ജന്മജന്മനി ത്വം മാതാ പിതാ ചൈവ ഭവിഷ്യഥഃ । പിതോവാച- ശൃണുധ്വം മാമകാഃ പുത്രാഃ സുവരം പുണ്യദായകമ്
'ജന്മം ജന്മം നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ അമ്മയും അച്ഛനും ആയിരിക്കും.' അച്ഛൻ പറഞ്ഞു: 'എന്റെ മക്കളേ, ഈ ഉത്തമവും പുണ്യദായകവുമായ വരം കേൾക്കൂ.'
മയി തുഷ്ടേ സുതാ ഭോഗാ നനു ഭുംജംതു ചാക്ഷയാന് । പുത്രാ ഊചുഃ- യദി താത പ്രസന്നോസി വരം ദാതുമിഹേച്ഛസി
'ഞാനെന്തെങ്കിലും സന്തോഷവാനായാൽ, എന്റെ മക്കൾക്ക് ക്ഷയിക്കാത്ത സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കാമാകട്ടെ.' മക്കൾ പറഞ്ഞു: 'അച്ഛാ, നിങ്ങൾ സന്തോഷവാനാണെങ്കിൽ, ഒരു വരം നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ,'
അസ്മാന്പ്രേഷയ ഗോലോകം വൈഷ്ണവം ദാഹവര്ജിതമ് । പിതോവാച- ഗച്ഛധ്വം വൈഷ്ണവം ലോകം യൂയം വിഗതകല്മഷാഃ
'ഞങ്ങളെ ദാഹമില്ലാത്ത വൈഷ്ണവലോകമായ ഗോലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചുതരേണം.' അച്ഛൻ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ പാപരഹിതരായി വൈഷ്ണവലോകത്തിലേക്ക് പോവൂ.'
മത്പ്രസാദാത്തപോഭിശ്ച പിതൃഭക്ത്യാനയാ സ്വയാ । ഏവമുക്തേ തു തേനാപി സുവാക്യേ ഋഷിണാ തതഃ
'എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, തപസ്സിനാൽ, ഈ പിതൃഭക്തിയാൽ.' ഇങ്ങനെ ആ ഋഷി ശുഭവാക്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ,
ശംഖചക്രഗദാപാണിര്ഗരുഡാരൂഢ ആഗതഃ । സപുത്രം ശിവശര്മാണമിത്യുവാച പുനഃ പുനഃ
ശംഖും ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ളവൻ, ഗരുഡനിൽ കയറി അവിടെ എത്തി, ശിവശർമനും മക്കളോടും വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു:
സപുത്രേണ ത്വയാദ്യൈവ ജിതോ ഭക്ത്യാസ്മി വൈ ദ്വിജ । പുത്രൈഃ സാര്ദ്ധം സമാഗച്ഛ ചതുര്ഭിഃ പുണ്യകാരിഭിഃ
'ഇന്ന്, ഭക്തിയാൽ നീയും മക്കളും ചേർന്ന് എന്നെ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു, ദ്വിജനേ. നീയും നിന്റെ നാലു പുണ്യപ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്ന മക്കളും കൂടെ വരിക.'
അനയാ ഭാര്യയാ സാര്ദ്ധം പുണ്യയാ പതികാമ്യയാ । ശിവശര്മോവാച- അമീ ഗച്ഛംതു പുത്രാ മേ വൈഷ്ണവം ലോകമുത്തമമ്
ഈ പുണ്യവതിയായ ഭാര്യയോടൊപ്പം, ഭർത്താവിന് അർപ്പിതയായവളോടൊപ്പം, ശിവശർമൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ മക്കൾ ഉത്തമമായ വൈഷ്ണവ ലോകത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.
കംചിത്കാലം തു നേഷ്യാമി ഭൂമൌ വൈ ഭാര്യയാ സഹ । അനേനാപി സുപുത്രേണ അംത്യേന സോമശര്മണാ
കുറച്ചു കാലം ഞാൻ ഭൂമിയിൽ ഭാര്യയോടൊപ്പം ഈ നല്ല മകനായ ഏറ്റവും ചെറുതായ സോമശർമനോടൊപ്പം കഴിയാം.
ഏവമുക്തേ ശുഭേ വാക്യേ ഋഷിണാ സത്യഭാഷിണാ । താനുവാചാഥ ദേവേശഃ സുപുത്രാഞ്ഛിവശര്മണഃ
സത്യം പറയുന്ന ഋഷി ഈ ശുഭവാക്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ ശിവശർമന്റെ നല്ല മക്കളോട് സംസാരിച്ചു.
ഗച്ഛംതു മോക്ഷദം ലോകം ദാഹപ്രലയവര്ജിതമ് । ഏവമുക്തേ തതോ വിപ്രാശ്ചത്വാരഃ സത്യചേതസഃ
മോക്ഷം നൽകുന്ന, ദാഹവും നാശവും ഇല്ലാത്ത ലോകത്തിലേക്ക് അവർ പോകട്ടെ. ഇതു പറഞ്ഞതോടെ, സത്യമനസ്സുള്ള നാലു ബ്രാഹ്മണന്മാർ
വിഷ്ണുരൂപധരാഃ സര്വേ ബഭൂവുസ്തത്ക്ഷണാദപി । ഇംദ്രനീലസമാവര്ണൈഃ ശംഖചക്രഗദാധരാഃ
അവരെല്ലാം അതേक्षणം വിഷ്ണുവിന്റെ രൂപം എടുത്തു, ഇന്ദ്രനീലത്തിന്റെ നിറത്തിൽ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈയിൽ പിടിച്ചു.
സര്വാഭരണസൌഭാഗ്യാ വിഷ്ണുരൂപാ മഹൌജസഃ । ഹാരകംകണശോഭാഢ്യാ രത്നമാലാഭിശോഭിതാഃ
സകലാഭരണങ്ങളാലും സൗഭാഗ്യത്താലും അലങ്കരിച്ച, മഹത്തായ പ്രകാശമുള്ള വിഷ്ണുരൂപത്തിൽ, മാലകളും കങ്കണങ്ങളും, രത്നമാലകളാൽ ദീപ്തിയുള്ളവരായി.
സൂര്യതേജഃപ്രതീകാശാസ്തേജോജ്വാലാഭിരാവൃതാഃ । പ്രവിഷ്ടാ വൈഷ്ണവം കായം പശ്യതഃ ശിവശര്മണഃ
സൂര്യന്റെ പ്രകാശം പോലെ, ജ്വാലകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ശിവശർമൻ നോക്കുമ്പോൾ, അവർ വൈഷ്ണവ ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
ദീപം ദീപാ യഥാ യാംതി തദ്വല്ലീനാ മഹാമതേ । ഗതാസ്തേ വൈഷ്ണവം ധാമ പിതൃഭക്ത്യാ ദ്വിജോത്തമാഃ
പല ദീപങ്ങൾ ഒരു ദീപത്തിലേക്ക് ചേർന്നുപോകുന്നതുപോലെ, അ മഹാമതിയായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ പിതൃഭക്തിയാൽ വൈഷ്ണവലോകം പ്രാപിച്ചു.
പ്രഭാവം തു പ്രവക്ഷ്യാമി സുസത്യം സോമശര്മണഃ
സോമശർമന്റെ ശക്തിയെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ സത്യം പറഞ്ഞ് പറയാം.
സൂത ഉവാച- ഗതേഷു തേഷു ഗോലോകം വൈഷ്ണവം തമസഃ പരമ് । ശിവശര്മാ മഹാപ്രാജ്ഞഃ കനിഷ്ഠം വാക്യമബ്രവീത്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അവർ ഗോലോകത്തിലേക്ക്, അന്ധകാരത്തിന് അതീതമായ വൈഷ്ണവലോകത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, മഹാപ്രജ്ഞനായ ശിവശർമൻ തന്റെ ചെറുമകനോട് സംസാരിച്ചു.
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച- സോമശര്മന്മഹാപ്രാജ്ഞ ത്വം പിതുര്ഭക്തിതത്പരഃ । അമൃതസ്യ മഹാകുംഭം രക്ഷ ദത്തം മയാധുനാ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: സോമശർമാ, നീ മഹാപ്രജ്ഞനാണ്, പിതാവിന് ഭക്തിയുള്ളവനാണ്; ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിനക്ക് നൽകുന്ന അമൃതത്തിന്റെ വലിയ കലശം സംരക്ഷിക്കണം.
തീര്ഥയാത്രാം പ്രയാസ്യാമി അനയാ ഭാര്യയാ സഹ । ഏവമസ്തു മഹാഭാഗ കരിഷ്യേ രക്ഷണം ശുഭമ്
ഈ ഭാര്യയോടൊപ്പം ഞാൻ തീർത്ഥയാത്രക്ക് പോകുന്നു. അതു ശരി, ഭാഗ്യശാലിയേ, ഞാൻ കലശം നല്ലവണ്ണം സംരക്ഷിക്കും.
കുംഭം ദത്വാ സ മേധാവീ തസ്യ ഹസ്തേ മഹാത്മനഃ । ദശവര്ഷപ്രമാണം തു തപസ്തേപേ നിരംതരമ്
ആ മഹാത്മാവിന്റെ കൈയിൽ കലശം നൽകി, ആ ബുദ്ധിമാനായവൻ പത്ത് വർഷം തുടർച്ചയായി തപസ്സ് ചെയ്തു.
കുംഭം രക്ഷതി ധര്മാത്മാ ദിവാരാത്രമതംദ്രിതഃ । പുനഃ സ ഹി സമായാതഃ ശിവശര്മാ മഹായശാഃ
ധർമ്മാത്മാവായ സോമശർമൻ, ദിവസം രാത്രിയും ക്ഷീണമില്ലാതെ കലശം സംരക്ഷിച്ചു; പിന്നെ മഹാ യശസ്സുള്ള ശിവശർമൻ വീണ്ടും തിരിച്ചുവന്നു.
മായാം കൃത്വാ മഹാപ്രാജ്ഞോ ഭാര്യയാ സഹ തം സുതമ് । കുഷ്ഠരോഗാതുരോ ഭൂത്വാ തസ്യ ഭാര്യാ ച താദൃശീ
മഹാപ്രജ്ഞനായവൻ, ഭാര്യയോടൊപ്പം, തന്റെ മകനെയും, മായയാൽ, കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ചവരായി രൂപം മാറ്റി; ഭാര്യയും അങ്ങനെ തന്നെ.
മാംസപിംഡോപമൌ ജാതൌ ദ്വാവേതൌ മായയാ കൃതൌ । സംനിധിം തസ്യ ഘോരസ്യ വിപ്രസ്യ സോമശര്മണഃ
മായയാൽ, ഇരുവരും മാംസപിണ്ടം പോലുള്ളവരായി മാറി, സോമശർമന്റെ സാനിധിയിൽ എത്തി.
സമാഗതൌ ഹി തൌ ദൃഷ്ട്വാ സര്വതോ ഹി സുദുഃഖിതൌ । കൃപയാ പരയാവിഷ്ടഃ സോമശര്മാ മഹായശാഃ
അവർ ഒരുമിച്ച് വന്നതും, എല്ലായിടത്തും ദു:ഖിതരായതും കണ്ടപ്പോൾ, മഹാ യശസ്സുള്ള സോമശർമൻ വലിയ കരുണയിൽ ആകപ്പെട്ടു.
തയോഃ പാദം നമസ്കൃത്യ ഭക്ത്യാ നമിതകംധരഃ । ഭവാദൃശൌ ന പശ്യാമി തപസാഭിസമന്വിതമ്
അവരുടെ കാലിൽ ഭക്തിയോടെ തലകുനിച്ചുകൊണ്ട് നമസ്കരിച്ച്, സോമശർമൻ പറഞ്ഞു: തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായ നിങ്ങളെ പോലുള്ളവരെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.
ഗുണവ്രാതൈഃ സുപുണ്യൈശ്ച കിമിദം വര്തിതം ത്വയി । ദാസവദ്ദേവതാഃ സര്വാ വര്തംതേ സര്വദാ തവ
നിനക്കു എത്രയോ ഗുണങ്ങളും നല്ല പുണ്യങ്ങളും ഉണ്ടാവേണ്ടതുണ്ട്; അതുകൊണ്ടാണ് എല്ലാ ദേവതകളും എല്ലായ്പ്പോഴും ദാസന്മാരായി നിന്നെ സേവിക്കുന്നത്.
ആദേശം പ്രാപ്യ വിപ്രേംദ്ര ആകൃഷ്ടാസ്തേജസാ തവ । തവാംഗേ കേന പാപേന ഗദോയം വേദനാന്വിതഃ
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, നിന്റെ ആജ്ഞ ലഭിച്ച ശേഷം, അവർ നിന്റെ തേജസ്സിൽ ആകർഷിതരായി. നിന്റെ ശരീരത്തിൽ ഈ വേദനയുള്ള രോഗം ഏത് പാപം കൊണ്ടാണ് വന്നത്?
സംജാതോ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠ തന്മേ കഥയ കാരണമ് । ഇയം പുണ്യവതീ മാതാ മഹാപുണ്യാ പതിവ്രതാ
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, ഇതിന്റെ കാരണം എനിക്കു പറയൂ. ഈ അമ്മ പുണ്യവതിയും മഹാപുണ്യവും ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ളവളുമാണ്.
യാ ഹി ഭര്തൃപ്രസാദേന ത്രൈലോക്യം കര്തുമിച്ഛതി । സാ കഥം ദുഃഖമാപ്നോതി കിം നാസ്തി തപസഃ ഫലമ്
ഭർത്താവിന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു മൂന്നു ലോകങ്ങൾ നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവളെ എങ്ങനെ ദുഃഖം ബാധിക്കുന്നു? തപസ്സിന് ഫലം ഇല്ലാത്തതാണോ?
രാഗദ്വേഷൌ പരിത്യജ്യ വിവിധേനാപി കര്മണാ । യാ ച ശുശ്രൂഷതേ കാംതം ദേവവദ്ഗുരുവത്സലാ
ആകർഷണവും ദ്വേഷവും ഉപേക്ഷിച്ച്, ദേവതയെപ്പോലും ശിഷ്യയെപ്പോലും ഭർത്താവിനെ എല്ലാ വിധത്തിലും സേവിക്കുന്നവളെ—
സാ കഥം ദുഃഖമാപ്നോതി കുഷ്ഠരോഗം സുദുഃഖദമ് । ശിവശര്മോവാച- മാ ശുചസ്ത്വം മഹാഭാഗ ഭുജ്യതേ കര്മജം ഫലമ്
അവൾ എങ്ങനെ കഷ്ടമായ കുഷ്ഠരോഗം പോലുള്ള ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നു? ശിവശർമൻ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗേ, നീ ദുഃഖിക്കേണ്ട; കർമ്മഫലമാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്.