ മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിക്കും; അപ്പോൾ ഞാൻ നിർഭാഗ്യമായി എൻറെ വാസം നിന്റെ ഗർഭത്തിൽ എടുക്കും.
യുഗേ ദ്വാദശകേ പ്രാപ്തേ ഭൂഭാരഹരണായ വൈ । ജമദഗ്നിസുതോ ദേവി രാമോ നാമ ദ്വിജോത്തമഃ
പന്ത്രണ്ടാം യുഗം എത്തിയപ്പോൾ, ഭൂഭാരമെടുത്ത് മാറ്റാൻ ജമദഗ്നിയുടെ മകനായ രാമൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, പ്രത്യക്ഷപ്പെടും.
പ്രതാപതേജസായുക്തഃ സര്വക്ഷത്രവധായ ച । തവ പുത്രോ ഭവിഷ്യാമി സര്വശസ്ത്രഭൃതാം വരഃ
വലിയ ശക്തിയും തേജസ്സും ഉള്ളവനായി, എല്ലാ ക്ഷത്രിയന്മാരെയും സംഹരിക്കാൻ ഞാൻ നിന്റെ മകനായി ജനിക്കും; ആയുധധാരികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവനായി ഞാൻ വരും.
സപ്തവിംശതികേ പ്രാപ്തേ ത്രേതാഖ്യേ തു തഥാ യുഗേ । രാമോ നാമ ഭവിഷ്യാമി തവ പുത്രഃ പതിവ്രതേ
ഇരുപത്തിയേഴാം യുഗമായ ത്രേതായുഗത്തിൽ ഞാൻ വീണ്ടും രാമൻ എന്ന പേരിൽ നിന്റെ മകനായി ജനിക്കും, ധർമ്മനിഷ്ഠയുള്ളവളേ.
പുനഃ പുത്രോ ഭവിഷ്യാമി തവൈവ ശൃണു പുണ്യധേഃ । അഷ്ടാവിംശതികേ പ്രാപ്തേ ദ്വാപരാംതേ യുഗേ തദാ
പുണ്യവതിയേ, വീണ്ടും കേൾക്കൂ: ഇരുപത്തിയെട്ടാം യുഗം, ദ്വാപരയുഗത്തിന്റെ അവസാനം, ഞാൻ വീണ്ടും നിന്റെ മകനാകും.
സര്വദൈത്യവിനാശാര്ഥേ ഭൂഭാരഹരണായ ച । വാസുദേവാഖ്യസ്തേ പുത്രോ ഭവിഷ്യാമി ന സംശയഃ
എല്ലാ അസുരന്മാരെയും സംഹരിക്കുകയും ഭൂഭാരമെടുത്ത് മാറ്റുകയും ചെയ്യാൻ ഞാൻ വാസുദേവൻ എന്ന പേരിൽ നിന്റെ മകനായി ജനിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.